De Demer- en Dijlewandeling

Op een lichtgrijze maar toch mooie herfstdag in November zakken we af naar De Plas in het domein Ter Heide te Rotselaar.

Daar starten we onze wandeltocht. Achteraf blijkt dat we de tocht in omgekeerde richting hebben gemaakt. Met andere woorden we worstelen we ons eerst door de modder een weg naar de Demer, het heeft nogal wat geregend de afgelopen week.

We volgen de Demer tot Werchter

Maar eerst begeven we ons op het hoogtepad tussen de kruinen van oude eiken op de oever van die zelfde Demer.

We stappen langs het centrum van Werchter en de festivalweide van Rock Werchter.

Wat later maken we even een stop in een leuk dorpscafé “het Schuurke” in het centrum van het pittoreske Wakkerzeel. De sfeer is er zeer gezellig en dat je de rekening nog handgeschreven krijgt spreekt boekdelen. Zeker eens binnenspringen als je langskomt.

Door de velden gaat het nu langs de Dijle naar Rotselaar, bij wijlen zorgt de lage zon met de vochtigheid die nog in de beemden hangt voor een fijne mystiek. Dit is misschien wel het mooiste gedeelte van deze tocht.

Van daaruit is het nog even stappen tot we terug aan de Plas en het domein Ter Heide aankomen.

Meteen het einde van opnieuw een mooie wandeldag.

Een overzicht:

De te volgen knooppunten: 614 – 611 – 610 – 628 – 625 – 627 – 523 – 636 – 635 – 630 – 629 – 615 – 614.

Enkele links:

De Demer- en Dijlewandeling op toerismevlaamsbrabant.be De toeristische site van Vlaams-Brabant

De Demer- en Dijlewandeling op wandelknooppunt.be

De wikipedia van de Demer.

De wikipedia van de Dijle.

De wikipedia van Rotselaar.

De wikipedia van Werchter (deelgemeente van Rotselaar).

De wikipedia van Wakkerzeel.

De webpagina van café Het Schuurke in Wakkerzeel.

Stiltewandeling in Galmaarden

Al 20 jaar bestaat er in de streek rond Galmaarden, Geraardsbergen en Ninove het “Dender-Mark Stiltegebied”. Een stiltewandeling in Galmaarden lijkt ons dan ook een aantrekkelijke wandeling.

We parkeren onze wagen op de markt van Galmaarden. Eventjes zoeken naar het juiste knooppunt van het wandelnetwerk Pajottenland en weg zijn wij.

Al snel zijn we het centrum uit en bevinden ons midden de velden.

We genieten van de mooie vergezichten die dit glooiend landschap ons biedt.

We genieten van de verschillende facetten van het landleven in dit agrarisch gebied dat deel uitmaakt van het mooie pajottenland.

Langs landwegen en veldpaadjes keren we terug naar Galmaarden.

In taverne Felix op de markt van Galmaarden stoppen we even om onze dorstige kelen te lessen. Bij een lekker en fris bier genieten we na van deze machtig mooie wandeling. Een echte aanrader.

De te volgen knooppunten: 6 – 612 – 611 – 622 – 623 – 624 – 60 – 59 – 58 – 614 – 613 – 612 – 6.

Eenoverzicht:

Enkele links:

Stiltewandeling Zuid op toerisme Vlaams Brabant.

De stiltewandeling op wandelknooppunt.be

Galmaarden op toerisme Vlaams Brabant.

De wikipedia van Galmaarden.

Stiltegebied op galmaarden.be.

Pajottenland en Zennevalei op toerisme Vlaams Brabant.

De xikipedia van het Pajottenland

Pajottenland.be

De Dworpwandelroute.

Afgezien van het centrum, dat mede door de Alsembergse steenweg wat saai oogt, is Dworp een mooi dorp. Ingebed in een bosrijk gebied en omgeven door glooiende velden is het zeer aantrekkelijk om er te wandelen. Wat we dan ook deden met als leidraad de Dworpwandelroute.

We starten aan het gemeenteplein en na even zoeken zitten we op het juiste pad(het is niet altijd duidelijk waar de tocht begint of eindigt weet dat je snel de Alsembergse steenweg dient over te steken). Snel komen we op het voetpad dat de loop van de Kapittelbeek volgt. Meteen zitten we in de volle natuur. Langs de bosrand gaat het verder tot we weer op een straat uitkomen. We lopen even op de Winkelaar.

Op de Winkelaar gaat het stevig omhoog. Ietwat voor de top slagen we rechtsaf en wandelen tussen 2 weides naar een bosje.

We lopen even op de Krabbosstraat maar wat verder ontwaren we het scoutsdomein “Le Frenais” Via een bosweggeltje dalen we af naar de Alsembergse steenweg. Maar eerst genieten we van enkele” prachtige vergezichten. Eens over den steenweg gaat het bergop naar den Hanenbos.

Den Hanenbos met daarop aansluitend de Wortelenberg leveren ons opnieuw wondermooie (verge)zichten.

De Wortelenberg leidt ons naar het prachtige begijnenbos. Dit beukenbos is echt heel mooi en er door lopen is een fijne belevenis. We stappen nog wat verder langs de rand van dit bos en genieten opnieuw van de mooie panorama’s. Via de Duvelsborreweg dalen we af naar de Molenbeek.

We volgen wat de loop van de Molenbeek en via de Molenbeekstraat bereiken we opnieuw het centrum van Dworp. Nog even een trapje op en deze boeiende wandeling komt aan haar einde. Zo’n 9,5 km puur wandelplezier. Deze wandeling heeft alles wat een wandelaar zich kan wensen. Zeker doen…

Een overzicht:

Enkele links:

De route kort beschreven op wandelknooppunt.be

Nog een korte beschrijving op toerismevlaamsbrabant.be

De wikipedia van Dworp

De wikipedia van het Begijnenbos

De Zeven Beukenwandeling.

Gelokt door brede opklaringen zakken we af naar Strijtem (deelgemeente van Roosdaal) om aldaar de Zeven Beukenwandeling aan te vatten.

Via betonwegen en af en toe een veldpadje (laat je niet misleiden door de afgebeelde foto’s) verlaten we het centrum van Strijtem. Af en toe vangen we een glimp op van deze toch wel mooie streek. Maar door de lintbebouwing wordt het zicht hierop zwaar beperkt.

En zo gaat het nog even door. Met lede ogen zien we dat we meermaals een veldpad links laten liggen om onze weg te vervolgen via toch wel eentonige betonnen wegen.

De betonwegen blijven maar hun karakter verandert sterk, het worden voetwegen en brengen ons in natuurgebied. een opsteker!!!

Hierna snijden we het centrum van Strijtem opnieuw aan. Enkele mooie gebouwen zoals de kerk van Strijtem met zijn ajuin in de dakspits, het mooie koetshuis en iets wat minder het oude gemeentehuis (nu een schooltje). Toch brengen deze niet genoeg schwung om deze tocht een aanrader te maken. Een wandeltocht uitstippelen en ze te bewegwijzeren is een hele klus en wordt veelal door gemotiveerde vrijwilligers tot stand gebracht. Daardoor vind ik het spijtig maar deze tocht is iets te saai opdat ik ze kan aanraden.

Een overzicht:

Enkele links:
Een korte beschrijving op toerisme Vlaams-Brabant:
https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/wandelen/zeven-beukenwandeling/

Idem op wandelknooppunt.be:
https://www.wandelknooppunt.be/nl/routes/region/groene-gordel/routedetail/1308

De wikipedia van Strijtem:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Strijtem

De wikipedia van Roosdaal:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Roosdaal

De Kesterbeekwandeling.

De wandeling vertrekt op Herman Teirlinckplein in Beersel. In de schaduw van de Lambertuskerk zetten we de eerste stappen op deze route. Snel verlaten we langs veld- en bospaadjes het centrum van Beersel.

Nog maar juist in de velden belandt worden we verrast door de kunstwerken van de “New Flemish Primitive Art School”. We kijken nogal op van al deze ietwat vreemde kunstwerken.

Het gaat verder over glooiende veld- en bospaden. De eerste mooie vergezichten duiken op.

Inmiddels is het tijd voor een snelle hap.

De tocht snijdt even het Begijnbos aan.

Nu worden we verwend met het ene mooie panorama na het andere. Een mooie beloning voor onze klim-inspanningen.

Nu gaat het snel richting centrum Beersel. Schapen en jonge lammetjes scherpen het beginnend lentegevoel bij ons aan. Na een korte stevige klim (oef de laatste…) bereiken we het Herman Teirlinckplein meteen het einde van deze mooie en vooral leuke wandeling.

Een overzicht:

Enkele links:

De Kesterbeekwandeling op de website van Toerisme Vlaams-Brabant:
https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/wandelen/kesterbeekwandeling/

De Kesterbeekwandeling op de wandelknoopunt.be:
https://www.wandelknooppunt.be/nl/routes/region/groene-gordel/routedetail/702

Visit Beersel de toeristische site van Beersel:
http://www.visitbeersel.be/

Een artikel over de “New Flemish Primitive Art School” op de site van Editie Pajot:
https://editiepajot.com/regios/3/articles/49944

De wikipedia van Beersel:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Beersel

De René Mertenswandeling Affligem

René Mertens (1903 – 1995) was een heemkundige en folklorist uit Essene. Deze wandeling is aan hem opgedragen en moet ons een beeld geven over de streek waar René geboren en getogen is.

De wandeling start aan het schilderachtige kerkje van Onze Lieve Vrouw bezoeking in Essene. 

Algauw duiken we de velden in en genieten van het glooiend landschap.

Buiten het radarcentrum, dat al afgebeeld is, komen we langs de Veldkapel, ook gekend als de kapel van Augustus.

Eventjes lopen we door Hekelgem een andere deelgemeente van Affligem. Maar al snel duikt Essene weer op. Nu wandelen we geregeld door buitenwijken en dit maakt de wandeling iets minder boeiend.

Maar even voor het einde krijgen we knuppelpad voorgeschoteld wat een mooi slot is van deze route.

Na een leuke start zinkt deze route wat weg in de ééntonigheid van de buitenwijken. Gelukkig is er met het knuppelpad een verrassend einde en zodoende hebben we al met al toch genoten van deze wandeling.

Een overzicht:

Enkele links:
De René Mertenswandeling op de toeristische website van Vlaams-Brabant:
https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/wandelen/ren-mertenswandeling/

De René Mertenswandeling op de toeristische website van Affligem:
https://www.toerismeaffligem.be/wandelen/mertens.php

Een bericht over René Mertens op de site van de Gemeentelijke Heemkundige Kring Belledaal Affligem:
https://www.belledaal.be/mertens.html

De wikipedia van Essene:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Essene

De wikipedia van Affligem:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Affligem

Bezoek aan het Provinciaal domein van Huizingen en rit met huifkar.

Het Provinciaal domein van Huizingen is sowieso de moeite waard. Prachtig kader: speeltuinen voor elke leeftijd, dierenpark en mooi bos om stevige wandelingen te maken. Maar sinds eind 2016 lopen er Brabantse boerenpaarden op het domein. Meer nog je kan er een rit in een heuse huifkar maken. Wij daarheen met onze kleinkinderen. wat een belevenis… Een overzicht:

Enkele links:
Een artikel over het inzetten van Brabants boerenpaarden in het Provinciaal domein van Huizingen.
https://www.persinfo.org/nl/nieuws/artikel/provinciedomein-huizingen-zet-brabantse-trekpaarden-in/28737

De webpagina over Het Provinciaal domein op de toeristische site van de provincie Vlaams-Brabant.
https://www.vlaamsbrabant.be/nl/vrije-tijd-en-toerisme/provinciedomein-huizingen
https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/bezoeken/bezienswaardigheden/provinciedomein-huizingen/

De wikipedia van Huizingen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Huizingen

Knooppuntentocht Erembodegem, Denderleeuw,Ternat, Asbeek, Essene en terug.

Zaterdag 24 maart 2012

De lente neemt een vliegende start dit jaar. Heldere dagen met temperaturen rond de 20° volgen elkaar op. Ik zet me nog eens voor mijn PC en surf naar fietsnet mijn favoriete fietsrouteplanner voor knooppunten. Van eerdere tochten weet ik dat het leuk fietsen is tussen Denderleeuw en Ternat.

Vrij laat zo’n 17u denderen we naar knooppunt 79 . Ter hoogte van dit knooppunt en Denderleeuw verlaten we den Dender om knooppunt 80 op te zoeken eventjes genieten we van dit zicht op de Sint Niklaaskerk te Liedekerke.

Even gaat het over een grindweg langs de spoorweg.

Tussen knooppunten 80 en 30 zien we deze olijkerd eens zijn neus buiten steken.

Daarna rijgen knooppunten 30 en 35 zich snel aan elkaar. De bloesems zijn nu goed aan aan het bloeien en fleuren letterlijk het landschap op. Door deze tuinwijken vervolgen wij onze tocht richting Sint-Katherine-Lombeek en knooppunt 73.

Wat het bladerdek betreft is het nog gene vette. We moeten het met een lichte zweem groen stellen.

Opnieuw peddelen we over grind en langs de spoorweg. Sinds enkele jaren zijn hier grote werken aan de gang.

Het mooie weer brengt jong en oud naar buiten.

Deze pony heeft nog zijn wintervacht, s’nachts zal hij daar nog veel geniet van hebben. De temperaturen zakken s’nachts nog serieus.

Onder een dalende zon bereiken we Sint-Katherina-Lombeek.  De steven wordt nu van knooppunt 73 naar knooppunt 59 gericht. Op naar Ternat

Wintervachten 2.

Onder rozerode zonnestralen fietsen we door de velden rond Ternat.

De Sint-Gertrudiskerk torent hoog boven de velden.

Inmiddels ligt knooppunt 59 achter ons en ter hoogte van punt 54 wilt Veerle niet verder fietsen alvorens dit drietal te kieken.

Stilletjesaan wordt onze tocht pittiger. Om in Opalfene deze Sint-Jozefkapel te bereiken dient er fiks doorgetrapt te worden. Letterlijk dan anders vloog ik deze helling op!!!

Op naar knooppunt 92 gaat het over de E 40, nu zakt de zon toch snel.

Alvorens het tempo wat op te voeren, onze lichtjes liggen nog ergens in een schuif thuis, stoppen we om de innerlijken wat te voeden.

Nog even deze ode aan het brabants trekpaard vastleggen…

Om daarna de ene klim na de andere af te werken door Asbeek, Essene en Affligem om snel daarna en juist voor het duister terug thuis te komen.

Snel nog even de geronde knooppunten van 92 gaat het naar 1 en 2. Dit is echt stevige kost de ene kuitenbijter na de andere. Van 2 gaat het naar knooppunt 50 en worden de hellingen milder en gaat het tempo stevig omhoog. Na 50 ligt knooppunt 46 op het menu. Daarna gaat het over de Affligemdreef naar Knooppunt 38 en vandaar naar huis. Al bij al een leuke tocht. Wel hadden we er wat vroeger mogen aan beginnen. Op de laatste dag van het winteruur valt de duisternis nog vroeg in. Stilletjes aan krijg ik zin in het langere werk. Binnenkort moet de kaap van de 40km en misschien die van de 50km er aan geloven.

De Schiptrekkersroute revisited

Maandag 12 maart 2012

Het lijkt als een voorbereiding op het wielerseizoen. Tegen dat het echt mooi wordt willen we klaar zijn. De stijfheid uit onze knieën, de spieren gesterkt en de uithouding fiks verhoogd. Om dit alles te bekomen fietsen we kortere tochtjes van om en bij de 30km. En dan komt de schiptrekkersroute om de hoek kijken. Deze tocht is ideaal, 30km lang en licht glooiend, meer moet dat (nog) niet zijn

In Teralfene krijgen we weer een prachtig tafereel voorgeschoteld. Voor de eerste keer merken we er dit hagelwit exemplaar.

Het kriebelt blijkbaar niet alleen bij ons. Het wordt stilletjes aan gezellig druk op het jaagpad langs de Dender.

Ter hoogte van Denderleeuw steken we via de fiets-wandelbrug de Dender over.

Deze brug is dan weer meer geschikt voor treinen.

In Denderleeuw modderen we wat aan. Het is de eerste keer dat we door de aanwijsborden te volgen in Denderleeuw terecht komen. Dient er hier een plaatselijke ronde afgelegd zoals voorheen in Teralfene? Joost mag het weten maar wij fietsen dan maar verder richting Liedekerke.

Aldaar fietsen we weer het jaagpad op. Op de achtergrond de Sint-Niklaaskerk van Liedekerke.

In Okegem verlaten we definitief de oever van de Dender.

Nu nestelt de schiptrekkersroute zich naast de spoorweg.

Hier wordt  duidelijk met volle teugen genoten!

We steken de Aalsterse steenweg over en de eerste hellingen brengen ons een mooi zicht op de velden.

Deze zonnebloemen hebben het hoofd laten hangen na de winter. Was dit een proefproject of zo… maar blijkbaar is er hier niet geoogst.

Dit is voorjaar, het eerste jong leven maakt zijn opwachting.

Van hieruit een mooi zicht op de skyline van Denderhoutem. Meer en meer zie je in deze dorpjes de bouw van middelhoge appartementsgebouwen. Moeten zij de stadsvlucht opvangen? Verliezen zo deze plattelandsdorpjes stilletjes aan hun karakter?

De dorpskern van Iddergem bulkt nog steeds van karakter.

Dasha een foxterriërteefje is op stap met haar baasje. Voor een foxterriër is zij nog vrij kalm.

In de verte een vrij typische watertoren.

Door de velden van Iddergem slingert de schiptrekkersroute zich naar Welle.

Christo was here!!!

Het paard van Christus.

Deze twee exemplaren zijn dan wel niet Christus ‘vervoermiddel’ maar als ik de keus heb…

Nu gaat het vrij snel naar Welle.

En inderdaad enkele fikse trappen later staan we al onder de toren van Sint Pietersbandenkerk. Gek zeg heb nog maar sinds mijn vorig bericht over Sint-Pietersbanden gehoord en lap ze zijn er weer daar mee!

Ondergetekende in volle bewondering voor het plan van de wellemeersen.

Deze baan lijdt de Wellemeersen in maar wij slagen linksaf…

…langs dit pad…

Naar de tunnel onder de E40. We rijden Erembodegem binnen en na enkele tellen zijn we terug thuis. Toch een leuke fietstocht die schiptrekkersoute.

Enkele interessante links:

Op de toerisme-site van Oost-Vlaanderen vind je een schat aan informatie over fietsen en wandelen in onze provincie.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

De Keureroute (Rondom Groot-Merchtem)

Zaterdag 1 oktober 2011

Ook het begin van oktober wordt opgefleurd met een mooi nazomerweer. De temperaturen lopen mooi op tot wat boven de 25°. Onze fietsen schreeuwen dan ook om de wielen te strekken en op pad te gaan. Bij het fietsen van “Leirekensroute” kruisten we de Keureroute. De route zelf is zo’n 37km en de tocht via Leireken is zo’n 15km wat samen zo’n 67 km is. Wel een stevige tocht maar we wagen het erop.
Het is wat na 14u als we de Leirekensroute, de fietsader tussen Aalst en Steenhuffel, opdraaien.
Het gaat echter niet tot Steenhuffel even voor Peizegem gaat voor ons de Keureroute van start. Geen slechte startplaats, rustig dorp met veel parkeerruimte. Wat buiten het dorpscentrum dit zicht op de Onze-Lieve-Vrouw onbevlekt ontvangen kerk (volgens Veerle mag ik er een voorbeeld aannemen).
De trouwe volger van deze blog weet het al: Christo was….
Diezelfde trouwe volger kent onze voorliefde voor al wat manen heeft, hinnikt en als enig dier in plaats van poten benen heeft. Op de achtergrond verschijnt…
…het Hof ten Houte. De Donjon is een prachtig gebouw. Zijn verschijning zowat midden de velden heeft iets verrassend.
Op verschillende plaatsen wordt de Keureroute verrijkt met gedichten van Jeugd en Poëzie een vereniging uit Merchtem.  Hier het eerste gedicht van Jan Dertaelen 16 jaar toen hij dit gedicht schreef.
Zelden een ezel zo pienter zien kijken. Bijna te slim.
De landbouwers maken gebruik van de laatste mooie dagen om het hooi in de schuren te hebben.

De Keureroute maakt een bocht rond en door de buitenwijken van Peizegem waarna we terug de velden opzoeken.
Meteen worden we vergast op enkele mooie vergezichten.
Een paar stevige vleeskoeien vredig aan het grazen.
Daarvoor fiets een mens eigenlijk. Voor zo’n beelden te zien en in de natuur te zijn. Het brengt me tot rust na een stressvolle week.Het Robbroekhof een mooie herenboerderij.  In prachtige staat. We rijden een lus en ik verdenk de makers van de Keureroute ervan die speciaal ingelast te hebben voor dit hof.
We fietsen nu in de velden tussen Merchtem, Meise en Wolvertem richting Brussegem.
Christo was not here!
Ondertussen wint de tocht aan karakter en geregeld gaat het stevig omhoog. Soms ook op onverhard. De kiezel maakt het nog wat pittiger.
Eens boven aangekomen stuiten we op dit Kapelletje ter ere van Onze lieve Vrouw ter Nood. Patroonheilige van de dringende sanitaire stops.
Hier opnieuw poëzie. Dit gedicht van Anne De Boeck 17 jaar bij het schrijven.
Even moeten we langs en over  enkele grotere verkeerswegen. Al met al is het niet te druk. Kort daarna genieten we weer van schitterende panorama’s. Lijkt het nu niet echt hoogzomer.
De temperatuur schommelt rond zo’n zalige 26°.
Op de heuvel rechtover dit duo, den dikken en dunne.
Ook in deze route zitten er enkele kasjkens waar het leuk peddelen is. Zoals hier in Brussegem.
Hier ook jeugdig rijm van Floor Deroo 20 jaar.
De Sint-Stefanuskerk pronkt in het midden van dit pittoresk Vlaams-Brabants dorpje.
Nog maar juist Brussegem achter ons gelaten of beneden in de vallei duikt het gehucht Hamme op. Als je goed kijkt zie je op de achtergrond de contouren van de eerste “buildings” van de grootstad.We duiken naar beneden om te stoppen voor de barokke Sint-Jan-de-Doperkerk.
Maar  in hetzelfde Hamme steekt wat schoonheid betreft dit prachtig Sint-Gudulakerkje compleet met ietwat scheefgezakte zerken de Sint-Jan-de-Doperkerk naar de kroon.
Tijd voor een poëzieken. Lia Thomas 18 jaar.
Via een veldbaan gaat het nu opnieuw hogerop.
Eens boven zien we opnieuw hoe langzaam maar zeker Brussel komt aanzetten. Ik denk dat het contrast tussen deze immense flatgebouwen en het lieflijke Sint-Gudulakerkje, wat verder, een idee geeft van het waarom van de strijd tot behoud van eigenheid die nu aan de gang is in Vlaams-Brabant.
Wij laten het niet aan ons hart komen en duiken naar…ja niet omhoog.
Een buitenbeentje wil overwinteren.
Meer dan verwacht is dit een pittige tocht, zo’n bank om even uit te rusten en van een geweldig zicht te genieten is dan ook welkom.
Ook in de streek ingeweken. Meteen niet het meest authentiek dier maar het geeft dan wel weer kleur in de velden.
Deze reusachtige stapel kisten laat een goede oogst vermoeden.
Merchtem, het moederdorp van deze route komt in het vizier.
Via veldwegeltjes en kasjkens maken we eerst een omtrekkende beweging langs de buitenwijken.
Margaux Coenen pleegde dit gedicht toen zij 17 jaar oud was.
En dan steken we door naar het Centrum van Merchtem.
Op deze mooie, heraangelegde rotonde staat een gerenoveerd kapelletje.

Wat verder fietsen we door het Lijsterberkpark. Heel gezellig en proper onderhouden. Leuk om even een frisse neus te halen.
Het blijft nu vlak en nog even en we zijn opnieuw aan het punt waar we de keureroute startten.
Stilaan keert de rust op de velden terug.
Leireken doet zich tegoed aan een langzaam wegzakkende zon en brengt ons terug naar huis.

Thuis worden we wat weemoedig. Waarschijnlijk is dit het laatste zomerse weekend. Stilaan worden de dagen korter, de nachten frisser. Een prachtige lente, een ondermaatse zomer en een herfst die het weer wat goed maakte, het is weer voorbij.

Nu nog even een beoordeling. De Keureroute heeft me verrast. Is ze maar 37km lang, ze brengt een overvloed van bezienswaardigheden. Mooie Vlaams-Brabantse dorpjes, prachtige vergezichten en het landelijk leven het wordt allemaal voorgeschoteld. Er dient enige inspanning voor geleverd maar des te groter de voldoening. Na de Pajotse Panorama’s opnieuw een aanrader in de groene gordel. Ook de Keureroute gaat met een 9.5/10 lopen.

Enkele interessante links:

Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland

Bij toerisme Vlaams-Brabant kan je terecht voor fiets- en wandeltochten of lekker eten je noemt het maar op.

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Bij Tour de Frans (de king of knooppunten) worden de fietsknopen aaneengeregen dat het een lieve lust is.

Een streekgenoot met een flashy site : Dj!no

De familie De Coninck, op hun blog valt er altijd wel wat te beleven: Fietsen met de Familie de Koning

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑