Categorie: Vlaams-Brabant

Pajotse panorama’s

Zaterdag 24 september 2011

Ik ga jullie mijn beklag over afgelopen zomer besparen. Neen, dan steek ik liever de loftrompet af over de start van het nieuwe seizoen. Leve de herfst moge hij 2011 zegenen met vele mooie na-zomerkens.  Ziezo dit moest mij van het hart. En ja hoor de afgelopen dagen zijn zonovergoten en dan gaan we op zoek naar een leuke fietstocht. Het is bij “toerisme Vlaams-Brabant” dat we de Pajotse panorama’s treffen. De streek die deze tocht doorkruist is ons welbekend. Zowel de Boerekrijgroute als de Valleitjesroute verkennen hier het pajottenland.

Daar ik s’morgens gewerkt heb hou ik eerst een siest in onze tuin. Het is dan ook al 15u als we langs onzen Dender aanzetten richting Liedekerke en knooppunt 10.

We zijn niet de enigen die van het mooie weer willen profiteren. Ook vele vissers hebben de Dender gekozen om hun geliefde hobby uit te oefenen. Ik meen totzelfs een visgeurtje te herkennen of is het al het vilbeluik van Denderleeuw dat zich laat ruiken.

In Okegem zijn de mannen van de burgerbescherming van Liedekerke van de partij. Die gaan wat oefenen met hun rubberboot.
Op de andere oever wachten deze wilde ganzen lijdzaam op het vertrek van de vissers, om ook hun duitje in de zak te doen om het visbestand binnen de perken te houden.
Inmiddels zijn knooppunten 10, 85 en 86 al achter de rug. De tocht wordt met het verlaten van de Denderoever meteen pittiger. Het eerste panorama wordt on voorgeschoteld, het is meteen smullen. Ninove met zijn Groene Koepel.
Aan de andere kant schittert de Sint-Gaugericuskerk van Pamel.

Wat verder drummen deze Brabantse boerepaarden om op de foto te kunnen. Dit streekproduct zal nog meerdere keren onze tocht opfleuren. Ik vind het prachtige beesten.
We kruisen wat later de Ninoofsesteenweg en trappen daarna  flink door langs veldbanen en dorpsteegjes door een prachtige omgeving.

Het stijgt hier stevig, in Tomberg een gehucht van Roosdaal besloot men enkele decennia geleden, naar aanleiding van de toenmalige afkoeling van de aarde om een teleferique bij het Berchembos te installeren. Zo zou menig ski-fanaat hier afzakken om zijn ding te doen.  Toen sloeg het klimaat om en naar het schijnt wordt er nu druk gediscussieerd over de plaats waar het toekomstige strand moet komen. Wordt vervolgd.
Carrière als skipiste gemist, maar morgen misschien Tomberg-bad.
We zetten onze tocht verder en ronden punt 89. Nu klimmen we door het Berchembos richting  de Woestijn.
Opnieuw wordt ons klimwerk beloond met een mooi vergezicht.
Christo was here!!!
De Woestijnkapel, van hier gaat het terug neerwaarts.
Het tempo gaat flink de hoogte in, neerwaarts weet je wel. Knooppunt 60 ligt zo achter ons en het is pas iets voor punt 40 dat we even stoppen om dit kapelletje te kieken.
In deze kudde schapen krijgt het er eentje letterlijk op haar heupen.
Ook knooppunt 40 moet er aan geloven, wat verder torent de IJzeren man van Kester boven de bossen uit.
Ineens voelen we ons bespied.

Juist na knooppunt 14 en even voor het binnenrijden van Gooik dit dilemma.

In Gooik is het jaarmarkt, ik bespaar jullie de verschillende kraampjes met prullerij allerhande…

…maar deze sennenhond en zijn baasje wil ik jullie niet onthouden.
Deze prachtig onderhouden VW 1500 is de voorbode…
…van een rits mooi onderhouden old-timers zoals deze Mercedes-Benz (voorloper van ons A-ken).
Ook deze MG zou ik wel in mijn garage willen.
Wat verder staat deze messcherpe Lotus Esprit te blinken.
Na al dit moois murwen we ons uit de drukte en vervolgen onze fietstocht.
Mooie boerenpaarden in alle kleuren en maten. Wij fietsen verder naar knooppunt 15.
Het prachtige weer kan wel niet verhullen dat de herfst voor de deur staat. Stilaan komen de zachte herfstkleuren opzetten.
Na een hevige klim komen we voorbij het Krekelhof. In dit etablissement kan er bij een goede pint of glas wijn lekker gesmuld worden. De knooppunten volgen nu elkaar snel op punten 15 en 16 leiden ons naar Onze-Lieve-Vrouw Lombeek.

Op sommige momenten lijkt het meer lente dan herfst. Zoals in de bergenbroeckstraat waar we dit leuk tafereel kieken.
Deze 2 kalkoenen genieten van hetzelfde schouwspel.
Ook deze billeman deelt de weide, een mooi allegaartje.
Opnieuw tijd voor een panorama. Op de oude Geraardsbergse baan, bij het naderen van knooppunt 15.
Haast zomerse taferelen, wat hebben we ze toch gemist dit jaar.
Een resem porche speedsters (replicas?) razen ons voorbij.
Het fruit is quasi plukklaar, lijkt me een mooie oogst. Ondertussen fietsen we tussen knooppunt 15 en 16 het blijft goed vooruitgaan.
Tussendoor een kapelletje, dit exemplaar lijkt voorzien van een stevige, weliswaar groene, haardos. Schril contrast met de heilige maagd(replica?) binnenin.
Christo was here!!
Van zo’n rust word je zelf helemaal relax, het maakt fietsen zo bijzonder.
Ter hoogte van knooppunt 78 rijden we Eizeringen binnen. Het mooi gerestaureerde kasteel Neufcour.
De Sint-Ursulakerk, meteen ook een mooi panorama.
We kruisen opnieuw de Ninoofse steenweg en peddelen voorbij knooppunt 78. Inmiddels is het al 18u15 voorbij en langzaam zakt de zon kimwaarts.
Door wegenwerken en dorpskernvernieuwing dienen we in Strijtem even van de fiets, meteen een mooi moment om de Sint-Martinuskerk in gloed van de ondergaande zon te fotograferen.
Ook het koetshuis baad in de roze gloed.
Even buiten Strijtem ligt de kapel van de 7 beuken langs de route, het is niet meteen de mooiste kapel die ik ooit zag.
Ook Maria lijkt me niet zo gelukkig met haar situatie daar. Ze lijkt me wel een smeekbede te doen om uit de kapel weg te mogen.

Hoog boven de kapel geniet deze paraglider dan weer van een haast onbeperkte vrijheid en fantastische panorama’s.

Wij mogen dan weer genieten van dit mooi vergezicht op Borgt-Lombeek.

Bijna 19u loopt de Pajotse Panorama’s-tocht op zijn einde. We overwinnen nog een flinke klim, wat Veerle duidelijk blij maakt. Het is op een boogscheut van knooppunt 64. Op naar 10.
Nog even langs kasjkens en enkele dorpswegen tot knooppunt 10.
Knooppunt 10 is meteen het einde van de Pajotse panorama’s. Wij dienen nog een 10-tal kilometers terug. De meeste daarvan liggen langs de Dender.
De Sint-Amanduskerk ook badend in het late zonlicht.
Gedreven door het late uur houden we een stevig tempo aan. Maar als we in de Wellemeersen de Galloway runderen zien grazen stoppen we toch even om ze te kieken. Meteen zijn we terug in Erembodegem.

De Pajotse panorama’s is voor mij de mooiste fietstocht in de streek van Liedekerke, Roosdaal, Gooik en omliggende. Je vindt er het beste uit de Boerekrijgroute, Valleitjesroute en andere Groene koepels. Zeer pittig, maar met fantastische vergezichten als beloning, verdient deze route een 9.5/10 en kan ik ze iedere ietwat geoefende fietser aanbevelen. Voor ons was het prettig opnieuw aanknopen met lekker, stevig fietsen.

Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 10 – kp 85 – kp 86 – kp 89 – kp 60 – kp 40 – kp 14 – kp 15 – kp 16 – kp 78 – kp 64 – kp 10

Enkele interessante links:

Om zelf je knooppuntentocht samen te stellen of de kaartgegevens naar GPS-formaat over te brengen (één van mijn favorieten) : Fietsnet

Bij toerisme Vlaams-Brabant ligt er ook een pak informatie te rapen.

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog: Fietsen met de Familie de Koning

0

Via knooppunten naar Dilbeek

Zondag 1 mei 2011 (feest van de arbeid)

Feest van de arbeid dus kunnen we niet anders dan s’morgens wat te gaan arbeiden.  Maar het feest is voor de namiddag. s’Morgens heb ik met “Fietsnet de Fietsrouteplanner” een tocht uitgetekend die ons naar Dilbeek moet brengen. Onder een stralende zon gaan we van start.
Via een veldweg naast de E40 bereiken we de Dender.  Langs de Dender gaat het naar knooppunt 80.

Knooppunt 80 ligt ter hoogte van de spoorwegbrug in Denderleeuw. Daar verlaten we het jaagpad van den Dender om eventjes naast de spoorweg richting Liedekerke en Knooppunt 30 te fietsen.

Na punt 30 gaat het naar 35 we kruisen een paar keer een spoorweg of fietsen er een poosje langs.

Maar eens voorbij punt 35 gaat het richting Sint-Katherina-Lombeek waar knooppunt 73 ons wacht. Ook de kapelletjes maken hun opwachting.
Sint-Katherina-Lombeek hier wisselen we knooppunt 73 voor 59.
Het gaat opnieuw door de velden.
Langs Ternat heen.
Hier ook zijn er chocoladerepen. Meer en meer moeten ook de patatjes in de lijn lopen. Mogen we binnenkort op lijnrechte frietjes hopen?
Het is eventjes rijden tot knooppunt 59 in het mooie groene kader van Sint-Martens-Bodegem . Zo dicht bij onze hoofdstad zou je al dit groen niet verwachten.
Knooppunten 54 en 53 liggen op een boogscheut van elkaar.
Eventjes volgen we het landbouwleerpad.
Voorbij dit mooi kapelletje, dit kapelletje, om niet af te steken, heeft ook een oprit.
1 mei, het zijn niet alleen de meiklokjes die in bloei staan. Deze taferelen worden ons voorgeschoteld richting knooppunt 62.
Juist voorbij het punt 62 stoppen we even om deze 2 prachtige boerenpaarden te kieken.
De paardenfluisteraar in Veerle wordt wakker en zij kan maar niet stoppen met deze mooie paarden te kieken.
Ook dit rijpaard kan de lokroep niet weerstaan.
Na deze stops,waarvan eentje gezegend met een ijscreempje, gaat het weer verder naar knooppunt 46. Inmiddels toont de tocht steeds meer karakter en dient er soms stevig bergop gefietst te worden.
Voor deze oude Lancia is het allemaal wat teveel geworden.
Het knooppunt 46 ligt midden het centrum van Dilbeek.  Het gemeentehuis van Dilbeek is een kasteel en nog zo geen kleintje. Kasteel de Viron alias het gemeentehuis.
Ook de Kasteelhoeve mag er wezen.
Dit alles rondom een vijver, nu het centrum van Dilbeek mag er wezen.
Om te eindigen kieken we nog snel dit mooi kerkje.
Is het door het zien van al dit moois of het kruisen van autowegen allerhande maar even zijn we het noorden kwijt. Geen bordjes meer te bespeuren. Op deze foto niet te zien maar naast dit vespaatje staat een bord met een kaart. Daar kiezen we richting Sint-Ulriks-Kapelle te fietsen.
Wat voorbij deze mooie ingangspoort zien we een bordje en zitten we weer op koers naar knooppunt 52.
Maar in Sint-Ulriks-Kapelle is het weer koekebak weer geen bordje(knooppunt 4) meer te bespeuren.
Ja de paardefluisteraar gaat hier helemaal uit de bol. Na een tijdje hebben we weer kunnen inpikken op het fietsroutenetwerk. We ronden knooppunt 12.
Inmiddels zijn we in de streek rond Asse aanbeland en gaat het naar knooppunt 92.
Asbeek wordt in een mum van tijd doorkruist (knooppunt 1-2 en 50). Hier wijken we efkens af om in Essene nog eens het mooie kerkje en den papeter op de pellicule (sensor) vast te leggen.
We besluiten om terug naar huis te rijden langs den Eksterenberg
Tijdens de afdaling dit villaatje dat aan de kust niet had misstaan.
Bij het aansnijden van den Zwarteberg zien we deze tractors waarvan ééntje het precies niet meer ziet zitten.
Even voor we thuiskomen, zo’n 500 meter nog te fietsen, stoppen we bij Erembodegems trots. Deze hoppevelden waren tot voor kort de enige getuigen van een hoppeteelt die hier vroeger welig tierde.
De hoppefluisteraar. Tja voor ik het vergeet wie de knooppuntentocht wil voleindigen zal deze hoppescheuten links moeten laten liggen en de bordjes naar knooppunten 79 en 80 moeten volgen.

Opnieuw hebben we een mooie fietstocht gereden. Het missen van enkele knooppunten kan de pret niet bederven. Het knooppuntennetwerk is echt  fantastisch.

0

Op verplaatsing…de Markeroute (Galmaarden, Viane, Sint-Pieters-Kapelle, Tollembeek en Vollezele)

Vrijdag 22 april 2011 (Goede vrijdag)

Wat een voorjaar, de ene zonnige periode na de andere dient zich aan. Ook deze week is het al weer flink aan het zomeren). Temperaturen tot 25° staan dagelijks op het menu. Naar het einde van deze week zou het nog een stapje verder gaan en klimt de thermometer naar 28 à 29°. Vrijdag zijn Veerle en ik vrij. Al lang staat de Markeroute op mijn verlanglijstje, wel vandaag is het zover.

Op een zonovergoten plaats (zo wordt hier een dorpsplein genoemd) parkeren we ons A-ken. We laden de fietsen af en ontdekken dat onzen Garmin op het appel ontbreekt. Dus zal het zonder de track van Vlaanderen-fietsland zijn. Ook zullen mijn foto’s ook geen coördinaten krijgen. Tja…niets aan te doen.

We laten ons A-ken achter in de schaduw van de afgebrand Sint-Pieterskerk en volgen nauwgezet de aanwijsborden. Een eerste keer kruisen we de Mark.

De dorpskernen van Galmaarden en Viane liggen niet ver uit elkaar. Daarna duiken (letterlijk te nemen) we de velden in.

Op weg naar Sint-Pieters-Kapelle rijden al eens door afgelegen gehuchtjes waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. We laten Bever links liggen en fietsen verder van vallei over heuvelrug naar opnieuw vallei enz… Je vindt hier geen 100m plat, stevig tochteken.

Deze toren heeft ooit betere tijden gekend.

Vele boerderijen zijn omgebouwd tot prachtige fermettes.

Aan de einder duikt de kerk van Sint-Pieters-Kapelle een eerste keer op.

Maar eerst fietsen we in Burght langs de Sint-Martinuskapel.

Het is inmiddels middag en een opmerkelijke stilte valt over de streek.

Deze kudde laat zich de warme zon welgevallen.

Wat verder behaaglijk in de schaduw van enkele fikse bomen dit mooi kapelletje. Ze hebben er hier wel wat.

April is al goed gevorderd, de eerste gewassen komen al piepen.

Idem….

Kapel met klok.

Route zonder naam !!!

Bijeenkomst in de schaduw.

Bij de kapper een broske laten knippen.

Kapellekes in alle kleuren en maten.

Kapellekes in alle kleuren en maten II.

Al eens afgewisseld met een afbrokkelende schuur.

Of bebloemde gevel.

Om opnieuw van vooraf aan te herbeginnen.

Na nog een paar heuvels bedwongen te hebben krijgen we weer zicht op Sint-Pieters-Kapelle.

De dorpskom van Sint-pieters-Kapelle is snel door gefietst. Waarna we opnieuw midden de velden fietsen van kapelletje naar…

Nu gaat het richting Tollembeek, Deze boom mag op de bijzondere aandacht van Veerle rekenen. Daar stapt ze al eens voor af.

De route slingert zich over heuvel en dal naar Tollembeek.  Hier zicht op de Sint-Maartenskerk.

Al meerdere decennia is Urbanus de bekendste inwoner van Tollembeek. Dit standbeeld herinnert ons hieraan.

Dit standbeeld herinnert dan weer aan de glorierijke periode van de lustige balspelers. Deze tollembeekse kaatsploeg veroverde in de jaren 80 verschillende kampioenstitels.

Bij het buitenrijden van Tollembeek kruisen we nog eens de Mark. Prachtig beeld trouwens.

Eventjes over een veldbaan en al snel licht Tollembeek achter ons.

Nu gaat de Markroute naar Vollezele.

Iets voor het oprijden van het dorpsplein “plaats” rijden we langs een grote herenhoeve. Hier was er tot 1957 een stoeterij “Haras de Vollezele” die het brabantse trekpaard op de wereldkaart zette.

Eventjes houden we nog halt. Nog eens diep ademhalen want nu gaan we de Congoberg te lijf.


En onmiddellijk gaat het steil omhoog.


Het is dan ook met een zucht van verlichting als we de top overschrijden. Maar eerlijkheidshalve; de klim om uit het dorp te fietsen is steiler dan de Congoberg zelf. Samen een hele klus.

Nu gaat het snel terug, efkens langs Waarbeke en dan met een sneltreinvaart naar Galmaarden plaats.
Daar vinden we ons A-ken terug naast de afgebrande Sint-Pieterskerk.

Nu de beoordeling: stevige route vraagt toch enige ervaring en training. Maar voor de geleverde inspanning krijg je veel terug. Bij wijlen voelden we ons in de provence. Een 9 op 10 is hier dan ook op haar plaats.

2

De Hopperoute (Affligem, Opwijk, Merchtem en Asse)

Zondag 20 maart 2011

Langzaam trekt Koning Winter zich terug en ruimt plaats voor de eerste lenteprikkels. Een reeks van mooie dagen begint zich aaneen te rijgen. Overdag klimmen de temperaturen naar zo’n 13 à 14°. Zondag fietsdag. Eerst moet ik nog een voormiddag gaan werken. Toch surf ik snel wat rond op zoek naar een leuke, niet te lange tocht in de streek. Op de site van Vlaams Brabant valt mijn oog op de Hopperoute. 34km lang dat maakt met zo’n 3km op naar de Abdij van Affligem (startpunt) en zo’n 3km terug maakt er zo’n 40km van. Prima tocht voor een zondagnamiddag.
Om 14u30 komen we bij de mooie abdij aan. We fietsen tot knooppunt 46 het startknooppunt van deze tocht. Vandaar gaat het naar punt 47.

Algauw stoppen we om de Sint-Rochuskapel te bezoeken. Hoogst uitzonderlijk is deze kapel open. Naar aanleiding van een wandeldag kan men deze kapel van binnen bewonderen en krijgen we ook woordje uitleg.
Aan de overkant bewonderen we het enigste Hoppeveld dat we op deze tocht gaan zien. Deze tocht ontleent dan ook haar naam aan een activiteit die al een tijdje uit de streek is verdwenen. Dit is een hoppeveld dat een tweetal jaar geleden is aangelegd om opnieuw met een oude traditie aan te knopen.

Voorbij knooppunt 47 gaat het naar 44 en Meldert.
Meldert een deelgemeente van Aalst heeft nog dat landelijke dat enkele kilometers verder al ver zoek is.

Gelukkig is het al een tijdje geleden dat het nog geregend heeft. Want nu wordt er een flink stuk onverhard voor de wielen geschoven.
Het levert ons deze vreemde ontmoeting op.
Ja wie deze blog geregeld volgt heeft weet van Veerles voorliefde voor ezels.
Op zo’n mooie dag gaan de paarden al eens van stal.

De velden worden klaargemaakt om geploegd en bemest te worden. Waarna er geplant of gezaaid kan worden.

Nog steeds op weg naar knooppunt 44 komen we in Baardegem aan. Dit dorpje heeft één van de mooiste kerkjes uit de streek.
De route slingert zich voort door Baardegem tot knooppunt 44 en “het Stationneke” op de Leirekesroute.
Aan het Stationneken draaien we de Leirekesroute op. De Leirekesroute moet ons naar knooppunt 45 en verderop knooppunt 50 brengen.
We verlaten Oost-Vlaanderen en fietsen langs vlakke velden over de oude spoorbaan Vlaams-Brabant binnen. In Opwijk wordt knooppunt bereikt en gaat het verder naar 5 (op een boogscheut) en knooppunt 6.
In Opwijk houden we even halt en wijken even van de route af. Een sanitaire stop brengt ons in een taverne op het dorpsplein alwaar we een “Leireken Amber” drinken. Daarna zoeken we de route terug op en langs “kasjkens” en buitenwijken fietsen we verder knooppunt 6-waarts.
Na de buitenwijken duiken we weer de velden in. De laatste jaren zijn de chocoladerepen een teken van een nakende lente.

Inmiddels hebben we knooppunt 6 al achter de rug.  Knooppunt 20 is het volgend doel. Het brengt ons tot de dorpsgrenzen van Merchtem. Toch daar wordt knooppunt 19 het volgend richtpunt. We duiken het land van Asse in. Meteen wordt het wat pittiger.

In Mollem een pittoresk, Vlaams-Brabants dorp ruilen we knooppunt 19 in voor knooppunt 9.
Na Mollem krijgen we, op weg naar Asse, nog een flink stuk onverhard voorgeschoteld.
Ondanks het onverhard gaat het snel vooruit en Asse doemt al op aan den einder.

In Asse treffen we niet alleen knooppunt 9  maar ook de jaarlijks karnavalstoet. We wurmen ons door dit zot gedoe om toch verder te kunnen fietsen naar knooppunt 3.

Ter hoogte van knooppunt 3 moeten we nog eens flink op de trappers staan. Putberg een mooi deel van het traject geeft zich niet gemakkelijk gewonnen. In Asbeek laten we knooppunt 3 achter ons en fietsen verder over knooppunt 2 naar knooppunt 50.

De Hopperoute loopt hier parallel aan de Gentsesteenweg. Aan de overkant hebben we een prachtig zicht op het glooiend landschap waar Asbeek is in ingebed.
Juist voor we de Gentsesteenweg( inmiddels Brusselbaan genoemd) oversteken fietsen we voorbij knooppunt 50. Nu gaat het naar knooppunt 46 dat meteen het einde van deze mooie tocht is.

Wij hebben nog een 3-tal km tot thuis voor de boeg alvorens we de riem kunnen afleggen.

De Hopperoute is een vrij jonge tocht. Zij heeft alles in zich om een klassieker te worden:

  • Het mooiste van de streek ten westen van Aalst wordt gecombineerd met het pittige van het land van Asse.
  • Het parcours varieert tussen vlak en glooiend, wie ietwat fietst kan deze route fietsen.
  • 32 km is voor velen gemakkelijk te doen.
  • Het onverhard zijn grindbanen en zouden toch redelijk moeten weerstaan aan regen (meteen het grootste minpunt)

Ik geef deze tocht een 9 op 10 en zal ze zeker nog enkele keren fietsen.

Enkele interessante links:

Toerisme Vlaams-Brabant:

Voor meer informatie over de hopperoute en het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Ook hier kan er een brochure besteld worden , hier krijgt de route de naam Hoppetocht .

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

0

Over Affligem, Wambeek en Roosdaal naar Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek terug langs Denderleeuw

Vrijdag 21 mei 2010

Maakten we vorig weekend nog de brug tussen Hemelvaartsdag en het weekend, het pinksterweekend wordt een werkweekend.  Om de pil makkelijker te slikken halen we omstreeks halfvier onze tweewielers van stal.Langs onze eigenste Erembodegemse hopvelden fietsen we naar…

het nabijgelegen Teralfene.

De streek wordt hier doorkruist door nogal wat spoorlijnen.

Deze kudde koeien stoort er zich niet aan.

Aan de rand van het Liedekerkebos in Sint-Katharina-Lombeek kieken we dit stel ezels.

Liedekerkebos.

De kattestraat met…

dit architecturaal pareltje.

Tussen Borchtlombeek en Wambeek dient er eventjes stijl geklommen.

We volgen nu het traject van de Boerenkrijgroute, maar in Eizeringen volgen we de Valleitjesroute. Alzo komen we in Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek.

We verkiezen niet af te dalen naar de dorpskom maar zetten onze tocht verder richting Tuitenberg.

Onze aandacht wordt getrokken door versieringen allerhande. Wat valt er hier te vieren.

Er wordt hier iemand 100 jaar. Netteken is de gevierde. Volgens haar dochter is ze nog heel goed en kan ze nog vrij goed haar plan trekken. Zonder enige moeite betaalt ze in euro’s zonder dat ze haar vergist. We wensen haar nog vele jaren en een goede gezondheid. Proficiat Netteken!!!

Mogelijks heeft Netteken deze muur en het ernaast gelegen duivenkot nog weten bouwen.

We kruisen de drukke Ninoofse steenweg om Strijtem aan te doen daarna gaat het naar Ledeberg waar nog eens stevig dient geklommen. Nu fietsen we door de velden van Pamel en Okegem om via Liedekerke de Dender te bereiken aldaar filmt Veerle het volgend vertederend schouwspel..

Merrie en veulen.

Ikzelf vereeuwig de familie “wilde eend” op de digitale pedicule .

Nu gaat het snel terug naar huis, want morgen is het vroeg op. Na deze korte maar toch pittige fietstocht heeft het zandmannetje niet veel werk om me te doen inslapen.

0

De Gerstjens, Park van Aalst, Wellemeersen en Kluisbos aan elkaar geknoopt (deel 1)

Deel 1: de tocht knopen.

Samen met het kille weer slaan de verkoudheden en keelontstekingen toe met als gevolg dat de fietsen op stal blijven.  Tijd om eens terug te kijken op een fantastische zomer waar we ons fietshart konden ophalen. Maar ook het moment om nieuwe plannen te smeden.  Al een tijdje volg ik  de blog “tour de Frans”. Daar stel ik met steeds wederkerende verbazing vast hoe Frans via het knooppuntennetwerk  prachtige tochten aaneenbindt. Ook ons laatste exploot het fietsen van de “Dj!noroute” zette me aan het denken.  Al eerder gebruikte ik het fietsroutenetwerk  tijdens de beaufort03-saga. Stilaan rijpt het plan om in onze eigenste streek via knooppunten een tocht te knopen. Aanleunend bij een pittoresk centrum vind je in Aalst een prachtig park met het mooi Osbroeck-natuurgebied als toemaatje. Ons eigenste Erembodegem heeft langs de Dender met de Gerstjens een aardige natuurzone. Ook in Welle moet je denderwaarts wil je de Wellemeersen aandoen.  Quasi in onze achtertuin op de grens tussen Erembodegem en Affligem ligt het Kluisbos.  Ziehier vier natuurlandschappen die we, aangezien ze alle vier op een boogscheut van onze thuis liggen, geregeld aandoen. In dit eerste deel teken ik een tocht, die deze gebieden aandoet, uit.

Mijn favoriete site om knooptochten uit te werken is “fietsnet de routeplanner voor fietsers”. Ik gebruikte het al meermaals tijdens de beaufort03-tochten.

Even zoeken op plaatsnaam, Erembodegem in dit geval, en inzoomen.

Knooppunt 38 langs de Dender lijkt me een geschikte startplaats.

Daarna klik ik knooppunt 36 aan dit brengt ons duidelijk richting park van Aalst.

Vervolgens worden punten 35 en 81 geselecteerd. Het schiet flink op.

Zo gaan we verder via 80, 79, 50, 46 en terug naar 38. Klaar is kees. Een tocht van 27,8km staat op het scherm.

Fietsnet geeft de mogelijkheid om de geplande route naar je gps te exporteren.

De mogelijkheid om de knooppunten als waypoint te exporteren aanvinken!

En het downloaden van het GPX-bestand (compatibel met mijn Garmin Etrex) kan beginnen. Fietsnet vraagt niet om registratie. Op de site neemt de kaart de meeste ruimte in, de interface om de tocht te plannen is sober en daardoor zeer overzichtelijk en intuïtief. Het exporteren gaat vlot en geeft een perfect bruikbare track. Fietsnet is tot nu toe mijn favoriete routeplanner voor fietsknooppunten en dit met lengtes voorsprong.

Daarna open ik het bestand in Mapsource

Waarna ik het overzet op mijn “Garmin eTrex Legend HCx”

Bij de opgeslagen tracks vinden we onze tocht terug.

Wat dit beeld geeft, uitgestippeld op de kaart.

Vanuit Mapsource print ik de kaart af, vouw ze …

…en steek ze onder het doorzichtig plastiek van mijn fietstas.

Voor wie niet over een gps-apparaat beschikt is er een leuk en zeer goedkoop hulpmiddel.

Bikepointer, een plastieken houder …

…die eenvoudig aan het fietsstuur is te bevestigen.

Op de site vinden we ook een handige calculator.

We beginnen met het ingeven van het startknooppunt. In ons geval 38. Bikepointer geeft ons een overzicht van alle 38-knooppunten. Ik kies uiteraard voor Scheldeland – Erembodegem. Vanaf nu worden er aanliggende knooppunten aangeboden. Wij kiezen dus verder voor 36 en vervolgens 35 telkens Scheldeland-Aalst. Een leuke manier van werken. Ik mis echter een zoekfunctie op locatie om een startknooppunt te vinden. Misschien een suggestie voor de makers van deze voor de rest voortreffelijke website.

Zodoende werken we onze tocht af.

Tussentotalen aanvinken…

…dit laat ons aan elk knooppunt weten wat we al hebben afgelegd.

Alvorens af te drukken passen we de achtergrond van ons routekaartje aan. Schol!

Printen maar.

tja…niet meteen het gewenste formaat.

Dan maar de schaar erin.

Dit lijkt er al veel meer op.

Past als gegoten.

Bikepointer is een prima alternatief voor wie de kosten van een gps wil besparen. Het principe sluit goed aan bij de geest van het fietsknooppunten-netwerk. Eenvoudig, efficiënt en door iedereen te gebruiken.

Ziezo de voorbereiding zit erop. Ik hoop dat jullie wat aan deze uitzetting hebben gehad. Binnenkort mogen jullie een verslag van deze tocht verwachten.

Enkele interessante links:

Tour de Frans (sterk in fietsknooppunten)

0

Op verplaatsing de Kanaalroute (tussen Vilvoorde en Zemst)

zondag 26 juli 2009


Hoogzomer en dit weekend vrij.  Zaterdag hebben we wat in de tuin gewerkt maar zondag wordt een fietsdag.  Mede om de files ’s avonds te vermijden besluiten we om nog eens naar Vlaams brabant af te zakken. Na ons licht bij “Tour de Frans” en “Dj!no” te hebben opgestoken kiezen we om de kanaalroute te fietsen.  Diezelfde files zijn ook de reden dat we om 11u Grimbergen binnenrijden en een parkeerplaats zoeken. Enerzijds is 11u vrij vroeg en is de kans groot dat we voor de terugtocht van de toeristen klaar zijn. Anderzijds is, terugkeren naar Erembodegem, via binnenbanen goed mogelijk vanuit Grimbergen.

In Grimbergen heerst er, door de markt die er zondagmorgen plaats heeft, een gezellige drukte.

Het mooie centrum kan ons onmiddellijk bekoren.

Moeder met kind. Zou vader in de lucht hangen?

We worstelen ons tussen de kramen en kooplustigen en verlaten langs de abdijmuren het dorpscentrum.

Aangespoord door de majestueuze toegangspoort nemen we toch een kijkje op de binnenkoer van deze bekende Norbertijnenabdij.

We volgen de Maalbeek die ons naar de Liermolen brengt.

Meteen zijn we ook in het Mot. Dit museum voor oudere technieken vindt onder meer in deze molengebouwen  zijn stek. Ook is er een leuk terrasje waar er iets kan genuttigd worden. Spijtig we zijn nog maar pas gestart en het is wat snel om de riem er al af te leggen.

Wat verder, 10 minuten fietsen misschien, komen we weer een watermolen tegen. Ook hier heeft het mot zich genesteld. Ook hier een terrasje, waaraan we opnieuw weerstaan. Ze gaan dat toch niet teveel meer moeten doen of we steken onze benen onder tafel. Boven zou nog eens een zicht zijn.

Er zouden in deze streek meerdere kastelen zijn, deze poort lijkt het te bevestigen.  Maar het bijbehorend kasteel heb ik tot nu toe nog niet kunnen vinden.

Een ietse pietsje later hebben we de ruggegraat van deze tocht bereikt. Juist voorbij de “Verbrande Brug” draaien we het jaagpad op dat over de oever van Willebroekse vaart loopt.

Hier en daar dient de oever al eens ondersteunt.

Voorbij Humbeek wordt er van oever gewisseld en bij het naderen van Kapelle-op-den-Bos krijgt dit kanaal Brussel-Ruppel grootse allures. Met die grote propellers lijkt het klaar om op te stijgen.

Deze visser blijft met beide voeten op grond. Het is toch geen polsstokspringer zeker?

We bereiken Kapelle-op-den-bos niet, even voordien verlaten we het kanaal en zoeken de velden op.

In de Hombeekseweg maken we kennis met deze vreemde vogel die er blijkbaar dagelijks langs komt.

Deze kunstige wat bizarre pop maakt in “Hoeve Ten Bossche” reclame voor het hoeve-ijs dat ter plaatse te koop is. Wij laten ons verleiden en likken al snel aan een lekker “corneeke” roomijs.

Leuk stel.

Is ’t jullie ook al opgevallen dat de runderen voorzien worden van labels aan hun oren? Dit al van jongsaf aan.

Op de hoek van de Larestraat met … juist ja de Kapellestraat. Daar hebt ge ook geen GPS voor nodig.

Werkelijk verbazend zoveel groen, zo landelijk en dit zo dicht bij onze hoofdstad.

Op de hoek van de Singelweg met de…Singelweg, geef terug die GPS!!!

Zo zien er de hagen uit in de Kluisweg.

In Eppegem zijn we, ondanks onze Garmin, even het spoor bijster. Daardoor passeren we dit mooie dorpskerkje.

Garmin, leidt ons terug naar de route die ons langs de Zenne voert. Ik als geboren Hallenaar herken ze onmiddellijk. Inderdaad bij warm weer trotseerden we in Halle hetzelfde geurtje.

Voor we het centrum van Vilvoorde bereiken, doorkruisen we wat troostelozere wijken zoals de “far-west”.  Het centrum heeft dan weer iets, de Troostbasiliek en klooster.

Refereren deze machine-onderdelen naar het industriële verleden van Vilvoorde.

Christo was here!!!

Stadhuis, Christo was not here.

Onze-Lieve-Vrouw van Goede hoop. Ook van Christo gespaard gebleven.

We verlaten Vilvoorde-city langs of liever over de “verbrande brug”. Inderdaad geen Chr….

Wie reed er al niet eens over deze mastodont?

Wie roeide er al eens onder?

Een orgelpunt in deze tocht is de passage door het park “de drie fonteinen” Aan de vijver stoppen we even om iets te bikken.

Prachtige ietwat stijve tuin, zoals een oranjerie betaamt.

Al wat minder deftig, maar toch nog wat reserves.

Nog even door het Tangebeekbos.

Het venijn zit in de staart, juist voor het einde wordt er ons nog een kuitenbijter voorgeschoteld. Deze brengt ons op een hogergelegen plateau. Met mooie vergezichten als beloning.

De Chinese toren.

De VRT-Toren

En een prachtig kijk vanuit de velden op de mooie abdijkerk.

Nu gaat het razendsnel naar beneden, alleen dit kapelletje dat iets bourgeois heeft, kan ons afremmen.

Terug “from where we started” stappen we af en volgen het voorbeeld van Frans , we genieten van een koele Grimbergen. Mooie afwisselende tocht achter de rug.  De teller staat op zo’n 42.6 km, op één fikse klim na vrijwel vlak en dus haast door iedereen te fietsen. De combinatie van het landelijke met het voorstedelijke schept een leuke cocktail die een stevige 8/10 van ons krijgt.

Enkele interessante links:

Tour de Frans

Dj!no

Vlaanderen-Fietsland

0

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑