Op 11 maart 2023 starten we, na de routebeschrijving opgehaald te hebben in het toeristisch centrum van Blankenberge, de erfgoedwandeling. Deze wandeling beloofd ons terug te voeren naar de belle époque- en interbellum-tijd.We starten de wandeling aan het Belle Epoque-centrum in de Elisabethstraat.

Dit centrum is gelegen in de Sint-Rochuswijk. In de late 19de eeuw werden er in deze wijk tientallen vakantiehuizen opgetrokken als buitenverblijf voor rijkere burgers. Verschillende van deze vakantiewoningen zijn van de hand van Van Gastel een Antwerpse architect-aannemer.

We volgen de koperen klinknagels die in het voetpad de route aanwijzen.Nog steeds in de Sint-Rochuswijk treffen we het prestigieuze neobarok gebouw dat eerst als school diende en sinds 2011 dienstdoet als bibliotheek. Het werdt gebouwd in 1883.

Wat verder in de Descampsstraat staan er verscheidene historische panden. Meerdere ervan ontsproten in de late 19de eeuw op de tekentafel van de Blankenbergse stadsarchitect Felix Cosman. Let vooral op de met tegels beklede gevels.

We verlaten de Sint-Rochuswijk langs de Jules de Troozlaan.

Daar nestelen ietwat meer klassieke herenhuizen zich tussen de typische Belle Epoquevilla’s. Het neo-Brugse burgerhuis La Tourelle is er een mooi voorbeeld van.

Achter het station staat de gotische Sint-Antoniuskerk.

De statige herenhuizen in de Weststraat op de nummers 90 en 92 werden in 1904 gebouwd voor de gebroeders D’Hondt. Gustave D’Hondt was tot tweemaal toe burgemeester van Blankenberge.Eind 19de eeuw was het toenmalige Blankenberge aan uitbreiding toe. Van 1895 startte men met de bouw van een nieuwe wijk aan de westkant.

Het statige herenhuis in de Van Maerlantstraat 85 is een schoolvoorbeeld van het fraai gebruik van glazuurtegels. Ook dit huis is een ontwerp van de stadsarchitect Felix Cosman. In de Luikstraat en de Generaal Lemanstraat zijn er ook mooie tegeltableaus te bewonderen.

Eind 1800 begin 1900 werden er aan de Belgische kust nergens zoveel tegelplateaus verwerkt dan in Blankenberge. De uitbreiding langs de westkant kwam pas tot voltooiing tijdens het interbellum. Naast de vele prachtige belle-epoque gebouwen zochten diverse architecten ook inspiratie bij het internationale modernisme dat toen opgang maakte.

Een mooi voorbeeld is het appartementsgebouw op de hoek van de Limburg Stirumstraat nr 30. Waar de De Smet de Naeyerlaan een bocht maakt staat op nr 63 een gebouw in Art-nouveau stijl. Ook dit gebouw is een ontwerp van Felix Cosman uit 1906.

De paravent aan de Blankenbergse jachthaven heeft haast een symbolische waarde voor Blankenberge. Deze gietijzeren bescherming tegen wind en regen werd gebouwd in 1908.

De glazuurtegels die gebruikt werden voor het huis in de Franchommelaan nr 5 komen van de Brusselse firma Helman. Deze firma had zodanig veel klanten in Blankenberge dat zij er een bijhuis opende.

De vroegere winkel Maison Duysburgh gelegen in de Weststraat op de nummers 25 – 27 heeft een unieke art-nouveau gevel.

Een bijna 7 m2 groot reclamepaneel in glazuurtegels trekt onze aandacht. Terug in de oude binnenstad genieten we ook van met glazuurtegels verfraaide gebouwen.

Op de hoek van de Nieuwstraat staat het pension Floréal uit 1914 waarvan de gevel volledig is bekleed met tegels.

Het tegelplateau op de gevel in de Bakkersstraat nr 28 verwijst dan weer naar de fotohandel Roman-Balasse die hier vroeger zijn stek had.

Het oude, vroegere stadhuis stamt nog van voor de tijd dat het kusttoerisme tot ontplooiing kwam. Al snel bleek het te klein voor de uit zijn voegen barstende kuststad. Het werd uiteindelijk slechts gebruikt als feestzaal of tentoonstellingsruimte. Maar aan schoonheid boette het niks in. Aan het einde van de Kerkstraat staat een stoere arduinen trap.

Deze geeft toegang tot de zeedijk waar een brede promenade ons opwacht. Op de zeedijk hebben alle historische panden plaats moeten maken voor de hoge appartementsgebouwen.

Het mondaine karakter van weleer heeft tegelijkertijd plaats gemaakt voor het massatoerisme waar Blankenberge vandaag een schoolvoorbeeld van is. Ook het Casino-kursaal heeft hieraan niet kunnen weerstaan en is sinds zijn recente renovatie zijn art-nouveau uitzicht volledig kwijt. Het tweede icoon en misschien wel het meest gekende is de Blankenbergse pier.

Met zijn fraaie rotonde is het enig in zijn soort aan onze Belgische kust. In de Rogierlaan maken de Belle-Epoque gevels weer hun opwachting.

Meteen zijn ze een mooi sluitstuk van deze boeiende erfgoedwandeling.

Deze wandeling brengt ons terug naar een tijd waar het massatoerisme in zijn kinderschoenen stond. We zien mooie herenhuizen waar de toenmalige burgerij zijn vakanties in doorbracht. Spijtig genoeg zijn deze mooie woningen wat op de achtergrond gedrukt. Door grote appartementsgebouwen, die duidelijk minder mooi zijn, maar aan meer mensen de kans geeft van strand, zon en zee te genieten. Het is zoals het is….

Een overzicht:

Enkele interessante links:

Op visitvlaanderen.be vind je naast een beschrijving een routebeschrijving op kaart en een downloadbaar gpx-bestand.

Op visit-blankenberge.be maakt men zich er snel vanaf, lees summiere gegevens over de erfgoed wandeling. Anderzijds krijg je adres en openingsuren van het toerismecentrum van Blankenberge. Daar kan je een folder met gedetailleerde beschrijving (ook op kaart) die je stapsgewijs langs de route leidt. Wij hebben deze folder daar gekocht en het was een prima gids.

Op shop.westoer.be kan je deze beschrijving ook bestellen en laten opsturen.

Op de website van het Belle Epoquecentrum belleepoquecentrum.be kan je dan weer je inschrijven om deze wandeling te maken begeleid door een gids.

Ik vermelde al visit-blankenberge.be de officiële toeristische website van Blankenberge.

Op de kust.be is er veel interesante info te vinden. Zoals een druktebarometer en webcam.

De wikipedia van Blankenberge.