Categorie: fietsen

fietsroute.org

Voor kaart en gps-track:

02/11/2008 0

Op verplaatsing…de Lieveroute

Zondag 28 september 2008

Het laatste weekend van september belooft zonnig en droog te worden, zaterdag maakte deze belofte al waar. Ook zondag lijkt de voorspellingen waar te maken. De Lieveroute heb ik al sinds enkele maanden aangestipt, vandaag lijkt het moment gekomen om deze veelbelovende (zie De Leuke Fietser) route aan te snijden.

We besluiten om eens wat vroeger te starten en rijden weg omstreeks 11u, dit onder een veelbelovende zon. Maar als we Gent naderen komt er mist opzetten. De kerktoren van de Sint-Martinuskerk in Lovendegem is dan ook omhult met nevelslierten als we op het kerkplein onze fietsen van de auto halen.

Het kasteel Dons priemt door de nevelgordijnen en heeft op deze wijze iets mystiek.

Op weg naar het Kanaal Gent-Brugge moeten we door mistige velden.

Het kanaal Gent-Brugge brengt ons snel naar een kruispunt van verschillende kanalen. Hier is het zeer kalm. Een enkele schipper maakt zijn boot klaar, zoals deze plezieraak, om uit te varen.

Onder het goedkeurend oog…

tussendoor wat spielerei van Veerle.

We bekijken even het aanmeren van het plezier-aak en fietsen dan verder langs het jaagpad. De mist blijft hardnekkig hangen wat dit zicht geeft.

Na een tijdje verlaten we het kanaal Brugge-Gent richting Zomergem. Boten maken plaats voor schuurtjes…

…of paarden.

In de buitenwijken van Zomergem in de Bauwerwaan stoppen we voor een snelle hap.

In de tuin achter onze picknickplaats een stevig bloempotje.

Na de snelle hap rijden we verder, het gaat lichtjes omhoog langs rommelige fermettes.

en fiere paarden

We verlaten Zomergem en duiken langs de Keigatweg naar het Keigatbos.

Na de cross-country door dit bos peddelen we door Oostwinkel naar het Schipdonkkanaal.

We volgen dit kanaal tot de Stoktevijverbrug. Deze brug steken we over en het volgend café geeft al aan dat we het hart van deze route naderen.

’t oud liefken

Inderdaad we draaien nu het fietspad naast de Lieve, of ’t Liefken in streektaal, op.

Hier wordt het heel mooi. We zijn niet alleen hier. Met het mooie weer zijn er nog die op uitstap willen…

Het is hier dan ook heel mooi, met kleine pittoreske landhuisjes…

Zelf onze fietsen lijken er van te genieten.

We zijn veel te vlug, nochtans we namen de tijd, aan de Kuitenbergbrug. Naar de Kuitenberg is het wel zoeken, wat ons bij deze boerderij brengt.

Nog steeds op de Kuitenberg, dit fermetje…

…en bijbehorende schuur.

Tijd voor een experimentje van Stef.

Opnieuw doet de route het kanaal Gent-Brugge aan .

Dit kanaal mondt wat verder uit in de ringvaart.

Met enkele idyllische beelden tot gevolg.

Van hieruit zijn we zo in Vinderhoute. Dit dorpje is een leuke passage.

De Sint-Bavokerk.

Een mooi herenhuis.

Een vreedzaam tafereel in de Vredesdreef.

De Schouwbroekestraat brengt ons naar het domein rond het Kasteel Schouwbroek. Ook hier is het mooi.

Aan de ingang van het kasteel Schouwbroek staat de dikste kastanjeboom van België

Ook dit liefelijke dorpje laten we achter ons. We nemen de Molenslag waar we langs dit boerderijtje peddelen.

Nog steeds op de Molenslag dit molentje.

Juist voor de “oude Kale”,een beekje, zijn grote broer de Van Vlaenderensmolen..

Nogmaals kruisen we het kanaal, van op de brug hebben we een mooi zicht over de dorpskom van Lovendegem.

Nog even dit span door laten…

In Lovendegem kunnen we het niet laten, nog eens langs het kasteel Dons te rijden.

Meteen is deze route op haar eindpunt aangekomen. Weer hebben we ontzettend genoten. Het vertrek door de nevelige velden en mistige kanalen. De mooie Lieve en de prachtige kastelen, we zijn zeer voldaan. Laat je niet afschrikken door de Kuitenberg met zijn stijgingspercentage van 0,001%, deze route is door iedere gemiddelde fietser te ronden in vrij veilige omstandigheden. 8,5/10 is de score, kom en fiets de Lieveroute je zal het je niet beklagen.

Enkele interessante links:

Voor kaart en gps-track:

22/10/2008 0

Op verplaatsing… de Sentse krekenroute

Zaterdag 27 september 2008

Er wordt dit weekend 27-28 september ’08 droog en zonnig weer voorspeld. De Sentsekrekenroute zou vernieuwd zijn. Aan de oude tocht hebben wij goede herinneringen, meer hebben wij dan ook niet nodig om richting Sint-Laureins te trekken.

Iets na 14u parkeren we ons A-ken juist buiten Sint-Laureins. We zijn niet de enigen die vandaag er al fietsen op uit trekken.

Het volgend driespan laat vermoeden dat er ook groepsuitstapjes gepland zijn.

Na het filmen van dit tafereel starten we de tocht langs het Leopoldskanaal, niet lang echter, algauw slagen we linksaf de velden in. Richting eerste kreek, de Vrouwkeshoekkreek.

Deze kreek is slechts een begin. Wat verder ligt al de Blokkreek.

Deze kreken zijn zo mooi en schilderachtig dat we deze kat haast voorbijrijden zonder ze op te merken.

Ingeblikt…

Bijna ongemerkt (zoals de kat hierboven) gaat de Blokkreek over in de Hollandersgatkreek.

Het heeft hier iets paradijselijks.

De voedstermoeder van dit alles?

We peddelen verder langs de Hontseindestraat naar Sint-Margriete. Wordt er nog volop geoogst, vooral aardappelen en bieten, hier en daar wordt er al geploegd.

Ook in deze streek vind je grote boerderijen.

Dit is nog eens een net (nieuwbouw)kapelletje.

In Sint-Margriete kieken we deze bange haas. Cuwaerd. Op geregelde tijdstippen krijgen we, tijdens deze tocht, figuren uit het Reinaert de Vos epos voorgeschoteld.

Buiten Sint-Margriete zijn de boeren volop aan het werk.De geoogste aardappelen (patat in het Vlaams) worden van modder ontdaan. Zij gaan richting stal, modderkluiten keren terug naar het veld.

Aan de andere kant imponeert de Sint-Margarethakerk boven de velden.

Als we het gehucht Waterland-Oudeman naderen ziet een boer ons foto’s maken en nodigt ons fier uit zijn voedersilo’s te bewonderen, versta te fotograferen.

Charlotte Arons is de kunstenares die dit alles gepenseeld heeft.

Waterland-Oudeman is een klein maar pittig gehucht.

De Sint-Niklaaskerk.

Als we het volgend boerderijtje willen vastleggen roept de eigenaar ons binnen.

Het boerderijtje is een vakantie verblijf ” ’t Appelken” dat zich inschrijft in het plattelandstoerisme. Een mooie locatie om op verlof te komen. (en om foto’s te nemen)

Deze zwam wordt binnenkort verwijdert, hij zuigt de boom leeg.

Deze typische schuur maakt ook deel uit van ’t appelken.

De eigenaar Luc Maeyens erfde deze mooie boerderij van zijn ouders en wou er iets zinvol mee doen. Als je het mij vraagt is ie er goed in geslaagd.

De route verlaat dit mooi polderdorpje en stevent nu richting Nederland. We flirten even met de grens en zetten dan koers naar Watervliet, eerst even gestopt aan het Moes(ch)tuintje. Al een paar keer mochten we hier onze benen onder tafel schuiven om tegen een schappelijke prijs lekker te eten. Daarna wandelden we steevast door de mooie tuin met de vele lieve dieren. Vandaag zijn we te laat en is deze tuin al gesloten. Spijtig.

Dan maar terug op weg. Op de Oudemansdijk bij het naderen van Watervliet staan deze 2 huisjes zij aan zij.

Het moet nu eventjes van mijn lever. We mogen in Vlaanderen fier zijn op onze vele fietsroutes en knooppuntnetwerken. Vooral door de provincies wordt er hier bewonderenswaardig werk geleverd. Maar diezelfde provincies blijven als opdrachtgever voor wegenwerken dan weer schromelijk in gebreke. Wegwijzers geraken in de berm en de fietser het spoor bijster. Veerle doet een oproep om hier wat aan te doen want haar echtgenoot (ondertekende) is dan gedurende een half uur niet te pruimen (beeld zonder klank). Deze foto is een goed voorbeeld “kruising van de Oudemansdijk met de Molenstraat.

Gelukkig rijden we weinig of niet verloren en in Watervliet is er al weer wat klank te horen.

De Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk ook Kathedraal van het noorden genoemd.

Via de Calustraat verlaten we Watervliet en diezelfde straat brengt ons langs de Roste Muis waar het zo druk is dat we afzien van een stop. Laat deze pint aan mij voorbij gaan…. (mis ik weer wat klank?) Begin Sint-Janspolderdijk steekt het Reinaert de Vos epos opnieuw zijn kop op.

Aan het eind van diezelfde Sint-Janspolderdijk kijken we tegen deze mooie grote boerderij aan.

We draaien de Hogestraat op om Sint-Jan-in-Eremo te komen.

Sint-Jan-Baptiskerk

Cantheclaer (Reinaert de Vos…)

Nog eens vanuit een andere hoek.

Door het volgen van de Sint-Jansstraat naderen we de Oostpolderkreek.

Hoe dichter hoe mooier

We kruisen opnieuw het Leopoldskanaal dat zich stilaan in nevelen hult.

Deze nevels duiden ook op het late uur (tegen de zessen), we leggen er dan ook wat de pees op. Alleen een schuur kan ons stoppen.

En deze late zon door de bomen.

En deze ommegang.

Bis.

Als we dan toch bezig zijn, een detailken

Ook deze “Kleemkappel” doet ons in de remmen knijpen.

Zo stormen we Kaprijke binnen. Hier niet stoppen zou zonde zijn.

Waar in de vroegere route nu naar Eeklo gefietst werd, wat niet meteen het mooiste deel van de tocht was, keren we nu terug naar Sint-Laureins. We schakelen opnieuw in overdrive, de polders flitsen ons voorbij. Het donker boezemt ons wat schrik in. We stoppen slechts voor dit avondmaal.

Niemand mist een badkuip?

In Sint-Laureins is het kermis, we fietsen verder en juist voor het einde genieten we van deze zonsondergang.

Een mooie afsluiter van een prachtige route. 8.5/10 stip deze route maar aan, het is een must.

Enkele interessante links:

Voor kaart en gps-track:

vlaanderen-fietsland

15/10/2008 0

Van Maaseik langs de maasplassen naar Thorn (verlof Limburg)

Zondag 21 september 2008

Limburg staat bekend als een paradijs voor fietsers. We hebben een lang weekend van vrijdag 19 september tot maandag 22 september. Het lijkt ons, mede door de vrij goede weervoorspellingen, leuk om er de overgang van zomer naar herfst te maken. Na wat zoeken vinden we in Diepenbeek “De Jachthoorn” een aangenaam Bed and Breakfast verblijf. Betty Wolfs is een supervriendelijke dame die alles doet om haar gasten een aangenaam verblijf te bezorgen.

Het is weer heerlijk ontwaken in het gasthof de Jachthoorn. Vandaag gaan de fietsen op het dak van ons A-ken en rijden we,op aanraden van onze gastvrouw, naar Maaseik. Leuk stadje, we fietsen er even doorheen. Zondagmorgen omstreeks 11u is het er vrij kalm. We kruisen enkele kerkgangers. We schieten enkele foto’s.

kaal, lui,lekker en hovaardig

De gebroeders van Eyck op het marktplein

Antieke pomp

Dit duurt even maar daarna fietsen we richting knooppunt 25. Voorbij de bosbeek op weg naar..

Aldeneik

Leuk hotel

Mooi herehuis…

…leuk schuurtje

We verlaten dit zeer pittoresk dorpje langs een mooi kunstwerk

We fietsen voorbij een taverne met de vreemde naam “de sjeiven dörpel” wat den scheven dorpel zou betekenen. Het terrasje baadt in de zon en we kunnen niet weerstaan aan de lokroep van een goede tas koffie.

Inmiddels zijn we knooppunt 25 al voorbij en peddelen we naar punt 22. Daar in Ophoven…

…nemen we de overzet.

Door het oversteken van de Maas komen we in Nederland. We zijn op een soort schiereiland terecht gekomen. Meteen valt ons oog op dit volumineus rund.

Ook hier in Nederland zijn er knooppunten (grensoverschrijdend). Dus zetten we koers naar knooppunt 1. In de Sint Annastraat zien we een grote boerderij (moet wel als je het formaat van koeien hier ziet).

Voorbij de Sint Annakapel komen we aan…

…de Hompesche molen.

Hier is het een drukte van jewelste. Er is een soort kunstkermis aan de gang.

We stappen even af en kijken wat rond, dan fietsen we verder naar Stevensweert.

Leuke straatjes, zeer rustig.

Stephsonheaven

Onze tocht keert terug naar de maas om ons verder naar punt 39 te voeren.

Zijn we hier getuige van een uit de hand gelopen burenruzie?

Op het water zelf is het één en al peis en vree…

We fietsen langs de beertuin en waar we normaal zo’n drukke speeltuinen wat vermijden stappen we nu af en kunnen rustig van een warme appeltaart met ijs genieten. Het was zeer lekker.

We maken er ook kennis met de plaatselijke barometer.

Langs en door de maasplassen volgen we het knooppuntennetwerk naar Maasbracht punt 39.

Onmiddellijk vallen ons de vele binnenvaartschepen op. Hier moeten nogal wat goederen(vooral bulkgoederen) overgeslagen worden.

Leuk kunstwerk ter ere van de binnenschippers, waarvan velen hier hun thuishaven hebben.

De kerk van Maasbracht.

Hier immense graansilo’s om de overslag te maken.

Ondertussen zijn we al op weg naar knooppunt 40 en 42. Voor dit laatste moeten we terug de maas over. Nu fietsen we een vrij grote brug over met zeer druk verkeer maar het fietspad is goed afgescheiden. We kunnen dan ook enkele foto’s maken.

Nu s’zondags nog kalm maar in de week moet het hier nogal een drukte zijn op het water.

Eens aan de overkant volgen we knooppunt 33 wat meer landinwaarts, of eigenlijk verder van de maas, richting Thorn. In het gehucht Wessem krijgen we wat landelijker beelden voorgeschoteld.

Veel rijpe noten, misschien toch nog eens een strenge winter?

De boeren zijn volop bezig met de aardappeloogst, met inzet van grote oogstmachines.

Nog wat verder, een kleine kilometer, staat deze mooie vierkantsboerderij het Zegershof.

En op de hoek met de panheeldersteeg dit kapelletje.

Wie dacht dat het leven van een heilige altijd over een leien dakje loopt!!!

Lustig peddelend rijden we verder naar knooppunt 21. Maar eerst rijden we Thorn binnen. We kuieren wat tussen de vele toeristen en nemen wat foto’s. Hier een klein overzicht.

Al is de hoofdtoon duidelijk wit soms zijn er ook mooie groene plekjes.

Kortom, Thorn is een prachtig dorp en is een bezoek dubbel en dik waard. Als kers op de taart deze mooie boerderij juist buiten het dorp.

Wat verder heb je ook een mooi zicht op de grote Hegge (een groot meer) met erachter de elektriciteitscentrale vaan Maasbracht één van de grootste van Nederland.

De koers gaat nu opnieuw richting knooppunt 21. Daarna punt 25 richting Neerritter.

Juist voor dit mooi dorpje veranderen we van richting punt 20 en daarna 19, tussendoor steken we gauw de grens weer over. Juist voor bij de grens op de Lakerweg ontdekken we deze eigenzinnig maar o zo mooie brievenbus.

Op diezelfde Lakerweg in Kessenich stoppen we aan het Engelenveld om van een lekker hoeveijs te smullen.

met zicht op…

Nu gaat onze tocht met rasse schreden vooruit knooppunten 19 en 28 worden snel gerond. De Volgende stop is voor enkele robuuste Brabantse Boerepaarden in Wurfeld voorbij het knooppunt 27.

Op dezelfde weg nog een prachtige kasteelboerderij.

ernaast deze vreemde bomengalerij.

Op de kapelweg zien we…

…de Sint Laurentiuskerk (waarschijnlijk onlangs gepromoveerd).

In het dorp is er aan de bosbeek een mooie watermolen.

Er vlak bij dit modern beeld “bloem” van Pol Lemaire.

Vanhier zijn we via een centrumverbinding op een wip opnieuw in Maaseik.

Hier nemen we alvorens terug te keren naar ons A-ken enkele foto’s van een moderne wijk en winkelcentrum de Kloosterbemden.

Dit is de afsluiter van deze tocht. We trekken naar de pannekoekenbakker waar we nog een lekkere pannekoek bestellen en opsmullen. We keuvelen nog wat over deze fietstocht. Het is de laatste van deze vierdaagse in Limburg, morgen gaan we Bokrijk bezoeken. Het is meteen ook de mooiste (en gezien al het ijs, appeltaart en pannekoeken ook de lekkerste). Maaseik een pittig provinciaal stadje, fietsen tussen de maasplassen en een bezoek aan Thorn maakt dit een prachtige rit is die de hele tijd blijft boeien. Veerle en ik zijn het roerend eens, Limburg is een paradijs voor fietsers!!!

Enkele interessante links:

09/10/2008 5

Op verplaatsing…Ter Rijstroute

Maandag, 15 september 2008

Geen été indien, maar het is droog en dan kriebelt het. Het is van ons verlof in Frankrijk geleden dat we nog eens een pittige fietstocht maakten. Tijdens het zoeken viel mijn oog op de Ter Rijstroute rond Heikruis. Deze streek geprangd tussen Halle, Ninove en Edingen ken ik goed daar wij er steeds door reden als wij familie in Galmaarden en Vollezele bezochten. Het traject Halle – Vollezele fietste ik als tiener meerdere keren heen en terug.

De zon verdwijnt achter grijze, soms donkere wolken als wij via de Edingse steenweg naar het Pajottenland rijden. Even voor Herne slagen we af richting Heikruis, iets te vroeg echter. Na wat zoeken vinden we de parking van het kasteel Ter Rijst. Vanaf de parking gaat het via een mooie dreef naar het kasteel Ter Rijst zelf.

Is het een mooi kasteel, nu wat verder pronkt er een grote herehoeve in het veld.

Of ze iets met elkaar te maken hebben weet ik niet maar als vertrek kan het tellen. Is de zon weg de goesting om deze streek te verkennen is er zeker.

De Onze Lieve Vrouwkapel van Terlinden in de gelijknamige straat dien je onder het het bladerdek van enkele fikse lindebomen te zoeken.

De route vermijdt het centrum van Heikruis, we fietsen langs de rand voorbij…

Kapelletjes (verplichte kost tijdens onze tochten)

Een schalkse huisbel

Een met betonplaten omzoomd moestuintje
(den lochting moakt vele goe)

We verlaten het bebouwde om de velden in te fietsen, dit kapelletje in al zijn eenvoud is een getuige van decennia simpel geloven door de bewoners van deze streek. Van vesper naar ’t lof en dit vele novenen lang.

Nu in de velden peddelen we het landelijk leven in. Deze paarden, zich tegoed doend aan vers hooi, zijn de eerste aanzet.

Eerst even deze dissonant een huis, schuur en kapelletje, wat aan hun lot overgelaten, voorbij peddelen.

Maar daarna is het 100% boerenpsalm.

De ploegschaar klaar voor als de maïs geoogst is.

Twee ezels stoten zich niet…

Onder het oog van…

Worden we soms wat te liederlijk dan brengen dit rubber autoschoeisel ons terug naar 2008. Is het niet fijn je tijdens je oude dag nog nuttig kunnen maken?

Stevig kerels, de prinsen van deze weide.

Veel klein schuurkes gaat ge hier niet vinden.

Wat verder dan deze schuur staan koeien klaar om de straat over te steken.

Als we achterom kijken zien we nog steeds de toren van de Onze-Lieve-Vrouw van altijddurende bijstandskerk. What’s in a name.

Heb ik de laatste fietsverslagen nogal wat met kapelletjes rondgestrooid, dan tracht ik me nu wat in te houden en me te beperken tot de wat uitzonderlijke exemplaren. (vrolijke?)

We naderen Bogaarden en nu wordt het wel pittig. Maar de klim wordt toch wel beloont. Om te beginnen met deze kerk.

Een plaatselijke dorpeling lapt de ramen wat op.

Een stil hoekje op het dorpsplein.

Zou dit kapelletje gesponsord worden?

De muren van het groot boerenhof “de Kerkuil” zijn beschilderd met prettige taferelen.

De eigenaar, de glazenlapper van daarstraks, ziet ons bezig en vraagt of hij een foto van ons moet maken. Leuk idee!

Na dit oponthoud kiezen we via de Molenstraat opnieuw richting de velden naar Bellingen.

In deze velden is het een drukte vanjewelste. Ondanks de bewolking geven de voorspellingen uitzicht op een ganse week droog weer. Er wordt volop hooi gekeerd.

Het gaat steeds op en af. Na de zoveelste klim kieken we dit boerderijtje. Het is nog in leem gemaakt.

En dit overwoekerd schuurtje.

Een korte tijd fietsen we langs de Heikruissesteenweg waar we deze brandweerkar opmerken.

Hier flirt de route eventjes met de taalgrens en korte tijd zijn we in Waals-Brabant meerbepaald in Tubize, het volgend gesprek is dan ook in het Frans(wat de plaatselijke bewoner betreft toch).

Een foto genomen in de Nerebosstraat (nee geen fantastisch geheugen maar wel geotagging!!) toont aan dat er hier serieus dient geklommen.

We bereiken Bellingen, opnieuw laveert de route langs het centrum. Zodoende passeren we het ontmoetingscentrum Ter Loo waar de tentoonstelling “kunst in het dorp” plaats vindt.

“de stoelendans”

Opnieuw klimmen geblazen, op naar een mooi zicht op de dorpskom en Onze-Lieve-Vrouwkerk van Bellingen

Aan de andere kant is er een dorpskom moet, denk ik, Beert zijn

Weer een prachtige hoeve juist buiten de dorpskom.

De herfst brengt ons verse vruchten zo ook hier.

Blozende appel.

Alles staat dan ook om aan de jaarlijkse pluk te beginnen.

We vervolgen onze rit en aan het einde van de Trapstraat staat deze voorloper van onze Garmin.

Achter de wegwijzer zie je de bewolking, de zon doet enkele zwakke pogingen om er door te priemen.

Het is in de Plutsingenstraat dat we deze koterij voorbijfietsen, wat isolatie betreft vatbaar voor enkele verbeteringen.

Ook deze nis, met achter glas, een verwonde heilige.

In Herfelingen wordt het opnieuw bevestigd, het kan hier serieus klimmen of gelukkig dalen.

Op weg naar de Langestraat door de velden waar we de onthoofde kerk kunnen bewonderen. In deze streek heeft Buizingen, deelgemeente van Halle, ook zo’n kerktoren.

Hadden we daarstraks de prinsen dan fietsen we nu onder het oog van de King himself.

Ondertussen is het weer al etenstijd, zo ook in Hof Terhagen aan de Hondsbergstraat.

Part two

Nog altijd in de Hondsbergstraat, elk boerenhof heeft zijn kat(ten).

Van hieruit is er mooi uitzicht op de Kesterberg met al het militair radarmaterieel (den ijzeren man).

Juist voor het kruisen van de Langestraat merken we een cavia in de zijberm.

In de verste verte is er geen huis te bespeuren vanwaar deze olijke knager zou kunnen komen. Dit dier alleen in de velden lijkt een makkelijke prooi voor verschillende belagers. Ik maak mijn fietstas leeg en Veerle maakt met wat karton een knus nestje en driezaam vervolgen we onze weg. “Pedalleke” is nu onze mascotte.

We maken een korte oversteek van de Langebaan en zien er deze kleine fermette.

Klein, toch als daarna deze boerderij opduikt.

De route kruist snel opnieuw de Langestraat en voert ons langs deze mooie bomenrij,

weer een boerderijtje, gekiekt voor de kleurrijke klimop.

Elk boerenerf, dat zichzelf wat respecteert, heeft zijn waakhond. Dit exemplaar gelukkiglijk aan de andere kant van het gesloten hek.

Onze tocht is inmiddels al flink Herne genaderd. Eerst langs deze prachtige gerenoveerde hoeve. Het is een mooi gebouw geworden, wel minder hoeve bijna villa.

We rijden Herne binnen, niet echt door het centrum. Juist voor de markt slagen we linksaf de Grotestraat in. Maar we hebben toch de Sint-Petrus-en-Pauluskerk in het vizier gekregen.

Het wordt misschien wat afgezaagd maar snel vertoeven we weer in de velden met schuren…

…lagergelegen boerderijen.

en boven de maïsvelden de tweezame ballonvaarder.

Als we de steenweg Asse-Edingen opdraaien weten we dat we het einde naderen. Voorbij dit kasteeltje…

…draaien we weer de Kasteelstraat in

en de parking op waar ons A-ken trouw op ons wacht.

Wat een mooie tocht in een prachtige streek. Rij deze tocht. Geniet van het landelijke, de imposante boerderijen en hun dieren. Het golvend landschap zorgt niet alleen voor stevig klimwerk maar ook voor boeiende vergezichten. ’t Is simpel elke, ietwat geöefende fietser moet deze tocht eens rijden. Van ons krijgt ze een 9 op 10.

Als afsluiter een compilatieken van beelden over enkele (van de vele) paarden die we op deze tocht voorbij reden.

Enkele interessante links:

Dj!no

Voor kaart en gps-track:

vlaanderen-fietsland

26/09/2008 0

Op verplaatsing…de Grimbeertroute (de legende van Reinaert de vos)

Woensdag 10 september 2008

Is het weer wisselvallig, echt klagen mogen we niet. Telkens ik vrij heb klaart het s’namiddags uit en zodoende kunnen wij erop uit. Vandaag willen we een 2de fietstocht van het Reinaert de vos epos rijden. Het is even wikken en wegen, uiteindelijk wordt het de Grimbeertroute. Met zijn 43 km en startend vanuit Lokeren is dat voor ons goed te doen.

Na ’t eten start de gebruikelijke procedure op. Fietskledij uit de kelder halen, fototoestellen checken, drinkbussen vullen enz… Om 13u30 parkeren we ons A-ken naast het sportcomplex op een steenworp van het centrum.

Eventjes door het centrum flaneren, Lokeren heeft iets provinciaals en er zijn veel mooie gebouwen.

Daarna brengt de Durmedijk…

…ons naar het verloren bos.

Het verloren bos is een mooi domein, er loopt op deze woensdagnamiddag nogal wat jeugd in rond.

We stoppen even bij het mooi kasteel

We verlaten het park en rijden langs het Bospark

…richting de wijk Ruiter

Dit ruiterbeeld “Swarten Ruiter” (afrikaans of streektaal?) van Koenraad Rossaert visualiseert de wijknaam. Mooi beeld.

De weg loopt nu langzaam omhoog. De oudeheerweg kruist de E17. Diezelfde weg moet ineens zijn verhard wegdek missen. Hebben de bewoners hier misschien hun belastingen niet betaald? Tja als ik de stulpjes hier zo bekijk..

We bereiken het gehucht Heide waar er volop kans is om iets te eten of te drinken.

Onze aandacht gaat vooral naar het toch wel heel mooi Heidekapelletje.

En natuurlijk het er naast gelegen monument, dat een passage uit het Reinaert de vos verhaal weergeeft. De verschijning van Reintje voor het tribunaal.

Wat verder is er ook voor overnachting gezorgd.

Het gaat nu door duurdere villawijken bijna overal is de weg geasfalteerd, wat het belasting betalen betreft lijkt het hier wel OK. Eventjes langs de drukke Belselestraat en ineens moeten we door een opening in de haag over dit dijkje.

Het brengt ons over de kasteelvijver van het Ortegat-Vermeulen-kasteel.

Inmiddels zijn we in het centrum van Waasmunster waar we deze 4 beelden vastleggen.

We verlaten Waasmunster maar lassen een ravitailleringstop in en dat in het mooie landgoed rondom het Kasteel Blauwendael.

Veerle neemt de tijd om dit mooi beeld te fotograferen.

Na deze stop zijn de reserves aangevuld, het is dan ook met fikse pedaaltrappen dat we deze tocht voortzetten. We naderen opnieuw de E17 maar tot onze verbazing rijden we er niet onder maar naast deze drukke autoweg. Dit duurt eventjes en bouwt een vreemde dualiteit in deze route. Links kijken we over een mooi rustig landelijk gebied ,maar durven we rechts wat naar boven kijken zien we een stroom aan vracht- en personenwagens voorbij razen. Maar deze situatie blijkt slechts een kleine beproeving alvorens het kroonjuweel van deze route zich aandient. Molsbroek een vrij groot natuurreservaat, wat geprangd tussen de E17 woonwijken en industrieterreinen. Desondanks is het een festijn hier te kunnen fietsen.

Het riet buigt half september door onder de last van de rijpe zaadslierten, op de achtergrond de oevers van en de Ham zelf.

Ook de verschillend distels zijn klaar om zichzelf vele malen te vermenigvuldigen.

Het Molsbroek is een moerassig gebied met verschillende meersen, altijd goed voor een paar foto’s.

Vele (verschillende soorten) vogels hebben hier hun stek, wie er de tijd voor heeft kan ze spotten en mits een stevige telelens zijn er prachtige foto’s te maken.

Onthaalcentrum van het reservaat.

Deze waterpompen moeten het waterniveau regelen.

Na het Molsbroek zijn we terug in de buitenwijken van Lokeren beland. Eventjes de drukke invalswegen (volle avondspits) oversteken. Het is een hele klus en in het bos van verkeersborden niet evident onze zeshoekige aanwijzers terug te vinden. Maar deze keer bewijst Garmin zijn nut en op enkele honderd meters na houdt hij ons goed op koers. Niet geklaagd, snel zijn we terug in landelijker gebied waar we rustig onze weg voortzetten.

In de Everslaarstraat staat deze stille getuige van voorbije oogstperiode…

…onder het goedkeurende oog van

Jullie hebben het inmiddels begrepen we zitten volop in het hoofdstuk “de boer hij ploegde voort”.

Getuige deze schuren en stallen, mooi opgefleurd trouwens.

natuurlijk ook de nodige kapelletjes.

Rond deze tijd zijn zowat alle graansoorten geoogst, alleen de mais heerst nog over de velden. Hier en daar wordt er al geploegd.

De schuren raken stilaan gevuld met hooi en stro.

Ook het vee, waarvan het nageslacht al mee aanschuift aan de voederbak, genieten van een zacht maar wisselvallig najaar.

Onze omzwervingen langs landerijen, boerderijen…

leiden naar de wijk Oudenbos. Daar stuiten we op de Sint Pauluskerk.

Deze kerk troont te midden van een wat eigenaardige woonwijk. Er staan identieke dubbelwoningen met gevels die het Normandisch stukwerk imiteren. Dit heeft iets heel speciaal, spijtig genoeg hebben we er geen foto’s van genomen. Dit wordt wachten tot we de volgende keer de Grimbeertroute fietsen. Als compensatie deze Reinaertbank met de niet te begrijpen tekst.

Vanaf hier nemen we niet de trein maar wel het weggetje ernaast om tegen sneltreinvaart naar Lokeren te peddelen.

Vlug nog dit leuk huis gekiekt.

Dan op tijd de remmen dicht om niet in de Durme te duiken.

Terug in Lokeren genieten we van de mooie gebouwen die stralen onder de late herfstzon.

Deze fietstocht eindigt (en begon) aan het mooi bebloemd stadhuis annex toerismebureau.

Morgen moeten we weer allebei vroeg aan de slag. Het blijft dus bij een kiekje van dit leuk klein restaurantje.

De Grimbeertroute is onze tweede tocht van het Reinaert de vos epos. Met zijn 43km en het ontbreken van heuvels of andere klimmen is dit een tocht die elke gemiddelde fietser vlot aankan. De vele onverharde stukken maakt dat ze bij aanhoudend regenweer te mijden is. Er zijn prachtige trajecten langs tuinwijken en duurdere villabuurten aangevuld met een mooi natuurgebied en last but not least een rustig landelijk gebied. Deze fietsroute is gevarieerd en daardoor vrij boeiend. Voor families met jonge spruiten, wegens fietsen langs drukke verkeersaders, misschien iets te gevaarlijk maar voor ieder ander een aanrader 7,5/10.

Enkele interessante links:

Dj!no

Voor kaart en gps-track

13/09/2008 4

Op verplaatsing… de Canteclaerroute (de legende van Reinaert de vos)

Zaterdag 6 september 2008

Al sinds 16 augustus geen trapper meer verzet. Slecht weer en een citytrip naar Londen maakten dat de fietsen in de garage bleven tot vandaag. Al een tijdje zou ik ons licht willen opsteken in het waasland. Daar zijn verschillende tochten die hun naam aan het Reinaert de vos epos ontlenen. De Canteclaerroute mag de spits afbijten.

Dit weekend heb ik vrij en ondanks de slechte voorspellingen zou het vandaag moeten meevallen. Na de middag omstreeks 13u30, vrij laat, vertrekken we met de fietsen op het dak naar Stekene. Daar is de vertrekplaats van de Canteclaerroute. Door omleiding of het slecht lezen van de google-maps routebeschrijving komen we in Moerbeke-Waas. Daar besluiten we te stoppen en er op de tocht in te pikken. Eerst bewonderen we het mooie gemeentehuis

En het pleintje “Lindenplaats” met prachtige herenhuizen beplanting en monument

De ophaalbrug over de Moervaart is voor ons dan meteen de start van de Canteclaerroute.

Vrij snel duikt de Coudenbornbrug op, deze fietsen we over.

De weg die we zo inslagen brengt ons naar Coudenbornhof, inmiddels serieus in verval.

Wat niet van de kerk OLV Onbevlekt Ontvangen kan gezegd worden. Haar naam alle eer aandoend, pronkt zij langs de route.

Klein Sinaai en haast alle dorpskernen op de route zijn mooi bebloemd.

Bij het buitenrijden nog even aandacht voor het dorpschooltje de “Tuimelaar”

Algauw fietsen we door de buitenwijken.

Is het geen tijd voor het eerste kapelletje van deze tocht.

Wat verder dit leuk houten kunstwerk…

…om te knuffelen.

Ineens bevinden we ons in de velden waar de wind flink waait.

Door de wind gedreven stevenen we snel op Stekene af.

De Heilig Kruiskerk

Het neo-gotisch gemeentehuis (heel mooi).

De dorpskom, die niet zo klein is, wordt overrompeld door tientalle groepjes die zonder omkijken straten oversteken en rondlopen. De terrasjes zijn afgeladen vol blijkt er een popfestival Cramerock aan de gang te zijn. Dit gebeuren verhindert dat we de route volgen. Na een kleine omweg rijden we aan het oud stationneke het fietspad op. Dit fietspad loopt over de oude spoorwegbedding van de lijn Sint-Gillis-Waas naar Moerbeke .

Dit pad leidt ons buiten het centrum waar we het verlaten om naar de Stekense vaart af te slagen. Hier laten we ons overdonderen door de mooie landschappen onder een ietwat dreigende hemel.

Terwijl de wind fel tekeer gaat

Op het wateroppervlak is het rustiger wat ook aantrekkelijke beelden geeft.

Eén van de verantwoordelijke voor al deze foto’s

Eventjes tijd voor koeien, wie regelmatig onze fietsverslagen volgt kent mijn voorliefde voor rundsvee. Zo niet anders in dit relaas. Kijk maar wat we bij het naderen van Sinaai-Waas tegenkomen.

Het boerderijtje zelf is ook mooi.

Nog altijd op weg naar Sinaai-Waas als we dit kapelletje voorbij fietsen.

Juist voor het binnenrijden moeten we langs deze waterzuiveringsinstallaties.

De kerk in Sinaai-waas onder opnieuw een dreigende lucht.

Minder dreigend, maar mooi gelegen het gemeentehuis.

Waarom niet eens een fiere geit gekiekt?

Hier loopt het wat verkeerd, ondanks Garmin doen verkeerswerken ons de route kwijt spelen. Na wat rondrijden brengt diezelfde Garmin ons terug op het goede pad. We knopen weer met de route aan langs een spoorweg.

Blijkt achteraf dat we Lokeren en Daknam gemist hebben. Spijtig maar wat we wel reden was alleszins zeer mooi.Na de spoorweg opnieuw de velden in.

We volgen opnieuw een pad over een oude spoorwegbedding naar Eksaarde. Mede door de ondergaande zon zijn er prachtige vergezichten.

Ook de Spletterenbrug baadt zich in het late zonlicht.

Het fietspad doorkruist Eksaarde.

Ook na Eksaarde blijft het op deze fietsweg genieten.

On golden pond

Niet ver buiten Moerbeke op de drukke verkeersweg.

Op diezelfde weg als contrast!!

Opnieuw in Moerbeke-Waas kijken we op de Lindenplaats nog even achterom.

Nu zijn we terug aan de auto en valt een huis ietwat verder op.

Tijdens het terugrijden, dat deze keer zonder probleem verloopt, raken we niet uitgepraat over deze leuke tocht. Boeiend van begin tot einde. Veel afwisseling, mooie vergezichten en leuke dorpskernen het is een echte aanrader. Deze streek is heel mooi, ik kan niet wachten om de volgende tocht van het Reinaert de vos epos aan te vatten. 9/10 is misschien hoog maar als je zelf deze route gefietst hebt zal je begrijpen waarom.

Enkele interessante links:

Dj!no

fietsen met de familie de Koning

Voor kaart en gps-track:

08/09/2008 1

Op verplaatsing… De poekebeekroute.

Zaterdag 16 augustus 2008.

Half oogst, gisteren feestdag en we hebben het er eens flink van genomen. Luieren in een zetel met een leuk boek bij een aangename zomerzon, het is uit te houden. Vandaag moet ik tot ’s middags werken. Als de taak erop zit haast ik me huiswaarts. Snel wat eten en dan… jullie raden het al op weg naar de volgende fietstocht.

Het is bijna 15u als we in Poeke de fietsen van ’t A-ken halen en optuigen voor de poekebeekroute.

Het is er gezellig met fonteintjes op en verschillende terrasjes rond het kerkplein.

Nog maar juist gestart en al oog in oog met het kroonjuweel van deze route. Het trotse Poekekasteel in al zijn glorie.

Er is een tentoonstelling aan de gang, hier de 2 beelden aan de ingang.

Deze tentoonstelling houdt ons even op, maar na nog enkele foto’s in het park…

…rijden we verder.

Nog maar juist uit het kasteelpark zien we het eerste kapelletje. Ook in deze streek heeft de bevolking aan haar devotie vorm willen geven in de vorm van kapellekes. En dat ze hier devoot zijn (waren) zullen we geweten hebben. Alvast de eerste in een lange rij.

Deze tocht is flink voorzien van oudere soms wat bouwvallige schuurtjes. Deze schuurtjes waren (zijn) soms een schuiloord waar geliefden zich over gaven (geven) aan minder devoot gedrag. Mag ik jullie aandacht voor nummer één.

Ondertussen zijn we toch al wat gevorderd en fietsen tussen de velden.

Familie Kalkoen uitkijkend naar eindejaar alwaar zij weer op vele tafels zullen schitteren.

In Vinkt komen we dit vrolijk stel tegen, fier laten zij zich graag fotograferen. Nee, ik heb het niet over de paarden.

Tijd voor een schuurtje wat de stand tegen de kapelletjes op 2 tegen 1 brengt.

Maar dit laten de kapelletjes zo maar niet gebeuren en zij gooien dit lieflijk Mariakapelletje in de strijd. 2-2

Maar op weg naar Kanegem mengen de windmolens zich in de strijd en verschijnt de Aartemeersemolen op het toneel. Deze beschermde molen trekt niet alleen onze aandacht, hij wordt ook bewondert door de vele wandelaars die er langs lopen.

Tijdens het door de velden fietsen worden we al eens aangenaam verrast door mooie fermettes. Dat levert telkens enkele leuke plaatjes op.

Ondertussen breiden de kapelletjes hun voorsprong uit.

Recht tegenover dit exemplaar opnieuw een mooi landhuis.

Maar ook de molens gaan ervoor ondanks dit exemplaar dat serieus aan zijn conditie moet werken.

Half augustus betekent ook veel bedrijvigheid op de velden. Het is volle oogsttijd voor het graan. Het maïs dat hier misschien wel het meest geteeld wordt, dient nog verder te rijpen. Morgen wordt er regen voorspelt dus is het een race tegen de tijd om de kersverse strobalen op tijd in de grote schuren (eigenlijk meer hangars) te krijgen.

Soms zijn de strobalen serieuze kleppers en wordt er met vorkheftrucks gewerkt in plaats van met de traditionele hooivork. Ook in de landbouw wordt er steeds meer op mankracht bespaard.

Hoe dichter we bij Kanegem komen, hoe meer de huizen met bloemen opgesmukt zijn.

We rijden Kanegem binnen, geboortedorp van Briek Schotte (legendarische wielerlegende). En kardinaal Danneels maar ik denk niet dat die flandrien is.

We stallen de fietsen vlakbij de mooie grote kerk, ook kathedraal van te lande genoemd. Stoppen om wat te bikken tegen de beginnende honger.

Ook in het centrum van Kanegem valt de bebloeming op.

Op de zijmuur van de plaatselijke bibliotheek (lijkt mij het vroeger gemeentehuis) prijkt de verklaring.

Het is er alleszins leuk vertoeven zo tussen de bloemen.

Bij het verlaten blijkt dat de strijd nog voort gaat, de West-flanders chap’s maken het verschil nog groter met dit wat bouwvallig lid. 4-2-2

Voorbij Kanegem blijven we door velden fietsen veel maïs en graanteelt. Buiten landbouw is er, zoals zowat overal in Vlaanderen veeteelt. De volgende viervoeters hebben iets unieks, kijk zelf maar. Ze doen me denken aan de runderen die ik geregeld zie in de Wellemeersen (natuurgebied bij Welle-Denderleeuw) Wie het ras kent gelieve het te laten weten. Je kan ze vinden in de weilanden onder de vele hoge antennes juist buiten Doomkerke.

Deze herten zijn geen vee, maar ik vrees voor hen dat er hun ook een culinair lot te wachten staat. Misschien al dit najaar.

We rijden nu Doomkerke binnen, piepklein dorpje met echter een mooi kerkje vooral de toren.

Zo piepklijn dat we er op een zucht voorbij zijn. Maar ons niet gelaten juist buiten het dorp kieken we deze schuur wat hen tot 4-3laat terugkomen.

Als we achteromkijken zien we de Sint-Caroluskerk nog eens uitpakken met al haar charme.

Nu verandert het landschap, we doorkruisen al eens een bos .

Maar ook hier stuiten we op de kapelletjes. 5-3

En nog één!!

Ongelooflijk nog één en niet het minste!!! 7-3

Om dit alles te verwerken deze mooie dreef.

Wat verder heeft Veerle een leuke ontmoeting met deze twee lieve blaffers.

Moederkoe en haar bloedmooi kalfje, ook dit ras maakt mij benieuwd. Wie het weet mag in een reactie het mij laten weten. Dat zou ik heel leuk vinden.

Nu gaat het snel poekewaarts, dit kapelletje doet moedige pogingen om bouwvallig schuurtje te worden (gediskwalificeerd).

Bij het binnenrijden trachten de molens de meubelen te redden met de inzet van deze junior. Het kan niet baten de poekebeekroute doet een serieuze gooi naar de titel Kapelletjesroute van Vlaanderen.

Nu zijn we op een zucht terug aan ons A-ken. De poekebeekroute zit erop. Veelbelovend begonnen maar wordt wat saai onderweg. Op het einde met het doorkruisen van de enkele bossen die deze rtocht sieren en de mooie dreven wordt het wat boeiender. Zeer vlak en dus vlot te rijden, ook al is ze met 46km ietswat langer. Een droge 7/10. Nog een opmerking, half augustus staat het maïs manshoog en zie je het aankomend verkeer niet naderen. Opletten dus en steeds langs de kant rijden.

Enkele interessante links:

fietsroute.org

Voor kaart en gps-track: