Welle en Kapellemeersen wandelroute.

Haast toevallig ontdekken, quasi aan onze voordeur, de Welle en Kapellemeersen wandelroute. Daar we toch, gezien de winterse buien, voorzien waren van botten en warme kledij begonnen we nieuwsgierig aan deze tocht. Eerst doorkruisen we de Kapellemeersen om vervolgens via de Dender verder te gaan richting Denderleeuw.

Algauw bewijzen onze botten en kledij hun nut tijdens een fikse sneeuwbui.

Eventjes stuurt de route ons naar het centrum van Denderleeuw (Daar start de route maar wij pikten ergens in op het einde). Meteen is dit ook het minst mooie (lees saaie) deel van de route. Maar wat verderop duiken we de Wellemeersen in. Door de winterse buien is het er enerzijds betoverend mooi maar anderzijds soms een hele klus om recht te blijven, daar de paden in heuse modderplassen zijn omgeschapen. Gelukkig zijn er een paar knuppelpaden die even voor een verademing zorgen tijdens het voortzwoegen.

Opnieuw komen we op de oever van de Dender. Deze kant is ons, ondanks we hier al 25 jaar wonen, een ontdekking.

Nu gaat het richting Erembodegem.

Eens het centrum door volgen we nog even de route langs de Dender om vervolgens richt thuis te kiezen om er ons op te warmen aan een lekker glas gluhwein.

Een overzicht:

Horizontaal (Ideaal voor Tablet en PC)
Verticaal (ideaal voor Tablet of smarthphone)

Enkele links:

De route op routen.be (toeristische wandel- en fietsite van de provincie Oost-Vlaanderen).
https://www.routen.be/welle-en-kapellemeersen-wandelroute

De wellemeersen op Natuurpunt:
https://www.natuurpunt.be/natuurgebied/wellemeersen

De wikipedia van Welle:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Welle_(Oost-Vlaanderen)

De wikipedia van Denderleeuw:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Denderleeuw

De wikipedia van Erembodegem:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Erembodegem

Boontocht lus 2 (100 jaar Louis Paul Boon)

Woensdag 28 maart 2012

Op 15 maart 1912 werd Louis Paul Boon geboren. 100 jaar geleden en dat moet gevierd worden. Veel van het literaire werk van Louis Paul Boon speelt zich af hier in onze streek waar hij geboren en getogen is. Ter gelegenheid van dit feestjaar knoopte Toerisme Oost-Vlaanderen twee mooie fietstochten in elkaar. Deze twee lussen, die telkens hetzelfde startpunt hebben kunnen aan elkaar geknoopt worden voor de betere fietsers onder ons. Wij verkiezen ze afzonderlijk te fietsen. De eerste lus heeft mij sterk bekoord, benieuwd wat de tweede lus biedt.

Normaal start deze lus ook in Aalst aan knooppunt 33. Wij zakken echter af naar het centrum van ons geliefd dorp om er aan de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk in te pikken op de route. We gaan meteen op zoek naar knooppunt 81. Louis Paul Boon woonde een groot deel van zijn leven in Erembodegem.

We verlaten Erembodegem via een tunnel onder de E40.

Vandaar gaat het langs de Wellemeersen naar Welle.

Na Welle gaat het door de velden naar Denderleeuw. Knooppunt 81 wordt ingewisseld voor 80.

In lus 1 verschijnt er ter hoogte van Lede een watertoren. In lus 2 hebben we hetzelfde fenomeen bij het naderen van Denderleeuw.

Woensdag 28 maart 2012 is buitenspeeldag, in Denderleeuw heeft het een ongelooflijk succes. Elke Denderleeuwenaar lijkt op het speelplein aanwezig te zijn.

Nog steeds in Denderleeuw dit standbeeld voor Dr. Cochez in de gelijknamige straat.

Langs de Sint-Amanduskerk gaat het naar de Dender en knooppunt 80.

Nu staat knooppunt 10 op het menu de weg er naartoe loopt langs de oever van de Dender.

Denderleeuw bad.

Op naar Okegem nu.

Liedekerke jachthaven.

Fiere zwaan zwemt voor Veerles lens.

In Okegem staat een mooi standbeeld. “Den dikken van Pamel“.

Inmiddels liggen knooppunten 10, 85 en 86 achter ons. We fietsen langs Ninove om aan knooppunt 91 de Dender over te steken via de fiets- voetgangersbrug.

Op weg naar knooppunt 90 gaat het nu zigzag door Ninove. Hier het standbeeld “de marathonlopers“. In het geuzenboek, vertelt Louis Paul Boon over de Ninovieters.

Op het Oudstrijdersplein lijkt het ook buitenspeeldag tussen de fonteinen nu.

Wat verder stuiten we op de twijnster. Dit beeld herinnert ons de werkomstandigheden rond de eeuwwisseling in deze streek. Deze omstandigheden worden ook beschreven in “Pieter Daens” nog een meesterwerk van Louis Paul Boon.

Ninove heeft ook een paar mooie stadspoorten. Hier de koepoort.

Via dit exemplaar rijden we stilletjesaan Ninove buiten.

Nog een terugblik op de majestueuze kerktoren van de Onze-Lieve-Vrouwkerk.

Langs de oude  abdijmuur gaat het terug de velden in.

Op weg naar Outer en knooppunt 90.

In Outer aan de galgeput zien we een monument van de Christene Demokraten  aan hunnen leider, weer zijn we bij Daens en zijn tegenstanders.

Outer is een lieflijk gehucht met een mooie dorpskern. Hier de Sint-Amanduskerk.

Ook knooppunt 90 behoort nu tot het verleden.  In de velden komen buiten knooppunt 45 ook onze favoriete viervoeters tegen.

Tussen Lebeke en Klein Heirlinkhove is er eventjes afwisseling de velden worden eventjes ingeruild en we fietsen door een bosje.

Maar snel wordt het zanderig pad opnieuw een weg weliswaar bestaande uit stevige kinderkopjes.

Langs Denderhoutem en knooppunten 88 en 84 bereiken we de dorpskern van Iddergem.

Ineens staan we terug op bekend terrein. Inderdaad knooppunt 81 wordt 2 maal aangedaan. Wel komende vanuit een andere richting en verdergaand ook in een andere richting.

Haaltert en knooppunten 82 en 83 zijn het doel.

Meermaals slagen we een grindweg in.

Koppel I…

Koppel II…

Via de Ninovestraat en de Diepeweg gaat het nu vliegensvlug naar Haaltert.

Eerst eventjes deze villa fotograferen.

En dan door het centrum van Haaltert met zijn mooi warandepark. We ruilen knooppunt 83 in voor knooppunt 33

Voor dit prachtige beeld “de Reisleidster” van Dirk De Keyzer duiken we nog eens in de remmen.

Dit doen we nog eens voor de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Nieuwerkerken.

Ondertussen is het al vrij laat +/- 19u30 e, leggen we er flink de pees op. Knooppunten 33 en 35 zoeven voorbij. We stoppen nog even om het stadspark vast te leggen.

Daarna fietsen we langs het osbroeck en…

…”Schotte” naar de Kapellekensbaan. Ja DE KAPPELEKENSBAAN.

Van Schotte maakte ik zo’n 2-tal jaar geleden volgend filmpje.

Dit jaar maakte ik opnieuw een filmpje met Veerles foto’s van de voetgangerstunnel onder de spoorweg in Termuren.

Zomer te Ter-muren is de ietwat minder gekende opvolger van het beroemde “de Kapellekensbaan

Wie Kappelekensbaan zegt… inderdaad. Kapel Onze-Lieve-Vrouw Ter Muren.

Wat verder verschijnt de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk opnieuw vanachter een hoek. Meteen zit er deze fietstocht er ook op. Wie de knooppunten volgt doet er zo’n 47km over. Wij, die van huis vertrokken, hebben zo’n 51km op de teller. 51 km fietsplezier. Wat pittiger dan de eerste lus maar het mag toch geen probleem zijn voor de gemiddelde fietser. Ik quoteer deze tocht 8,5/10. Dus wie het literaire aan het sportieve wil koppelen één devies: fiets deze tocht.

Enkele interessante links:

Voor meer informatie over de Boontocht en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Wil je meer weten hoe dit jaar Louis Paul Boon herdacht wordt surf naar www.boon2012.be.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Knooppuntentocht Erembodegem, Denderleeuw,Ternat, Asbeek, Essene en terug.

Zaterdag 24 maart 2012

De lente neemt een vliegende start dit jaar. Heldere dagen met temperaturen rond de 20° volgen elkaar op. Ik zet me nog eens voor mijn PC en surf naar fietsnet mijn favoriete fietsrouteplanner voor knooppunten. Van eerdere tochten weet ik dat het leuk fietsen is tussen Denderleeuw en Ternat.

Vrij laat zo’n 17u denderen we naar knooppunt 79 . Ter hoogte van dit knooppunt en Denderleeuw verlaten we den Dender om knooppunt 80 op te zoeken eventjes genieten we van dit zicht op de Sint Niklaaskerk te Liedekerke.

Even gaat het over een grindweg langs de spoorweg.

Tussen knooppunten 80 en 30 zien we deze olijkerd eens zijn neus buiten steken.

Daarna rijgen knooppunten 30 en 35 zich snel aan elkaar. De bloesems zijn nu goed aan aan het bloeien en fleuren letterlijk het landschap op. Door deze tuinwijken vervolgen wij onze tocht richting Sint-Katherine-Lombeek en knooppunt 73.

Wat het bladerdek betreft is het nog gene vette. We moeten het met een lichte zweem groen stellen.

Opnieuw peddelen we over grind en langs de spoorweg. Sinds enkele jaren zijn hier grote werken aan de gang.

Het mooie weer brengt jong en oud naar buiten.

Deze pony heeft nog zijn wintervacht, s’nachts zal hij daar nog veel geniet van hebben. De temperaturen zakken s’nachts nog serieus.

Onder een dalende zon bereiken we Sint-Katherina-Lombeek.  De steven wordt nu van knooppunt 73 naar knooppunt 59 gericht. Op naar Ternat

Wintervachten 2.

Onder rozerode zonnestralen fietsen we door de velden rond Ternat.

De Sint-Gertrudiskerk torent hoog boven de velden.

Inmiddels ligt knooppunt 59 achter ons en ter hoogte van punt 54 wilt Veerle niet verder fietsen alvorens dit drietal te kieken.

Stilletjesaan wordt onze tocht pittiger. Om in Opalfene deze Sint-Jozefkapel te bereiken dient er fiks doorgetrapt te worden. Letterlijk dan anders vloog ik deze helling op!!!

Op naar knooppunt 92 gaat het over de E 40, nu zakt de zon toch snel.

Alvorens het tempo wat op te voeren, onze lichtjes liggen nog ergens in een schuif thuis, stoppen we om de innerlijken wat te voeden.

Nog even deze ode aan het brabants trekpaard vastleggen…

Om daarna de ene klim na de andere af te werken door Asbeek, Essene en Affligem om snel daarna en juist voor het duister terug thuis te komen.

Snel nog even de geronde knooppunten van 92 gaat het naar 1 en 2. Dit is echt stevige kost de ene kuitenbijter na de andere. Van 2 gaat het naar knooppunt 50 en worden de hellingen milder en gaat het tempo stevig omhoog. Na 50 ligt knooppunt 46 op het menu. Daarna gaat het over de Affligemdreef naar Knooppunt 38 en vandaar naar huis. Al bij al een leuke tocht. Wel hadden we er wat vroeger mogen aan beginnen. Op de laatste dag van het winteruur valt de duisternis nog vroeg in. Stilletjes aan krijg ik zin in het langere werk. Binnenkort moet de kaap van de 40km en misschien die van de 50km er aan geloven.

De Schiptrekkersroute revisited

Maandag 12 maart 2012

Het lijkt als een voorbereiding op het wielerseizoen. Tegen dat het echt mooi wordt willen we klaar zijn. De stijfheid uit onze knieën, de spieren gesterkt en de uithouding fiks verhoogd. Om dit alles te bekomen fietsen we kortere tochtjes van om en bij de 30km. En dan komt de schiptrekkersroute om de hoek kijken. Deze tocht is ideaal, 30km lang en licht glooiend, meer moet dat (nog) niet zijn

In Teralfene krijgen we weer een prachtig tafereel voorgeschoteld. Voor de eerste keer merken we er dit hagelwit exemplaar.

Het kriebelt blijkbaar niet alleen bij ons. Het wordt stilletjes aan gezellig druk op het jaagpad langs de Dender.

Ter hoogte van Denderleeuw steken we via de fiets-wandelbrug de Dender over.

Deze brug is dan weer meer geschikt voor treinen.

In Denderleeuw modderen we wat aan. Het is de eerste keer dat we door de aanwijsborden te volgen in Denderleeuw terecht komen. Dient er hier een plaatselijke ronde afgelegd zoals voorheen in Teralfene? Joost mag het weten maar wij fietsen dan maar verder richting Liedekerke.

Aldaar fietsen we weer het jaagpad op. Op de achtergrond de Sint-Niklaaskerk van Liedekerke.

In Okegem verlaten we definitief de oever van de Dender.

Nu nestelt de schiptrekkersroute zich naast de spoorweg.

Hier wordt  duidelijk met volle teugen genoten!

We steken de Aalsterse steenweg over en de eerste hellingen brengen ons een mooi zicht op de velden.

Deze zonnebloemen hebben het hoofd laten hangen na de winter. Was dit een proefproject of zo… maar blijkbaar is er hier niet geoogst.

Dit is voorjaar, het eerste jong leven maakt zijn opwachting.

Van hieruit een mooi zicht op de skyline van Denderhoutem. Meer en meer zie je in deze dorpjes de bouw van middelhoge appartementsgebouwen. Moeten zij de stadsvlucht opvangen? Verliezen zo deze plattelandsdorpjes stilletjes aan hun karakter?

De dorpskern van Iddergem bulkt nog steeds van karakter.

Dasha een foxterriërteefje is op stap met haar baasje. Voor een foxterriër is zij nog vrij kalm.

In de verte een vrij typische watertoren.

Door de velden van Iddergem slingert de schiptrekkersroute zich naar Welle.

Christo was here!!!

Het paard van Christus.

Deze twee exemplaren zijn dan wel niet Christus ‘vervoermiddel’ maar als ik de keus heb…

Nu gaat het vrij snel naar Welle.

En inderdaad enkele fikse trappen later staan we al onder de toren van Sint Pietersbandenkerk. Gek zeg heb nog maar sinds mijn vorig bericht over Sint-Pietersbanden gehoord en lap ze zijn er weer daar mee!

Ondergetekende in volle bewondering voor het plan van de wellemeersen.

Deze baan lijdt de Wellemeersen in maar wij slagen linksaf…

…langs dit pad…

Naar de tunnel onder de E40. We rijden Erembodegem binnen en na enkele tellen zijn we terug thuis. Toch een leuke fietstocht die schiptrekkersoute.

Enkele interessante links:

Op de toerisme-site van Oost-Vlaanderen vind je een schat aan informatie over fietsen en wandelen in onze provincie.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Knooppuntentocht van Aalst over Erpe-Mere naar Lede en terug naar Aalst

Zondag 11 maart 2012

Na onze tocht van vorige week laat het fietsvirus ons niet meer los. Opnieuw wordt er droog weer en wat hogere temperaturen voorspeld. Ik surf dan naar Fietsnet om nog eens een route uit te stippelen. Richting Erpe-Mere hebben we nog niet veel gefietst. Dit is Dj!no’s terrein. Na een tijdje rijgen de knooppunten zich aan elkaar . Langzaam krijgt een tocht van zo’n 30 km vorm. Geniaal toch die knooppunten en dan nog zo’n tool als fietsnet en het is gebakken.

Onder een bleke voorjaarszon fietsen we naar de Dender (voor de verandering) en knooppunt 38 alwaar onze tocht start.

Nogmaals fietsen we langs de sjieke appartementsgebouwen die hier een paar jaar geleden hun opwachting maakten. Inmiddels is er een aanlegsteiger en kunnen de bewoners de files vermijden en varend naar Aalst afzakken. Wijzelf kiezen voor onze fiets en peddelen lustig verder.

Via knooppunten 36 en 35 rijden we Aalst binnen. Om knooppunt 33 te bereiken dienen we langs de Parklaan te fietsen, meteen niet het leukste deel. Gelukkig is het zondag en valt het verkeer op deze drukke straat al met al nog mee. Ongeveer ter hoogte van knoopunt 33  ligt de begraafplaats van Aalst, hier is er wel enige drukte.

Juist voor het kerkhof slagen we rechts een “kasjken” in, meteen zitten we in de velden.

We zigzaggen nu nogal wat door de buitenwijken van Aalst, de Sint-Jobkapel  is een welkome stop.

Wat verder gaan we weer in de remmen, voor dit mooi kasteel Regelsbrugge (in de streek beter gekend als het kasteel van Schotte)

We fietsen verder, inmiddels zijn we op weg naar knooppunt 23. Even voorbij het stedelijk ziekenhuis steken we een drukke steenweg over. Gelukkig is het kruispunt voorzien van verkeerslichten. Opnieuw duiken we de velden in.

Op weg naar Erpe moeten we door Maal een gehucht van Nieuwerkerken. Dit kasteeltje trekt er onze aandacht.

Snel zijn we door Maal en inmiddels ligt knooppunt 23 ook achter ons en zijn we op koers naar knooppunt 20. Door de buien van de laatste week liggen de velden er nog sompig bij.

Maar alles ligt klaar om de cyclus van bemesten, ploegen en zaaien op te starten.

Het parcours van deze tocht is zeer vlak en bij gebrek aan tegenwind zijn we snel in Erpe. Waar we buiten knooppunt 20 ook de Sint-Martinuskerk voorbijfietsen.

Erondegem en knooppunt 58 zijn onze nieuwe doelen.  De skyline wordt hier gedomineerd door een vrij hoge watertoren.

Sint-Pieters-Banden een wat vreemde naam, je zou er eerder een bandencentrale achter vermoeden, dan dit lieflijk kerkje van Erondegem. Knooppunt 58 kan hier ook afgevinkt worden, op naar knooppunt 55 .

We kruisen de Gentsesteenweg en fietsen opnieuw door de velden met hun typische bomenrijen.

Hier en daar een kapelletje.

Dan al eens een bric à brac

…of ander “would be” tuinhuisje.

Deze twee brabantse boereknollen dienen dan weer eens dringend naar de “horse-wash”.

De knooppunten 55,17 en 24 rijgen zich snel aan elkaar en brengen ons…

…naar de buitenwijken van Aalst terug.

Even nestelt de route zich langs de Boudewijnlaan, een drukke verkeersweg (zowat de ring rond Aalst). Hier ronden we knooppunt 26.

Knooppunt 28 is het volgend doel en het brengt ons terug aan den Dender. Voor deze Amazone stoppen we graag.

Van hieruit hebben we een mooi (ik vind het toch iets hebben)zicht op “den Amilium” te Chipka.

Geprangd tussen spoorweg en dender gaat het nu naar knooppunt 34. De spoorwegberm wordt hier bevolkt door in het wild levende hoenders. Speciaal!!

Van knooppunt 34 gaat het dan naar 35,36 en 38 en naar huis terug. Op onze teller staan er zo’n 30km wie de tocht aanvat in Aalst vanaf knooppunt 36 doet er een 22km over.

Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 38 – kp 36 – kp 35 – kp 33 – kp 23 – kp 20 – kp 58 – kp 55 – kp 17 kp 24 – kp 26 – kp 28 – kp 34 – kp 36 – kp38

Enkele interessante links:

Om zelf je knooppuntentocht samen te stellen of de kaartgegevens naar GPS-formaat over te brengen (één van mijn favorieten) : Fietsnet

Inmiddels heb je die mogelijkheid bij nog enkele andere sites:

Buiten het downloaden van tracks van fietsroutes heb je een routeplanner voor knooppunten bij Vlaanderen – Fietsland.

De toerisme-site van Oost-Vlaanderen beschikt al geruime tijd over een routeplanner maar dan alleen voor Oost-Vlaanderen.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Knooppuntentocht over Denderleeuw naar Haaltert en via Aalst terug naar Erembodegem

Zaterdag 3 maart 2012

2012 is al een tijdje bezig. Eind januari leek het of het zou niet meer winteren. De bomen begonnen te botten, vogels deden al gek, kortom de lente leek voor de deur te staan. Maar wat later kregen we nog een lange winterperiode, zo’n 14 dagen dag en nacht onder nul. De fiets bleef dus toch maar op stal. Maar bij het begin van maart lijkt het te beteren. 15 à 16° voorspeld voor zaterdag, met hier en daar een opklaring en vooral het blijft droog! Nu dan moet het er maar eens van komen. Door tijdsgebrek plan ik een korte tocht van zo’n 25km, meteen niet overdreven wat ons toelaat de kuiten en knieën opnieuw te laten wennen aan het fietsen. Fietsnet is dan “de tool” om zo’n tocht te plannen. Inmiddels is het knooppuntennetwerk zo fijnmazig dat het tot zelfs voor ons ,die deze streek al zovele keren doorkruisten, lukte een tocht met nieuwe elementen te plannen.

Kort na de middag fietsen we het jaagpad langs de Dender op richting knooppunt 79. Hoeveel keer zouden we dit de afgelopen 10 jaar al niet gedaan hebben. Trouwens niet alleen met de fiets, het jaagpad tussen Erembodegem en Teralfene is een deel van ons loopparcours.

Wolken en opklaringen lossen elkaar af, de Dender hult zich in een lichte nevel. Dit alles maakt dat we ons bij momenten deelnemers in een middeleeuwse sage voelen.

Maar deze kudde schapen, zeker met het lammetje, brengt ons terug naar voorjaar 2012.

Deze pluizen hebben de winter overleefd en kunnen binnenkort voor nieuwe plantjes zorgen.

Deze hazelaarzaadjes zorgen voor het eerste voorjaarsgroen.

Zo’n donkerbruin kippenhok is ideaal om zich te warmen aan de eerste zonnestralen.

Deze pauw heeft de lentekriebels, protserig tracht hij de aandacht te trekken van zijn vrouwelijke soortgenoten. Hij beschikt wel over enkele opzienbarende attributen. Wijzelf hebben ondertussen knooppunt 79 gerond en fietsen verder naar punt 80.

Voor we het jaagpad verlaten om Denderleeuw en knooppunt 81 op te zoeken, blikken we nog eens terug op de velden tussen Liedekerke en Denderleeuw. In november 2010 waren deze velden volledig ondergelopen.

We doorkruisen nu het centrum van Denderleeuw. Morgen is het hier carnaval en het dorpsplein staat vol met kermiskramen. Het is even zoeken om onze knooppunttocht weer op te pikken.

Nog steeds richting knooppunt 81 fietsen we langs de sportvelden (voetbal) van Denderleeuw.

Op verschillende velden gaan jonge spelers met elkaar in de clinch voor winst. Ik heb veel bewondering voor al die volwassen begeleiders (trainers, verzorgers enz…) die hun vrije tijd opofferen opdat deze jongeren een zinvol tijdverdrijf hebben.

We kruisen de Ninoofse steenweg en vervolgen onze tocht langs veldbanen.

De buitenwijken en een schim van de dorpskerk van Iddergem priemen door de nog steeds aanwezige nevel.

En toch vind ik dit winters landschap ook iets hebben.

Geen fietstocht in Vlaanderen zonder een kapelletje.

Het parcours is hier licht glooiend.

Veerles favoriete viervoeter geeft ook present.

Na knooppunt 81 en op weg naar 82 steken we de N45 over en fietsen wat verder langs deze bouwval, op slag zijn we terug in de 20ste eeuw.

De bewoners van dit 3-sterren hotel laten het niet aan hun hart komen en grazen lustig verder.

Er is alleszins gezorgd voor aangepast vervoer. Ik zie niet meteen gevaar voor een snelheidsovertreding maar parkeerboetes daarentegen….

Wij blijven niet ter plaatse maar fietsen verder naar Haaltert en knooppunt 83. De imposante Sint-Gorikskerk overheerst het dorpsbeeld.

Ter hoogte van knooppunt 83 vinden we “de Walput” Op dit pleintje vinden we “de Reisleidster” een bloedmooi kunstwerk van Dirk De Keyzer.

Aan de andere uithoek van het pleintje de Sint-Jozefkapel.

Het volgend knooppunt is 33. Op weg er naar toe fietsen we door Nieuwerkerken. Naast de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk is er en kunstmatige vijver aangelegd. Met zijn paar centimeters diepte niet meteen geschikt voor de duikers onder ons.

Een verslag van de tweezame fietser zonder een foto van een paard, is als een café zonder…

Knooppunt 33 ligt in Aalst ter hoogte van “den haring“, een verkeersrotonde waarin tal van invalwegen elkaar vervoegen. Onze fietstocht schaart zich dus bij deze grote verkeersaders om de parklaan aan te snijden. Op de parklaan hebben we kijk op het grootste openluchtskatepark van België.

Juist voor knooppunt 35, de ingang van het stadspark van Aalst. Eén van de mooiere stadsparken van de streek. Samen met het natuurreservaat Osbroeck is het kader van een ander loopparcours van ons.

Nu op weg naar punt 38 en dit via “opnieuw” de Dender. Deze rivier, ruggengraat van veel van onze fietstochten, is ook populair bij veel andere fietsers.

Veerle gaat fluks in de remmen voor deze Cockerspaniël. Lilo en zijn baasje zijn op weg naar Denderleeuw. Een fikse wandeltocht!!

Knooppunt 38 luidt het einde van deze knooppuntentocht in. Nog eens flink de trappers rondtrappen en we zijn terug thuis. De kop is er af we kijken al uit naar nieuwe tochten. Deze is een leuke die zo’n 7.5/10 waard is. Het is er eentje om te doen als we wat krap in de tijd zitten.

Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 79 – kp 80 – kp 81 – kp 82 – kp 83 – kp 33 – kp 35 – kp 36 – kp 38

Enkele interessante links:

Om zelf je knooppuntentocht samen te stellen of de kaartgegevens naar GPS-formaat over te brengen (één van mijn favorieten) : Fietsnet

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog: Fietsen met de Familie de Koning

Pajotse panorama’s

Zaterdag 24 september 2011

Ik ga jullie mijn beklag over afgelopen zomer besparen. Neen, dan steek ik liever de loftrompet af over de start van het nieuwe seizoen. Leve de herfst moge hij 2011 zegenen met vele mooie na-zomerkens.  Ziezo dit moest mij van het hart. En ja hoor de afgelopen dagen zijn zonovergoten en dan gaan we op zoek naar een leuke fietstocht. Het is bij “toerisme Vlaams-Brabant” dat we de Pajotse panorama’s treffen. De streek die deze tocht doorkruist is ons welbekend. Zowel de Boerekrijgroute als de Valleitjesroute verkennen hier het pajottenland.

Daar ik s’morgens gewerkt heb hou ik eerst een siest in onze tuin. Het is dan ook al 15u als we langs onzen Dender aanzetten richting Liedekerke en knooppunt 10.

We zijn niet de enigen die van het mooie weer willen profiteren. Ook vele vissers hebben de Dender gekozen om hun geliefde hobby uit te oefenen. Ik meen totzelfs een visgeurtje te herkennen of is het al het vilbeluik van Denderleeuw dat zich laat ruiken.

In Okegem zijn de mannen van de burgerbescherming van Liedekerke van de partij. Die gaan wat oefenen met hun rubberboot.
Op de andere oever wachten deze wilde ganzen lijdzaam op het vertrek van de vissers, om ook hun duitje in de zak te doen om het visbestand binnen de perken te houden.
Inmiddels zijn knooppunten 10, 85 en 86 al achter de rug. De tocht wordt met het verlaten van de Denderoever meteen pittiger. Het eerste panorama wordt on voorgeschoteld, het is meteen smullen. Ninove met zijn Groene Koepel.
Aan de andere kant schittert de Sint-Gaugericuskerk van Pamel.

Wat verder drummen deze Brabantse boerepaarden om op de foto te kunnen. Dit streekproduct zal nog meerdere keren onze tocht opfleuren. Ik vind het prachtige beesten.
We kruisen wat later de Ninoofsesteenweg en trappen daarna  flink door langs veldbanen en dorpsteegjes door een prachtige omgeving.

Het stijgt hier stevig, in Tomberg een gehucht van Roosdaal besloot men enkele decennia geleden, naar aanleiding van de toenmalige afkoeling van de aarde om een teleferique bij het Berchembos te installeren. Zo zou menig ski-fanaat hier afzakken om zijn ding te doen.  Toen sloeg het klimaat om en naar het schijnt wordt er nu druk gediscussieerd over de plaats waar het toekomstige strand moet komen. Wordt vervolgd.
Carrière als skipiste gemist, maar morgen misschien Tomberg-bad.
We zetten onze tocht verder en ronden punt 89. Nu klimmen we door het Berchembos richting  de Woestijn.
Opnieuw wordt ons klimwerk beloond met een mooi vergezicht.
Christo was here!!!
De Woestijnkapel, van hier gaat het terug neerwaarts.
Het tempo gaat flink de hoogte in, neerwaarts weet je wel. Knooppunt 60 ligt zo achter ons en het is pas iets voor punt 40 dat we even stoppen om dit kapelletje te kieken.
In deze kudde schapen krijgt het er eentje letterlijk op haar heupen.
Ook knooppunt 40 moet er aan geloven, wat verder torent de IJzeren man van Kester boven de bossen uit.
Ineens voelen we ons bespied.

Juist na knooppunt 14 en even voor het binnenrijden van Gooik dit dilemma.

In Gooik is het jaarmarkt, ik bespaar jullie de verschillende kraampjes met prullerij allerhande…

…maar deze sennenhond en zijn baasje wil ik jullie niet onthouden.
Deze prachtig onderhouden VW 1500 is de voorbode…
…van een rits mooi onderhouden old-timers zoals deze Mercedes-Benz (voorloper van ons A-ken).
Ook deze MG zou ik wel in mijn garage willen.
Wat verder staat deze messcherpe Lotus Esprit te blinken.
Na al dit moois murwen we ons uit de drukte en vervolgen onze fietstocht.
Mooie boerenpaarden in alle kleuren en maten. Wij fietsen verder naar knooppunt 15.
Het prachtige weer kan wel niet verhullen dat de herfst voor de deur staat. Stilaan komen de zachte herfstkleuren opzetten.
Na een hevige klim komen we voorbij het Krekelhof. In dit etablissement kan er bij een goede pint of glas wijn lekker gesmuld worden. De knooppunten volgen nu elkaar snel op punten 15 en 16 leiden ons naar Onze-Lieve-Vrouw Lombeek.

Op sommige momenten lijkt het meer lente dan herfst. Zoals in de bergenbroeckstraat waar we dit leuk tafereel kieken.
Deze 2 kalkoenen genieten van hetzelfde schouwspel.
Ook deze billeman deelt de weide, een mooi allegaartje.
Opnieuw tijd voor een panorama. Op de oude Geraardsbergse baan, bij het naderen van knooppunt 15.
Haast zomerse taferelen, wat hebben we ze toch gemist dit jaar.
Een resem porche speedsters (replicas?) razen ons voorbij.
Het fruit is quasi plukklaar, lijkt me een mooie oogst. Ondertussen fietsen we tussen knooppunt 15 en 16 het blijft goed vooruitgaan.
Tussendoor een kapelletje, dit exemplaar lijkt voorzien van een stevige, weliswaar groene, haardos. Schril contrast met de heilige maagd(replica?) binnenin.
Christo was here!!
Van zo’n rust word je zelf helemaal relax, het maakt fietsen zo bijzonder.
Ter hoogte van knooppunt 78 rijden we Eizeringen binnen. Het mooi gerestaureerde kasteel Neufcour.
De Sint-Ursulakerk, meteen ook een mooi panorama.
We kruisen opnieuw de Ninoofse steenweg en peddelen voorbij knooppunt 78. Inmiddels is het al 18u15 voorbij en langzaam zakt de zon kimwaarts.
Door wegenwerken en dorpskernvernieuwing dienen we in Strijtem even van de fiets, meteen een mooi moment om de Sint-Martinuskerk in gloed van de ondergaande zon te fotograferen.
Ook het koetshuis baad in de roze gloed.
Even buiten Strijtem ligt de kapel van de 7 beuken langs de route, het is niet meteen de mooiste kapel die ik ooit zag.
Ook Maria lijkt me niet zo gelukkig met haar situatie daar. Ze lijkt me wel een smeekbede te doen om uit de kapel weg te mogen.

Hoog boven de kapel geniet deze paraglider dan weer van een haast onbeperkte vrijheid en fantastische panorama’s.

Wij mogen dan weer genieten van dit mooi vergezicht op Borgt-Lombeek.

Bijna 19u loopt de Pajotse Panorama’s-tocht op zijn einde. We overwinnen nog een flinke klim, wat Veerle duidelijk blij maakt. Het is op een boogscheut van knooppunt 64. Op naar 10.
Nog even langs kasjkens en enkele dorpswegen tot knooppunt 10.
Knooppunt 10 is meteen het einde van de Pajotse panorama’s. Wij dienen nog een 10-tal kilometers terug. De meeste daarvan liggen langs de Dender.
De Sint-Amanduskerk ook badend in het late zonlicht.
Gedreven door het late uur houden we een stevig tempo aan. Maar als we in de Wellemeersen de Galloway runderen zien grazen stoppen we toch even om ze te kieken. Meteen zijn we terug in Erembodegem.

De Pajotse panorama’s is voor mij de mooiste fietstocht in de streek van Liedekerke, Roosdaal, Gooik en omliggende. Je vindt er het beste uit de Boerekrijgroute, Valleitjesroute en andere Groene koepels. Zeer pittig, maar met fantastische vergezichten als beloning, verdient deze route een 9.5/10 en kan ik ze iedere ietwat geoefende fietser aanbevelen. Voor ons was het prettig opnieuw aanknopen met lekker, stevig fietsen.

Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 10 – kp 85 – kp 86 – kp 89 – kp 60 – kp 40 – kp 14 – kp 15 – kp 16 – kp 78 – kp 64 – kp 10

Enkele interessante links:

Om zelf je knooppuntentocht samen te stellen of de kaartgegevens naar GPS-formaat over te brengen (één van mijn favorieten) : Fietsnet

Bij toerisme Vlaams-Brabant ligt er ook een pak informatie te rapen.

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog: Fietsen met de Familie de Koning

De (vernieuwde)Reuzeroute opnieuw gefietst

Dinsdag 15 maart 2011

Karnaval Aalst is achter de rug, staat de popverbranding niet als symbool voor het einde van de winter? Langzaam lengen de dagen en de zon begint aan kracht te winnen. Vorig jaar spotte ik een zeshoekig bordje van de reuzeroute op een plaats waar ik het niet verwachte. De reuzeroute was lang één van onze favoriete routes die we elk jaar meerdere malen fietsten. Ik maakte er al een verslag van ruim voor ik met deze blog begon.  Klik maar eens hier. Dat bord bleef me intrigeren. Is de reuzeroute van traject verandert? Nu vandaag wordt er mooi voorjaarsweer voorspeld dus ideaal om de reuzeroute nog eens te fietsen en te kijken wat er aan de hand is.Het is kort na 13u als we van thuis vertrekken. Langs de Dender fietsen we naar het vertrekpunt van de tocht. Onmiddellijk blijkt het eerste verschil.
Waar we vroeger ter hoogte van Herdersem op de reuzeroute inpikten en de Denderoever verlieten moet er nu doorgefietst worden. We zijn niet alleen om dit te doen.

Het is eerder ter hoogte van Wieze dat we de Dender verlaten en richting Gijzegem wegdraaien.
Snel naderen we de dorpskom met de mooie Sint-Martinuskerk.
Wat verder deze mooie, goed onderhouden Citroën HY onder een stralende zon. Wat een smoeltje toch.
Langs de pittige Neerhoflaan, die er gelukkig droog bij ligt, keren we als het ware terug op onze stappen.
De Neerhoflaan geeft uit op de Dokter De Cockstraat waar we deze mooie ingangspoort  bewonderen.
Het is onderdeel van een prachtig domein “het Hof van Gijzegem” .
Naast het domein dit statig herenhuis.

Na een ruime bocht om het Hof van Gijzegem komen we aan het Notelaarspad. Dit is een fietspad dat gebruikt maakt van de oude spoorwegbedding tussen Gijzegem en Hofstade.
Na het Notelaarspad kronkelt de reuzeroute zich door de weilanden richting Schoonaarde. Nog altijd volgen we een andere weg dan vroeger.

Ja hier zijn we terug op bekend terrein.
Ook de afspanning De Jaeger maakt, weliswaar niet van het prille begin, deel uit van de reuzeroute.
Het is al meerdere dagen droog, maar de voorjaarszon krijgt de velden nog niet opgedroogd.

Deze forsythia krijgt ze dan wel tot bloei.
Ondertussen hebben we niet stil gezeten en in Schoonaarde steken we de Schelde over.
Langs het oud Brughuys (stamd noch uyt de teid dat er geen schreiffauten bestonten) draaien we de scheldeoever op.Beste stuurlui staan aan wal.

Het veer van Appels, hier kan je de Schelde oversteken zonder daarna je kleren te moeten uitwringen.Nee geen veld  overmaatse spaghetti maar fikse bonenstaken die jonge boompjes naar hogere sferen leiden.We fietsen verder op een goed onderhouden fietspad op de dijkrug.
De binnenvaart leent zich vooral voor tot bulkgoederen.Getuige deze grindhandelaar aan de oever.
Eventjes verlaten we de dijk en fotograferen dit mooi gebouw  “Poortgebouw Zele-Dijk”.
Als we dan toch bezig zijn kieken we dit stevig boerenpaard.
De reuzeroute loopt niet echt door Dendermonde maar we hebben toch een kijk op de fiere torens die Dendermonde rijk is.
Nu gaat het verder aan de overkant van de Schelde.
Nog een laatste blik op de schelde-oever alvorens we terug de Dender opzoeken die hier in de Schelde uitmondt.
Opnieuw een wijziging. Waar we vroeger doorfietsten tot de Gentstesteenweg om via deze weg de Dender over te steken, gebeurt de oversteek nu langs en onder het groot sluizencomplex “Tijsluis”.
De Dender is nu onze gids. We volgen haar een tijdje.
Onder de spoorwegbrug…
Naar Oudegem met onder meer de Cichoreibranderij “De Vlaanders” Industrieel erfgoed.
Op een boogscheut van Oudegem ligt Mespelare. In Mespelare mogen ze prat gaan op een kerk met de mooiste toren van de streek.
Christo was here !!!
Na Mespelare richten we de steven opnieuw Dender-waarts. Wat later zit de reuzeroute erop. Wel het was een prettig weerzien. De veranderingen zijn niet zo ingrijpend dat de route sterk verandert. De Dender en de Schelde blijven de hoofdmoot uitmaken van deze tocht en bezorgen haar het karakter van een dijkentocht. De veranderingen brengen toch een meerwaarde. Ik geef ze een 8,5/10 als score. De reuzeroute is meer dan ooit te voren de moeite van het fietsen waard.

Enkele interessante links:

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Voor meer informatie over de reuzeroute en het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

Denderende Steden GERAARDSBERGEN

Zaterdag 18 september 2010

We zijn al een week terug thuis uit de Vercors. Dat verlof kunnen we gerust als hoogtestage beschouwen. Er zit veel poeier in onze benen en de drang tot fietsen is groot. Al gans de week wordt zaterdag als de mooiere dag aangekondigd. In mijn schuif licht nog de brochure “Denderende steden“. Dit vierluik wacht op voltooiing.  Nu is het gedeelte rondom Geraardsbergen het pittigste. Dit komt ons dan ook goed uit en we aarzelen niet. De fietsen gaan op het dak van ons A-ken en weg zijn wij.

We geraken onze wagen kwijt aan de vesten. De fietsen zijn op een wip van het dak en iets na 14u startten we onze laatste “Denderende Stedentocht”. Langs de Sint-Bartholomeuskerk

en het stadhuis…

…naar de Dender(knooppunt 81). Het lijkt een constante te zijn bij onze Denderende stedentochten, als we van start gaan is er bewolking.

We verlaten Geraardsbergen, op de Oudenaardsestraat fietsen we voorbij het stedelijk kerkhof.

Op weg naar Deftinge staat dit mooi gerenoveerd herenhuis, omringd door een park, midden in de velden. Inmiddels hebben we knooppunt 82 al achter de rug.

Die velden glooien zich naar de einder.

We peddelen rustig voort en genieten van het prachtig kleurenpalet dat de beginnende herfst biedt.

Een paar paarden, hebben vooral aandacht voor elkaar.

Wat later komen we in het mooie landelijke Hemelveerdegem aan. De Sint-Jans-de-Doperkerk.(knooppunt 79)

“Den dikken van Sesjans” kunstwerk van Jan Desmarets.

We verlaten dit mooie dorp via dit kapelletje. Op naar knooppunt 71.

De Gentsesteenweg kent geen stootbanden maar doet het nog met stevig plataanstammen

Allemaal zwart schaap in deze familie. Leuke bende.

Na het kruisen van de vrij drukke N8 in Ophasselt gaat het weer de velden in. Paar paarden II.

Christo was here! Inmiddels volgen we de route naar knooppunt 36

Kapelletje met aanhorigheden.

Deze strobalen dienen dringend binnengebracht, als het al niet te laat is.

Door werken wordt het dorpsplein in Steenhuize wat ontsiert. Maar de Onze-Lieve-Vrouwekerk blijft statig pronken. Steenhuize ligt zo wat halfweg tussen knooppunt 36 en 37.

Langzaam geraken de bloemen uitgebloeid maar hebben toch nog over van hun zomerse uitstraling. (ongeveer ter hoogte van knooppunt 37)

Zo’n 700 meter na knooppunt 37 komen we al bij punt 39 in het pittoreske Sint-Antelinks.

Sint-Ankelinks ligt wat hogerop, dit geeft een mooi zicht op deze prachtige streek.

Knooppunt 43 ligt na 500 meter ook achter ons.

Tussen knooppunt 44 en 95 wordt het parcours gedeeld door zowel de Denderende Steden Ninove- als de huidige Denderende Steden Geraardsbergen-tocht. In Voorde zien we nog de sporen van de storm die afgelopen week woede.

Het fruit in deze boomgaard heeft dan weer zonder teveel schade aan de windstoten weerstaan.

Magirus-Deutz, waar is de tijd dat hij over onze wegen heerste?

Ook vandaag is de Sint-Gertrudiskerk te Appelterre-Eichem een opmerkelijk verschijning in deze tocht. Toch op kerte tijd is dit de tweede keer dat we er voorbijrijden. We blijven dan ook niet lang en fietsen dapper verder.

Opnieuw in de velden en onder een openscheurende bewolking gaat het verder.

Ook de goed onderhouden Wildermolen was onlangs al op het appèl.

Deze keer stoppen we om de Onze-Lieve-vrouwkapel in de Rietstraat te kieken. Er vlak naast wordt een nieuwe woning geboud, het vraagt wat kunstwerk om de bouwmachines aan de lens te onttrekken.

Nog even door de velden…

…en daar komt de ijzeren voetgangersbrug in zicht.(knooppunt 95)

We fietsen nu het jaagpad op van “onzen Dender“.

Deze volgen we langs Zandbergen…(knooppunt 66)

…tot we onder een haag van knotwilgen afslagen naar Grimminge. (knooppunt 67)

Op het dorpsplein trekt het standbeeld (ronduit mooi werkstuk) van Orange I de volle aandacht. Orange I zou de stamvader van het Belgisch trekpaard zijn. Ook het gemeentehuis, nogal smal, is merkwaardig. Kortom de dorpskern van Grimminge heeft iets.

Voor knooppunt 68 fietsen we weg uit het dal door de weidse velden.(knooppunt 68)

Knooppunt 72 ligt bij de Bosberg. Een moedige loper is volop bezig met de beklimming van deze legendarische kuitenbijter. Hier werd er meermaals beslist over winst en verlies van de “Ronde van Vlaanderen“. Meteen zitten we ook in het Raspaillebos. Wij denderen naar beneden.

Langzaam zakt de zon naar den einder. We trachten dan ook een snelheid te ontwikkelen de Ronde van Vlaanderen waardig. De knooppunten  75 en 76 te Atembeke dienen er dan ook snel aan geloven. Normaal gaat het nu naar knooppunt 73 om, dan de Dender volgend, opnieuw in Geraardsbergen aan te komen. Wij verkiezen echter onmiddellijk naar knooppunt 80 te fietsen. Zo missen we wel een mooi stuk Dender tussen Onkerzele en Geraardsbergen .Daarentegen krijgen we een fikse beklimming naar de Oudenberg voor de wielen geschoven.

Op deze andere scherprechter van de Ronde van Vlaanderen staat de prachtige Onze-Lieve-Vrouwkapel. Er is een eredienst bezig, zodoende kunnen we niet eens binnenkijken. We fietsen dan maar verder.

Onder een gouden zonneschijn dalen we af. Het is blijkbaar niet alleen goud dat blinkt.

De afdaling gaat door en we passeren de vesten.

Om ons eindpunt te bereiken.

Enig triomfgeschal is na zo’n prachtige tocht op zijn plaats. Mooi deze tocht krijgt een 9.5/10 een prachtige afsluiter van dit denderend vierluik. Zeker doen deze tocht.

Enkele interessante links:

Denderend Stedentochten:

Lus 1 Dendermonde : Startplaats Centrum Dendermonde – 45 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 2 Aalst :Startplaats Stadspark Aalst – 39 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 3 Ninove : Startplaats Stadspark Ninove- 42 km –  vlak tot licht glooiend -verharde en onverharde stukken

Lus 4 Geraardsbergen: Startplaats Denderbrug in het centrum van Geraardsbergen – 46km – heuvelend -bijna volledig verhard

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Voor het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

 

 

Denderende steden AALST

Zondag 8 augustus 2010

Vrijdag hebben we de eerste tocht van de “Denderende steden“reeks gefietst. Een echte meevaller. Vandaag worden er na de middag opklaringen voorspeld. We plannen dan ook om er deze namiddag op uit te trekken. Nu die opklaringen laten wel op zich wachten.

 

 

Er is dan maar ook een flauw zonnestraaltje nodig om ons terug te vinden aan de Dender op weg naar knooppunt 79 Denderleeuw.

Tja… we zijn nog maar juist op pad als enkele regendruppels ons de volgende regenbui aankondigen. We geraken juist onder de brug van de E40 als het pijpenstelen regent.  Bij gebrek aan brug trekt deze visser zich terug onder zijn paraplu.

De bui is fel maar van korte duur en algauw peddelen we verder.

In Teralfene stoppen we ter hoogte van knooppunt 79 om het neerhof naast de Dender te bewonderen. Als Veerle een haan rare pasjes ziet maken kan ze het niet laten deze te filmen met de rest van het gebeuren.

Algauw zijn we bij knooppunt 80 ter hoogte van de Sint-Amanduskerk te Denderleeuw.

Hoofdstuk paarden I, inderdaad ter hoogte van Denderleeuw maar onze kant van de Dender staan er wat edele veroveringen. Zoals dit exemplaar dat zijn watertank nauwkeurig onderzoekt.

’t Gras is altijd groener aan de overkant.

Jong en oud doen aan synchroon grazen.

In deze paardenwereld duikt ineens waterkieken-junior op.

Voorbij Liedekerke en bijna aan knooppunt 10 deze kudde kalveren en vaarzen.

Voorbij knooppunt 85 zowat ter hoogte van punt 86…doodgemoedereerd “den dikken van Pamel”.

Ninove-plage, weinig volk waarschijnlijk door het weer.

Fabelta Ninove letterlijk ontmantelt.

Langs de Dender gaat het voorbij het centrum van Ninove. Toch aan knooppunt 91 gaat het…

de Dender over en terug naar het centrum.(en knooppunt 91)

In de Centrumlaan dit beeld, quasi hetzelfde beeld dat geëxposeerd staat op de Dender in Dendermonde naar aanleiding van kunstexpressie aldaar.

De bijnaam van de Ninovieters is “de wortelkrabbers”.

De Twijnster mooi beeld op de Graanmarkt.

De barokke Onze-Lieve-Vrouwkerk, zicht op voorkant…

zicht op achterkant…

…en het pronkstuk in zijn geheel. Ik maak mezelf de bedenking dat deze majestueuze kerk niet zou misstaan in een stadje diep in Frankrijk.

Langs de Abdijpoort gaat het verder.

Als we de Aalsterse steenweg oversteken kruisen we brouwerij Slaghmuylder die volop meedoet aan de open-brouwerijendag die vandaag plaats heeft.

Wij stoppen niet, veel te veel volk, maar fietsen door via kasjkens…

 

…naar Outer (knooppunt 90). Een mooi zicht op de Sint-Amanduskerk.

Nu is het knooppunt 45 dat ons doel wordt. In de Lebbekestraat, op weg naar de wijk Vogelenzang staat deze gedenksteen. Deze steen gedenkt het omkomen van de bemanning bij het neerstorten van de “to hell or glory” een Amerikaanse bommenwerper.

Na knooppunt 45 staat 88 op het menu met de stenen Sint-Antoniuskerk ongeveer op dezelfde plaats.

Tussen knooppunt 88 en 87 gaat het even omhoog over deze ronde kasseien. Maar een kuitenbijter? Nee hoor! Hoogstens een kuitenprik.

Nu zigzaggen we wat door de velden om over knooppunt 82 naar…

Haaltert en punt 83 te peddelen.

Even buiten de dorpskom is er een mooi park.

Jozef De Brouwer plaatselijke priester die leefde tussen 1909 en 1984.  Er is in Haaltert een fietsroute naar hem genoemd.

Van Haaltert naar Nieuwerkerken is het maar een paar pedaaltrappen verder. Op weg naar knooppunt 33  houden we er een stevig tempo op na want de hemel kleurt dreigend donkerblauw.

De Onze-Lieve-Vrouw Tenhemelsopneming kerk  is vrij klasiek.

Het kerkplein daarentegen is op een vrij moderne manier gerenoveerd. Vooral de kunstmatige vijver is indrukwekkend.

Punt 33 wordt snel genomen en we duiken de Parklaan te Aalst in. De Frans Blanckaertdreef is de scheiding tussen het Stadspark van Aalst en het Osbroek een natuurreservaat. In beiden gaan we al eens lopen.

Opeens valt ons oog op deze zevenmijlslaarzen. Het is een onderdeel van de kunsttentoonstelling “Fake”.

Weggelopen uit de Urbanusstrip.

Roodkapje en de boze wolf.

Bij dit werk kan ik niet zo direct een uitleg bedenken.

Dit beeld is minder leuk en duidelijke verwijzing naar hongersnood in zwart Afrika.

Knooppunten 35 en 36 brengen ons terug naar de Dender.

De dreiging van onweer vermindert dus dienen we niet onder de spoorwegbrug te schuilen.

Deze aak ligt hier al jaren zonder dat er nog iets aan gebeurd.(beetje verder dan knooppunt 38)

Genietend van de laatste straaltjes zon.

Ook deze tocht zit erop. Alweer een schot in de roos. Een betere synthese van wat je aan fietsvreugde aantreft tussen Aalst en Ninove ga je moeilijk vinden. Deze keer geen wegenwerken die deze vreugde komen verstoren. Eén vaststelling om een tocht die Aalst in haar naam draagt krijg je vooral een mooi en interessant Ninove voorgeschoteld. Niet getreurd 9/10 en op naar meer.

Enkele interessante links:

Denderend Stedentochten:

Lus 1 Dendermonde : Startplaats Centrum Dendermonde – 45 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 2 Aalst :Startplaats Stadspark Aalst – 39 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 3 Ninove : Startplaats Stadspark Ninove- 42 km –  vlak tot licht glooiend -verharde en onverharde stukken

Lus 4 Geraardsbergen: Startplaats Denderbrug in het centrum van Geraardsbergen – 46km – heuvelend -bijna volledig verhard

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Voor het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: