Denderen naar… Geraardsbergen

Het is al eventjes geleden, de voorbereiding op de 20 van Brussel slorpte bijna al onze vrije tijd op, maar nu starten we op weg naar… Geraardsbergen. De mooiste weg naar Geraardsbergen is den Dender. Deze rivier is, zoals blijkt uit verschillende van mijn routebeschrijvingen, de rode draad in veel van onze plaatselijke fietstochten.

Startend in Erembodegem wordt de toon onmiddellijk gezet. Tussen Aalst en Geraardsbergen wordt de Dender omzoomd door veel groen,

meer dan de richting Dendermonde (die dan weer andere charmes heeft). Op de linkeroever (rechts als je richting Geraardsbergen rijdt) heb je de Wellemeersen, we hebben geluk er grazen “gallowayrunderen”. Deze moeten gefotografeerd worden.

In Teralfene fietsen we Rendac voorbij. Dit vilbeluik, gekend van varkenspest en dioxinecrissisen, tart soms ons reukvermogen en meestal peddelen we hier snel door. Nu stopt Veerle om enkele kiekjes te schieten van de vele hoenders(verschillende rassen) die daar in een mooi verzorgde tuin rondscharrelen.

Daarna naderen we snel Ninove, die zichzelf graag als de oudste en de stoutste stad voorstelt. Bij het binnenrijden leg ik de overblijfselen van het vroegere Fabelta op de gevoelige plaat.

De Dender doorkruist Ninove, met links het mooie stadspark en rechts het commerciële centrum. Even afspreken dat links en rechts in dit verslag bepaald worden door de rijrichting (naar Geraardsbergen) en niet door stroomop- of afwaarts. De plaatselijke plezierhaven geeft samen met fiets- voetgangersbrug volgend beeld.

Ik hoop met de nu volgende foto’s een sfeerbeeld te schetsen van de Dender tussen Ninove en Geraardsbergen.
De voetgangersbrug in Pollare.

Binnenrijden van Zandbergen

De Dender trekt buiten fietsers en wandelaars ook vissers aan.

Een eerste reiger (ook een soort visser als je het de vissen vraagt)

Meimaand grasmaand

Een veld in Zandbergen

De Gavers pret- en bungalowpark

Een kleine jachthaven ter hoogte van de Gavers

Voorbij de jachthaven kan je dit scheepswrak bewonderen, heeft hopelijk ooit betere tijden gekend.

Om deze reeks af te sluiten nog een reiger in Idegem.

Inmiddels zijn we Geraardsbergen genaderd. Links zien we deze kerk (Sint Maartenskerk Onkerzele) gebouwd op de heuvel.

Nog wat verder trekt dit verlaten, ietwat vervallen fabriekje mijn aandacht. Eventjes mijmeren over een teloorgang van kleinschalig produceren en het werken in eigen streek. Doch al snel vervagen deze mijmeringen

Rechts is er een congrescentrum gebouwd, het zijn vooral de oude gebouwen die iets hebben.

De laatste jaren heeft Geraardsbergen kosten noch moeite gespaard om de kaaien te vernieuwen. Het resultaat mag gezien worden

Nu een reeks van beelden van de markt met de omliggende gebouwen.
Sint Bartholomeuskerk

Stadhuis

Plaatdelijk horeca

Manneken pis, hier zonder japanners

Plaatselijke horeca, die het wat hogerop zoekt.

Op de markt doen we een terrasje, 2 koffies en 2 mattentaarten. Vergeet ik toch een foto te maken van de mattentaarten. Tot we Geraardsbergen aandoen en ik nog een mattentaart kan bestellen moeten jullie het met deze link naar wikipedia doen. Daarna peddelen we nog wat verder omhoog naar een kleurig parkje.

Om onze knieën te sparen(laatste weken zwaar belast) besluiten we de oudenberg en muur links te laten. Hebben jullie samen met de mattentaart nog tegoed. Nog eventjes van het panorama genieten om vervolgens opnieuw denderwaarts af te dalen.

Eerst eventjes terugkijken

Op de Denderkaai zien we links (nu rijden we terug richting Aalst) dit mooie gebouw. Lijkt een kerk of abdij, misschien de “Kleine karmelieten”?

We verlaten de Dender om een ommetje te maken langs Schendelbeke.

In Steenhuize-Wijnhuize neem ik op aangeven van Veerle dit kiekje.

Wat verder op weg naar Nederhasselt en Outer komen deze beelden voor onze lens

De hoge snelheid die we op de Brakelse steenweg richting Ninove maaken kan dit leuk kapelletje niet aan onze aandacht laten ontsnappen.

Jullie hebben het zeker al begrepen, inmiddels is het al ruim laat geworden. Al snel bereiken we Ninove vanwaar het niet lang rijden is tot Erembodegem.

Het is kwart voor tien als we onze oprit thuis opdraaien. Het is nog klaar, de langste dagen van het jaar komen eraan. Hopelijk is het ook mooi weer want de zin om te fietsen zit er weer goed in. Wat onze fietstocht betreft, de Dender trekt veel fietsers, wandelaars en vissers aan. Dit is wegens het prachtig kader goed te verstaan. Het leukst fietsen kan je tijdens een doordeweekse dag in het voor- of najaar. Hoe dan ook het is steeds genieten.

01/06/2008 1

De riante polderroute (voor wie van boomgallerijen houdt)

26° in het binnenland en tot 23° aan zee. Dit lijkt een uitgelezen dag om nog eens naar de kust te rijden en er een leuke fietstocht te maken. Zogezegd… en om 15u30 verlaten we het Heldenplein in Heist voor de riante polderroute. We laveren langs mooie villaatjes

om ineens aan de dijk op te duiken

en vervolgens weer landinwaarts naar het Zoute te fietsen.

Voorbij het Zoute bevinden we ons tussen de koeien dit moeten de polders zijn.

Door deze polders stevenen we naar Nederlandse grens om dan terug Belgiëwaarts te gaan. Toch hier breien wij een kleine uitbreiding aan deze route en richten de steven naar Cadzand.

Daar smullen we, in het Noordzeehotel, van een lekkere warme appelbol die lekker contrasteert met het bijbestelde roomijs mmmm!!!

Daarna zoeken we voorbij Retranchement

de Riante polderroute opnieuw op. Deze voert ons langs beken en een verloren slik

of bomenrijen naar Sint Anna ter Muiden. Dit mooie dorpje bekoort ons dadelijk, we krijgen er haast niet genoeg van en het duurt dan ook vele foto’s voor we hier weggeraken.

De geblokte vieringtoren domineert dit dorpje en is al van ver te bewonderen.

Nu komen we snel aan het kanaal tussen Brugge en Sluis dat we een paar km volgen. Voor de eerste keer rijden we onder een galerij van majestueuze bomen,

dit zal zich nog meermaals herhalen en typeert wat deze route. Voorbij Hoeke verlaten we dit kanaal en peddelen langs schilderachtige wegen naar Oostkerke.

Na Oostkerke doen we nog eens een kanaal aan alvorens het gekende Damme te bereiken.

Inmiddels is het al om en bij 20u en door de temperatuur en het lang weekend is het er op koppen lopen. We maken enkele foto’s en reppen ons verder door de polders naar Ramskerke.

Ook dit is een pittoresk dorpje, maar werken in de dorpskern maken het wat moeilijk om er rond te fietsen. Het late uur noopt ons nu om een tandje bij te steken en met een fikse snelheid snellen we naar Heist. Daar zitten op een wip de fietsen op het dak van ons A-ken en voor we het goed en wel beseffen zitten we al op de autostrade terug naar huis. De riante polderroute is zeker de Veurne-Ambacht waart. Veel afwisseling, rustig rijden langs mooie veldbanen

of onder de hoge bomenrijen, die steevast de aangedane kanalen omzoomen. 9/10 is misschien een hoog cijfer dat echter niet alleen aan het fris witbier, dat ik tijdens dit schrijven dronk, te danken is. Nee de riante polderroute raad ik je sterk aan. Nog enkele beelden om je te verlekkeren.

10/05/2008 2

Op weg naar Sint-Lievens-Houtem (of toch bijna…)

Na nachtdienst duurt het even alvorens we fietsklaar zijn. Maar door het mooie weer 25° kunnen we aan de verleiding niet weerstaan en om 15u starten we naar Sint-Lievens-Houtem.

Een route klaargestoomd met de Garmin. Eventjes zoeken in het industriepark van Erembodegem (te vermijden) en dan naderen we Haaltert.

Hier verlaten we de Geraardbergsesteenweg en draaien de mooie Herenhoutdreef in.

Nog wat verder rijden we door de velden en worden vergast op het ene mooie zicht na het andere. In Mere duiken we de Gotegemberg af,

wat ons mooie panorama’s oplevert. Via een onverharde veldbaan fietsen we naar Bambrugge.

Deze weg door het droog weer van de afgelopen dagen goed berijdbaar verrast ons met de mooie natuur waarin we rijden.

Na Bambrugge is het langs een drukke steenweg (vrachtvervoer) dat we Burst bereiken. Vandaar is het nog even over kalmere wegen tot Zonnegem.

Op een boogscheut van Sint-Lievens-Houtem trekt een ijssalon onze aandacht.

Hier kopen we twee ijsjes. Deze zijn heel lekker, de speculaassmaak is een must, en zelf gemaakt naar een oud recept. Na deze ijsjes begint, het s’nachts werken, zijn tol te eisen. Dus keren we terug via wat andere wegen en in Erpe-Mere bij het opnieuw naderen van Haaltert stoppen we bij de Kruiskoutermolen

om enkele kiekjes ervan te nemen. Vandaar is het terug naar huis en verdiende nachtrust. Tussen Haalter en Sint-Lievens-Houtem zijn er door de velden van dorp naar dorp prachtige fietstochten te maken. Wie van een klimmetje houdt vind er zijn gading.

09/05/2008 0

De Faluintjesroute, door en vooral rond Aalst

Aalst, bestaat uiteraard uit Aalst zelf maar ook verschillende deelgemeenten. Deze worden de faluintjes genoemd. Het is dan ook meteen duidelijk dat de faluintjesroute deze deelgemeenten doorkruist.

Vanuit Erembodegem volgen wij den Dender om in Aalst van start te gaan. Even door het centrum met zijn mooie markt en daarna opnieuw naar de Dender.

Iets voor de Wiezebrug verlaten we het jaagpad, fietsen over de brug en peddelen naar Herdersem. Hier doorkruisen we over smalle kasjekens (éénmansbaantjes) het centrum. Een hobbelige ommetje brengt ons nog eens tot aan de oever van de Dender. Vandaar gaat het door velden en bosjes naar Moorsel.

Hier is ook een mooie dorpskom en wat verder een park met bijbehorend, maar niet te onderscheiden, Kasteel. Wat verder sluit de route aan op het ons zo vertrouwd Leireken.

Dit fietspad aangelegd op een oude spoorwegbedding brengt ons tot aan het “Stationneke van Baardegem”.

Dit mooi gerestaureerd stationneke is nu een etablissement waar je lekker kan eten en drinken. Nog even langs de dorpskern,

alvorens over veldbanen

te zigzaggen langs velden omzoomd door bomen, bossen en ander groen.

Dit zigzaggen brengt ons tot Meldert.

We dobberen langs de Sint-Walburgakerk en fietsen verder nu richting abdij Affligem.

Deze abdij is zeker een bezoek waard. Wij richten echter de steven naar de Aalsterse dreef

en vervolgens het nieuw aangelegd fietspad

om zo terug naar Aalst te fietsen. Meestal is deze route perfect bereikbaar, ook na enkele dagen regen. Maar op sommige momenten dienen er veldwegen met ruwe kassei bedwongen te worden, wat toch wat fietvaardigheid vergt. Verder is dit een mooie route met veel afwisseling. 8/10

04/05/2008 0

Op verplaatsing: De Scheldevalleiroute.

2 mei feestdag of niet we zijn thuis en de voorspellingen vallen mee. Dus hijs ik de fietsen op ons A-ken en rijden we naar Zwijnaarde. Zwijnaarde is een goede startplaats. Leuk kader en genoeg parkeerplaats voor de auto en ruimt om de fietsen af te laden. Het is vrij laat, 13u30, als we starten. Normaal is het rond den elven als we hier vertrekken. Maar tijdens dit lang weekend hebben we tijd zat. De Scheldevalleiroute bestaat uit 3 delen. Het eerste deel gaat van Zwijnaarde tot Gavere, deel 2 gaat verder naar Oudenaarde en vandaar is er nog een pittig verlengstuk die de Vlaamse Ardennen aandoet. Wij gaan voor deel 1 en 2. We steken meteen de Schelde over. Vroeger meanderde de Schelde doorheen deze vallei. Ten behoeve van de scheepvaart werd de Schelde rechtgetrokken en vele meanders afgesloten. Deze delen bleven bestaan en de natuur kon hier ongehinderd zijn gang gaan. Deze gebieden natuurpracht kleuren onze tocht. Het eerste deel leidt langs deze afgesloten meanders afgewisseld met weilanden.

In Merelbeke komen we langs de St. Elooiskapel.

Een lief ouderwets kapelletje onze eerste halte. Op de valleiheuvel torent geregeld en kerkje of molen op. Om dit beter te kunnen bekijken klimmen we een eerste maal over een slecht onderhouden kasseiweg

naar boven om het kerkje van Melsen en zijn vervallen toren te bewonderen.

Daarna dalen we terug om langs de mooie velden Gavere te bereiken. Na enkele kiekjes van een mooie vijver laten we Gavere vlug achter ons.

Wat verder, in Zwalm, komen we langs de Kaaihoeve.

Deze hoeve is mooi gerestaureerd en is nu het provincaal educatief natuurcentrum. Hier kan je leren hoe respectvol met de natuur om te gaan. Moet je zeker bezoeken. Het ligt trouwens op één van de mooiste plekjes van deze route.

Hierna duurt het niet lang of we bereiken Oudenaarde. Dit provinciestadje is zeker een bezoek waard. Buiten de impossante Sint Walburgakerk

en het mooi laatgotisch Stadhuis, beiden aan de grote markt, is ook het klein begijnhof een aanrader.

Op een terrasje aan de markt nemen we de tijd om iets te drinken. Ik maak er kennis met de trippel van Ename, een streekbier. Ik kan iedereen deze trippel aanraden. Een lekker biertje met een heel specifieke smaak. In het begijnhof verdoen we nogal wat tijd met foto’s te nemen en het is dan ook vrij laat als we Oudenaarde verlaten. De zon zakt langzaam maar zeker en het wordt al wat frisser. Nu fietsen we aan de andere kant van de Schelde terug naar Gavere. Meer dan langs de heenweg rijden we lange stukken naast de brede Schelde. De avond kleurt de oevers oranjegeel en zorgt voor een aparte sfeer. Toch verlaten we af en toe het ruime jaagpad om op mooie stukjes natuur getrakteerd te worden. Toch zijn we juist op tijd terug om het Etablissement Mac Pudding aan te doen.

Deze keer wegens de tijd, gaan we niet binnen. Mac Pudding is een drankgelegenheid met mogelijkheid tot eten in een Schots kader. Voorbij Gavere is ook de Schelde die ons snel, een ommetje langs Zevergem uitgezonderd, terug naar Zwijnaarde brengt. Vooraf hebben we enkele ontmoetingen die ons de lente herrinneren.

In Zwijnaarde

duurt het maar even of de fietsen staan op het dak. We reden al meerder keren de Scheldevalleiroute en steeds blijft zij ons bekoren. Op enkele klimmetjes na, een vlakke route. Verschillende bezienswaardigheden met Oudenaarde

als kroon op de route. Eén van de betere 8.5/10

03/05/2008 1

Op weg naar… de Volckaerthoeve (Aaigem)

Tijdens een van onze zwerftochten stuitten we op de Volckaerthoeve in Aaigem. Komende langs de Dender steken we Ninove-centrum door kruisen de Albertlaan en gaan dan door naar Outer.
In Nederhasselt beklimmen we even een heuvel met een mooi kapelletje.

Daar wordt onze inspanning beloont met enkele mooie vergezichten.

Dan gaat het langs deN450 tot aan de watermolen naar Heldergem. Na een fikse afdaling door Heldergem draaien we rechts naar Aaigem.

Een slingerende baan brengt ons naar de Volckaerthoeve.

Hier kan je de stallen met de vele dieren bekijken.

Ook kan je er op een terrasje van een, in eigen huis gemaakt, ijskreempje smullen. Daarna keren wij naar Erembodegem terug langs Erpe-Mere. Op de Koudenberg valt er een trotse windmolen te bewonderen.

Wie in de streek van Heldergem of Aaigem ronddwaalt dient zeker eens naar de Volckaerthoeve af te zakken. Buiten het lekkere ijs en andere zelfgemaakte kazen en boters is er ook een oprechte hartelijkheid van de bewoners te proeven.

01/05/2008 0

Veurne-Ambacht: zon, zee, duinen en polders

Elk jaar zetten we een paar keer de fietsen op het autodak en rijden naar zee om er te fietsen. Waarschijnlijk is het een overblijfsel uit mijn jeugd, toen gingen wij steevast op verlof naar zee, maar aan zee heb ik altijd een vakantiegevoel. Voor één dag of een ganse maand, regen of zonneschijn, de zee is vakantie. Dus meermaals per jaar kunnen wij aan de lokroep niet weerstaan. Maar na een paar routes aan de kust gereden te hebben bleken deze meestal de polders en de daar heersende rust op te zoeken. Het is er inderdaad rustig en veilig fietsen maar soms toch ook wat saai en eentonig. Een leuke uitzondering is de Veurne-Ambachtroute. Veurne-Ambacht, zo leert Wikipedia ons, is de naam voor de noordwestelijke hoek van de provincie West-Vlaanderen. Deze route voorziet genoeg afwisseling en blijft boeien de hele 48km lang. Normaal starten wij in Koksijde, maar op vrijdag 8 februari 08 wil ik mijn Garmin-gps testen. Ik heb de track van de Veurne-Ambacht gedownloadt en in de Garmin geladen. Dus parkeren we ons op de vrij grote markt van Veurne,

snel drinken we nog een koffie in één van de vele tavernes, duffelen ons in (het is 8° toch vrij fris). Eventjes is het zoeken om de garmin te synchroniseren met onze rijrichting en dan zijn we weg. Veurne met zijn mooie markt en mooie gebouwen Belfort, Stadhuis, Sint Walburgakerk, Sint Niklaaskerk, 17de eeuwse huisjes en gezellige straatjes is zeker een bezoek waard. Toch nu rijden we richting Lovaart. Daar draaien we een fietspad op en volgen de Lovaart. Deze vaart zullen we nog een paar keer tegenkomen. In het begin is zij zowat de leidraad en wordt er afgeweken om leuke polderdorpjes zoals Steenkerke (met zijn begraafplaats), Oeren (ook met militaire begraafplaats)

en de Leute ( staminé in het oud gemeentehuis een aanrader lekkere boereboterhammen)
en Alveringem aan te doen. Daarna stevenen we terug naar de kust en doen daarbij nog verschillend polderdorpjes aan; Eggewaartskapelle, Avekapelle, Booitshoeke en Wulpen.

Mooie dorpjes akkoord, maar hier haalt de route haar charme vooral door de speciale fietspaden die ons kris-kras door de poldervelden leiden over lieflijke bruggetjes,

langs pittoreske kapelletjes, zaalig!! Algouw naderen we de kuststreek en hier bekoort deze tocht mij opnieuw. In Oostduinkerke kan je in het nationaal visserijmuseum, leren hoe eeuwenlang in deze streek de zee bedwongen werd. In Oostduinkerke werdt er vooral aan strandvisserij gedaan, de visser op zijn breed boerenpaard die langs de kustlijn, op garnaal vist is ons allen bekend. In het visserijmuseum is er ook een mooi estaminet waar je iets kan drinken of iets licht eten. Daarna brengt de Veurne-Ambacht ons door de duinen naar Koksijde.

Ook den Hogen Blekker (herinner de lessen aardrijkskunde) dient bedwongen om daarna door de verschillende villawijkjes, zo typisch voor de kust, te laveren. Dit deel herinnert mij aan de vele vakanties aan zee, toen ik aan de hand van mijn vader deze wijkjes leerde kennen. Hierna is het nog even polderen om terug in Veurne te belanden. Inmiddels is het al weer 17u, het wordt snel frisser (begin februari!) dus zetten we de fietsen op het dak van ons A-ken en keren huiswaarts. Jullie hebben het al begrepen Veurne-Ambacht is mijn favoriete kustroute en het scheelt maar nen Rodenbach (ik heb mijn vader haast nooit zien bierdrinken behalve aan zee den obligaten Rodenbach)of deze route haalt 9/10. Allen daarheen!!!

Vorig jaar op 11 juni reden we onder een stralende zon diezelfde Veurne-ambachtroute maar we combineerden het met een bezoek aan de Terduinen-abdij in Koksijde. Deze is totaal vernieuwd en zeker de moeite waard voor jong en oud. Het is dynamisch opgevat en zal ook de jongsten boeien, zie de foto’s die we er toen namen.

Het karkas van een windmolen, in de westhoek zijn er nog verschillende, vrij goed bewaarde molens te bewonderen.

Eén van de vele taferelen, die op een prachtige wijze het leven van de toenmalige monniken weergeeft. Veerle stond erbij en keek ernaar.

29/04/2008 0

Ros Beiaard revisited

Gisteren balen,

Familiefeest om 17u, niet lopen noch fietsen, dat terwijl de voorspellingen voor vandaag alsmaar verslechteren. Dus werk ik aan een beschrijving van de Veurne-Ambachtroute die binnenkort deze blog komt verrijken.

Maar om 11u nemen we de fiets en starten de Ros Beiaarroute, al eerder beschreven in deze blog. Dus met een beschrijving val ik jullie niet lastig maar schotel lever deze digitale impressies voor;
Dit Hert met zijn fiere kop kon aan Veerles Fuji niet ontsnappen

Deze laan in Buggenhoutbos, met het frisse lentegroen, maakte zo indruk op ons dat we er meerdere foto’s van namen, zie deze shot.

Juist buiten het bos, trokken deze “chocoladerepen” onze aandacht. Ik probeerde er een leuke compositie, met het achterliggend bosje, van te maken.

De Ros Beiaard loopt vanaf Baasrode tot Dendermonde langs de Schelde. Juist buiten Baasrode stak dit kerkje,aan de andere oever zijn toren op. Juist goed om de fuji zijn 10 maal zoem uit te proberen. Als Google maps me niet bedriegt moet dit het kerkje van Kastel zijn.

Hierna is het aan Veerle om wat te experimenteren. Wat denken jullie van dit stukje scheldeoever.

De Schelde voert ons naar Dendermonde, de markt daar wordt door ons duchtig gefotografeerd maar dit vond ik een leuk detail. Wij van Aalst zijn zo kwaad dat…

Nu eventjes wat moraliseren, als ik aan deze blog werk is een glas wijn nooit veraf, de locaties van volgende foto’s liggen op minder dan 500 meter van elkaar.
De oude Dender onder een meizonnetje verdwaald in April.

De volkstuintjes even buiten Dendermonde ietwat verder dan het vorig idyllisch beeld.

Juist voor we Wieze binnenwaaien kan Veerle dit duo nog digitaliseren.

Ook het volgend sfeerbeeld is door haar geschoten, ik heb er een klein beetje aan geprutst met GIMP maar het origineel vond ik ook al mooi.

Zo als ik nog even de tijd vind werk ik nog wat verder aan de tekst van de Veurne-ambacht.

27/04/2008 0

Opentuinendag 2007 in Aalst en faluintjes

Zondag, 17 juni 2007, opentuinendag.

Om 15u, ietwat laat starten we om deel te nemen aan de opentuinendag. Zes fiere eigenaars van prachtige tuinen stellen deze open voor het publiek.

We fietsen naar de Sint-Jorisstraat te Aalst bij de familie Van Schuyelnbergh-Courteaux. Deze tuin heeft vele mooie bloemstukken, bomen struiken. Maar misschien niet zo mooi maar des te vreemder is het achterste gedeelte. Het lijkt op een open plek in een bos en dit in hartje Aalst.

In Aalst vinden we in de Sint Vincentiusstraat nog een prachtige tuin van de familie Keymeulen – Cooreman. Een vrij grote tuin mooier en beter verzorgd dan de vorige, met de bijzonderheid dat er moerbeibomen staan met wiens blaren men er de de zijderups kweekt. In een serre krijgen we hierover uitleg.

Vandaar rijden we naar Moorsel – Hoekskenstraat bij de familie De Wolf – Putteman. Door het late vertrek slagen we wat volkstuintjes over. Na wat speurwerk, samen met andere deelnemers, vinden we de tuin. Hier wat minder sier- maar meer moestuin. Maar toch een knap werkstuk verwezenlijkt met oog voor de natuur.

Na Moorsel peddelen we naar Gijzegem waar we in Lange Haagstraat op een pareltje stuiten verwezenlijkt door de familie De Smedt – Bruyland. Een prachtige vijver in een mooie tuin, een bloedmooie combinatie.

We stuiten hier op Geert en Bea. Deze laatste roept ons bij haar aan tafel en offreert ons iets te drinken. Zodoende vliegt de tijd voorbij. Hierna spoeden we ons ijlings naar huis. Waar een lekkere steak ons wacht.

17/04/2008 0

Op weg naar … Donkmeer in Berlare

Route zelf samengesteld met onzen Garmin. Van bij ons in Erembodegem over Aalst naar Het Donk-meer en via Zele, Dendermonde en Lebbeke terug naar huis. Dit resulteerde “aanvankelijk” (onthoud aanvankelijk!!!) in 62 km vrij vlak fietsen. Tot Dendermonde werdt dit alles voortreffelijk gevolgd. Maar daar liep of moet ik,fietste het verkeerd, zeggen. Het fietspad dat wij langs de Schelde volgden liep onder de brug, die wij normaal moesten oversteken, door. Wat hem bezielde mogen de satelieten weten maar wij peddelden lustig onder de brug door. De kilometers volgden elkaar op en steeds verder verwijderden wij ons meer van wat binnen een fietstocht van 62km kan. Maar dankzij hetzelfden GPS’ken keerden wij op ons tellen terug en beëindigden onze tocht na een goeie 82km.

Der maar efkens 20km bij gelapt, nu versta ik waarom die GPS’kes alsmaar populairder worden. Na het werk te laat thuis, ge moet niet verder zoeken. Als afsluiter enkele kiekjes van deze tocht. Het donkmeer is de moeite.