De panoramaroute.

Een wandeling startend in Kwaremont in het hartje van de Vlaamse Ardennen. Dat beloofd een pittige tocht te worden. Al in het centrum van Kwaremont duiken de eerste vergezichten op.

Al heel snel duikt (bijna letterlijk te nemen) deze route de velden in. We genieten van de mooie vergezichten en van het dagdagelijkse leven in de glooiende velden. Aan het wegkapelletje Ter Boeker (getuige van het vrome leven in het achterland) houden we halt om wat te drinken en met een snelle hap onze reserves aan te vullen. We gaan het kunnen gebruiken.

Hierna stappen we verder en dalen af naar het mooie Zulzeke. we doorkruisen dit landelijke dorpje.

Na Zulzeke verandert het karakter van deze wandeling een beetje. We lopen langs en door het Spijkerbos. Het blijft pittig met stevige hellingen en onvermijdelijk de daaropvolgende afdalingen. De door de bomen schijnende zon geeft wel een apart gevoel en zorgt voor een mooie afwisseling.

We stijgen en dalen verder langs velden, boswegels en genieten van de prachtige vergezichten. Ook de Hotond molen duikt op achter een heuvel. Ondanks de fikse inspanning die deze tocht vraagt voelen we ons meer en meer ontspannen.

Langzaam maar zeker naderen we Kwaremont maar de wandeling blijft boeien. We zijn dan ook zeer voldaan ondanks onze vermoeide benen. De panorama-wandeling is zeker en vast een aanrader. Die stoute stapschoenen aan en doen deze wandelroute.

Een overzicht:

Enkele interessante links:

De Panorama wandelroute op routen.be de fiets en wandel-site van toerisme Oost-Vlaanderen.
https://www.routen.be/panorama-wandelroute

Deze route op visitvlaamseardennen:
https://www.visitvlaamseardennen.be/wandelen-panorama

Op wandelroutes.org:
https://www.wandelroutes.org/wandelen/wandelroute/panoramaroute

De Vlaamse Ardennen op Wikipedia:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Vlaamse_Ardennen

Kwaremont op Wikipedia:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Kwaremont

Zulzeke op Wikipedia:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Zulzeke

Het Spijkerbos op natuurenbos.be:
https://natuurenbos.be/agenda/a/het-spijkerbos/8af1e24c-161e-4abf-9b9d-cebcf88567d6

De website van het sporthotel Den Hotond:
https://hotond.be/

Turfputten wandelroute

De turfputten wandelroute vertrekt aan de onthaalpoort (bezoekerscentrum) vlak naast de festivalhal, waar 2-jaarlijks in de zomer muziekfestvals worden gehouden. Door de nabijgelegen parking is dit een uitstekende vertrekplaats.

De turfputten wandelroute vertrekt aan het Donkmeer.

We doorkruisen nu het Berlare broek. Dit mooi, ietwat wild en bosrijk natuurgebied is moerassig met vele meertjes (een 50-tal). Enkele jaren geleden raasde er hier een storm met vele omgewaaide bomen tot gevolg.

De gratiebossen zijn een overblijfsel van een veel groter bos dat zich uitstrekte tussen Zele, Berlare en Lokeren.

De te volgen wandelknooppunten: 9 – 11 – 10 – 31 – 30 – 29 – 28 – 14 – 15 – 7 – 1 – 2 – 9

Een overzicht van deze wandeling:

Het natuurgebied rond het donkmeer is zo mooi dat we hier al talloze keren afzakten om er te wandelen of gewoon te genieten:

Enkele links:

De turfputten wandeling op Routen.be de wandel- en fietssite van toerisme Oost-Vlaanderen:
https://www.routen.be/turfput-wandelroute

De turfputten wandelroute op wandelknooppunt.be de wandel website bij uitstek:
https://www.wandelknooppunt.be/nl/routes/region/scheldeland/routedetail/869

De wikipedia van het Donkmeer:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Donkmeerhttps://nl.wikipedia.org/wiki/Donkmeer

De website van de “Gratiebossen”
http://www.gratiebossen.be/

De wikipedia van Berlare:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Berlare

De Kruibeekse Krekenroute.

Afspraak op het mooie, pittoreske Koningin Astridplein. Bazel (deelgemeente van Kruibeke) is niets voor niets één van de mooiste dorpen van het Waasland bij uitbreiding van Vlaanderen.

We slenteren langs leuke restaurantjes en drankgelegenheden de kleine dorpskom uit en komen al snel aan de ringdijk.

De ringdijk is recent aangelegd om de dorpskernen van Kruibeke, Bazel en Rupelmonde te beschermen tegen het scheldewater. Er werd zodoende een overstromingsgebied gecreëerd. Het is door dit ingedijkt gebied dat we wandelen.

Wat later komen we aan de scheldedijk.

We volgen deze dijk tot aan het veer Bazel – Hemiksem. we kunnen niet aan de verlokking weerstaan om met deze overzet het scheld eens over te steken.

Natuurlijk moeten we terug om onze tocht verder te zetten. We verlaten de scheldedijk en kuieren opnieuw door het krekengebied naar de ringdijk. Onder een mooi kunstwerk beklimmen we deze en zien de Sint-Pieterskerk van Bazel opduiken.

Een omweggetje langs het Kasteel Wissekerke en daar betreden we opnieuw de dorpskern van Bazel. Door corona is er geen mogelijkheid tot een terrasje. We wandelen naar de auto en keren met een prettig gevoel naar huis. Dit was een leuke, vlotte wandeling.

Een overzicht:

Enkele links :

De Kruibeekse kreken wandelroute op wandelknooppunt.be (de wandelsite bij uitstek):
https://www.wandelknooppunt.be/fr/routes/region/waasland/routedetail/871

De Kruibeekse kreken wandelroute op routen.be (de wandel- en fietswebsite van toerisme Oost-Vlaanderen:
https://www.routen.be/kruibeekse-kreek-wandelroute

De Kruibeekse kreken wandelroute op de toeristische pagina van de website van Kruibeke:
https://www.kruibeke.be/product/589/kruibeekse-kreek-route

De wikipedia van Bazel:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Bazel_(Belgi%C3%AB)

De wikipedia van Kruibeke:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Kruibeke

CIRK! Aalst

Is Aalst vooral bekend voor zijn carnaval, dan is er op het einde van de zomer een driedaags festival dat evenzeer tot de verbeelding spreekt. CIRK! Aalst brengt ieder jaar, eind augustus, een boeiende mengeling van circusacts en straattheater. Het is een familiegebeuren dat klein en groot van de ene verrassing naar de andere leidt. Wijzelf (wonend in Erembodegem deelgemeenter van…) trachten er telkens heen te gaan. Van de jaargangen 2016 en 2019 hebben we een overzicht.

2016:

2019:

Enkele links:

De facebookpagina van CIRK! Aalst:
https://www.facebook.com/Cirkaalst/

De website van CIRK! Aalst:
https://cirk.aalst.be/?fbclid=IwAR3vZl1HqlhtglfajWbVKjUlZDSiHVg9XpuV0-DJyNH83i7pealbeovjMBQ

De wikipedia van Aalst:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Aalst_(Oost-Vlaanderen)

Molsbroek-Buylaers wandelroute

Na een ouderwets killige periode draait de wind naar het zuiden en brengt ons, naast saharazand, warme lente-temperaturen.

We spoeden ons naar Lokeren om er de Molsbroek-Buylaers wandeling aan te vatten. In grote lijnen bestaat de wandeling in 3 delen. Het eerste deel start in Lokeren zelf en neemt ons mee op het dijkpad langs de Durme.

Vervolgens slingert het dijkpad zich rond het Molsbroek. Dit moerassig natuurgebied brengt ons buiten het zacht wiegende riet ook een veelheid aan fauna en flora. Vooral voor watervogels ben je hier aan het goede adres.

Na het Molsbroek keren we terug richting Lokeren maar niet zonder even uit te wijken naar de Buylaersmeersen. Dat meers een oud woord voor moeras is blijkt snel. Langs sompige weiden doorkruisen we dit mooi natuurgebied. Eventjes vergapen we ons aan een koppel ooievaars en het lentegevoel stijgt met de minuut.

De zon zakt langzaam weg achter de einder als we Lokeren weer binnenwandelen. Daar heerst, ondanks corona, een licht euforische sfeer. Ons overvalt ook dit gevoel na deze mooie en boeiende wandeling.

Een overzicht:

Enkele links:

De wandeling op Routen de toeristische website van Oost-Vlaanderen.
https://www.routen.be/molsbroek-buylaers-wandelroute

Het natuurgebied Molsbroek op de site van vzw Durme:
https://www.vzwdurme.be/index.php/44-reservaten/het-groot-molsbroek

Het natuurgebied Buylaerse meersen op de site van vzw Durme:
https://www.vzwdurme.be/index.php/natuurgebieden/de-buylaers

De toeristische site van Lokeren:
https://toerisme.lokeren.be/

De wikipedia van Lokeren:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Lokeren

Stapaf Waasland knooppuntentocht

Zondag 14 april 2013

Stapaf is een gratis fiets- en wandelmagazine dat 2 keer per jaar in onze brievenbus valt.  Het bericht over wandel- en fietstochten  in Oost-Vlaanderen aangevuld met culinaire en toeristische weetjes over onze provincie. In de laatste uitgave staan er weer 5 fietsknooppunttochten in. Deze tochten werden uitgestippeld door fervente fietsers.  De waaslandroute met zijn 40,5km lijkt me een prima route om weer aan te knopen met het fietsen. Deze route werd uitgestippeld door Gino Rijckaert en zijn echtgenote Rosane Wouters.

Om half twee s’namiddags starten we de route in Kruibeke aan knooppunt 49.  Het dorpsplein en de Onze-Lieve-Vrouwekerk liggen snel achter ons.

Even is het fietsen door de buitenwijken waarna we de velden induiken richting knooppunt 79 en Bazel.

In de velden worden we geconfronteerd met deze bricabrac zo typisch voor de Vlaamse buiten. Nergens wordt de kunst van het aaneenflansen van koterijen en andere barakskes zo ijverig beoefend als in ons geliefd Vlaanderen.

Na de weilanden en bij het naderen van Bazel fietsen we door deze mooie dreef.

Bazel, een deelgemeente van Kruibeke is gezegend met een prachtige dorpskern. Deze dorpskern leunt aan bij de waterburcht Wissekerke. Op deze foto zien we de poort die toegang geeft tot het kasteeldomein.

De Sint-Petruskerk prominent in het midden van het dorpsplein maar omringd door veel restaurantjes.

De beelden van een jonge wandelaar…

…en dit fietsend meisje passen echt bij deze eerste mooie en vooral warme lentedag.

Dit koppel lijken stroever ondanks zij uitkijk hebben op…

…het mooie kasteel Wissekerke.

Langs het kasteelpark verlaten we Bazel. Knooppunten 71 en 72 liggen in het verschiet

Er zijn nog zekerheden…”Christo was here”

Na knooppunt 72 gaat het naar punt 86 in Rupelmonde. Daar wacht, in de schaduw van de Onze-Lieve-Vrouwekerk, Mercator ons op. Via de kasteelstraat gaat het nu naar de graventoren.

Deze watermolen kondigt de nabijheid van de schelde aan.

En inderdaad wat later peddelen we op de scheldedijk knooppunten 74 en 75 -waarts.

Bootjes en zeiljachtjes genietend van een weldoende winterrust.

Op de dijk gaat het er dan weer gezellig druk aan toe. De eerste warme lentedag lokt menigeen uit zijn tent.

Bij de vissershuisjes aan deze vijver is er dan weer geen spoor van leven te bespeuren. Het zal de vissen worst wezen.

Ondertussen hebben we Temse bereikt. Waar we deze vreemde vierwieler opmerken.

Al snel hebben we het beet, hier is een oldtimertreffen aan de gang.

Met deze Bentley als één van de “imposante”hoogtepunten.
We dwalen even van onze route af om door Temse te fietsen. Dit prachtig gebouw “Molens van Temse” staat er onder meer op het menu.

Ook het gemeentehuis met zijn “Pink-uitvoering” is een prachtig gebouw.

We keren op onze stappen terug langs de Scheldekaai met deze kaailopers als publiek.

In Temse verlaat de route de Scheldeboorden en gaat via knooppunten 99, 98 en 95 naar Haasdonk

Opnieuw gaat het nu de velden, of moet ik polders zeggen, in.

Meteen kan ik het hoofdstuk veldkappeletjes aansnijden. Hier op de muur van een schuur.

Ditmaal op de muur van een boerderij.

Dit exemplaar is minder goed aan een muur te bevestigen.

Na het hoofdstuk kapelletjes gaat het nu over onverhard verder.

Wat verder spotten we onze eerste visser van dit seizoen.

Deze tracht het visbestand van de vijver rond het Fort van Haasdonk op een aanvaardbaar peil te houden.

Van het Fort van Haasdonk is het maar een boogscheut tot de dorpskom van Haasdonk met de Sint-Jacobuskerk pronkend in het midden.

Ietwat eenvoudiger, maar daarom niet minder mooi, dit pittoresk gebouw dat in een vroeger leven het gemeentehuis van Haasdonk was.

Haasdonk is een deelgemeente van Beveren en de tocht voert ons nu via knooppunten 9 en 7 naar het moederdorp.

Maar eerst wacht er ons nog een halte aan het hof der Saksen.

Een oefening die we nog eens herhalen ter hoogte van het hof ter Welle.

Algauw peddelen we nu door Beveren. Op de grote markt kan je niet omheen de Sint-Martinuskerk.

Of gelukkig juist wel. Want zodoende kunnen we onze tocht verder zetten. Even buiten de dorpskom komen we in een mooi park uit op het Kasteel Corwalle.

Onze tocht gaat nog eventjes door het mooie kasteelpark.

Waarna het via veldbanen en knooppunten 50, 47 en 48 teruggaat naar…

…knooppunt 49 dat zowel het startpunt als het einde van deze tocht is.

Deze tocht heeft ons zeer bekoord. Veel afwisseling, goed berijdbare wegen. Mooie dorpen, prachtige gebouwen kortom alle ingrediënten voor een leuke tocht zijn aanwezig. Het 40,5 km  lange en vlakke parcours moet door een ietwat geoefende fietser vlot te doen zijn. 8,5 op 10 is de score dat deze knooppuntentocht wegkaapt. Gino Rijckaert en zijn echtgenote Rosane Wouters bij deze bedankt voor deze mooie fietservaring.

Enkele interessante links:

Op de toerisme-site van Oost-Vlaanderen vind je een schat aan informatie over fietsen en wandelen in onze provincie.

Wie zich op stapaf wil abonneren dient op volgende link te klikken: Stapaf

Je kan er ook vorige exemplaren doorbladeren.

Enkele links naar plaatselijke toerismebureaus.:

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Nog eventjes alle knooppunten op een rijtje: 49 – 71 – 72 -86 – 74 – 75 – 99 – 98 – 95 – 9 – 7 -50 – 47 – 48 – 49

Op verplaatsing…Scheldeverentocht II (zomer 2012)

Zondag 22 juli 2012

Het is weer al 3 weken geleden dat we de eerste Scheldeverentocht fietsten. Inmiddels is er al heel wat water naar zee gestroomd. Maar het weekend van onze nationale feestdag beloofd zonnig te worden. Inmiddels is het bij toerisme Oost-Vlaanderen bestelde brochure in onze bus gevallen. Het vervolg lijkt zeker zo aantrekkelijk. Dus jullie kennen het verhaal al. Fietsen achterop en op naar Baasrode.

Ook in Baasrode respecteert men de traditie dat er, in het jaar van de gemeenteraadsverkiezing, niet op een cent let als het maar naar wegenwerken gaat. Het is zoeken naar een parkeerplaats en op de route komen vraagt ook het nodige zoekwerk. Waneer krijgen wij fietsers ook recht op omleidingsbordjes. Tijdens onze zoektocht fietsen we voorbij het scheepsvaartmuseum.

Om de Schelde in al dit kluwen te bereiken moeten we langs de villa Vermijlen.

Via het briel en resten van economische activiteit gaat het nu snel Scheldewaarts.

Nog een stevige villa waarschijnkijk ook een overblijfsel van de vroegere economische activiteit.  Scheepsbouw?

Nu zitten we op koers langs de brede stroom.

Maar een knorrende maag strooit roet in het eten, dus stappen we af in deze taverne om ons tegoed te doen aan een lekker bord scampi’s.  Zonder roet maar overgoten met een lekkere Karmeliet en lekker wit wijntje.

Na dit alles verorbert te hebben fietsen we blijgemutst (Karmeliet!) naar Sint-Amands. Beetje vreemd, die herten in een weide en niet in een of ander bos.

Hier hebben ze hun schaapjes al op het droge.

En ja na nog een bocht verder en daar verschijnt Sint-Amands met de Sint-Amanduskerk in al haar glorie.

In tegenstelling tot op de dijken, waar er gefietst en gewandeld wordt dat et een lieve lust is, is het op de Schelde zeer rustig. Af en toe een zondagsvaarder.

Rustig dobberen op een gemoedelijke schelde. Ik kan mij zwaardere bezigheden voorstellen. Wij reden hier al eens tijdens het fietsen van de Aspergeroute en de Scheldedijkroute.

Dat het hier een toeristische trekpleister is blijkt uit alles. Het is de ene taverne na de andere.
Sint-Amands is een prachtig Scheldedorp en gezien de overvolle terrasjes zijn we niet de enigen die er zo over denken.

Bij het binnenrijden van  Mariekerke (de volgende parel aan de Scheldeoever) zien we dit zeilbootje opgetuigd in een grasveld staan. Rare jongens die landrotten!

Aan de overkant is het wachten geblazen om de veerboot te kunnen nemen. Spijt dat men de fiets genomen heeft in plaats van de pedalo.

Mariekerke is ook een Scheldedorp, je ziet het aan alles.

De Schelde baadt zich hier volop in het groen. Zo wennen de palingen hier al wat aan deze kleur.

Temse aan de overkant, ik blijf het nog altijd een mooi beeld vinden.

Het onthaalcentrum de Notelaer ziet vandaag veel volk voorbij peddelen.

Opnieuw laten we een veer aan ons voorbijvaren en fietsen lustig verder.

Nu ruilen we de Schelde in voor het Zeekanaal.

Wij zijn getuige hoe dit schip de zeesluis van Wintam binnenvaart.

Een stel Canadese ganzen, Deze exoten blijken een plaag te zijn en onze ganzen van de waterlopen te verdrijven.

Onze eerste oversteek is een feit.

Op naar de volgende.

De route verlaat nu de rivieroevers en brengt ons velden, wat bebossing en last but not least kapelletjes.

Dit beeld verwijst dan weer naar de Boerenkrijg.

Dan nog de mooie witzwart laarkapel in Schelle.

Voor de kapel tegen een bloempot geleund deze trekkersfiets. Tja,  dit moet een wereldreiziger pur sang zijn.

De zon begint langzaam maar zeker schaduwen te werpen, maar voorziet ons nog steeds van de nodige warmte.

Opnieuw bereiken we de fiere, brede Schelde.

Deze mooie toren behoordt aan de Sint-Bernardusabdij in Hemiksem

Dit zijn dan de abdijgebouwen.

Nu we toch bezig zijn… de ingangspoort van het domein waarin de abdij ligt.

Met het Kalabeekveer varen we van Hemiksem naar Bazel.

Nu zijn we aan de andere Scheldeoever te Bazel.

Door het lover zien we nog een glimp van het kasteel Wisselkerke.

Het kasteel licht in een prachtig domein.

Christo was here!!!

In Rupelmonde stoppen we even. Onze eerste aandacht gaat naar de prachtige barokke Onze-Lieve-Vrouwekerk.

Dan blijven we efkens staan bij het standbeeld van Mercator. Ja deze wereldberoemde cartograaf is hier geboren.

Hier een bronzen versie van de jeugdige Mercator.

Langs de getijdenmolen verlaten we het centrum van Rupelmonde.

Van Rupelmonde gaat het vrij snel naar Temse.  Op de dijk zien we dit prachtig tafereel, de tuysscher en de azijnzeker. Dit zijn twee bijnamen voor de Temsenaars waar ze zo te zien toch wat trots op zijn. De schepper van dit mooi werk is Valeer Peirsman.

En dit is nog niet alles, van dezelfde ontwerper de kaailopers. De kade in Temse is echt een openbaring.

We zetten onze tocht verder langs de mooie Onze-Lieve-Vrouw kerk.

Buiten Temse gaat het naar Tielrode, opnieuw ruilen we de Scheldeoevers voor wegen door velden.

We rijden Tielrode binnen en zien al de veerboot klaar liggen. Eerst stoppen we bij “Den Toeter” afbeelding van een veerman.

In Tielrode moeten we een 20-tal minuten op de overtocht wachten, dit is het equivalent van een pint Jupiler (33cc) in het nabijgelegen “t’Veer“.  Voor Veerle wordt dat een sprankelend wit wijntje. Vanop het terras van t’ Veer hebben we zicht op de Sint-Jozefkapel.

Na het verkwikkend terrasje haasten we ons terug naar de overzet. Mooi op tijd er rest ons tot zelfs een moment om terug te blikken op de toren van de Sint-Jozefkapel.

Snel zijn we over de Durme.

…waarna we onze tocht verderzetten.

We herkennen het  Pillecynmonument. We fietsten hier al eerder bij het fietsen van ja…de Pillecynroute. Wat voor de hand liggend he!

Vrij snel zijn we aan de “Drie Goten

Nu staan we voor een moeilijk besluit of we fietsen door naar Baasrode, met het risico dat we te laat zijn voor de laatste overzet, of we nemen de overzet hier aan de drie goten.

Het wordt dus de laatste keus.

Een beetje sneu, nu fietsen we terug via dezelfde oever waar we op vertrokken.

Maar lang trekken we ons dat niet aan. We geniet opnieuw van het zicht op Sint-Amands prachtig met die warme kleuren van een stilaan zakkende zon.

Het laat ons ook toe een monument te fotograferen dat we in het opgaan voorbij fietsten.

Idem voor deze gestrande schuit.

We steken een tandje bij en met een stevige vaart gaat het terug naar Baasrode. Aan de voet van Sint-Ursmaruskerk (Ursmarus een buitenaardse heilige of zo?) hebben we het nog eens over deze tocht. Het fietsen langs dit deel van de Schelde met zijn vertakkingen als het Zeekanaal, de Rupel en de Durme is een absolute aanrader. Deze tocht gaat dan ook met een 9,5/10 lopen. Hou wel het uur in het oog wil je niet voor een gesloten veerpont staan.

Voor ik nog enkele links geef eerst de te volgen knooppunten als je vertrekt uit Baasrode. Wat wij ook deden.

58-52-10-67-76-8-6-5-3-2-1-54-31-34-30-70-32-43-42-veer Hoboken-Kruibeke-49-71-72-86-74-75-76-77-91-9-50-68-57-veer Kastel-Baasrode-58

Nu de links

Onze eerste Scheldeverentocht vind je hier:

Op verplaatsing…Scheldeverentocht I

Voor meer informatie over de Scheldeverentochten en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Op verplaatsing… Scheldeverentocht I (zomer 2012)

Zondag 1 juli 2012

Het officiële begin van de zomervakantie, de riem ligt er bij velen al enkele dagen af. Na een ochtend met vrij veel zon begint het rond de middag wat te slabakken. Ondanks een dreigende lucht rijden we met de fietsen achterop naar Dendermonde. Op de site van toerisme Oost-Vlaanderen ontdekte ik de Scheldeverentochten. Heb de track gedownload en hem naar onzen Garmin Etrex legend geüpload.

Na snel de fietsen afgeladen te hebben zoeken we in Dendermonde de boorden van de Schelde op.

Even volgen we het traject van de Reuzeroute.

Vanop de dijk hebben we een mooi zicht op fiere Schelde.

We volgen enkele honderden meters de loop van de Dender. We komen juist op tijd aan het sluizencomplex om er te schuilen voor een fikse regenbui.

Maar de laatste druppels zijn nog niet gevallen of we zijn weer op weg. Langs de sluizen steken we de Dender over en zoeken weer de loop van de Schelde op.

Dit is de plaats waar Dendermonde haar naam heeft aan te danken.

Op deze oever van de Schelde hebben we nog nooit gefietst. We zijn dan ook prettig verrast als we op de Sint-Onolfsdijk dit beeld in een tuin zien.

In de Schelde zien we dan weer schilderachtige schorren en slikken.

Aan de overzijde dan weer een prachtige villa. Deze villa komt mij bekend voor toch we fietsten hier nooit eerder.

Nog wat verder fietsen we langs de Sint-Odulfkapel.

Hier neemt men dan de tijd om wat bij te hinniken onder buren.

De plaatselijke tafelspringers.

We vorderen goed en komen ter hoogte van Appels ons eerste veer tegen.

Wij laten het veer aan ons voorbijvaren en fietsen verder. We verlaten de Schelde om via velden naar Wichelen te peddelen.

Ideaal om ons quota kappellekes te halen.

Sans gène.

Die hebben ons duidelijk in het vizier.

Deze Konikpaarden zijn minder nieuwsgierig en gaan hun eigen gangetje.

Wij volgen dit voorbeeld en trappen flink voort tot onze volgende ontmoeting. Ongeveer ter hoogte van Vogelenzang spotten we deze familie waterkiekens.

Christo was here!!

Nu doorkruisen we de buitenwijken van Wichelen.

Waterpomp op rust.

Laatste snufje: poort met ingebouwde waakhond.

Deze prille Wichelaars genieten volop van de eerste verlofdag.

Na Wichelen richten we ons naar Schellebelle, telkens opnieuw geniet mijn tong van deze rollende dorpsnaam. Ook het regenwater, dat ons vorige dagen ten deel viel, zoekt zijn weg naar de Schelde.

In de Hekkergemstraat zien we deze “pottekesmarkt”.

Juist voor de Schelde en het veer fietsen we voorbij het parochiehuis ’t Veer. Half vier, tijd voor een lekker hapje bij een donker biertje en wit wijntje. Dit alles onder een doorbrekende zon.

Het overzetten gaat vrij vlot en opeen ik en een gij zijn we over.

Op de oever dit exemplaar. Het vroegere type overzetboot?

Schellebelle is niet alleen het Vlaams dorp met de mooiste naam, maar staat ook in de top tien van de Vlaamse dorpen met een kerk met vreemde naam. Kerk Sint-Jans Onthoofding.

Het gaat nu over onverhard richting Berlare.

We fietsen nog eens langs Wichelen weliswaar gescheiden door de brede Schelde.

In Schoonaarde merken we dat het Oud Brughuys opnyeuw uytgebaat wordt. Mooy!!

Wij weerstaan aan de drang er iets te verbruiken en fietsen door langs de mooie brede Schelde.

Ook nu  maken we geen gebruik van het veer van Appels.

Stevige knol met mooi rastakapsel.

Nu valt mijn euro, de mooie villa, die mij op bij het begin van onze tocht op de Sint-Onolfsdijk bekend voorkwam, is de achterkant van dit prachtig landhuis.

Eventjes bukken…

…en Dendermonde ligt opnieuw achter ons.

Deze schapen zoeken luwte in dit bosje op de Scheldedijk.

De route voert ons verder langs schilderachtige dorpjes zoals hier Hamme.

Dit groot gebouw zagen we al eens bij het fietsen van de pilleceynroute.

We zetten onze tocht verder richting Baasrode. De beste vissers staan aan ….

De dijken worden op meerdere plaatsen afgegrazen door schapen.

Wat sommigen aanzet tot de vreemdste toeren om ze op de sensor vast te leggen.

Anderen hebben dan weer meer oog voor dit kleurenpracht, dat pas goed tot zijn recht komt onder deze zomerzon.

Dan gaat de lens weer richting dit grazend paard.

Vlak voor het veer van Baasrode merken we deze opmerkelijke woning.  Een huis met allures van een herenwoning midden in een veld.

We wachten geduldig op de komst van het veer.

Snel nog een sfeerfoto van de Scheldeoever.

Filmpje starring “het veer van Baasrode”

De maker van het voorgaand filmpje betrapt.

De tocht nestelt zich nu op het parcours van de Ros Beiaardroute.

Nog een flinke avondwandeling voor het slapengaan.

Vlassenbroek met het schilderachtige dorpskerkje is weer een hoogtepunt van deze tocht.

In tegenstelling met vorige gelegenheden stoppen we niet aan één van de vele cafeetjes of andere tavernes maar fietsen verder naar Dendermonde.

Onder een langzaam ondergaande zon zetten we de fietsen terug op het fietsrek. Waarna we wat moe maar zeer voldaan naar huis rijden. Onderweg hebben we het nog over deze tocht.  Alhoewel deze tocht ons over een groot deel over bekend terrein voert is hij toch vol verrassingen. Als Scheldelandenaar misschien wat vooringenomen geef ik deze tocht een 9/10. Met 60km wat lang maar door zijn vlak parcours dan weer door de meesten onder ons te fietsen. Echt een bloemlezing van alle het mooie dat de streek tussen Schellebelle en Baasrode te bieden heeft.

Voor ik nog enkele links geef eerst de te volgen knooppunten als je vertrekt uit Schellebelle. Wij vertrokken in Dendermonde.

43-47-53-12-11-15-14-2-67-77-87-83-91-58-57-56-99-95-90-83-76-74-68-65-45-46-42-43

Nu de links

Lees ook het verslag van:

Op verplaatsing…Scheldeverentocht II (zomer 2012)

Voor meer informatie over de Scheldeverentochten en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Boontocht lus 2 (100 jaar Louis Paul Boon)

Woensdag 28 maart 2012

Op 15 maart 1912 werd Louis Paul Boon geboren. 100 jaar geleden en dat moet gevierd worden. Veel van het literaire werk van Louis Paul Boon speelt zich af hier in onze streek waar hij geboren en getogen is. Ter gelegenheid van dit feestjaar knoopte Toerisme Oost-Vlaanderen twee mooie fietstochten in elkaar. Deze twee lussen, die telkens hetzelfde startpunt hebben kunnen aan elkaar geknoopt worden voor de betere fietsers onder ons. Wij verkiezen ze afzonderlijk te fietsen. De eerste lus heeft mij sterk bekoord, benieuwd wat de tweede lus biedt.

Normaal start deze lus ook in Aalst aan knooppunt 33. Wij zakken echter af naar het centrum van ons geliefd dorp om er aan de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk in te pikken op de route. We gaan meteen op zoek naar knooppunt 81. Louis Paul Boon woonde een groot deel van zijn leven in Erembodegem.

We verlaten Erembodegem via een tunnel onder de E40.

Vandaar gaat het langs de Wellemeersen naar Welle.

Na Welle gaat het door de velden naar Denderleeuw. Knooppunt 81 wordt ingewisseld voor 80.

In lus 1 verschijnt er ter hoogte van Lede een watertoren. In lus 2 hebben we hetzelfde fenomeen bij het naderen van Denderleeuw.

Woensdag 28 maart 2012 is buitenspeeldag, in Denderleeuw heeft het een ongelooflijk succes. Elke Denderleeuwenaar lijkt op het speelplein aanwezig te zijn.

Nog steeds in Denderleeuw dit standbeeld voor Dr. Cochez in de gelijknamige straat.

Langs de Sint-Amanduskerk gaat het naar de Dender en knooppunt 80.

Nu staat knooppunt 10 op het menu de weg er naartoe loopt langs de oever van de Dender.

Denderleeuw bad.

Op naar Okegem nu.

Liedekerke jachthaven.

Fiere zwaan zwemt voor Veerles lens.

In Okegem staat een mooi standbeeld. “Den dikken van Pamel“.

Inmiddels liggen knooppunten 10, 85 en 86 achter ons. We fietsen langs Ninove om aan knooppunt 91 de Dender over te steken via de fiets- voetgangersbrug.

Op weg naar knooppunt 90 gaat het nu zigzag door Ninove. Hier het standbeeld “de marathonlopers“. In het geuzenboek, vertelt Louis Paul Boon over de Ninovieters.

Op het Oudstrijdersplein lijkt het ook buitenspeeldag tussen de fonteinen nu.

Wat verder stuiten we op de twijnster. Dit beeld herinnert ons de werkomstandigheden rond de eeuwwisseling in deze streek. Deze omstandigheden worden ook beschreven in “Pieter Daens” nog een meesterwerk van Louis Paul Boon.

Ninove heeft ook een paar mooie stadspoorten. Hier de koepoort.

Via dit exemplaar rijden we stilletjesaan Ninove buiten.

Nog een terugblik op de majestueuze kerktoren van de Onze-Lieve-Vrouwkerk.

Langs de oude  abdijmuur gaat het terug de velden in.

Op weg naar Outer en knooppunt 90.

In Outer aan de galgeput zien we een monument van de Christene Demokraten  aan hunnen leider, weer zijn we bij Daens en zijn tegenstanders.

Outer is een lieflijk gehucht met een mooie dorpskern. Hier de Sint-Amanduskerk.

Ook knooppunt 90 behoort nu tot het verleden.  In de velden komen buiten knooppunt 45 ook onze favoriete viervoeters tegen.

Tussen Lebeke en Klein Heirlinkhove is er eventjes afwisseling de velden worden eventjes ingeruild en we fietsen door een bosje.

Maar snel wordt het zanderig pad opnieuw een weg weliswaar bestaande uit stevige kinderkopjes.

Langs Denderhoutem en knooppunten 88 en 84 bereiken we de dorpskern van Iddergem.

Ineens staan we terug op bekend terrein. Inderdaad knooppunt 81 wordt 2 maal aangedaan. Wel komende vanuit een andere richting en verdergaand ook in een andere richting.

Haaltert en knooppunten 82 en 83 zijn het doel.

Meermaals slagen we een grindweg in.

Koppel I…

Koppel II…

Via de Ninovestraat en de Diepeweg gaat het nu vliegensvlug naar Haaltert.

Eerst eventjes deze villa fotograferen.

En dan door het centrum van Haaltert met zijn mooi warandepark. We ruilen knooppunt 83 in voor knooppunt 33

Voor dit prachtige beeld “de Reisleidster” van Dirk De Keyzer duiken we nog eens in de remmen.

Dit doen we nog eens voor de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Nieuwerkerken.

Ondertussen is het al vrij laat +/- 19u30 e, leggen we er flink de pees op. Knooppunten 33 en 35 zoeven voorbij. We stoppen nog even om het stadspark vast te leggen.

Daarna fietsen we langs het osbroeck en…

…”Schotte” naar de Kapellekensbaan. Ja DE KAPPELEKENSBAAN.

Van Schotte maakte ik zo’n 2-tal jaar geleden volgend filmpje.

Dit jaar maakte ik opnieuw een filmpje met Veerles foto’s van de voetgangerstunnel onder de spoorweg in Termuren.

Zomer te Ter-muren is de ietwat minder gekende opvolger van het beroemde “de Kapellekensbaan

Wie Kappelekensbaan zegt… inderdaad. Kapel Onze-Lieve-Vrouw Ter Muren.

Wat verder verschijnt de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk opnieuw vanachter een hoek. Meteen zit er deze fietstocht er ook op. Wie de knooppunten volgt doet er zo’n 47km over. Wij, die van huis vertrokken, hebben zo’n 51km op de teller. 51 km fietsplezier. Wat pittiger dan de eerste lus maar het mag toch geen probleem zijn voor de gemiddelde fietser. Ik quoteer deze tocht 8,5/10. Dus wie het literaire aan het sportieve wil koppelen één devies: fiets deze tocht.

Enkele interessante links:

Voor meer informatie over de Boontocht en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Wil je meer weten hoe dit jaar Louis Paul Boon herdacht wordt surf naar www.boon2012.be.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Boontocht lus I (100 jaar Louis Paul Boon)

Maandag 26 maart 2012

Op 15 maart 1912 werd Louis Paul Boon geboren. 100 jaar geleden en dat moet gevierd worden. Veel van het literaire werk van Louis Paul Boon speelt zich af hier in onze streek waar hij geboren en getogen is. Ter gelegenheid van dit feestjaar knoopte Toerisme Oost-Vlaanderen twee mooie fietstochten in elkaar. Deze twee lussen, die telkens hetzelfde startpunt hebben kunnen aan elkaar geknoopt worden voor de betere fietsers onder ons. Wij verkiezen ze afzonderlijk te fietsen. Op naar de eerste episode van deze literaire verkenning van het land van Aalst.

Alvorens te starten maken we van de gelegenheid gebruik om snel even in het gemeentehuis van Aalst langs te gaan. Op de dienst bevolking doet Veerle een aanvraag voor een nieuwe identiteitskaart daar de hare haast verlopen is. Ik kiek snel Ondineke een replica van het beeld dat Frans De Vree in 1995 creëerde geïnspireerd door de Kappellekensbaan van Louis Paul Boon.

Na deze formaliteit haasten we ons naar knooppunt 33 waar we onder een stralende zon deze tocht beginnen.

We gaan op zoek naar punt 23. We fietsen langs het stedelijk kerkhof waar zowel Louis Paul Boon als priester Daens zijn begraven.

Eventjes gaat het al door de velden. In de knooppuntentocht van Aalst over Erpe-Mere naar Lede en terug naar Aalst fietsten we hier al.

Langs de Sint-Jobkapel gaat het via…

…deze idyllische beek naar het …

kasteel Regelsbrugge. Dit mooie kasteel maakt zijn opwachting in Louis Paul Boons roman “Pieter Daens“. Mij lijkt het een bewijs dat buitenmaatse haast onethische bonussen van alle tijden zijn.

Wij fietsen lustig verder, het zigzagt nogal, door de buitenwijken van Aalst. Dit zwart schaap betrappen we juist voorbij de hogeschool Dirk Martens.

Ongeveer ter hoogte van het Stedelijk ziekenhuis van Aalst merken we deze oude toren. Men is volop bezig hem een nieuwe bestemming te geven.

Wat verder kruisen we de Siesegemlaan een zeer drukke invalsweg. Nu duiken we weer de velden in.

Het kasteeltje van Maal baadt in een stralende zon, Veerle maakt er deze mooie foto van, waarna we verder fietsen naar knooppunt 20

De treurwilgen zijn zowat de eersten die zich van een nieuw bladerdek voorzien. Elk jaar opnieuw maakt dit fris lentegroen mij lyrisch.

Knooppunt 20 ligt in Erpe. Op het kerksplein staat dit oorlogsmonument “ter ere van onze helden gestorven..”. Deze helden jonge mensen gestorven in de meest onmenselijke omstandigheden…spijtig genoeg gebeurt dit nog dagelijks misschien niet meer in onze contreien maar daarom niet minder erg.

De Sint-Martinuskerk ligt samen met knooppunt 20 snel achter ons. Op naar punt 58 en Erondegem.

In Erondegem fietsen we langs de Hoogstraat het kerkplein met Sint-Pietersbandenkerk op. Meteen is punt 58 gerond. “De bende van Jan de Lichte” nog een gekende roman van Louis Paul Boon speelt zich hier in de streek af.

De tocht gaat nu verder knooppunt 55 waarts. De velden rond en Lede zelf zijn dan weer het decor voor taferelen in “het Geuzenboek” ook in deze godsdienstoorlog gaat het er geweldig(letterlijk) aan toe.

We naderen Lede, nog eventjes door een veldbaan.

Knooppunten 13 en 16 leiden ons door de buitenwijken van Lede. Ter hoogte van knooppunt 19 doen deze hoef-achtigen zich tegoed aan de stralende zon.

Aan knooppunt 17 begint het prachtig natuurgebied Honegem.

Prachtige landschappen…

…bevolkt met onder meer dit suffolk schaap. We hebben een gezellige babbel met de eigenaar van dit schaap die tevens gids is in dit natuurgebied.

Ook deze Brabantse trekpaarden hebben hier hun stek en delen hun weide met…

…deze fier haan.

Na Honegem gaat het Aalstwaarts. Knooppunt 24 ligt snel achter ons. Dat het trekpaard ooit een grote rol heeft gespeeld blijkt nog maar eens als we dit ietwat verweerd standbeeld voorbijfietsen.

Juist voor het binnenrijden van Aalst neemt de route een bocht en via een fietspad over een oude spoorwegbedding gaat het nu richting Hofstade en ander “faluintjes“. Op naar knooppunt 26 en 25

Dit fietspad grenst aan vele tuintjes. In een van deze tuintjes kiekt Veerle deze kalkoen.

Even voorbij punt 22 naderen we Gijzegem. Dit mooie gebouw is een voorloper van het mooie “Hof van Gijzegem

Vervolgens krijgen we het mooie park voorgeschoteld.

Deze mooie poort verhindert de toegang tot al dit moois. Louis Paul Boon kom terug…er is nog werk aan de winkel!!!

In Gijzegem vinden we nog een bakker open. Voor dit kapelletje verorberen we een paar franchipannekes en ander glacékes.

Eens de grommende beer het zwijgen opgelegd gaat het verder langs deze mooie Sint-Martinuskerk met zijn ietwat barokke toren.

Tussen knooppunt 29 en 30 ligt onzen Dender. Daarna gaat  het naar Herdersem en knooppunt 40. Juist voorbij den Dender is de Disgenaatdreef opgebroken. Toch kan men er voorbij.

Deze bouwval is het begin vaan een reeks kapelletjes.

Maar eerst zoeken we via deze kasseiweg de velden naast den dender op.

Deze appaloosa kan er in alle rust grazen… in de verste verte geen Winnetou te bespeuren..

Ook hier zorgt de plaatselijke treurwilg voor fis lentegroen.  Treurwilg?

Is het ter ere van Louis Paul Boons Kappellekensbaan (voor zijn filosofie zou mij sterk verwonderen) ik weet het niet maar de route vergast ons nu op…

het ene kappelleke na…

… het andere.

…het andere II

…het andere III

Dat een mens al eens content is van een omgehakte boomstronk tegen te komen. Deze heeft zich genesteld tussen knooppunt 40 en 41.

Blij gemutst fietsen we nu verder…

…waar we ter hoogte van het kunstwerk “het gebaar” van Luc De Blok de Leirekesroute opfietsen.

De Leirekesroute, nog zo’n klassieker in onze fietsgeschiedenis, brengt ons over knooppunt 41 terug naar Aalst en knooppunt 34

Nog even een zijblik op de Sint-Martinuskerk van Moorsel.

Na de Leirekesroute kruisen we de Aelbrechtlaan .

Het fotograferen van al deze graffiti kost nogal wat tijd.

In sneltreinvaart, zoals geregeld op onze tochten als het laat wordt, gaat het nu richting knooppunt 36 en 35 en vandaar naar huis.

Wat een leuke tocht. Zowat alle trajecten van deze tocht fietsten we al eens, maar deze tocht voegt ze samen tot één van de mooiste routes in de streek. 9/10 is dan ook mijn verdict.

Enkele interessante links:

Voor meer informatie over de Boontocht en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Wil je meer weten hoe dit jaar Louis Paul Boon herdacht wordt surf naar www.boon2012.be.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: