Denderende steden DENDERMONDE

Vrijdag  6 augustus 2010


Onlangs las ik bij Pedro dat Toerisme Oost-Vlaanderen 4 tochten op fietsroutenetwerk heeft uitgewerkt. Dit trok onmiddellijk mijn aandacht en algauw kwam ik bij TOV aangesurfd. Mits een account aan te maken op deze site kan je de tracks van de tochten downloaden. Begin deze week zakten we af naar Dendermonde en haalden in het toerismebureau de folder (2,5€) op. We ontdekten er Kunstreflectie Dender en voor het begon te regenen namen we verschillende foto’s waarvan hier een compilatie.

De track die ik downloadde bij TOV liet zich niet uploaden naar onzen Garmin een probleem dat ik eens dringend moet oplossen. Maar niet getreurd met de knooppunten vermeld in de brochure stelde ik de route opnieuw samen op de site van FIETSNET. Deze fantastische site levert een prima track op met de knooppunten als waypoints. Vandaag worden er mooie opklaringen voorspeld. Daar de tocht bij ons in Erembodegem, langs de Dender, doortrekt besluiten we aan de sluis op de route in te pikken.Vlak aan het sas heeft men een zithoek aangelegd. Wij zetten er ons en verorberen de mattentaarten, die we in het dorp bij bakkerij Etienne kochten.

Dit alles met de Onze-Lieve-Vrouwhemelvaartkerk op de achtergrond.

 

Met een hemelse vaart snellen wij voorbij knooppunt 38 (ons startknooppunt). Algauw naderen we Aalst

 

knooppunten 36 en 34 brengen ons naar het centrum. Door werken aan het rondpunt “de Werf” raken we even van het netwerk. Doch zodoende komen we langs het mooi, onlangs opgefrist, station.

 

Verder vangen we nog een glimp op van de Sint-Jozefskerk alvorens we, iets voor knooppunt 28, opnieuw het netwerk vervoegen.

 

Nu gaat het via de oever van de Dender naar knooppunt 29 (wiezebrug). We zijn zo te zien niet alleen op stap.

 

Te land…te water. Waarom denk ik ineens aan nieuwjaar?

 

Wegenwerken zonder doel? De lading lijkt dan weer op veevoer.

 

Eén van de mooiste kerktorens uit de streek (ge zout er opnieuw van naar de mis gaan!) . Sint-Aldegondiskerk in Mespelare. Dit zicht heb je ter hoogte van knooppunt 27. Nu gaat het verder op weg naar knooppunt 81.

 

Hoofdstuk sluizencomplexen. Deel I Denderbelle.

 

Deze groep paarden als interludium ongeveer aan knooppunt 81 waarna op zoek gaan naar knooppunt 87 en het …

 

…sluizencomplex van Dendermonde ter hoogte van knooppunt 87 en de samenloop van Dender en Schelde. Aan de overkant wacht knooppunt 88 om een vervolg aan onze tocht te breien.

 

Langs de scheldedijk gaat het nu snel naar Dendermonde.

 

We ronden knooppunten 91 en 89 en vieren dit met een terrasje op de grote markt.

 

Dendermonde heeft enkele mooie gebouwen. Hier het stadhuis met het prachtige Belfort (werelderfgoed) en het gerechtshof samen.

 

Onder dreigende wolken het fraaie vleeshuis. Dendermonde heeft een pracht aan cultuurhistorische gebouwen.

 

Op de vlasmarkt bewonderen we nog even de juwelierswinkel D’Hanis.

 

We nemen de draad opnieuw op en richten het voorwiel naar knooppunt 84. en “Oude Dender”.

 

Zo machtig en breed de Dender is als ze overgaat in de schelde zo sfeerrijk en romantisch is de oude Dender.

 

Het einde van de oud Dender valt samen met knooppunt 84. Hier ruilen we de dijken en jaagpaden in voor landwegen…

 

…veldbloemen…

 

…Black en white minstrelshow of koeien in de twee tinten.

 

Dit alles wordt ons voorgeschoteld tussen knooppunt 85 en 32. Denderbelle met  de Sint Martinuskerk heeft zich er ook tussen genesteld.

 

De “Tongenslijpers” van Patrick Heuninck in opdracht van “de lustige geburen” Een werk met een boodschap?

 

Wat verder zigzaggen we voorbij punt 32 en gaan op zoek naar 31 en Wieze.

 

De mooiste momenten verschuilen zich soms achter kleine gebeurtenissen,zoals dit samen eenden voeren.

 

Zou het kunnen dat we Wieze naderen I.

 

Nu wat onverhard, waarom hebben we anders die dikke banden?

 

 

Zou het kunnen dat we Wieze naderen II.

 

Zou het kunnen dat we… Ja we toeren al een tijdje rond en in Wieze. knooppunt 31

 

In Wieze doen we een leuke ontdekking. Er is een mooie attractie bijgekomen.  Den dikken Eik is een mengeling van café-taverne, museum en rariteitenkabinet.  Echt leuk en als stop in deze route ideaal. Genietend van de mooie binnenkoer hebben we een lekker ijsje opgelepeld.

We laten Wieze het chocoladedorp achter ons en fietsen naar de faluintjes. richting knooppunt 39

 

Niet het ros beiaard maar toch een mooi dier deze schimmel.

 

Deze 3 blonde grazers hebben ook iets. Deze paardenepisode speelt zich af tussen knooppunt 40 en 41.

 

Iets voor Moorsel(tussen knooppunt 41 en 47) is er een moeilijke beklimming. Niet zozeer door het hoogteverschil dat nog vlot te overbruggen valt, maar meer door de staat van het wegdek. Bij regenweer te vermijden!

 

In Moorsel schuwt de tocht geen kasjkes.

 

Nu gaat het naar knooppunt 47 via brede veldwegen die ons naar Meldert voeren.

 

Wie zoals wij het vlaamse land doorkruist wordt automatisch kenner van kapelletjes groot en klein. De Sint-Rochuskapel is niet meteen een exemplaar waarvan we achterover vallen. (op een boogscheut van knooppunt 46).

Ter hoogte van het “Gasthof Affligem” vlak bij de abdij van Affligem nemen we de Affligemdreef. Dit luidt de eindspurt in naar knooppunt 38.

 

Nu spurt?? eventjes worden we opgehouden daar de Affligemdreef open ligt.

 

Nog even door een kasjken en over een openliggende Kluisdreef waarna we de Brusselbaan oversteken (niet zonder risico!!).

 

Waarna we in de Gerstjens de plassen ontwijken(de meeste toch) om…

 

…bij knooppunt 38, meteen het einde van deze denderende tocht, aan te komen.

 

Inmiddels is het 17u45 en fietsen we snel terug huiswaarts. Het was een tijdje geleden maar dat is niet de enige reden dat we flink hebben genoten. Deze thematocht brengt het beste van wat er aan fietsgenot te beleven valt tussen Dendermonde en Aalst. 9/10 is een mooie score en maakt me benieuwd naar de andere tochten. Tot binnenkort!!

Enkele interessante links:

Denderend Stedentochten:

Lus 1 Dendermonde : Startplaats Centrum Dendermonde – 45 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 2 Aalst :Startplaats Stadspark Aalst – 39 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 3 Ninove : Startplaats Stadspark Ninove- 42 km –  vlak tot licht glooiend -verharde en onverharde stukken

Lus 4 Geraardsbergen: Startplaats Denderbrug in het centrum van Geraardsbergen – 46km – heuvelend -bijna volledig verhard

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Voor het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

De Gerstjens, Park van Aalst, Wellemeersen en Kluisbos aan elkaar geknoopt (deel 2)

Deel 2: de tocht gefietst. (Vrijdag 30 oktober 2009)

In het eerste deel toonde ik hoe ik met de routeplanner van fietsnet, de tocht op kaart en daarna op mijn Garmin zette. Tevens besprak ik de bikepointer, een handig en goedkoop hulpmiddel om knooppunten te noteren. Dus eens de tocht uitgetekend dient ze nog alleen gefietst.

Ietwat na 13u (zomertijd) zakken we af naar de Dender waar aan knooppunt 38 de tocht start. Op naar punt 36.

We kunnen het niet laten, onze fototoestellen jeuken, en duiken even de Gerstjens in.

De herfststormen hebben nog niet toegeslagen, bomen en struiken hebben nog een stevig bladerdek. Wat een kleurenpracht.

Sterker dan zomer en lente, heeft de herfst iets ingetogen.

Het kabouterseizoen bij uitstek.

We fietsen verder en ondanks de vreemde naam Chipka, brengt de Amilium en andere bedrijven ons terug met beide voeten op grond. Om het te fotograferen uiteraard. Inmiddels is punt 36 gerond en kiezen we richting punt 35 dat ons over de Dender naar het Stadspark leidt.

Snel zijn we nu aan het stadspark. Wat we daar aan kleurenpracht voorgeschoteld krijgen tart alle verbeelding.

Bij het verlaten van het park, op weg naar punt 81, fietsen we langs de uitlopers van het Osbroeck.

Toegang tot het natuurreservaat.

Haast rechtover het Osbroeck stuiten we op deze vervallen gebouwen. Het is Schotte in de Kapellekensbaan. Jawel “de Kapellekensbaan” van Louis-Paul.Boon.

De foto’s op de muur van het bedrijf geven goed het verval weer van deze werkhuizen, burelen en terreinen. Zo is het hier met alle bedrijven, die aan de kapellekensbaan liggen,gesteld.

Na het prachtige park is dit wat een domper.

Waar leidt de kapellekensbaan heen?

We rijden voorbij de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Erembodegem.

Van daar gaat het snel naar de Wellemeersen het derde doel van onze tocht.

Zien we hier het begin van een camping?

Een smal (fiets)pad ligt geprangd tussen het natuurreservaat en de spoorwegbedding.

Zwanger van zaad.

Ook hier een zee van pastelkleuren.

Waar we normaal de track volgen tot Teralfene keren we nu terug om het knooppuntnetwerk richting punt 81verder te volgen. Op weg naar Welle blijven de herfstkleuren ons vergezellen.

We doorkruisen Welle, wat later blikken we terug op Sint-Pietersbandenkerk.

Langs veldbanen gaar het nu richting Denderleeuw.

Ook hier hebben ze hun Christo.

Al vrij vroeg daalt de nevel over de velden.

Na de oogst worden velden winterklaar geploegd.

Inmiddels lig knooppunt 80 al achter ons en terwijl we ons naar 81 reppen passeren we de Sint-Amanduskerk in het centrum van Denderleeuw.

Knooppunt 80 ligt even buiten het centrum aan de Dender. Nu gaat het naar knooppunt 79 daartoe dient de Dender even gevolgd. We kieken er deze 2 vogels ik gok op een soort aalscholver.

Aan knooppunt 79 verlaten we de Dender en fietsen richting Affligem knooppunt 50-waarts. Na het park van Aalst zitten we, op weg naar de zwarteberg, weer op een loopparcours van ons.

De zwarteberg laat zich niet zonder enige inspanning bedwingen.

Langs deze mooie villa gaat de zwarteberg over in de molenberg….

…waarom?  hoor ik je al vragen.

Na de molen dalen we af naar Hekelgem, waar we de oude baan opdraaien die ons naar knooppunt 50 brengt.

Nu fietsen we naar punt 46. Vanop de Abdijstraat hebben we een mooi vergezicht op de molen van daarjuist, even inzoomen.

De abdij van Affligem met abdijkerk en bisschoppenhuis. Hier passeren we knooppunt 46. Nu gaat het naar 38, inderdaad ons beginpunt.

Klooster Maria Mediatrix, kan ik er aan doen dat ik aan Asterix moet denken?

Achter dit uit de kluiten gewassen rund, ietwat in de nevelen gehuld bevindt zich ergens de kluis. Jullie hebben het al begrepen, het zal voor een andere keer zijn.

We zetten onze tocht voort over het mooi,nieuw aangelegd fietspad langs de Affligemdreef.

Nog even de Brusselbaan kruisen en we duiken opnieuw de Gerstjens in.

Eens terug aan denDender is de cirkel rond, we hebben onze knooppuntentocht met succes gefietst.

Tijd om victorie te kraaien?

Interessante links:

Tour de Frans (sterk in fietsknooppunten)

De Gerstjens, Park van Aalst, Wellemeersen en Kluisbos aan elkaar geknoopt (deel 1)

Deel 1: de tocht knopen.

Samen met het kille weer slaan de verkoudheden en keelontstekingen toe met als gevolg dat de fietsen op stal blijven.  Tijd om eens terug te kijken op een fantastische zomer waar we ons fietshart konden ophalen. Maar ook het moment om nieuwe plannen te smeden.  Al een tijdje volg ik  de blog “tour de Frans”. Daar stel ik met steeds wederkerende verbazing vast hoe Frans via het knooppuntennetwerk  prachtige tochten aaneenbindt. Ook ons laatste exploot het fietsen van de “Dj!noroute” zette me aan het denken.  Al eerder gebruikte ik het fietsroutenetwerk  tijdens de beaufort03-saga. Stilaan rijpt het plan om in onze eigenste streek via knooppunten een tocht te knopen. Aanleunend bij een pittoresk centrum vind je in Aalst een prachtig park met het mooi Osbroeck-natuurgebied als toemaatje. Ons eigenste Erembodegem heeft langs de Dender met de Gerstjens een aardige natuurzone. Ook in Welle moet je denderwaarts wil je de Wellemeersen aandoen.  Quasi in onze achtertuin op de grens tussen Erembodegem en Affligem ligt het Kluisbos.  Ziehier vier natuurlandschappen die we, aangezien ze alle vier op een boogscheut van onze thuis liggen, geregeld aandoen. In dit eerste deel teken ik een tocht, die deze gebieden aandoet, uit.

Mijn favoriete site om knooptochten uit te werken is “fietsnet de routeplanner voor fietsers”. Ik gebruikte het al meermaals tijdens de beaufort03-tochten.

Even zoeken op plaatsnaam, Erembodegem in dit geval, en inzoomen.

Knooppunt 38 langs de Dender lijkt me een geschikte startplaats.

Daarna klik ik knooppunt 36 aan dit brengt ons duidelijk richting park van Aalst.

Vervolgens worden punten 35 en 81 geselecteerd. Het schiet flink op.

Zo gaan we verder via 80, 79, 50, 46 en terug naar 38. Klaar is kees. Een tocht van 27,8km staat op het scherm.

Fietsnet geeft de mogelijkheid om de geplande route naar je gps te exporteren.

De mogelijkheid om de knooppunten als waypoint te exporteren aanvinken!

En het downloaden van het GPX-bestand (compatibel met mijn Garmin Etrex) kan beginnen. Fietsnet vraagt niet om registratie. Op de site neemt de kaart de meeste ruimte in, de interface om de tocht te plannen is sober en daardoor zeer overzichtelijk en intuïtief. Het exporteren gaat vlot en geeft een perfect bruikbare track. Fietsnet is tot nu toe mijn favoriete routeplanner voor fietsknooppunten en dit met lengtes voorsprong.

Daarna open ik het bestand in Mapsource

Waarna ik het overzet op mijn “Garmin eTrex Legend HCx”

Bij de opgeslagen tracks vinden we onze tocht terug.

Wat dit beeld geeft, uitgestippeld op de kaart.

Vanuit Mapsource print ik de kaart af, vouw ze …

…en steek ze onder het doorzichtig plastiek van mijn fietstas.

Voor wie niet over een gps-apparaat beschikt is er een leuk en zeer goedkoop hulpmiddel.

Bikepointer, een plastieken houder …

…die eenvoudig aan het fietsstuur is te bevestigen.

Op de site vinden we ook een handige calculator.

We beginnen met het ingeven van het startknooppunt. In ons geval 38. Bikepointer geeft ons een overzicht van alle 38-knooppunten. Ik kies uiteraard voor Scheldeland – Erembodegem. Vanaf nu worden er aanliggende knooppunten aangeboden. Wij kiezen dus verder voor 36 en vervolgens 35 telkens Scheldeland-Aalst. Een leuke manier van werken. Ik mis echter een zoekfunctie op locatie om een startknooppunt te vinden. Misschien een suggestie voor de makers van deze voor de rest voortreffelijke website.

Zodoende werken we onze tocht af.

Tussentotalen aanvinken…

…dit laat ons aan elk knooppunt weten wat we al hebben afgelegd.

Alvorens af te drukken passen we de achtergrond van ons routekaartje aan. Schol!

Printen maar.

tja…niet meteen het gewenste formaat.

Dan maar de schaar erin.

Dit lijkt er al veel meer op.

Past als gegoten.

Bikepointer is een prima alternatief voor wie de kosten van een gps wil besparen. Het principe sluit goed aan bij de geest van het fietsknooppunten-netwerk. Eenvoudig, efficiënt en door iedereen te gebruiken.

Ziezo de voorbereiding zit erop. Ik hoop dat jullie wat aan deze uitzetting hebben gehad. Binnenkort mogen jullie een verslag van deze tocht verwachten.

Enkele interessante links:

Tour de Frans (sterk in fietsknooppunten)

Denderen naar Dendermonde (Winter 2008-2009)

Donderdag 15 januari 2009

Na de vries komt de dooi. Begin deze week kwamen de temperaturen weer boven nul en vrij snel was het mooie witte tapijt verdwenen. Vandaag hebben we een vrije dag. We zitten ’s middags wat met elkaar te bespreken hoe we de rest van onze dag gaan vullen, als er ineens een zonnestraal door het wolkendek breekt. Ondanks mijn fikse verkoudheid staan in een wip onze fietsen buiten. Rond 13u30 duiken we naar de Dender om langs onze vertrouwde rivier naar Dendermonde te denderen.Erembodegem-Dendermonde-Erembodegem

Juist voor de sluis van Erembodegem draaien we het jaagpad op om langs de Gerstjens, een natuurgebied gekneld tussen de Dender en de Brusselbaan, naar Aalst te fietsen. Aan de overkant priemt het silhouet van de trotse Onze-lieve VrouwHemelvaartkerk door het struikgewas.

Kerk van Erembodegem

Eventjes wachten op Veerle die volgende schapenbok wil vereeuwigen.

Fier bok of geit...

De zon blijft stralen en we fietsen verder richting Aalst, eventjes onder de spoorweg door.

Spoorwegbrug over Dender in Erembodegem

Na de spoorweg zijn we snel in Aalst.  Daar volgen we nog steeds de Dender eerst langs Chipka met den Amylium. Als inwijkeling vind ik dit echt de max, een wijk die Chipka noemt. Het mag naast de marollen, naast het patershol, ja totzelfs naast de bronx staan. Chipka ge moet er toch maar op komen!!!

Amilium Chipka-Aalst

Een paar sluisen en wat industrie verder begeven we ons weer op het jaagpad.  We hebben er zicht over de velden, maar het enigste teken van wat activiteit hier zijn de afgeknotte wilgen. Deze fiere veldwachters worden al eeuwenlang beknot in hun streven naar grootsheid. Net nog geen bonsai.

Geknotte wilg langs denderoever

Kerken kunnen dan niet hoog genoeg . Maar ze zijn dan ook zo vergroeid met ons landschap.  Op de rechteroever (rijrichting ) zien we zo’n typisch kerkje dat van Herdersem.

Herdersem

Aan onze kant links kan Veerle het niet laten deze 2 schattige bambietjes te fotograferen.

Herten in Hofstade

De boorden van de dender kleuren roestig tijdens deze winterperiode, maar onder een stralende zon heeft het toch iets.

Denderoever

Nog wat verder tot het sluizencomplex van Denderbelle.

Sluizencomplex Denderbelle

Door volgend zicht aangetrokken verlaten we de denderoever om naar Mespelare te fietsen.

Mespelare Dorp

Mespelare is een klein dorpje zoals er zoveel zijn. Maar de kerk heeft er iets. Dan nog dat ajuintje er bovenop. Nee daar kunnen we niet aan weerstaan.

denderen_dendermonde006

Het dorp zelf is ook best gezellig, lijkt me leuk om er te wonen.

Mespelaeredorp

De dorpskern van zo’n Oost-Vlaams dorpje is vrij klein en “op een ik en een gij” zijn we weer in de velden. Daar zijn al de eerste voorbereidingen voor het komende seizoen getroffen.

denderen_dendermonde019

Er is al mest uitgereden, de eerste stap waarmee de hele cyclus van ploegen, zaaien en oogsten opnieuw opstart.  Wat verder doen een groep paarden zich tegoed aan het hooi in de stalen ruif.

Paarden aan de ruif

We rijden Oudegem binnen, in plaats van direct terug naar de Dender te fietsen maken we een klein omweg om er de kerk te op de gevoelige plaat vast te leggen.

denderen_dendermonde021

Ook volgende cichoreibranderij “De Vlaanders”  is deze omweg waard.

denderen_dendermonde022

We bereiken terug de Dender en fietsen verder naar Dendermonde. Daar steken we over om terug te keren. Even voorbij de oude, afgesloten en nog deels bevroren Dender…

Ouden Dender

Keren we terug de velden in…

denderen_dendermonde024

op naar Denderbelle. Maar eerst moeten we nog wat door de velden peddelen.  Kort na het oversteken van de overweg komen we langs de loop van de Veere.

De Veere deels bevroren

Een bosje met hoge populieren wordt gevangen door de lage winterzon.

Boomstammen

Wat verder wil ik eens wat uitproberen en ziehier de Veere met nog enkele  plakken ijs, en voor wie goed kijkt een gehaast waterkieken, in tegenlicht.

Het veer in tegenlicht

Wilgen als ze niet op tijd en stond gekortwiekt worden durven al eens scheuren.

Gescheurde knotwilg Denderbelle

Dit brengt Veerle op ideeën!!!

Gescheurde knotwilg

Na deze spielerei en voorbij de sluisdeuren op de Veere…(de Veere is eigenlijk meer een beek dan een rivier en dient om het regenwater van de velden naar de Dender af te wateren).

Sluis op het Veer

…peddelen we verder en komen zo in  Denderbelle met zijn Sint-Martinuskerk.

Sint Martinuskerk Denderbelle

Nu nog eens de Sint-Martinuskerk van een andere kant. Hoorde ik iemand zeggen dat kerken vergroeid zijn met ons landschap?

Sint Martinuskerk Denderbelle

Maïs heeft de laatste decennia zich ook in ons landschap genesteld. Ondanks dat er op onze aardbol nog mensen  van honger omkomen staat er hier in Lebbeke een gans veld te verrotten

Maïsveld

Vlug verder gefietst en in de wijk Spruythoek stuiten we op de mooie Stevenkapel.

Stevenkapel

Juist naast deze kapel deze kleine, sobere arbeiderswoning.

Arbeidershuisje

De devotie blijft niet beperkt tot de kapel. Wat verder staat er een recent villaatje niet alleen goed geïsoleerd tegen de kou maar ook tegen blasfemie!!!

Mariaverering in de spruithoek

Nog wat door de velden waar ik bezwijk voor de charme van deze op rust gestelde serre.

Serre-ruines

Nu fietsen we Moorsel binnen en komen aan het Leireken. Deze spoorwegbedding werd omgeturnd tot een fietspad en is samen met de Dender een belangrijke uitvalsweg voor veel van onze fietstochten. In Moorsel kan je er een prachtig, zeer fascinerend kunstwerk van Luc De Blok bewonderen. “Het gebaar”.

Het gebaar van Luc de Blok

Juist er tegenover kan je in de Graankorrel (nee geen evangelisch gebedshuis)iets drinken. Deze taverne werd enkele jaren terug vernieuwd en verrijkt met een leuk terras met zicht op de velden en de Leirekesroute.

De Graankorrel

Bij winterse temperaturen gaan wij haast nooit ergens binnen om iets te drinken. Zo gauw je binnen bent begin je te zweten en als je terug buiten komt heb je een killig gevoel. Dus rijden we meteen de leirekesroute op.

leirekesroute Moorsel

Wat verder knijpen we al de remmen dicht om dit zicht op de kerk van Moorsel vast te leggen.

Kerk van Moorsel

Ondertussen is het al wat later en stilletjes aan sluipt de nevel de velden binnen.

Faluintjes Moorsel

denderen_dendermonde008

Bij het kruisen van de Moorselbaan verlaten we de leirekesroute en kiezen resoluut richting thuis. Toch stoppen we nog even om de zonsondergang over Aalst te kieken.

Avond over Aalst

Nu is het nog een kwartiertje en we rijden onze oprit op.  Vlug worden de fietsen weggeborgen en wat later heeft Veerle een lekkere maaltijd klaar. Na het eten zitten we nog wat te keuvelen over onze eerste echte fietstocht van dit prille jaar. Richting Dendermonde is de Dender minder ingekapseld en heb je een mooi beeld van het omliggende. Dendermonde zelf hebben we deze keer niet aangedaan maar is zeker een bezoek waard. De velden tussen Dendermonde, Denderbelle, Wieze en Moorsel fietsen makkelijk en hier en daar wordt je vergast op een leuk zicht. Ook de dooi kan voor verrassend mooie beelden zorgen. Kortom we hebben weer met volle teugen genoten, ’t is niet te geloven hoe het naar nog smaakt.

Rietstengels

Over Haaltert naar Ninove en terug…(Winter 2008-2009)

Zondag 14 december 2008

Het jaar loopt op zijn laatste benen. Dagen kort nachten kil en lang. Nee niet direct het weertje om er eens flink op uit te trekken. We hebben onze looptrainingen hervat, dus rest er niet veel tijd om de fietsen van stal te halen. Toch blijft het wat kriebelen en als er zondag een ietwat warmere 6° wordt voorspeld, in plaats van de luttele 2° van afgelopen week, kunnen we niet weerstaan en…


Met het de routeplanner belux voor fietser en wandelaar wordt er een kleine tocht, zo’n 30km, uitgestippeld.
GPCDIVCYCBEL2

Goed ingeduffeld,

starten we na half twee onze rit. We dalen af en rijden door het centrum van Erembodegem.

Even na de spoorweg merken we deze hoenders in een achtertuin.

Hun verendek beschut hen goed tegen de kou, zij scharrelen dan ook ongstoord verder. Garmin gidst ons door een industriezone. Dit grijs saai bedrijvenpark ligt er verlaten en troosteloos bij. Bij Belcolade (chocoladefabrikant) willen ze er de sfeer wat  inbrengen.

De velden, nu haast alle bladeren van de bomen en struiken zijn gevallen, hebben wat van hun glans verloren.

In de Charlotteweg is het naamplaatje ook al op zijn retour, kortom treurnis alom!!!

Ook bij het buitenrijden van Terjoden stuiten we op enkele hoenders, waaronder dit fier mannelijk exemplaar.

Opnieuw de velden in, onder de lage zon en over deze met putten doorzeefde veldbaan fietsen we naar Haaltert.

Ja, ook al is het winter, koeien mogen in dit verslag niet ontbreken.

Het wijdse landschap heeft ook in dit donker seizoen iets.

De regenval van de afgelopen weken laat zo z’n sporen na.

Moeizaam priemt de zon door de laaghangende wolken en geeft de kille weiden iets mystiek. Wat bezielt er iemand om hier te komen rondfietsen.

Zou het om dit mooi kapelletje zijn?

Mogelijk, het is de voorbode van Haaltert met zijn grote Sint-Gorikskerk.

Aan een van haar muren leunt het stalletje met de heilige familie.

’t Is waar, het hele kerstgebeuren breng wat licht en warmte tijdens het kille donkere jaareinde. Garmin maakt het zichzelf niet te moeilijk zie de volgende foto.

Inderdaad langs hetzelfde kapelletje van daarjuist keren we terug de velden in.

Nee niet de os ook niet de ezel maar de pony van de stal. Bij het buiten rijden van Haaltert.

Nog een terugblik.

En nu door de velden, zie volgende kiekjes…

Een stevige portie voederbieten.

Een aftandse schuur op een mistige achtergrond, zo vereeuwig ik ze graag.

Na een tijdje fietsen naderen we Denderhoutem. Ietwat buiten het dorpscentrum ligt het kerkhof.

Zoals in vele dorpskernen domineert de kerk het centrum, zo ook in Denderhoutem. De Sint-Amanduskerk.

Buiten het doorkruisen van het industriepark van Erembodegem had deze tocht nog iets, vergezichten over de velden. kapelletjes enz… Nu wordt het wel wat saai. Voor wie  van Denderhoutem naar Ninove wil is de Denderhoutembaan de snelste oplossing. Blijkbaar wou onze Garmin er geen gras over laten groeien en stuurde hij ons deze betonnen strook naar Ninove op. Saai maar gelukkig snel afgelegd. Voor we het goed beseffen naderen we Ninove. Staat de onze-lieve-Vrouwekerk niet wat scheef. Zien we hier het toekomstige Pisa aan de Dender?

Aan het station verkiest Garmin ons de Groene koepelroute te volgen. Naast de spoorweg fietsen we naar Okegem.

Okegem een onooglijk dorpje tussen Ninove en Erembodegem ligt aan de Dender. Wie geregeld mijn fietsverslagen leest weet dat deze rivier ons nauw aan het hart ligt. Het is voor Aalstenaars wat de Seine voor Parijzenaars en de Theems voor de Londense Cockneys is en de Tiber voor… Volgende foto’s maken veel duidelijk.

De Dender maakt, komende van Ninove,  voor Okegem een brede bocht…

… en stroomt dan verder naar Teralfene, Erembodegem, Aalst en verder tot ze in de Schelde uitmondt.

De oevers waar de gewassen, onkruid grassen en  riet, een winterslaap lijken te nemen geven een wat uitgebluste aanblik. De kale bomen kunnen hier ook niet veel aan verhelpen.

Kenmerkend voor de streek, boerderij met een groot a-typisch woonhuis.

Industrieel erfgoed, er is wel wat werk aan, daterend van tijden dat de Dender een levensader voor deze streek was. Wie weet komen deze tijden nog eens terug als we het vrachtverkeer over de weg afzweren en opteren voor een ecologische manier van goederenvervoer. Op het einde van het jaar is wat melancholie nooit ver weg.

Ook voor het personenvervoer biedt de Dender verschillende mogelijkheden. De fietsende dame kennend, niet alleen traag verkeer!!!

Als dit trekpaard zichzelf inkadert kan ik niet anders dan bliksemsnel de sluiter over te halen.

Vlug  nog even uitzoomen om de oevers ter hoogte van Denderleeuw te kieken.

In Liedekerke laat Garmin de Groene koepelroute links liggen en peddelen we, onder een  winterse zonsondergang, door naar Teralfene.

Vandaar zijn we snel terug in onze heimat en meteen aan het einde van deze winterse fietstocht.

Thuisgekomen warmen we ons op, een hete gluhwein helpt hier goed.

Wat deze fietstocht betreft, nu fietsen in de winter is niet meteen het prettigst. Als ik eerlijk ben was het meer de bedoeling om wat blogstof op te doen.  Enkel foto’s te maken dan echt van het fietsen te genieten. Ik miste het met Veerle bespreken van de kiekjes, ze selectioneren, wat bewerken en vooral er een verslag mee te maken. Nu bij deze…

De donkere in nevel gehulde eindejaarsdagen hebben iets vreemds. En last but not least het thuiskomen wint hier aan belang, knus in de zetel mat een warme gluhwein, mmm….

Op verplaatsing…de M-route (herfst 2008)

Zondag 19 oktober 2008

Begin deze week was het nog 20° het weekend kondigt zich wat frisser aan, maar het blijft droog en zonnig.  Waar we eerst dachten naar de kuststreek te rijden kiezen we,door werkzaamheden op de E40 voor Geraardsbergen. Hier start de M-route. M-route wat moeten we daar onder verstaan? Moderne naamgeving voor fietstochten in dit hedendaags E-en I-tijdperk? Nee M staat voor Muur, Manneken Pis en Mattentaart. Mooi zo…

Het is wat zoeken naar parkeerplaats in Geraardsbergen. Om de fietsen goed van de auto te kunnen halen, als ze na de rit er weer op te zetten, moet ons A-ken goed horizontaal staan. In Geraardsbergen is dit niet altijd het geval, integendeel. De Vesten zijn opgebroken het is dan juist voor 13 uur als we ons op weg zetten. Het begint al meteen goed. We klimmen naar de Markt waar er een broddelmarkt aan de gang is. Daar het hier al flink stijgt zien we af van enige aankoop ondanks de aantrekkelijke aanbiedingen.

We fietsen dapper door en wat verder is hij er…

nog eens achteromkijken…

Ja hij is het , de Muur!!!!

Hij brengt ons langs het Hemelrijck

Naar de Onze-Lieve-Vrouwe van den Oudebergkapel.

We zijn, na de zowat meest bekende klim van Vlaanderen, in het Mekka van het wielertoerisme. Door de overwonnen hoogte begin ik wat te zweven. Maar geloof me, het is de steken in de zij, het naar adem snakken en de hartslag in de keel voelen kloppen, zeker waard. Kijk zelf maar.

Mekka of Lourdes, alleszins heeft het iets van een bedevaartsoord.

Spijtig maar hierna moeten we weer met beide wielen op grond staan. Langs wat minder mooie buitenwijken dalen we naar Overboelare. Het Boelarebos brengt wel wat soelaas.

Juist  buiten het bos, ziet Veerle deze beelden. Zelf ook bezig met keramiek is zij direct aangetrokken door volgend werk.

Deze foto’s tonen het werk van Keramiekatelier “Den Boelover

Een eerste keer kruisen we de Dender om zo in Overboelare te komen.

We trekken het centrum door en fietsen tot de Sint-Allegondiskerk waar we stoppen om iets te knabbelen.

We verlaten Overboelare langs een grote weg (N42) en duiken wat verder de velden in.

We fietsen langs Zarlardinge, een gemeente dat op een boogscheut, nog geen kilometer van Goeferdinge ligt.

We rijden deze watertank, in rusttoestand, voorbij.

Nog steeds in deze vredige velden naderen we de taalgrens. Zo wordt de Kloosterstraat wat verder Rue du Clôitre. Zou het afgerond gebouw in dit gehucht een overblijfsel van het klooster zijn?

Juist voor het gehucht draaien we rechtsaf wat ons nog eens een zicht op Zarlardinge geeft. ( Wat hoor ik die naam graag, men zou er de kerk keer op keer voor fotograferen)

In de Rekestraat kiek ik dit boerderijtje, typisch voor deze streek een woonhuis met een amalgaam van schuren en koterij eraan gebouwd.

Ook in de Rekestraat dit beeld.

Nu even een wedstrijdje, vind de tien verschillen!

Ikzelf heb er even over gedaan maar de kerk van Everbeek is duidelijker minder spits dan deze van Zarlar….Tijd nu voor nog een kapelletje, dit exemplaar heeft wat minder allure dan de kapel op de Oudeberg. Maar wie het kleine niet geert…

Tijdens onze fietstochten valt het ons steeds meer op dat maïsteelt een groot deel onze velden opslorpt. Dit gewas groeit hoger dan de graangewassen die men hier van oudsher teelde. Het durft het zicht nogal eens beperken, maar daar hebben we minder last van tijdens deze tocht waar de ene klim op de ander volgt. Zoek dan ook geen leedvermaak in het volgende filmpje.

We fietsen verder kieken, deze in het veld verloren, schuurtjes.

Zelfde Maïsoogst maar vanuit een ander hoek.

Het oogsten maakt veel stof en zo de keel droog, het volgend uithangbord doet ons in de remmen knijpen.

We stappen af in dit Staminee, hoor ik daar mijn Bompa ergens? Volgens Boma zat die nogal eens op stami….’t Fameus Verleden is een mooie, goed onderhouden herberg in Everbeek.

Ik doe mij tegoed aan een lekkere trippel en Veerle gaat na een kop koffie (of is dat in staminee een sjat) op ontdekkingstocht.

Achteraan is er een prachtig terras…

…met zicht op dit frivool herenhuis.

We moeten ons zelf vermannen om de tocht verder te zetten, het is hier zo gezellig, en peddelen langs de kerk van Everbeek…

… en aanliggende woning…

…terug de velden in.

Met kleine wat vervallen schuurtjes.

En pluimvee zoals deze hoenders.

Nog een veldkapelletje.

Deze roodgekleurde struiken die, in de Muizenholstraat (op het platte land hebben ze toch leuke straatnamen), tegen een schuur van het “Hof ten Muyzenhole” aanleunen.

Onze tocht door de velden leidt ons langs Deftinge naar Sint-Martens-Lierde, aan den einder verschijnt al een glimp van de Sint-Martinuskerk.

Nu van wat dichterbij, toch wel een mooie kerk.

In Sint-Martens-Lierde was er lang een klooster, de Kartuizerpriorij. Buiten de al genoemde kerk maakte deze poort ook deel uit van de kloostergebouwen.

Het estaminet “de Kartuizer” is gesloten, maar na mijnen trippel in ’t Fameus Verleden is er direct geen nood aan een verfrissing.

Enkele tellen later fietsen we weer door de velden. Ook deze bieten zijn al geoogst en wachten op vervoer.

Van hier is er mooi zicht op de Sint-Martinuskerk, ik kan niet goed kiezen tussen twee foto’s en schotel ze jullie dus maar allebei voor.

Misschien moet ik hier de horizon wat recht trekken.

Met wat minder zoom verkrijgt Veerle dit beeld.

Deze beelden geven een zekere rust weer, toch is er wat verder enige activiteit. Na het oogsten komt het ploegen.

Nu naar Hemelveerdegem dan, ook de naam van dit dorp zint me.

Op het dorpsplein staat er een prachtig beeld van een stevig paard. ” Den Dikken van Sesjans“.

Van Hemelveerdegem gaat het nu naar Smeerebbe-Vloerzegem. Opnieuw zijn er mooie momenten.

Is dit de kerk van Ophasselt?

Grote schuur.

Geen tocht zonder wat runderen, moeder met kind.

De huisvesting van deze beesten is wel wat minder.

We naderen Smeerebbe-Vloerzegem, zoals steeds is het de kerk die met zijn hoogbouw de dorpskern overheerst.

We zijn snel door dit kleine dorpje, in de Vloerzegemstraat kieken we deze eendjes op de Molenbeek.

Vanhier zijn we snel via Idegem in Zandbergen waar de route het jaagpad van de Dender opzoekt.

Via deze ophaalbrug bereiken we de overkant en het jaagpad.

Zicht op Zandbergen.

Is de Dender sowieso een mooie rivier, in de herfst is het er prachtig.

Grimminge.

De Gavers.

Plezierjacht aangemeerd in de jachthaven bij de Gavers.

Schendelbeke.

Via de Dender bereiken we opnieuw Geraardsbergen. Het is 18 uur dus gaat het wat sneller, maar op de terugweg kan ik het niet nalaten om de Sint-Bartholomeuskerk te fotograferen met als achtergrond de Oudeberg. De voorgrond geeft goed het commercieel karakter van dit stadje weer.

Wat deze fietstocht betreft niets dan lof. Buiten de Muur dient er nog geregeld geklommen, maar dit geeft dan die mooie en soms heel verassende vergezichten.  Als sluitstuk is de Dender de kers op de taart. Enkele keren dient er een drukkere verkeersweg overgestoken, maar dit euvel is niet van dien aard om deze tocht een 9 op 10 te onthouden. Voor wie de Muur vreest is er op RouteYou een versie zonder deze kanjer.

Interessante links:

Tour de Frans

fietsroute.org

Voor kaart en gps-track:

Vlaanderen-fietsland

De boerenkrijgroute…voor outer en heerd

In 2003 kwam er in onze streek, tussen Ninove en Aalst, er een nieuwe route bij. De boerenkrijgroute. 210 jaar geleden in 1798 ontstond er in de zuidelijke nederlanden (of ongeveer het huidige België?) een volksopstand tegen de Franse overheerser. In de streek rond Liedekerke zouden de brigands ten strijde zijn getrokken vandaar… Inmiddels zijn we 5 jaar na de inhuldiging van deze route. Wij reden ze meermaals en steeds bleef zij ons boeien. Dus vandaag starten we met de bedoeling er een reportage van te maken.

Voorbij Liedekerke in Essene pikken wij in op de route(45km lang), Garmin heeft dan al 5km afstand geregistreerd.  Even volgen wij de spoorweg maar aan het station van Essene duiken we  de velden in en stoppen in het zicht van de autostrade aan de Bellemolen.

De Bellemolen was ooit een gekend restaurant, toch daar is nu niet zoveel meer van te merken. Vooral het dak is er erg aan toe. 2 pedaalslagen verder is er Mie katoen, in dit restaurant zijn we al een paar keer gaan eten. Voor schappelijke prijzen kan je er lekker eten, voor echt fijnproeven zijn er betere, duurdere adressen in de streek.

Via volgende voetgangers- fietsersbrug steken we de E40 over.

Nog voor we Essene-dorp zelf bereiken draaien we al terug de velden in op weg naar Ternat. Het centrum van Essene doen we niet aan, wat spijtig is dit heeft toch enige charme zie enkele archieffoto’s;

Het kerkplein is ook een fietsstop waard.

Als je dan toch gestopt bent, moet je zeker de papeter van Patrick Van Craenbroeck gaan bekijken.

Maar wie de route stipt volgt mist dit dus. Inmiddels zijn wij terug in de velden. We naderen Sint-Katharina-Lombeek. Gouw nog een kiekje van dit huisje verdoken in het groen. Deze woonst is  in aanbouw, zou je van hieruit niet zeggen. Ik wens de toekomstige bewoners veel geluk en hoop dat zij veel van deze prachtige ligging mogen genieten.

In Wambeek trekt deze koe de aandacht. Een paar jaar geleden stond Brussel vol met deze schepsels, was wel leuk.

Daarna zijn we snel in Ternat. Waar vooral de grote, imposante toren van de Sint-Gertrudiskerk de aandacht trekt. Toch ik geef graag enkele andere beelden.

Een groot landhuis met bijbehorend park.

Niet de toren, maar buitenzicht op de zijbeuken en monument voor de gesneuvelden van 1914-1918.

Het gemeentehuis mag ook gezien worden.

Zomaar, dit schattig huisje vandaag

en op 23 maart laatstleden, vergelijk vooral de tuin en de bomen.

Hierna houden we even rust en zoals de tienerjeugd, die juist één van hun laatste schooldagen voor de vakantie achter de rug hebben, genieten we van een lekker ijsje in de hand. Dan steken we de markt over en verlaten deze gemeente. We klimmen naar de hogergelegen velden en ontwaren lager een kasteeltje.

Dan toch nog even terugblikken op de Sint-Gertrudiskerk

Door de velden, dit is in deze tour samen met de hellingen een constante, priemt het kerkje Wambeek.

In dit landelijk dorpje treffen we nog eens een restaurant(lijkt toch ook een constante in deze rit) “De voet van Keizer Karel”.  Hier komen we geregeld, meestal naar aanleiding van een verjaardag, over de vloer. De prijzen zijn hier betaalbaar en de keuken, geen haute cuisine, levert toch lekkere schotels af. Ik kijk al uit naar de winter met zijn de wildschotels.

Van Wambeek gaat het naar Eizeringen dat juist voorbij het drukke kruispunt van de Ninoofse- en Assesteenweg ligt. In de velden ertussen wemelt het van plastieken serres waar er aardbeien geteeld worden.

Eizeringen, ook dit is een pittoresk dorpje (constante 4 pittoreske dorpjes). Met een paar opmerkelijke monumenten. Bij het binnenkomen de Sint-Ursulakerk.

Wat verder aan de rand van het dorp en vanuit de velden mooi te bewonderen kasteel Neufcour, volop in restauratie (let op geen restaurant dus geen constante)en de kasteelhoeve. Door de breedhoek van mijn panasonic krijg ik ze samen op de gevoelige plaat.

Ook hier hijsen we ons verder het dorp uit. We zigzaggen verder naar Nelleken een gehucht waar we bij het Sint-Berlindiskapelletje van onze meegenomen koeken smullen.

Daarna vervolgen we onze tocht. De Boerenkrijg loopt hier samen met de Valleitjesroute. Iedereen klaar; constante nummer 5, de deze route deelt zijn traject met andere routes. In Liedekerke de Schiptrekkersroute, in Roosdaal de Groene koepelroute en hier dus de Valleitjes. Op weg naar Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek kiekte Veerle volgende sfeerbeelden:

Het is verwonderlijk aan elk ouder fermetje liggen er bouwmaterialen, nog te gebruiken of overschot, wie zal het zeggen? Constante 6

Een fiere knotwilg met rust

Langzaam wordt het graan, hier gerst, rijp. Nog een paar zonnige weken en het is oogsten geblazen.

Deze chocoladerepen zijn zeker al een tweede plantsoen aardappelen.

Van Onze-Lieve-Vouw-Lombeek nu eens geen foto van de majestueuze kerk (constante -1)maar van de fiere herenhuizen die in het dal staan te pronken. Wie graag een foto van de kerk wil, moet na het lezen van deze reportage eens doorklikken naar het verslag van de Valleitjesroute op deze blog.

Ik hoor jullie al vragen naar het plaatselijk restaurant, mag het ook een “afspanning” zijn. Proef die naam, een mens zou nooit meer op restaurant willen gaan.

Voor de verandering is het nog maar eens, bijwijlen vrij stijl, klimmen om de dorpskom te verlaten. De holle wegen hier zijn wel heel mooi.

Boven wacht ons het plaatselijk icoon, wat het atomium voor Brussel is, de eiffeltoren voor Parijs dat is de windmolen van kapitein Zeppos voor Onze-Lieve-Vouw-Lombeek.

Vanaf hier hebben we een geweldig uitzicht op Pamel en zijn grote Sint-Gaugericuskerk.

Pamel doen we niet echt aan, via buitenwijken fietsen we door deze gemeente. De tocht loopt nu ver ten einde, we kruisen af en toe een fietser op weg naar huis.

De Dender luidt het einde in en voert ons snel naar huis.

Opnieuw heeft den Boerekrijg ons te pakken gehad. Deze tocht blijft bekoren. Hij is wel vrij zwaar en somige veldbanen zijn ronduit slecht na dagenlang regenen. Maar als ze wat droog zijn moet je de inspanning wagen, vooral het traject, van Eizeringen over Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek tot je terug de Ninoofse steenweg over moet, zal je veel voldoening geven 8.5/10

Denderen naar… Geraardsbergen

Het is al eventjes geleden, de voorbereiding op de 20 van Brussel slorpte bijna al onze vrije tijd op, maar nu starten we op weg naar… Geraardsbergen. De mooiste weg naar Geraardsbergen is den Dender. Deze rivier is, zoals blijkt uit verschillende van mijn routebeschrijvingen, de rode draad in veel van onze plaatselijke fietstochten.

Startend in Erembodegem wordt de toon onmiddellijk gezet. Tussen Aalst en Geraardsbergen wordt de Dender omzoomd door veel groen,

meer dan de richting Dendermonde (die dan weer andere charmes heeft). Op de linkeroever (rechts als je richting Geraardsbergen rijdt) heb je de Wellemeersen, we hebben geluk er grazen “gallowayrunderen”. Deze moeten gefotografeerd worden.

In Teralfene fietsen we Rendac voorbij. Dit vilbeluik, gekend van varkenspest en dioxinecrissisen, tart soms ons reukvermogen en meestal peddelen we hier snel door. Nu stopt Veerle om enkele kiekjes te schieten van de vele hoenders(verschillende rassen) die daar in een mooi verzorgde tuin rondscharrelen.

Daarna naderen we snel Ninove, die zichzelf graag als de oudste en de stoutste stad voorstelt. Bij het binnenrijden leg ik de overblijfselen van het vroegere Fabelta op de gevoelige plaat.

De Dender doorkruist Ninove, met links het mooie stadspark en rechts het commerciële centrum. Even afspreken dat links en rechts in dit verslag bepaald worden door de rijrichting (naar Geraardsbergen) en niet door stroomop- of afwaarts. De plaatselijke plezierhaven geeft samen met fiets- voetgangersbrug volgend beeld.

Ik hoop met de nu volgende foto’s een sfeerbeeld te schetsen van de Dender tussen Ninove en Geraardsbergen.
De voetgangersbrug in Pollare.

Binnenrijden van Zandbergen

De Dender trekt buiten fietsers en wandelaars ook vissers aan.

Een eerste reiger (ook een soort visser als je het de vissen vraagt)

Meimaand grasmaand

Een veld in Zandbergen

De Gavers pret- en bungalowpark

Een kleine jachthaven ter hoogte van de Gavers

Voorbij de jachthaven kan je dit scheepswrak bewonderen, heeft hopelijk ooit betere tijden gekend.

Om deze reeks af te sluiten nog een reiger in Idegem.

Inmiddels zijn we Geraardsbergen genaderd. Links zien we deze kerk (Sint Maartenskerk Onkerzele) gebouwd op de heuvel.

Nog wat verder trekt dit verlaten, ietwat vervallen fabriekje mijn aandacht. Eventjes mijmeren over een teloorgang van kleinschalig produceren en het werken in eigen streek. Doch al snel vervagen deze mijmeringen



Rechts is er een congrescentrum gebouwd, het zijn vooral de oude gebouwen die iets hebben.

De laatste jaren heeft Geraardsbergen kosten noch moeite gespaard om de kaaien te vernieuwen. Het resultaat mag gezien worden

Nu een reeks van beelden van de markt met de omliggende gebouwen.
Sint Bartholomeuskerk

Stadhuis

Plaatdelijk horeca

Manneken pis, hier zonder japanners

Plaatselijke horeca, die het wat hogerop zoekt.

Op de markt doen we een terrasje, 2 koffies en 2 mattentaarten. Vergeet ik toch een foto te maken van de mattentaarten. Tot we Geraardsbergen aandoen en ik nog een mattentaart kan bestellen moeten jullie het met deze link naar wikipedia doen. Daarna peddelen we nog wat verder omhoog naar een kleurig parkje.

Om onze knieën te sparen(laatste weken zwaar belast) besluiten we de oudenberg en muur links te laten. Hebben jullie samen met de mattentaart nog tegoed. Nog eventjes van het panorama genieten om vervolgens opnieuw denderwaarts af te dalen.

Eerst eventjes terugkijken

Op de Denderkaai zien we links (nu rijden we terug richting Aalst) dit mooie gebouw. Lijkt een kerk of abdij, misschien de “Kleine karmelieten”?

We verlaten de Dender om een ommetje te maken langs Schendelbeke.

In Steenhuize-Wijnhuize neem ik op aangeven van Veerle dit kiekje.

Wat verder op weg naar Nederhasselt en Outer komen deze beelden voor onze lens


De hoge snelheid die we op de Brakelse steenweg richting Ninove maaken kan dit leuk kapelletje niet aan onze aandacht laten ontsnappen.

Jullie hebben het zeker al begrepen, inmiddels is het al ruim laat geworden. Al snel bereiken we Ninove vanwaar het niet lang rijden is tot Erembodegem.

Het is kwart voor tien als we onze oprit thuis opdraaien. Het is nog klaar, de langste dagen van het jaar komen eraan. Hopelijk is het ook mooi weer want de zin om te fietsen zit er weer goed in. Wat onze fietstocht betreft, de Dender trekt veel fietsers, wandelaars en vissers aan. Dit is wegens het prachtig kader goed te verstaan. Het leukst fietsen kan je tijdens een doordeweekse dag in het voor- of najaar. Hoe dan ook het is steeds genieten.

De Faluintjesroute, door en vooral rond Aalst


Aalst, bestaat uiteraard uit Aalst zelf maar ook verschillende deelgemeenten. Deze worden de faluintjes genoemd. Het is dan ook meteen duidelijk dat de faluintjesroute deze deelgemeenten doorkruist.

Vanuit Erembodegem volgen wij den Dender om in Aalst van start te gaan. Even door het centrum met zijn mooie markt en daarna opnieuw naar de Dender.

Iets voor de Wiezebrug verlaten we het jaagpad, fietsen over de brug en peddelen naar Herdersem. Hier doorkruisen we over smalle kasjekens (éénmansbaantjes) het centrum. Een hobbelige ommetje brengt ons nog eens tot aan de oever van de Dender.  Vandaar gaat het door velden en bosjes naar Moorsel.

Hier is ook een mooie dorpskom en wat verder een park met bijbehorend, maar niet te onderscheiden, Kasteel.  Wat verder sluit de route aan op het ons zo vertrouwd Leireken.

Dit fietspad aangelegd op een oude spoorwegbedding brengt ons tot aan het “Stationneke van Baardegem”.

Dit mooi gerestaureerd stationneke is nu een etablissement waar je lekker kan eten en drinken.  Nog even langs de dorpskern,

alvorens  over veldbanen

te zigzaggen langs velden omzoomd door bomen, bossen en ander groen.

Dit zigzaggen brengt ons tot Meldert.

We dobberen langs de  Sint-Walburgakerk en fietsen verder nu richting abdij Affligem.


Deze abdij is zeker een bezoek waard. Wij richten echter de steven naar de Aalsterse dreef

en vervolgens het nieuw aangelegd fietspad

om zo terug naar Aalst te fietsen.    Meestal is deze route perfect bereikbaar, ook na enkele dagen regen. Maar op sommige momenten dienen er veldwegen met ruwe kassei bedwongen te worden, wat toch wat fietvaardigheid vergt. Verder is dit een mooie route met veel afwisseling. 8/10

De Ros Beiaardroute (die van Aalst zijn zo kwaad….)

Als er een route is die ons de smaak gegeven heeft naar meer, dan is het de Ros Beiaardroute. Voor de aankoop van onze “Giants” besteden we geen aandacht aan al die zeshoekige bordjes. Maar snel veranderde dit. Wij dachten eerst onze Giants te gebruiken om te mountainbiken. Maar mountainbike was niet echt ons ding, rondfietsen in de streek des te meer. Onze eerste ontdekking was Leireken,
leireken
de route die gebruikmakend van een oude spoorbedding, naar Steenhuffel leidt. Onderweg leerden we het stationneke van Baardegem kennen. Nu is het, na een stevige fietstocht, zich neervlijen op het terras van het stationneke van Baardegem, een van die zaligheden die je moet meegemaakt hebben. Bij een fris bier geniet je na van al wat je onderweg ontdekt hebt en dit samen met andere fietsliefhebbers. Heb je zin in een lekkere maaltijd of een snack en andere desserts dan zal je er zeker iets naar je zin vinden. En daar ontdekten we de bordjes van de Ros Beiaardroute. Dus in Baardegem volgen we via Opwijk
tunnel_onder_spoorweg
de leirekesroute tot Peizegem. Daar verlaten we de “spoorroute” en fietsen naar Buggenhoutbos. Dit is een vrij groot bos dat sporters, naast fietsers vooral lopers en wandelaars, aantrekt. Ook toeristen bezoeken het bos en laten zich in de grote café’s tavernes met spijs en drank verwennen. Door een betwisting over de toegang van een baan is de route 2 jaar geleden ietwat aangepast. Na dit mooie bos duiken we weer de velden in, opweg naar Baasrode.paarden

Dit dorp heeft iets, de dorpskom die vlakbij de Schelde ligt bekoort ons.
kerk_baasrode
Vlakbij de kerk is er een overzetplaats,
overzet_baasrode
hier brengt een overzetboot op geregelde tijdstippen je naar de overkant. Wij rijden verder over de dijk langs de Schelde.
schelde_slib
Via brede meanders laveren we naar Vlassenbroek. Nog meer dan Baasrode is dit kunstenaarsdorpje, dat verscholen ligt achter de hoge Scheldedijk, een verrassing. In dit dorpje vind je pittoreske kunstateliers, naast leuke restaurantjes met mooie terrasjes. Het Ateljeeken is onze vaste stek.
ateljeeke
Vooral de verschillende slaatjes met een lekker bier of wijntje zijn zeker aan te raden.
terras_ateljeeke
Heel lekker en toch niet zo zwaar dat ze de verdere fietstocht bemoeilijken. Rechtover het Ateljeeken staat het lieflijk kerkje van Vlassenbroek.
vlassenbroeck_kerk
Dit dorpje is een must voor elke fietser, die zich in de omgeving van Dendermonde waagt. Nu brengt de scheldedijk ons snel in Dendermonde.
dendermonde_bloesems2
Dendermonde is niet alleen de stad van het peerd maar ook het provinciestadje met een mooie markt.
markt_Dendermonde
Op deze markt bevindt het prachtige belfort. Samen met het belfort van Aalst is het door de UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed. Even voorbij de vernieuwde markt komt de route aan de oude Dender, deze leidt ons voorbij de volkstuintjes naar de huidige loop van de Dender. Zigzaggend door de velden passeren we Denderbelle en naderen nu Wieze. Hier is het even opletten. Er is een mooi pad dat door de velden ons Wiezewaarts brengt. Maar als het de dagen daarvoor veel geregend heeft laat je dit pad liever links liggen en kies je voor de gewone baan. Wieze, vroeger vooral gekend door zijn brouwerij,hallen en de daarbij horende Wieze-oktoberfeesten, is een lief dorpje met een mooie Heilige Salvatorkerk en markt.
markt.wieze
Op deze markt zijn enkele café’s waar het leuk verpozen is. Na Wieze fietsen we, nog eens door de velden, terug naar Leireken, in Baardegem, de route die ons terug thuis brengt.

De Ros Beiaard geeft ons nu al vele jaren fietsplezier. Deze fietstocht, die ons afwisselend, velden ,bospaden en dijkwegen voorschoteld en ze kruidt met dorpjes als Baasrode, Vlassenbroeck en Wieze krijgt een 8,5/10. Fietsen die route!!!

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: