René Mertens (1903 – 1995) was een heemkundige en folklorist uit Essene. Deze wandeling is aan hem opgedragen en moet ons een beeld geven over de streek waar René geboren en getogen is.
De wandeling start aan het schilderachtige kerkje van Onze Lieve Vrouw bezoeking in Essene.
Algauw duiken we de velden in en genieten van het glooiend landschap.
Buiten het radarcentrum, dat al afgebeeld is, komen we langs de Veldkapel, ook gekend als de kapel van Augustus.
Eventjes lopen we door Hekelgem een andere deelgemeente van Affligem. Maar al snel duikt Essene weer op. Nu wandelen we geregeld door buitenwijken en dit maakt de wandeling iets minder boeiend.
Maar even voor het einde krijgen we knuppelpad voorgeschoteld wat een mooi slot is van deze route.
Na een leuke start zinkt deze route wat weg in de ééntonigheid van de buitenwijken. Gelukkig is er met het knuppelpad een verrassend einde en zodoende hebben we al met al toch genoten van deze wandeling.
Half februari 2021 kende we nog eens een winter uit de oude doos. We namen de gelegenheid ten baat om een mooie strandwandeling te maken tussen het mooie (ietwat mondaine)De Haan en het volksere Blankenberge. Een overzicht:
Het Provinciaal domein van Huizingen is sowieso de moeite waard. Prachtig kader: speeltuinen voor elke leeftijd, dierenpark en mooi bos om stevige wandelingen te maken. Maar sinds eind 2016 lopen er Brabantse boerenpaarden op het domein. Meer nog je kan er een rit in een heuse huifkar maken. Wij daarheen met onze kleinkinderen. wat een belevenis… Een overzicht:
De Zwinwandelroute start aan het Zwin Natuur Park. Daar is meteen mogelijkheid om, tegen betaling weliswaar, de auto te parkeren.
Vandaar gaat het snel via de polders “Het zoute”-waarts.
Eventjes door “Het Zoute” en daarna langs een knuppelpad naar de duinen.
Van de duinen is het maar een stapje tot het strand en de zeedijken.
Nu gaat het snel terug richting Zwin Natuur Park. Opnieuw komen we langs de Schotse hooglandrunderen.
Normaal is er in het natuurcentrum mogelijkheid om iets te eten of/en te drinken. Maar door de corona-maatregelen kan dit alleen staande en is het aanbod sterk ingeperkt.
Normaal is er in het natuurcentrum mogelijkheid om iets te eten of/en te drinken. Maar door de corona-maatregelen kan dit alleen staande en is het aanbod sterk ingeperkt. We gaan dus snel naar de auto. De zwinwandelroute is echt een aanrader. De afgelopen week heeft het veel geregend we hebben dan ook veel geniet gehad van onze botten; Vooral in het begin van deze tocht lag het er heel modderig bij. Maar in normale omstandigheden is dit een leuke wandeling met veel afwisseling.
De Lippeloboswandeling start aan “de Dries” in Opdorp.
Daarna gaat het via de velden:
Langs boerderijtjes:
En een passage aan het “middelpunt van Vlaanderen”:
Algauw wisselen we de veldpaden in voor kronkelige, ietwat sompige boswegels. En ja we bevinden ons in het Lippelobos.
Midden van dit bos treffen we het “Hof te Melis aan. Een mooi kasteel nog in onvervalste renaissancestijl.
Daarna verlaten we snel het bos en langs (opnieuw) de velden en buitenwijken bereiken we Opdorp.
Bij de Sint-Amanduskerk staat onze auto.
Bij het naar huis rijden kaarten we even na over onze wandeling. Door de velden en in het bos is het een fijne wandeling. Het verlaten en terugkeren naar Opdorp is echter minder boeiend.
Daags voor Halloween leek het ons een leuk idee om af te zakken naar het Muziekbos in Ronse om aldaar de Heksen wandelroute te starten.
In het Muziekbos was het, ondanks Corona, even zoeken naar een parkeerplaats. Maar eens deze gevonden konden we op stap. Langs de rand van het bos zagen we tal van zwammen.
Wat later ligt het bos achter ons en wandelen we naar Ellezelles (prachtige naam, denk de laatste letter weg en je kan het zo omdraaien) door velden en langs kleine boerderijtjes.
Alvorens Ellezelles te bereiken wandelen we langs Kapel Lorette. We besluiten om hier ons lunchpakket te verorberen (alle cafés en restaurants gesloten wegens corona).
Na deze stop dalen we af naar de N4, een brede 4 baansweg die we overmoeten. Gelukkig is er niet veel verkeer en zijn we snel aan de overkant. Dan gaat het richting Ravel-route waar we een langs een mooi fietspad en wat modderige veldwegen bereiken .
Ellezelle is een klein dorpje aan de overkant van de taalgrens. We zijn er dan ook snel doorgewandeld.
Op een paar mooie herenhuizen is er niet zo veel te beleven.Ellezelles heeft iets met heksen.
Snel zijn we buiten de dorpskom en keren langs velden en bosjes terug naar Ronse.
Na een tijdje steken we de N48 weer over om vervolgens de Muziekberg te beklimmen.
Na een stevige klim bereiken we opnieuw het muziekbos. eerst worden we nog verrast op het mooie beeld van enkele villa’s aan de rand van het bos.
Nu zijn we snel aan de auto en rijden ietwat moe maar zeer voldaan terug naar huis.
De Heksen wandelroute is een mooie tocht met heel wat afwisseling. Verwacht je wel aan een pittige tocht met vele hellingen en soms wat moeilijke paden. Maar het is zeker de moeite waard. Wij maakten deze wandeling eind oktober en wil je van de prachtige herfstkleuren genieten dan is dit wel een uitgelezen moment.
Wandelroutes.org Hier vindt u volledig beschreven wandelroutes in Vlaanderen en Wallonië met daarnaast ook aandacht voor GPS wandelroutes en wandelroutes in Europa. https://www.wandelroutes.org/
Naar aanleiding van enkele city-trips schreef ik reisverslagen die ik via mijn blog “stefsoncitytrip” wereldkundig maakte. Ik haal ze tijdens deze eindejaarsperiode vanonder het digitale stof en breng ze onder bij de tweezame fietser. Veel gepeddel zal je er niet aantreffen maar wat nostalgie in deze kerstperiode kan geen kwaad. Vandaag ons wedervaren in Lissabon.
Een gelukkig 2012 aan ieder van jullie.
Zondag, 1 juli 2007
Om 5u30 stonden we al aan te schuiven voor de incheckbalie van Brussels Airline. Mooi op tijd en 2 uur later hangen we al in de lucht richting Lissabon waar we omstreeks 9u30 plaatselijke tijd, Portugal heeft blijkbaar geen zomeruur, aankomen. Met de Aerobus gaat het dan naar het centrum van Lissabon. Op de praça Marques de Pombal waren we even de weg kwijt, maar na wat zoeken kwamen we aan in ons hotel “P.Residencial Princesa”. Daar gauw onze bagage in de kamer gelegd en dan op verkenning naar Lisboa. Tijdens deze wandeling vielen er al direct enkele zaken op:
Sommige gevels zijn bezet met azulejos (typische Andalusische tegeltjes) andere zijn nogal verwaarloosd en nog anderen zijn een mix van beide.Verder is het steeds dalen of stijgen, vlak is het zelden, vraag het maar aan ons kuiten. Proper is het er ook niet, steeds moet je opletten om niet in een stro.. te stappen en nogal eens heb je het gevoel aan de grond te blijven kleven, zeer speciaal!!
Eens door de volkswijken komen we in het centrum waar grote pleinen, mooie oude gebouwen en standbeelden getuigen van een glorierijk verleden. Na vlug onze honger gestild te hebben bij een Chinees kuieren we verder door de steegjes en straatjes en genieten van mooie vergezichten op de Taag.
Oude pittoreske trammetjes fleuren het straatbeeld op en maken dat we ons voelen, alsof we in de tijd na de 2de wereldoorlog teruggekeerd zijn, misschien is dit wel een beetje waar!!
Stilletjes kruipt de vermoeidheid in onze leden en beginnen we naar een bed te verlangen dus klimmen (letterlijk) naar ons hotel om daar van een goede rust te genieten.
Maandag, 02 juli 2007,
Na een stevige nachtrust gaan we vandaag voluit. Eerst naar beneden en daarna terug omhoog naar de Castelo de São Jorge. Een fikse klim brengt ons naar het kasteel dat boven de stad uit torend, dit geeft dan ook prachtige vergezichten.We vertoeven er eventjes volgen enkele voorstellingen over Lissabon. Daarna dalen we terug af en gaan lekker eten in een zeer speciaal restaurantje “senhora mãe“.Het heeft iets heel apart en het eten wordt er creatief opgediend en is heel lekker. Dan besluiten we naar Belém met zijn verschillende kunstwerken te gaan. Daar we eerst de kust, waar er volop gebouwd wordt, vermijden komen we langs de Basilica de Estrella en het prachtige park ervoor. Even voor de immense hangbrug “Ponte de 25 abril“bereiken we de kustlijn.Deze brug is verbazingwekkend, daarna gaan we verder richting Belém (Portugees voor Bethlehem). Langs de haven(bitter weinig activiteit) komen we aan het wereldbekende monument Padrão dos Descobrimentos (monument der ontdekkingen), hier blijven we even om er foto’s van te nemen. Ietwat verder komen we dan bij het Torre de Belém een burcht juist aan de oever, toen het gebouwd werd was de Taag nog veel breder en lag het haast in het midden. Intussen is het al haast 19u en langs het maritiem museum, dat een prachtig gebouw is, gaan we naar een bus stopplaats. De eerste bus die we nemen is echter een verkeerde. Daardoor komen we langs de aquaduct, dat toch ook een bouwwerk is, dat de moeite waard is om te bekijken. De volgende bus brengt ons terug naar de rand van het centrum, dus hebben we nog een flinke tocht voor de boeg. Na een slaatje in een snackbar komen we aan in ons hotel waar we algauw liggen te slapen.
Dinsdag, 3 juli 07,
Vandaag gaan we sightseeën, in onze city-trip zaten er ook 2 tickets voor Lisboa city line. Met een gescalpeerde dubbeldeksbus rijden we rond. Laten we nu juist de meeste bezienswaardigheden gisteren al gezien hebben. Ook het weer is wat minder, bewolkt en fris. Kortom deze rondrit was direct geen hoogvlieger. We zagen wel de nieuwe arena waar er in de toekomst stierengevechten doorgaan. Een heel mooi gebouw, spijtig van de stierengevechten (ook al wordt de stier alleen verwondt en niet gedood). Aan het grote warenhuis El Corte Inglés stappen we af en gaan even shoppen. De honger slaat toe en we gaan op zoek naar ons restaurantje, doch dit blijkt gesloten en dan gaan we maar naar een klein eethuisje vlakbij de Castello, dit was echter een grote misser, slecht eten in een lelijk kader. Na een bezoekje aan de opgravingen van een oud romeinse vestiging en enkele verboden foto’s, keren we terug naar het centrum.Daar kuieren we wat rond en stuiten er op een buurmeisje uit Veerles jeugd Greetje. Deze bezoekt, samen met haar echtgenoot Pauwel en kinderen Marie, Rueben en Lucas, Lissabon. We trekken wat op met hen drinken samen een lekkere witte landwijn en vervolgen onze weg. Door het gezellig keuvelen zijn we wat de tijd uit het oog verloren en is het inmiddels weer de moment om te gaan eten. We vinden een ietwat deftig (versta stijf) restaurant “A Arte da Comida” maar waar de bediening gemoedelijk is en het eten heel lekker. Daarna weer de (calvarie)berg op om in ons hotel tot rust te komen en snel in te slapen.
Woensdag, 4 juli 2007,
Dit is dus de laatste dag. Na het eten maken we onze pakken en dragen die naar beneden. We nemen nog een foto van de ontbijtzaal en gaan er nog eens op uit. Via het centrum komen we Alfama, in deze volkse wijk valt de uitbundige versiering op. We kuieren nog wat door deze wijk en gaan daarna nog eens lekker eten in ons vertrouwd restaurantje. Door een babbel met de serveerster loopt het wat uit en wordt het haasten naar het hotel en daarna naar de luchthaven. Twee uur op voorhand (B-Light) komen we daar aan en stijgen op rond 20 uur, een half uur vertraging. Omstreeks middernacht landen we in Zaventem en door de diensten van Aalst airport co. zijn we snel thuis.
Naar aanleiding van enkele city-trips schreef ik reisverslagen die ik via mijn blog “stefsoncitytrip” wereldkundig maakte. Ik haal ze tijdens deze eindejaarsperiode vanonder het digitale stof en breng ze onder bij de tweezame fietser. Veel gepeddel zal je er niet aantreffen maar wat nostalgie in deze kerstperiode kan geen kwaad. Bij de start van de zomervakantie 2005 trokken we naar Parijs…
Een gelukkig 2012 aan ieder van jullie.
Veerle en Stef
Om naar Parijs te gaan is de Thalys een prima vervoer. Op korte tijd ben je in het hartje van Parijs. Zo deden we dus begin juli 2005. Vrijdag 1 juli 2005,
Omstreeks 11u30 vertrokken waren we ruim op tijd om nog s’namiddags Centre Pompidou te bezoeken. Daar vonden we prachtige kunst in al zijn vormen; schilder- beeldhouw- geluidkunst, design en nog veel meer. Heel boeiend. Snel nog iets eten en dan terug naar ons hotel. Dit hotel met de veelbelovende naam“Hotel de Paris” in de rue de Maubeuge was echter een teleurstelling. Vooral het ontbijt s’morgens trok op niets. De centrale ligging was het enig voordeel.
Zaterdag 2 juli 2005
s’Morgens gingen we richting Le Louvre. Dit gebouw is indrukwekkend. Maar wat we binnen zagen grenst aan het ongelooflijke. Werken van de oudheid Egypte Griekenland enz… over de middeleeuwen en vroeger tot de eerste helft van 19de eeuw met prachtige werken zoals Mona Lisa en de Venus van Milo er slechts enkele zijn. Dit museum is samen met De Sint-Pietersbasiliek in Rome een van de meest verrassende monumenten die ik ooit heb bezocht.. Eens buiten zetten we onze tocht verder en langs de Seine kwamen we op het Ille de la Cité met zijn mooie Notre Dame. Toen slenterden we terug om uiteindelijk via de Champs Elisée de Arc De Triomphe te zien. Deze beklommen we en hadden een prachtig uitzicht daar. Toen nog even eten en dan opnieuw naar ons hotel terug. Zondag 3 juli 2005
Vandaag staat Musée d’Orsay op het programma. Dit museum maakt deel uit van de voordeel-tickets die bij onze trip hoorden. Toch de eerste zondag van de maand is het bezoek gratis en ons ticket van genen tel. Dus aanschuiven maar. Toch dit aanschuiven wordt beloond met een collectie van prachtige kunstwerken van grote kunstenaars zoals Van Gogh, Monet, Cézanne, Degas en vele andere… Verbluffend, na wat we gezien hebben in het Le Louvre is het haast ongelooflijk dat men hier nog zo’n keur van kunstwerken bij elkaar heeft gekregen, wat een weelde. Hierna stappen we richting Mont Martre en de basiliek Sacre Coeur. Het is stevig klimmen en eens voorbij de Moulin Rouge zijn we er snel. De wijk is heel pittoresk met veel boetiekjes en restaurantjes. Na dit bezoek dalen we weer af naar de Seine om ze te volgen tot aan de Notre Dame. Daar is er vanalles te doen roller-scaters doen er hoogspring-wedstrijden. Wat later beklimmen we de toren van de Notre Dame en genieten er van het prachtige uitzicht. Na dit alles krijgen we honger en zoeken een gezellige brasserie om er eens lekker te eten. Brasserie Julien beantwoordt 100% aan onze verwachtingen. Na een lekkere maaltijd gaan we terug naar ons hotel om er onze laatste nacht door te brengen. Maandag 4 juli 2005
Deze dag, die er in feite maar een halve is, is volledig geweid aan de koopjes. Galleries La Fayette here we come. Daarna brengt de Thalys ons opnieuw naar België. Dit kort bezoek aan Parijs was fantastisch en het is niet voor niets dat we er in 2006 opnieuw neerstrijken!!
Comacchio ligt op zo’n 110 km van Venetië, dit is zowat de afstand die wij thuis afleggen om de Belgische kust te bereiken. Het zou dan ook zonde zijn mochten we deze legendarische stad niet bezoeken. Zo komt het dat we rond 13u30 op de kade van Fusina wachten op de overzetboot die ons naar Venetië moet brengen.
Het is echter even wachten op de overzetboot We verdoen de tijd met enkele foto’s te nemen van het havengebied.
Zware industrie.
Maar dan komt de Vaporetto eraan. En weg zijn wij!!!
We meren aan in Zattere. Van de aanlegplaats gaat het linea recta naar een restaurant om het gebrul in mijn buik te stoppen.
Op de kade heerst er een gezellige drukte.
Van Zattere gaat het langs de kade naar Puonto delle Duomo. Meteen hebben we zicht op een smal kanaaltje lijkt beloftevol. Aan de overkant van het “Canale della Guidica” zien we dan weer dit mooie “Le Zitelle“.
Ja en het komt stilletjesaan op gang. Il Redentore is nog zo’n blikvanger.
En dan weer een kanaaltje, het kan hier niet op. Ons kodakskes krijgen geen rust. Die gaan een zware dag tegemoet.
En alle vervoer gebeurt per boot, goed geprobeerd van deze vrachtwagenchauffeurs maar buiten de waard gerekend.
We bereiken “Puonto della Duomo”en zien er dit vreemd, ietwat onwezenlijk kunstwerk . Venetië heeft tot op hedendaags een grote kunsttraditie. Zo wordt er om de twee jaar een kunstbiënnale gehouden. Eén van de meest gerenommeerde wereldwijd.
Het Dogepaleis (persoonlijk vind ik het iets mooier dan de basiliek van San Marco).
Bezie die gallerijen eens.
Dit alle gekruid met een vleugje romantiek…
Maar deze klokkeluiders roepen ons ter orde.
Omstreeks 20u30 vertrekt de laatste overzetboot die ons terug naar Fusina moet brengen.
We spoeden ons terug naar Zattere waar we juist op tijd zijn om in te schepen en na te genieten van één van de indrukwekkendste stadswandelingen die we ooit mochten maken.
Sinds zaterdag 7 mei 2011 zijn we in Liddo delle Nazione met verlof. Dit kust- lees badstadje maakt deel uit van Comacchio.Comacchio is een bloedmooi stadje in Noord-Italië aan de Adriatische kust. Comacchio ligt in de provincie Ferrara dat op zijn beurt in de regio Emilia-Romagna ligt. Twee dagen na onze ontdekkingstocht in Ravenna rijden we naar Ferrara om aldaar ook eens de sfeer op te snuiven. We laten ons A-ken op een parking buiten de stadsmuren achter en via de “Piazzale medaglie d’oro” trekken we Ferrara binnen. Als we voorbij het “Palazzina di Marfisa” wandelen merkt een dame ons op en zij nodigt ons uit om binnen een paar foto’s van de mooie tuin te nemen. Althans dat hebben wij menen te verstaan. We kuieren even verder langs de “Corso Giovecca” waar ondermeer deze franse buldogskes opmerken. Waarna we via enkele steegjes de prachtige “piazza Trento e Trieste” bereiken. De “Duomo” (kathedraal) met een machtig mooie “Campanile” (toren). Tegen de “cattedrale” kleven er winkeltjes, als ware het vogelkooitjes. Dit fenomeen kan je ook bij ons tegenkomen. Stamt uit de middeleeuwen en zou met het ontlopen van taksen te maken hebben. Kortom zowat Luxemburg onder de kerktoren. Als we wat verder gaan krijgen we zicht op de fantastisch mooie voorgevel. Mijn zakske met superlatieven komt stillekes open. Via een doorgang onder huizen komen we op de “Palazzo Municipale“. Op dit stadsplein kiekt Veerle deze mooie trap. Dit alles onder het goedkeuren oog van ondergetekende met strooien hoedje. Wat spijtig dat de authentieke deur vervangen is door een stalen exemplaar. Maar het blijft toch mooi. Toch wel handig zo’n zonnewijzer-kalender. Er moeten geen batterijen in, moet niet opgewonden worden en vooral loopt s’morgens niet af. Volgend moment van verwondering. “Castello Estense” imposante burcht midden in het centrum. Dan is dit verweerd kapelletje wat terughoudender maar toch heeft het iets lieflijk. Stevig kannoneken, misschien wel wat minder mobiel als wat we vandaag op het TV-nieuws zien voorbij flitsen. Maar ja toen was er nog sprake van honderd-jarige oorlogen. Het “Castello Estense” blijft ons boeien. Voor het toerismebureau te bereiken dienen we binnen te gaan. Mooie binnenkoer met waterput. De muren van de Castello zij zeer dik, kanonbestendig. En dit vaasken zal ook tegen nen stoot kunnen. Spijtig, maar niet bestendig tegen opschriften in bik en stift. Vanhier gaat het nu naar de “Chiesa del Gesù” Kerk van Jezus. Het wandelen onder een stralende zon in een historisch centrum van een stad is toch een aparte belevenis. Welke verhalen verbergen zich achter deze zuiderse gevels. Wat is hier ooit beslist of afgekeurd?
Hoe moet zo’n gebouw er uitgezien hebben als het juist in gebruik werd genomen. “Palazzo dei Diamanti” een icoon van Ferrara. Kent er iemand bij ons een aannemer die zoiets kan, ons Veerle vindt dit het einde. Eens kijken of zo’n gevelrenovatie niet aanmerking komt voor een of andere premie of belastingsvermindering. Anders vragen we 5€ toegang. Ingang aangepast aan het kader. Op vraag van Veerle nog eens het geheel. Het “Castello Estense” passert nog eens de revue. Onze fototoestellekes (en niet alleen de onze) draaien hier wel overuren. Ik moet dan ook duchtig selecteren anders duurt dit verslag nog enkele dagen. Maar dit hoekje wil ik jullie niet onthouden. Stilaan wijken we uit naar de stadswallen. Vandaar hebben we een mooi zicht op Ferrara. Wat later zijn we terug waar we deze mooie stadswandeling startten. We gaan terug naar ons A-ken waarna we terugkeren naar Lido delle Nazioni om er nog eens naar Porto Garibaldi te fietsen.
De tweezame..... 