Knooppuntentocht Erembodegem, Denderleeuw,Ternat, Asbeek, Essene en terug.

Zaterdag 24 maart 2012

De lente neemt een vliegende start dit jaar. Heldere dagen met temperaturen rond de 20° volgen elkaar op. Ik zet me nog eens voor mijn PC en surf naar fietsnet mijn favoriete fietsrouteplanner voor knooppunten. Van eerdere tochten weet ik dat het leuk fietsen is tussen Denderleeuw en Ternat.

Vrij laat zo’n 17u denderen we naar knooppunt 79 . Ter hoogte van dit knooppunt en Denderleeuw verlaten we den Dender om knooppunt 80 op te zoeken eventjes genieten we van dit zicht op de Sint Niklaaskerk te Liedekerke.

Even gaat het over een grindweg langs de spoorweg.

Tussen knooppunten 80 en 30 zien we deze olijkerd eens zijn neus buiten steken.

Daarna rijgen knooppunten 30 en 35 zich snel aan elkaar. De bloesems zijn nu goed aan aan het bloeien en fleuren letterlijk het landschap op. Door deze tuinwijken vervolgen wij onze tocht richting Sint-Katherine-Lombeek en knooppunt 73.

Wat het bladerdek betreft is het nog gene vette. We moeten het met een lichte zweem groen stellen.

Opnieuw peddelen we over grind en langs de spoorweg. Sinds enkele jaren zijn hier grote werken aan de gang.

Het mooie weer brengt jong en oud naar buiten.

Deze pony heeft nog zijn wintervacht, s’nachts zal hij daar nog veel geniet van hebben. De temperaturen zakken s’nachts nog serieus.

Onder een dalende zon bereiken we Sint-Katherina-Lombeek. De steven wordt nu van knooppunt 73 naar knooppunt 59 gericht. Op naar Ternat

Wintervachten 2.

Onder rozerode zonnestralen fietsen we door de velden rond Ternat.

De Sint-Gertrudiskerk torent hoog boven de velden.

Inmiddels ligt knooppunt 59 achter ons en ter hoogte van punt 54 wilt Veerle niet verder fietsen alvorens dit drietal te kieken.

Stilletjesaan wordt onze tocht pittiger. Om in Opalfene deze Sint-Jozefkapel te bereiken dient er fiks doorgetrapt te worden. Letterlijk dan anders vloog ik deze helling op!!!

Op naar knooppunt 92 gaat het over de E 40, nu zakt de zon toch snel.

Alvorens het tempo wat op te voeren, onze lichtjes liggen nog ergens in een schuif thuis, stoppen we om de innerlijken wat te voeden.

Nog even deze ode aan het brabants trekpaard vastleggen…

Om daarna de ene klim na de andere af te werken door Asbeek, Essene en Affligem om snel daarna en juist voor het duister terug thuis te komen.

Snel nog even de geronde knooppunten van 92 gaat het naar 1 en 2. Dit is echt stevige kost de ene kuitenbijter na de andere. Van 2 gaat het naar knooppunt 50 en worden de hellingen milder en gaat het tempo stevig omhoog. Na 50 ligt knooppunt 46 op het menu. Daarna gaat het over de Affligemdreef naar Knooppunt 38 en vandaar naar huis. Al bij al een leuke tocht. Wel hadden we er wat vroeger mogen aan beginnen. Op de laatste dag van het winteruur valt de duisternis nog vroeg in. Stilletjes aan krijg ik zin in het langere werk. Binnenkort moet de kaap van de 40km en misschien die van de 50km er aan geloven.

31/03/2012 1

De Schiptrekkersroute revisited

Maandag 12 maart 2012

Het lijkt als een voorbereiding op het wielerseizoen. Tegen dat het echt mooi wordt willen we klaar zijn. De stijfheid uit onze knieën, de spieren gesterkt en de uithouding fiks verhoogd. Om dit alles te bekomen fietsen we kortere tochtjes van om en bij de 30km. En dan komt de schiptrekkersroute om de hoek kijken. Deze tocht is ideaal, 30km lang en licht glooiend, meer moet dat (nog) niet zijn

In Teralfene krijgen we weer een prachtig tafereel voorgeschoteld. Voor de eerste keer merken we er dit hagelwit exemplaar.

Het kriebelt blijkbaar niet alleen bij ons. Het wordt stilletjes aan gezellig druk op het jaagpad langs de Dender.

Ter hoogte van Denderleeuw steken we via de fiets-wandelbrug de Dender over.

Deze brug is dan weer meer geschikt voor treinen.

In Denderleeuw modderen we wat aan. Het is de eerste keer dat we door de aanwijsborden te volgen in Denderleeuw terecht komen. Dient er hier een plaatselijke ronde afgelegd zoals voorheen in Teralfene? Joost mag het weten maar wij fietsen dan maar verder richting Liedekerke.

Aldaar fietsen we weer het jaagpad op. Op de achtergrond de Sint-Niklaaskerk van Liedekerke.

In Okegem verlaten we definitief de oever van de Dender.

Nu nestelt de schiptrekkersroute zich naast de spoorweg.

Hier wordt duidelijk met volle teugen genoten!

We steken de Aalsterse steenweg over en de eerste hellingen brengen ons een mooi zicht op de velden.

Deze zonnebloemen hebben het hoofd laten hangen na de winter. Was dit een proefproject of zo… maar blijkbaar is er hier niet geoogst.

Dit is voorjaar, het eerste jong leven maakt zijn opwachting.

Van hieruit een mooi zicht op de skyline van Denderhoutem. Meer en meer zie je in deze dorpjes de bouw van middelhoge appartementsgebouwen. Moeten zij de stadsvlucht opvangen? Verliezen zo deze plattelandsdorpjes stilletjes aan hun karakter?

De dorpskern van Iddergem bulkt nog steeds van karakter.

Dasha een foxterriërteefje is op stap met haar baasje. Voor een foxterriër is zij nog vrij kalm.

In de verte een vrij typische watertoren.

Door de velden van Iddergem slingert de schiptrekkersroute zich naar Welle.

Christo was here!!!

Het paard van Christus.

Deze twee exemplaren zijn dan wel niet Christus ‘vervoermiddel’ maar als ik de keus heb…

Nu gaat het vrij snel naar Welle.

En inderdaad enkele fikse trappen later staan we al onder de toren van Sint Pietersbandenkerk. Gek zeg heb nog maar sinds mijn vorig bericht over Sint-Pietersbanden gehoord en lap ze zijn er weer daar mee!

Ondergetekende in volle bewondering voor het plan van de wellemeersen.

Deze baan lijdt de Wellemeersen in maar wij slagen linksaf…

…langs dit pad…

Naar de tunnel onder de E40. We rijden Erembodegem binnen en na enkele tellen zijn we terug thuis. Toch een leuke fietstocht die schiptrekkersoute.

Enkele interessante links:

Op de toerisme-site van Oost-Vlaanderen vind je een schat aan informatie over fietsen en wandelen in onze provincie.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

16/03/2012 0

Knooppuntentocht van Aalst over Erpe-Mere naar Lede en terug naar Aalst

Zondag 11 maart 2012

Na onze tocht van vorige week laat het fietsvirus ons niet meer los. Opnieuw wordt er droog weer en wat hogere temperaturen voorspeld. Ik surf dan naar Fietsnet om nog eens een route uit te stippelen. Richting Erpe-Mere hebben we nog niet veel gefietst. Dit is Dj!no’s terrein. Na een tijdje rijgen de knooppunten zich aan elkaar . Langzaam krijgt een tocht van zo’n 30 km vorm. Geniaal toch die knooppunten en dan nog zo’n tool als fietsnet en het is gebakken.

Onder een bleke voorjaarszon fietsen we naar de Dender (voor de verandering) en knooppunt 38 alwaar onze tocht start.

Nogmaals fietsen we langs de sjieke appartementsgebouwen die hier een paar jaar geleden hun opwachting maakten. Inmiddels is er een aanlegsteiger en kunnen de bewoners de files vermijden en varend naar Aalst afzakken. Wijzelf kiezen voor onze fiets en peddelen lustig verder.

Via knooppunten 36 en 35 rijden we Aalst binnen. Om knooppunt 33 te bereiken dienen we langs de Parklaan te fietsen, meteen niet het leukste deel. Gelukkig is het zondag en valt het verkeer op deze drukke straat al met al nog mee. Ongeveer ter hoogte van knoopunt 33 ligt de begraafplaats van Aalst, hier is er wel enige drukte.

Juist voor het kerkhof slagen we rechts een “kasjken” in, meteen zitten we in de velden.

We zigzaggen nu nogal wat door de buitenwijken van Aalst, de Sint-Jobkapel is een welkome stop.

Wat verder gaan we weer in de remmen, voor dit mooi kasteel Regelsbrugge (in de streek beter gekend als het kasteel van Schotte)

We fietsen verder, inmiddels zijn we op weg naar knooppunt 23. Even voorbij het stedelijk ziekenhuis steken we een drukke steenweg over. Gelukkig is het kruispunt voorzien van verkeerslichten. Opnieuw duiken we de velden in.

Op weg naar Erpe moeten we door Maal een gehucht van Nieuwerkerken. Dit kasteeltje trekt er onze aandacht.

Snel zijn we door Maal en inmiddels ligt knooppunt 23 ook achter ons en zijn we op koers naar knooppunt 20. Door de buien van de laatste week liggen de velden er nog sompig bij.

Maar alles ligt klaar om de cyclus van bemesten, ploegen en zaaien op te starten.

Het parcours van deze tocht is zeer vlak en bij gebrek aan tegenwind zijn we snel in Erpe. Waar we buiten knooppunt 20 ook de Sint-Martinuskerk voorbijfietsen.

Erondegem en knooppunt 58 zijn onze nieuwe doelen. De skyline wordt hier gedomineerd door een vrij hoge watertoren.

Sint-Pieters-Banden een wat vreemde naam, je zou er eerder een bandencentrale achter vermoeden, dan dit lieflijk kerkje van Erondegem. Knooppunt 58 kan hier ook afgevinkt worden, op naar knooppunt 55 .

We kruisen de Gentsesteenweg en fietsen opnieuw door de velden met hun typische bomenrijen.

Hier en daar een kapelletje.

Dan al eens een bric à brac…

…of ander “would be” tuinhuisje.

Deze twee brabantse boereknollen dienen dan weer eens dringend naar de “horse-wash”.

De knooppunten 55,17 en 24 rijgen zich snel aan elkaar en brengen ons…

…naar de buitenwijken van Aalst terug.

Even nestelt de route zich langs de Boudewijnlaan, een drukke verkeersweg (zowat de ring rond Aalst). Hier ronden we knooppunt 26.

Knooppunt 28 is het volgend doel en het brengt ons terug aan den Dender. Voor deze Amazone stoppen we graag.

Van hieruit hebben we een mooi (ik vind het toch iets hebben)zicht op “den Amilium” te Chipka.

Geprangd tussen spoorweg en dender gaat het nu naar knooppunt 34. De spoorwegberm wordt hier bevolkt door in het wild levende hoenders. Speciaal!!

Van knooppunt 34 gaat het dan naar 35,36 en 38 en naar huis terug. Op onze teller staan er zo’n 30km wie de tocht aanvat in Aalst vanaf knooppunt 36 doet er een 22km over.

Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 38 – kp 36 – kp 35 – kp 33 – kp 23 – kp 20 – kp 58 – kp 55 – kp 17 kp 24 – kp 26 – kp 28 – kp 34 – kp 36 – kp38

Enkele interessante links:

Om zelf je knooppuntentocht samen te stellen of de kaartgegevens naar GPS-formaat over te brengen (één van mijn favorieten) : Fietsnet

Inmiddels heb je die mogelijkheid bij nog enkele andere sites:

Buiten het downloaden van tracks van fietsroutes heb je een routeplanner voor knooppunten bij Vlaanderen – Fietsland.

De toerisme-site van Oost-Vlaanderen beschikt al geruime tijd over een routeplanner maar dan alleen voor Oost-Vlaanderen.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

13/03/2012 0

Den Bosch, twee dagen genieten

Zaterdag 18 februari 2012

Naar aanleiding van enkele city-trips schreef ik reisverslagen die ik via mijn blog “stefsoncitytrip” wereldkundig maakte. Ik haal ze tijdens deze eindejaarsperiode vanonder het digitale stof en breng ze onder bij de tweezame fietser. Veel gepeddel zal je er niet aantreffen maar wat nostalgie in deze winterperiode kan geen kwaad. Zo vlak voor het karnaval hier in Aalst losbarst, dit verslag over ons tweedaags verblijf in Den Bosch. Buiten dat het een prachtige stad is met mooie moderne architectuur, is vooral de bed and breakfast Bergmans ons bijgebleven. Lees maar.

Woensdag, 9 april 2008

Den Bosch, twee dagen genieten

Een opmerkelijke reportage in Vlaanderen vakantieland op TV1 en een week verlof maakten dat we woensdag, 9 april 2008, in Den Bosch kwamen aangereden. Via Antwerpen, Breda en Tilburg bereikten we de hoofdstad van de Nederlandse provincie Noord-Brabant. We parkeren ons in de binnenstad. Een voorbijganger zegt ons in het frans(met een zwaar accent) dat we daar niet kunnen parkeren zonder toelating(een soort vergunning voor de bewoners van de binnenstad). Dus wijken we uit en vinden langs de ring een plaatsje, dat weliswaar betalend is. Meteen vallen de vesten, die ‘s-Hertogenbosch vroeger tegen belegeraars moesten beschermen, op. Ook de imposante Sint-Janskathedraal trekt onze aandacht.

Een opmerkelijke reportage in We stappen even binnen in het café van het Theater aan de Parade. Een goede tas koffie en vervolgens duiken we de stad in naar het toerismebureau op zoek naar overnachting. Het plaatselijk VVV-bureau is in een mooi, oud pand gehuisvest. We worden er hartelijk onthaald, we krijgen een lijst met hotels en bed en breakfastformules. We opteren voor het laatste en komen zo bij B&B Bergmans in het Kruisbroedersstraatje terecht. Daar wordt opengedaan door de heer des huizes die eerst verrast is. Na een kort overleg met zijn vrouw kunnen we er blijven. We worden binnengelaten en kunnen onze spullen op de kamer zetten. Deze kamer is modern en met zeer veel smaak ingericht. Alles is er heel netjes. We wisselen wat informatie uit met de pensionhouders, heel lieve en behulpzame mensen. We parkeren, uit vrees voor inbraak, de auto in een betaalparking. Vandaar gaan we op ontdekkingstocht. Daar het inmiddels haast 17u is eten we een kleine hap en gaan dan naar de stationswijk. Achter het station zou het paleizenkwartier liggen. Veerle wil deze zeker bezoeken, dus niet gewacht. We lopen het station binnen en eens aan de overkant is de Van Landschottoren voorbode van wat er ons te wachten staat.

Inderdaad hier is een opmerkelijke mix van wonen en werken uitgewerkt. Vooral de Armada is indrukwekkend.

Na het maken van verschillende kiekjes en wat rondwandelen keren we terug naar de oude stad, die toch wel veel levendiger is.

Hier lopen her en der mensen, wordt er gewinkeld, eet en drinkt men op leuke terrasjes. Kortom s’Hertogenbosch is een zeer levendige en vooral gezellige stad. We wandelen verder over de markt naar de Hinthammerstraat.

Hier kuieren we voort, kijken naar winkels, vergelijken prijzen van restaurants en nemen foto’s.

Steeds is Jeroen Bosch, de kunstenaar uit de 16de eeuw aanwezig.

Zo gaat de tijd verder en stilletjes aan krijgen we zin in een stevige hap. We vinden een knus restaurant waar Veerle voor een vismenu kiest, ikzelf heb meer zin in vlees.

Nu keren we snel naar ons pension terug en al vlug liggen we onder zeil en slapen snel in.

Donderdagmorgend om 8u30 worden we aan het ontbijt verwacht. Wat we hier voorgeschoteld krijgen tart alle verbeelding. Verschillende soorten brood, gekookte eitjes een ongelooflijke verscheidenheid aan beleg, we zijn eventjes overweldigd. Na ’t ontbijt keuvelen we nog wat met mevrouw over haar prachtig interieur en krijgen tips voor ons verder bezoek aan Den Bosch. Eerst keren we terug naar het theater aan de Parade. We vermoeden dat Veerle er gisteren haar zonnebril vergat. Inderdaad de dame aan het onthaal tovert, na onze vraag, Veerles bril te voorschijn. Nu we er toch zijn nemen we de gelegenheid ten baat om de filmvoorstelling, over s’Hertogenbosh, te bekijken. Daarna bezoeken we de Sint-Janskathedraal.

Deze is ontzettend mooi, en de uitleg over de restauratie zeer boeiend.

Hierna verkennen we verder de binnenstad en mogen meemaken hoe een schipper van de rondvaart op de binnendieze les krijgt. We stellen ons kandidaat voor een proefvaart maar zijn te laat.

Zaterdag start de echte rondvaart die heel interessant lijkt. Onder het oog van een roofvogel picniccen we in een wat afgelegen parkje en

gaan daar na op zoek naar de Vercade-fabriek. Deze oude koekjesfabriek zou nu een theater en theaterschool huisvesten. Even voor het station slagen we rechtsaf en wat later komen we aan. We kijken wat rond, drinken iets in het cafétaria, nemen wat foto’s en keren terug naar ons pension.

Hier nemen we afscheid van het lieve koppel dat ons zo’n prachtig verblijf in hun pension bezorgden. Terug tot aan de auto en dan vertrekken we. s’Hertogenbosch is de moeite waar en het is nu al zeker we keren zeker terug.

18/02/2012 0

Where from Barcelona, 2007 het jaar van Barna.

Zaterdag 7 januari 2012

Naar aanleiding van enkele city-trips schreef ik reisverslagen die ik via mijn blog “stefsoncitytrip” wereldkundig maakte. Ik haal ze tijdens deze eindejaarsperiode vanonder het digitale stof en breng ze onder bij de tweezame fietser. Veel gepeddel zal je er niet aantreffen maar wat nostalgie in deze kerstperiode kan geen kwaad. Vandaag ons wedervaren in Barcelona. Een stad die ons nauw aan het hart ligt, inmiddels kwamen we er al 6 keer.

Maandag 16 april 2007
Het is al vrij laat als we landen op El Brat de luchthaven die 10km buiten Barcelona ligt.

Het is reeds donker als we uit de bus stappen. Ondanks de duisternis bruist de “Plaça Catalunya” van al de mensen die er wirwar door elkaar lopen en de brede lanen oversteken. Het is even zoeken naar de Ramblas en het pleintje “Plaça Real”. Daar is ons Hotel Roma Reial. Het is een budget hotel te zijn. We laten er onze bagage achter en gedreven door een lege maag zoeken we een restaurant. Op de Ramblas vinden we een terrasje waar we iets eten.

Niet zo’n meevaller, vrij duur en niet echt lekker. Hierna keren we terug naar ons hotel, hier heerst een grote drukte. Blijkbaar is ons hotel ook uitgekozen door een school om er met haar leerlingen (tieners) te logeren. Desondanks liggen we snel onder zeil en soezen weg.
Dinsdag 17 april 2007.

Veerle heeft in de weken vooraf via internet een fietstour gearrangeerd bij Baya-bikes.

Samen met een Nederlands koppel volgen we een Nederlandse die ons, tegen alle verkeersregels zondigend, door Barcelona loodst. Na de kolom met Columbus,

passeren we langs de gebouwen van Gaudi, zien de Sagrada Familia

en stoppen even in een Parc de la Ciutadella

om een tas koffie te drinken. Snel daarna zijn we terug. We kuieren wat op de Ramblas en maken kennis met de verschillende levende standbeelden.

Om de 10 meter staat er iemand een tafereel uit te beelden. Dit vraagt nogal wat schmink- en verkleedwerk, maar soms zijn de resultaten verbazend.

Alleszins, zijn zij deel van de speciale sfeer die er op de Ramblas heerst. Daarna stappen we Mercat de la Boqueria binnen.

We worden hier overweldigd met een ongelooflijk aanbod van vers fruit en groenten. S’namiddags drentelen we langs de lieflijke straatjes van de gotische wijk

en komen op het Plaza de la Seu voor de Catedral de Santa Eulàlia. Daar is er juist een broddelmarkt aan de gang,

verder vrolijken verschillende muzikanten er de sfeer op.

Hier blijven we wat hangen en kuieren daarna verder door de smalle steegjes om weer op de grote lanen te komen. We steken de Plaça Catalunya over en gaan vitrines kijken op de Passeig de Gracia. Buiten de dure winkels zijn er de Casa Milà

en Casa Batlló,

twee prachtige gebouwen ontworpen door Gaudi. Hier ontmoeten we enkele Belgen die ons een restaurant, waar men voor een schappelijke prijs, lekker en vooral veel kan eten. Dus keren we terug naar ons hotel. Daar kleden we ons om. Opnieuw wandelen we langs de brede lanen en na een tijdje vinden we het restaurant. Inderdaad het is zeer schappelijk en lekker ook wel, maar vooral veel. Ons bord is nog niet leeg of er staat al iemand klaar om er een nieuw stuk vlees op te leggen. Welgevuld verlaten we dit eethuis en wat verder stuiten we op de Sagrada Familia. Deze mastodont ontsproten aan de briljante geest van Gaudi heeft s’nachts iets magisch.

We bewonderen een tijdje dit meesterwerk . Daarna nemen we de metro terug en zijn zo algauw in ons hotel. Hier overstemd na een tijdje een geronk het geluid van de onstuimige jeugd die met ons dit hotel deelt.
Woensdag 18 april 2008,
Vandaag moet de Montjuich er aan geloven. Aan de Columbus slagen we rechts naar het Passeig de Isabel II.

Wat later trekken kleurrijke grafitischilderingen onze aandacht.

Hier zitten echte parels tussen. Dan begint onze klim naar de top van Montjuich. Langs wat vervallen trappen, die ook als slaapplaats dienen voor de plaatselijke daklozen en soms een verloren toerist,

bereiken we de top. Hier hebben we een prachtig uitzicht.

Door een mooi park vol met monumenten keren we terug naar beneden. Na een lekker maal, wenden we nu de steven naar de jachthaven. Port Vell is een mooie, goed onderhouden jachthaven. Een houten voetgangersbrug leidt ons van de Ramblas tussen de aangemeerde boten naar het Maremagnum.

Hier zijn er verschillende atracties, waaronder een IMAX-theater en vooral het aquarium met 8000 vissen. Maar wat een sfeer, hier kuieren, een beetje rusten of op een bank een boek lezen zaaalig!!!! Nu zoeken we het strand van Barcelonetta op om langs daar het olympisch dorp te bereiken.

Half april liggen hier al talloze mensen te zonnebaden, de temperaturen zijn dan ook zomers. Geregeld staat er op het strand een kunstwerk, wat een apart gevoel geeft.

Barcelona blijft ons verassen. In de verte duikt Pez y Esfera op de fish-alike die aangeeft dat we het olympisch dorp naderen.

Dit dorp bestaat uit moderne gebouwen en is zowat het summum van architectuur in de jaren negentig. Langzaam duistert het en na een snelle hap, keren we hotelwaarts om er van een verdiende rust te genieten.
Donderdag, 19 april 2008.
Park Gruell, Veerle, fan van Gaudi, droomt al lang het park, ontworpen door de meester, te bezoeken. Nu is het zover. Na het ontbijt spoeden we ons naar de metro die er ons heen voert. Eerst dient er nog flink geklommen. Dan is het zover. Tussen twee met ongelooflijk veel fantasie ontworpen huizen treden we het park binnen.

Dan vallen we van de ene verrassing in de andere. Meer en meer moet ik Veerle gelijk geven Gaudi is een meester-kunstenaar. We genieten van de eerste tot de laatste seconde. Na dit boeiend bezoek dalen we terug naar het centrum. In een pittoreske koffiebar drinken we een lekkere tas koffie en gaan op zoek naar . Nogmaals een fenomenaal gebouw van Gaudi.

Anders, hoekiger maar daarom niet minder mooi. Veerle krijgt er niet genoeg van en tracht elk hoekje ervan te fotograveren. Een kerk, triomfboog

en enkele kunstwerken later

zijn we terug in ons hotel. We besluiten, voor onze laatste avond, te gaan eten in “la Crema et canella”

een leuk restaurantje vlakbij plaza real. Hier krijgen we voor weinig geld een lekker menu voorgeschoteld.

Zeer lekker eten voor een heel schappelijke prijs, nu begrijpen we waarom men hier aanschuift. Enkele glazen wijn brengen ons wat in een melancholische bui en we besluiten om langs de ramblas, nog eens naar de jachthaven te wandelen. Dit alles bij zomerse temperaturen 26° om 11u s’avonds. We genieten nog van de gezelligheid die zowel op de ramblas als rond de jachthaven heerst.

Eens terug in onze hotelkamer vallen we snel in slaap, morgen is het vroeg op.
Vrijdag, 20 april 2008.
Voor dag en dauw zijn we op en voor we het goed beseffen zitten we al in de bus op weg naar de luchthaven. Daar blijkt dat de incheckbalie, verandert is van vertrekhal. Maar we zijn toch op tijd om onze vlucht te halen. Met spijt zien we Barcelona onder ons wegglijden. Maar van één ding zijn we zeker, we keren terug! Dat dit nog hetzelfde jaar zou zijn konden we toen nog niet bevroeden.

07/01/2012 0

De tweezame fietser in 2011

Met dank aan “The WordPress.com stats”

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 22.000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 8 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

01/01/2012 0

Lissabon, vergane glorie of mooie trekpleister

Vrijdag 30 december 2011

Een gelukkig 2012 aan ieder van jullie.

Zondag, 1 juli 2007
Om 5u30 stonden we al aan te schuiven voor de incheckbalie van Brussels Airline.
Mooi op tijd en 2 uur later hangen we al in de lucht richting Lissabon waar we omstreeks 9u30 plaatselijke tijd, Portugal heeft blijkbaar geen zomeruur, aankomen. Met de Aerobus gaat het dan naar het centrum van Lissabon. Op de praça Marques de Pombal waren we even de weg kwijt, maar na wat zoeken kwamen we aan in ons hotel “P.Residencial Princesa”. Daar gauw onze bagage in de kamer gelegd en dan op verkenning naar Lisboa. Tijdens deze wandeling vielen er al direct enkele zaken op:

Sommige gevels zijn bezet met azulejos (typische Andalusische tegeltjes) andere zijn nogal verwaarloosd en nog anderen zijn een mix van beide.

Verder is het steeds dalen of stijgen, vlak is het zelden, vraag het maar aan ons kuiten. Proper is het er ook niet, steeds moet je opletten om niet in een stro.. te stappen en nogal eens heb je het gevoel aan de grond te blijven kleven, zeer speciaal!!

Eens door de volkswijken komen we in het centrum waar grote pleinen, mooie oude gebouwen en standbeelden getuigen van een glorierijk verleden.

Na vlug onze honger gestild te hebben bij een Chinees kuieren we verder door de steegjes en straatjes en genieten van mooie vergezichten op de Taag.

Oude pittoreske trammetjes fleuren het straatbeeld op en maken dat we ons voelen, alsof we in de tijd na de 2de wereldoorlog teruggekeerd zijn, misschien is dit wel een beetje waar!!

Stilletjes kruipt de vermoeidheid in onze leden en beginnen we naar een bed te verlangen dus klimmen (letterlijk) naar ons hotel om daar van een goede rust te genieten.

Maandag, 02 juli 2007,
Na een stevige nachtrust gaan we vandaag voluit. Eerst naar beneden en daarna terug omhoog naar de Castelo de São Jorge. Een fikse klim brengt ons naar het kasteel dat boven de stad uit torend, dit geeft dan ook prachtige vergezichten.We vertoeven er eventjes volgen enkele voorstellingen over Lissabon. Daarna dalen we terug af en gaan lekker eten in een zeer speciaal restaurantje “senhora mãe“.Het heeft iets heel apart en het eten wordt er creatief opgediend en is heel lekker. Dan besluiten we naar Belém met zijn verschillende kunstwerken te gaan. Daar we eerst de kust, waar er volop gebouwd wordt, vermijden komen we langs de Basilica de Estrella en het prachtige park ervoor.
Even voor de immense hangbrug “Ponte de 25 abril“bereiken we de kustlijn.Deze brug is verbazingwekkend, daarna gaan we verder richting Belém (Portugees voor Bethlehem). Langs de haven(bitter weinig activiteit) komen we aan het wereldbekende monument Padrão dos Descobrimentos (monument der ontdekkingen), hier blijven we even om er foto’s van te nemen.
Ietwat verder komen we dan bij het Torre de Belém een burcht juist aan de oever, toen het gebouwd werd was de Taag nog veel breder en lag het haast in het midden.
Intussen is het al haast 19u en langs het maritiem museum, dat een prachtig gebouw is, gaan we naar een bus stopplaats.
De eerste bus die we nemen is echter een verkeerde. Daardoor komen we langs de aquaduct, dat toch ook een bouwwerk is, dat de moeite waard is om te bekijken.
De volgende bus brengt ons terug naar de rand van het centrum, dus hebben we nog een flinke tocht voor de boeg. Na een slaatje in een snackbar komen we aan in ons hotel waar we algauw liggen te slapen.

Dinsdag, 3 juli 07,
Vandaag gaan we sightseeën, in onze city-trip zaten er ook 2 tickets voor Lisboa city line. Met een gescalpeerde dubbeldeksbus rijden we rond. Laten we nu juist de meeste bezienswaardigheden gisteren al gezien hebben. Ook het weer is wat minder, bewolkt en fris. Kortom deze rondrit was direct geen hoogvlieger. We zagen wel de nieuwe arena waar er in de toekomst stierengevechten doorgaan. Een heel mooi gebouw, spijtig van de stierengevechten (ook al wordt de stier alleen verwondt en niet gedood).
Aan het grote warenhuis El Corte Inglés stappen we af en gaan even shoppen. De honger slaat toe en we gaan op zoek naar ons restaurantje, doch dit blijkt gesloten en dan gaan we maar naar een klein eethuisje vlakbij de Castello, dit was echter een grote misser, slecht eten in een lelijk kader. Na een bezoekje aan de opgravingen van een oud romeinse vestiging en enkele verboden foto’s, keren we terug naar het centrum.Daar kuieren we wat rond en stuiten er op een buurmeisje uit Veerles jeugd Greetje. Deze bezoekt, samen met haar echtgenoot Pauwel en kinderen Marie, Rueben en Lucas, Lissabon. We trekken wat op met hen drinken samen een lekkere witte landwijn en vervolgen onze weg. Door het gezellig keuvelen zijn we wat de tijd uit het oog verloren en is het inmiddels weer de moment om te gaan eten. We vinden een ietwat deftig (versta stijf) restaurant “A Arte da Comida” maar waar de bediening gemoedelijk is en het eten heel lekker. Daarna weer de (calvarie)berg op om in ons hotel tot rust te komen en snel in te slapen.
Woensdag, 4 juli 2007,
Dit is dus de laatste dag. Na het eten maken we onze pakken en dragen die naar beneden. We nemen nog een foto van de ontbijtzaal en gaan er nog eens op uit. Via het centrum komen we Alfama, in deze volkse wijk valt de uitbundige versiering op. We kuieren nog wat door deze wijk en gaan daarna nog eens lekker eten in ons vertrouwd restaurantje. Door een babbel met de serveerster loopt het wat uit en wordt het haasten naar het hotel en daarna naar de luchthaven. Twee uur op voorhand (B-Light) komen we daar aan en stijgen op rond 20 uur, een half uur vertraging. Omstreeks middernacht landen we in Zaventem en door de diensten van Aalst airport co. zijn we snel thuis.

30/12/2011 0

Parijs, stad van het licht (Begin juli 2005)

Donderdag 29 december 2011.

Een gelukkig 2012 aan ieder van jullie.

Veerle en Stef

Om naar Parijs te gaan is de Thalys een prima vervoer.
Op korte tijd ben je in het hartje van Parijs. Zo deden we dus begin juli 2005.
Vrijdag 1 juli 2005,
Omstreeks 11u30 vertrokken waren we ruim op tijd om nog s’namiddags Centre Pompidou te bezoeken. Daar vonden we prachtige kunst in al zijn vormen; schilder- beeldhouw- geluidkunst, design en nog veel meer. Heel boeiend. Snel nog iets eten en dan terug naar ons hotel. Dit hotel met de veelbelovende naam“Hotel de Paris” in de rue de Maubeuge was echter een teleurstelling. Vooral het ontbijt s’morgens trok op niets. De centrale ligging was het enig voordeel.
Zaterdag 2 juli 2005
s’Morgens gingen we richting Le Louvre. Dit gebouw is indrukwekkend. Maar wat we binnen zagen grenst aan het ongelooflijke. Werken van de oudheid Egypte Griekenland enz… over de middeleeuwen en vroeger tot de eerste helft van 19de eeuw met prachtige werken zoals Mona Lisa en de Venus van Milo er slechts enkele zijn. Dit museum is samen met De Sint-Pietersbasiliek in Rome een van de meest verrassende monumenten die ik ooit heb bezocht.. Eens buiten zetten we onze tocht verder en langs de Seine kwamen we op het Ille de la Cité met zijn mooie Notre Dame. Toen slenterden we terug om uiteindelijk via de Champs Elisée de Arc De Triomphe te zien. Deze beklommen we en hadden een prachtig uitzicht daar. Toen nog even eten en dan opnieuw naar ons hotel terug.
Zondag 3 juli 2005
Vandaag staat Musée d’Orsay op het programma.
Dit museum maakt deel uit van de voordeel-tickets die bij onze trip hoorden. Toch de eerste zondag van de maand is het bezoek gratis en ons ticket van genen tel. Dus aanschuiven maar. Toch dit aanschuiven wordt beloond met een collectie van prachtige kunstwerken van grote kunstenaars zoals Van Gogh, Monet, Cézanne, Degas en vele andere…
Verbluffend, na wat we gezien hebben in het Le Louvre is het haast ongelooflijk dat men hier nog zo’n keur van kunstwerken bij elkaar heeft gekregen, wat een weelde. Hierna stappen we richting Mont Martre en de basiliek Sacre Coeur. Het is stevig klimmen en eens voorbij de Moulin Rouge zijn we er snel. De wijk is heel pittoresk met veel boetiekjes en restaurantjes. Na dit bezoek dalen we weer af naar de Seine om ze te volgen tot aan de Notre Dame. Daar is er vanalles te doen roller-scaters doen er hoogspring-wedstrijden. Wat later beklimmen we de toren van de Notre Dame en genieten er van het prachtige uitzicht. Na dit alles krijgen we honger en zoeken een gezellige brasserie om er eens lekker te eten. Brasserie Julien beantwoordt 100% aan onze verwachtingen.
Na een lekkere maaltijd gaan we terug naar ons hotel om er onze laatste nacht door te brengen.
Maandag 4 juli 2005
Deze dag, die er in feite maar een halve is, is volledig geweid aan de koopjes. Galleries La Fayette here we come.
Daarna brengt de Thalys ons opnieuw naar België. Dit kort bezoek aan Parijs was fantastisch en het is niet voor niets dat we er in 2006 opnieuw neerstrijken!!

29/12/2011 0

Op verplaatsing…de Kastelenroute (rond Destelbergen)

Donderdag 10 november 2011

Zo voorjaar zo najaar. Werkelijk er komt blijkbaar geen einde aan. Wordt het stilletjes aan wat frisser de zon blijft van de partij en schotelt ons prima fietsweer voor de wielen. Ik ga dan weer opnieuw op zoek naar een leuke fietstocht. Op de site van toerisme Oost-Vlaanderen trekt de kastelenroute mijn aandacht. Met zo’n 48km vrij vlak lijkt deze mij aangewezen om eens aan te doen.
Het is zo’n kwart voor één na de middag als we in Destelbergen een plekje zoeken voor ons A-ken. Op een wip zijn de fietsen uitgeladen en starten wij de kastelenroute.
Voor het gemeentehuis (meteen het eerste kasteel) leert dit standbeeld ons dat we het territorium van Reinaert de Vos betreden.
Langs de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuwkerk rechtover het gemeentehuis starten we de rit.

De pret wordt echter snel verstoort door werken aan het rioleringsnet.

Nu we treuren niet lang en maken een ommetje langs het mooie Damvalleimeer en komen zo…

..op de Meerkenshamstraat.
Rechts verschijnt het mooie Walboskasteel.

De Meerkenshamstraat brengt ons een eerste keer naar de Schelde. Maar eerst genieten we van het uitzicht op het fiere Gent. De St.Baafskathedraal, het Belfort en de St.-Niklaaskerk torenen aan de einder, echt indrukwekkend.
Nu draaien we de Scheldeoever op.
In een weidse bocht volgen we de loop van de Schelde die hier stilletjes aan dichtslibt.
Even voor de Heusdenbrug verlaten we het Scheld en fietsen over een kasseiweg naar het kasteel Stas de Richelle.

Deze vergane, gekortwiekte glorie troont eenzaam ietwat verdwaald in dit landschap.
Dan vergaat het Kasteel Les Goëlands beter. De streek is hier dik bezaaid met zo’n stulpjes.
Onze fototoestellen zijn nog maar weggeborgen of daar staan we weer voor een kasteel of kasteelhoeve in dit geval.
Dit kapelletje is een welgekomen afwisseling.
Evenals het tolhuis uit 1653 dat ons verleidt met zijn eenvoudige schoonheid. Gewoon mooi!!
Snel doorkruisen we Heusdendorp om haast onmiddellijk…
…veld en bos op te zoeken. Dit dennenbos ziet er wat aftands en uitgeleefd bij.
Dit hert ondergaat gelaten zijn gevangenschap.
Opnieuw vlijt de route zich langs de schelde. Aan de overkant priemt de Sint-Martinuskerk van Melle door de boomkruinen.
Ook dit kwartet viervoeters kan het mooie weer waarderen.
We fietsen nu richting Laarne, nee heb geen schrik dit zijn geen Jurasic-park toestanden. Gewoon het familiepark Harry-Malter.
We rijden nu tussen de bloementelers. Serres sieren het uitzicht. Veel van de begonia’s die de Gentse floralien opfleuren komen van hier.
Bij het binnenfietsen van Laarne worden we opnieuw op een kasteel getracteerd. Kasteel van Laarne.
Gedreven door een scherp hongergevoel besluiten we even te stoppen in Laarne. Hier de Sint-Machariuskerk.
en het statige gemeentehuis waar we onder een stralend zonnetje…
…onze koffiekoeken, die we bij een plaatselijke bakker, kochten verorberen.
Na dit vier(drie)-uurtje peddelen we verder en zitten we snel weer in het veld.
In het veld hier gaat het echter mis. Door het volgen van de aanwijsborden verlaten we de track.

We doen een eerste maal Kalken aan. Dit is echter eerder dan verwacht. Normaal hadden we nog een eind langs de Schelde moeten fietsen.
Als we een lus maken en vrij snel op hetzelfde punt in Kalken aankomen, besluit ik terug te keren naar het punt waar de track verschilt met de aanduiding op het bord. Inderdaad wat verder loopt de track opnieuw synchroon met de aanduidingen.
En ja voor een derde keer volgen we de Schelde. Hier is een mogelijke reden voor het gedraaide aanwijsbord. De dijk wordt blijkbaar opgehoogd en het fietspad ligt open. Wij wagen het erop maar ik kan mij voorstellen dat het niet te doen is als men hier aan de slag is.
We stampen en duwen ons verder tot Schellebelle.
Waarna het langs een bloedmooie kalkenvaart terug naar Kalken gaat.
Blijkbaar is tijdens het uploaden van de routetrack naar mijn Garmin een groot deel verloren gegaan. Op aanwijzing van een bewoner van Kalken nemen we dan maar de grote baan terug naar Destelbergen. Maar als we Wetteren naderen blijkt het een dubieuze aanduiding. Ik besluit de route terug te rijden.
Door een gelukkig toeval komen we toch terug op de juiste route terecht. Inmiddels is het donker geworden en in met een fikse vaart fietsen wij verder.
Ondertussen verschijnt een volle maan vanachter de horizon. Tiens verklaart dit misschien onze dwalingen?
Wat zijn we blij als we zonder ongelukken onze omzwervingen tot een goed eind brengen. Het is nog maar 17u34 maar inmiddels is de nacht al ingevallen.

Door al dit trammelant hebben we de route moeten inkorten en lijkt het mij niet billijk om een beoordeling te geven. Wat we gezien hebben, zo’n 80%, lijkt wel veelbelovend. Het zal dus geen beproeving zijn als we deze tocht later nog eens fietsen, integendeel het is eerder een mooi vooruitzicht.

Enkele interessante links:

Bij de familie de Koning vond ik een interessante beschrijving van de Kastelenroute.

Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland

Op de site van Destelbergen vond ik volgende beschrijving.

Op dezelfde site een opsomming en beschrijving van de kastelen van deze route

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

12/11/2011 0

De Keureroute (Rondom Groot-Merchtem)

Zaterdag 1 oktober 2011

Ook het begin van oktober wordt opgefleurd met een mooi nazomerweer. De temperaturen lopen mooi op tot wat boven de 25°. Onze fietsen schreeuwen dan ook om de wielen te strekken en op pad te gaan. Bij het fietsen van “Leirekensroute” kruisten we de Keureroute. De route zelf is zo’n 37km en de tocht via Leireken is zo’n 15km wat samen zo’n 67 km is. Wel een stevige tocht maar we wagen het erop.
Het is wat na 14u als we de Leirekensroute, de fietsader tussen Aalst en Steenhuffel, opdraaien.
Het gaat echter niet tot Steenhuffel even voor Peizegem gaat voor ons de Keureroute van start. Geen slechte startplaats, rustig dorp met veel parkeerruimte. Wat buiten het dorpscentrum dit zicht op de Onze-Lieve-Vrouw onbevlekt ontvangen kerk (volgens Veerle mag ik er een voorbeeld aannemen).
De trouwe volger van deze blog weet het al: Christo was….
Diezelfde trouwe volger kent onze voorliefde voor al wat manen heeft, hinnikt en als enig dier in plaats van poten benen heeft. Op de achtergrond verschijnt…
…het Hof ten Houte. De Donjon is een prachtig gebouw. Zijn verschijning zowat midden de velden heeft iets verrassend.
Op verschillende plaatsen wordt de Keureroute verrijkt met gedichten van Jeugd en Poëzie een vereniging uit Merchtem. Hier het eerste gedicht van Jan Dertaelen 16 jaar toen hij dit gedicht schreef.
Zelden een ezel zo pienter zien kijken. Bijna te slim.
De landbouwers maken gebruik van de laatste mooie dagen om het hooi in de schuren te hebben.

De Keureroute maakt een bocht rond en door de buitenwijken van Peizegem waarna we terug de velden opzoeken.
Meteen worden we vergast op enkele mooie vergezichten.
Een paar stevige vleeskoeien vredig aan het grazen.
Daarvoor fiets een mens eigenlijk. Voor zo’n beelden te zien en in de natuur te zijn. Het brengt me tot rust na een stressvolle week.Het Robbroekhof een mooie herenboerderij. In prachtige staat. We rijden een lus en ik verdenk de makers van de Keureroute ervan die speciaal ingelast te hebben voor dit hof.
We fietsen nu in de velden tussen Merchtem, Meise en Wolvertem richting Brussegem.
Christo was not here!
Ondertussen wint de tocht aan karakter en geregeld gaat het stevig omhoog. Soms ook op onverhard. De kiezel maakt het nog wat pittiger.
Eens boven aangekomen stuiten we op dit Kapelletje ter ere van Onze lieve Vrouw ter Nood. Patroonheilige van de dringende sanitaire stops.
Hier opnieuw poëzie. Dit gedicht van Anne De Boeck 17 jaar bij het schrijven.
Even moeten we langs en over enkele grotere verkeerswegen. Al met al is het niet te druk. Kort daarna genieten we weer van schitterende panorama’s. Lijkt het nu niet echt hoogzomer.
De temperatuur schommelt rond zo’n zalige 26°.
Op de heuvel rechtover dit duo, den dikken en dunne.
Ook in deze route zitten er enkele kasjkens waar het leuk peddelen is. Zoals hier in Brussegem.
Hier ook jeugdig rijm van Floor Deroo 20 jaar.
De Sint-Stefanuskerk pronkt in het midden van dit pittoresk Vlaams-Brabants dorpje.
Nog maar juist Brussegem achter ons gelaten of beneden in de vallei duikt het gehucht Hamme op. Als je goed kijkt zie je op de achtergrond de contouren van de eerste “buildings” van de grootstad.We duiken naar beneden om te stoppen voor de barokke Sint-Jan-de-Doperkerk.
Maar in hetzelfde Hamme steekt wat schoonheid betreft dit prachtig Sint-Gudulakerkje compleet met ietwat scheefgezakte zerken de Sint-Jan-de-Doperkerk naar de kroon.
Tijd voor een poëzieken. Lia Thomas 18 jaar.
Via een veldbaan gaat het nu opnieuw hogerop.
Eens boven zien we opnieuw hoe langzaam maar zeker Brussel komt aanzetten. Ik denk dat het contrast tussen deze immense flatgebouwen en het lieflijke Sint-Gudulakerkje, wat verder, een idee geeft van het waarom van de strijd tot behoud van eigenheid die nu aan de gang is in Vlaams-Brabant.
Wij laten het niet aan ons hart komen en duiken naar…ja niet omhoog.
Een buitenbeentje wil overwinteren.
Meer dan verwacht is dit een pittige tocht, zo’n bank om even uit te rusten en van een geweldig zicht te genieten is dan ook welkom.
Ook in de streek ingeweken. Meteen niet het meest authentiek dier maar het geeft dan wel weer kleur in de velden.
Deze reusachtige stapel kisten laat een goede oogst vermoeden.
Merchtem, het moederdorp van deze route komt in het vizier.
Via veldwegeltjes en kasjkens maken we eerst een omtrekkende beweging langs de buitenwijken.
Margaux Coenen pleegde dit gedicht toen zij 17 jaar oud was.
En dan steken we door naar het Centrum van Merchtem.
Op deze mooie, heraangelegde rotonde staat een gerenoveerd kapelletje.

Wat verder fietsen we door het Lijsterberkpark. Heel gezellig en proper onderhouden. Leuk om even een frisse neus te halen.
Het blijft nu vlak en nog even en we zijn opnieuw aan het punt waar we de keureroute startten.
Stilaan keert de rust op de velden terug.
Leireken doet zich tegoed aan een langzaam wegzakkende zon en brengt ons terug naar huis.

Thuis worden we wat weemoedig. Waarschijnlijk is dit het laatste zomerse weekend. Stilaan worden de dagen korter, de nachten frisser. Een prachtige lente, een ondermaatse zomer en een herfst die het weer wat goed maakte, het is weer voorbij.

Nu nog even een beoordeling. De Keureroute heeft me verrast. Is ze maar 37km lang, ze brengt een overvloed van bezienswaardigheden. Mooie Vlaams-Brabantse dorpjes, prachtige vergezichten en het landelijk leven het wordt allemaal voorgeschoteld. Er dient enige inspanning voor geleverd maar des te groter de voldoening. Na de Pajotse Panorama’s opnieuw een aanrader in de groene gordel. Ook de Keureroute gaat met een 9.5/10 lopen.

Enkele interessante links:

Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland

Bij toerisme Vlaams-Brabant kan je terecht voor fiets- en wandeltochten of lekker eten je noemt het maar op.

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Bij Tour de Frans (de king of knooppunten) worden de fietsknopen aaneengeregen dat het een lieve lust is.

Een streekgenoot met een flashy site : Dj!no

De familie De Coninck, op hun blog valt er altijd wel wat te beleven: Fietsen met de Familie de Koning

11/10/2011 0

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Woensdag, 9 april 2008

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen:

Dit delen: