Den Bosch, twee dagen genieten

Zaterdag 18 februari 2012

Naar aanleiding van enkele city-trips schreef ik reisverslagen die ik via mijn blog “stefsoncitytrip” wereldkundig maakte. Ik haal ze tijdens deze eindejaarsperiode vanonder het digitale stof en breng ze onder bij de tweezame fietser. Veel gepeddel zal je er niet aantreffen maar wat nostalgie in deze winterperiode kan geen kwaad. Zo vlak voor het karnaval hier in Aalst losbarst, dit verslag over ons tweedaags verblijf in Den Bosch. Buiten dat het een prachtige stad is met mooie moderne architectuur, is vooral de bed and breakfast Bergmans ons bijgebleven. Lees maar.

Woensdag, 9 april 2008

Den Bosch, twee dagen genieten

Een opmerkelijke reportage in Vlaanderen vakantieland op TV1 en een week verlof maakten dat we woensdag, 9 april 2008, in Den Bosch kwamen aangereden. Via Antwerpen, Breda en Tilburg bereikten we de hoofdstad van de Nederlandse provincie Noord-Brabant. We parkeren ons in de binnenstad. Een voorbijganger zegt ons in het frans(met een zwaar accent) dat we daar niet kunnen parkeren zonder toelating(een soort vergunning voor de bewoners van de binnenstad). Dus wijken we uit en vinden langs de ring een plaatsje, dat weliswaar betalend is. Meteen vallen de vesten, die ‘s-Hertogenbosch vroeger tegen belegeraars moesten beschermen, op. Ook de imposante Sint-Janskathedraal trekt onze aandacht.

Een opmerkelijke reportage in We stappen even binnen in het café van het Theater aan de Parade. Een goede tas koffie en vervolgens duiken we de stad in naar het toerismebureau op zoek naar overnachting. Het plaatselijk VVV-bureau is in een mooi, oud pand gehuisvest. We worden er hartelijk onthaald, we krijgen een lijst met hotels en bed en breakfastformules. We opteren voor het laatste en komen zo bij B&B Bergmans in het Kruisbroedersstraatje terecht. Daar wordt opengedaan door de heer des huizes die eerst verrast is. Na een kort overleg met zijn vrouw kunnen we er blijven. We worden binnengelaten en kunnen onze spullen op de kamer zetten. Deze kamer is modern en met zeer veel smaak ingericht. Alles is er heel netjes. We wisselen wat informatie uit met de pensionhouders, heel lieve en behulpzame mensen. We parkeren, uit vrees voor inbraak, de auto in een betaalparking. Vandaar gaan we op ontdekkingstocht. Daar het inmiddels haast 17u is eten we een kleine hap en gaan dan naar de stationswijk. Achter het station zou het paleizenkwartier liggen. Veerle wil deze zeker bezoeken, dus niet gewacht. We lopen het station binnen en eens aan de overkant is de Van Landschottoren voorbode van wat er ons te wachten staat.

Inderdaad hier is een opmerkelijke mix van wonen en werken uitgewerkt. Vooral de Armada is indrukwekkend.

Na het maken van verschillende kiekjes en wat rondwandelen keren we terug naar de oude stad, die toch wel veel levendiger is.

Hier lopen her en der mensen, wordt er gewinkeld, eet en drinkt men op leuke terrasjes. Kortom s’Hertogenbosch is een zeer levendige en vooral gezellige stad. We wandelen verder over de markt naar de Hinthammerstraat.

Hier kuieren we voort, kijken naar winkels, vergelijken prijzen van restaurants en nemen foto’s.

Steeds is Jeroen Bosch, de kunstenaar uit de 16de eeuw aanwezig.

Zo gaat de tijd verder en stilletjes aan krijgen we zin in een stevige hap. We vinden een knus restaurant waar Veerle voor een vismenu kiest, ikzelf heb meer zin in vlees.

Nu keren we snel naar ons pension terug en al vlug liggen we onder zeil en slapen snel in.

Donderdagmorgend om 8u30 worden we aan het ontbijt verwacht. Wat we hier voorgeschoteld krijgen tart alle verbeelding. Verschillende soorten brood, gekookte eitjes een ongelooflijke verscheidenheid aan beleg, we zijn eventjes overweldigd. Na ’t ontbijt keuvelen we nog wat met mevrouw over haar prachtig interieur en krijgen tips voor ons verder bezoek aan Den Bosch. Eerst keren we terug naar het theater aan de Parade. We vermoeden dat Veerle er gisteren haar zonnebril vergat. Inderdaad de dame aan het onthaal tovert, na onze vraag, Veerles bril te voorschijn. Nu we er toch zijn nemen we de gelegenheid ten baat om de filmvoorstelling, over s’Hertogenbosh, te bekijken. Daarna bezoeken we de Sint-Janskathedraal.

Deze is ontzettend mooi, en de uitleg over de restauratie zeer boeiend.

Hierna verkennen we verder de binnenstad en mogen meemaken hoe een schipper van de rondvaart op de binnendieze les krijgt. We stellen ons kandidaat voor een proefvaart maar zijn te laat.

Zaterdag start de echte rondvaart die heel interessant lijkt. Onder het oog van een roofvogel picniccen we in een wat afgelegen parkje en

gaan daar na op zoek naar de Vercade-fabriek. Deze oude koekjesfabriek zou nu een theater en theaterschool huisvesten. Even voor het station slagen we rechtsaf en wat later komen we aan. We kijken wat rond, drinken iets in het cafétaria, nemen wat foto’s en keren terug naar ons pension.

Hier nemen we afscheid van het lieve koppel dat ons zo’n prachtig verblijf in hun pension bezorgden. Terug tot aan de auto en dan vertrekken we. s’Hertogenbosch is de moeite waar en het is nu al zeker we keren zeker terug.

18/02/2012 0

Where from Barcelona, 2007 het jaar van Barna.

Zaterdag 7 januari 2012

Naar aanleiding van enkele city-trips schreef ik reisverslagen die ik via mijn blog “stefsoncitytrip” wereldkundig maakte. Ik haal ze tijdens deze eindejaarsperiode vanonder het digitale stof en breng ze onder bij de tweezame fietser. Veel gepeddel zal je er niet aantreffen maar wat nostalgie in deze kerstperiode kan geen kwaad. Vandaag ons wedervaren in Barcelona. Een stad die ons nauw aan het hart ligt, inmiddels kwamen we er al 6 keer.

Maandag 16 april 2007
Het is al vrij laat als we landen op El Brat de luchthaven die 10km buiten Barcelona ligt.

Het is reeds donker als we uit de bus stappen. Ondanks de duisternis bruist de “Plaça Catalunya” van al de mensen die er wirwar door elkaar lopen en de brede lanen oversteken. Het is even zoeken naar de Ramblas en het pleintje “Plaça Real”. Daar is ons Hotel Roma Reial. Het is een budget hotel te zijn. We laten er onze bagage achter en gedreven door een lege maag zoeken we een restaurant. Op de Ramblas vinden we een terrasje waar we iets eten.

Niet zo’n meevaller, vrij duur en niet echt lekker. Hierna keren we terug naar ons hotel, hier heerst een grote drukte. Blijkbaar is ons hotel ook uitgekozen door een school om er met haar leerlingen (tieners) te logeren. Desondanks liggen we snel onder zeil en soezen weg.
Dinsdag 17 april 2007.

Veerle heeft in de weken vooraf via internet een fietstour gearrangeerd bij Baya-bikes.

Samen met een Nederlands koppel volgen we een Nederlandse die ons, tegen alle verkeersregels zondigend, door Barcelona loodst. Na de kolom met Columbus,

passeren we langs de gebouwen van Gaudi, zien de Sagrada Familia

en stoppen even in een Parc de la Ciutadella

om een tas koffie te drinken. Snel daarna zijn we terug. We kuieren wat op de Ramblas en maken kennis met de verschillende levende standbeelden.

Om de 10 meter staat er iemand een tafereel uit te beelden. Dit vraagt nogal wat schmink- en verkleedwerk, maar soms zijn de resultaten verbazend.

Alleszins, zijn zij deel van de speciale sfeer die er op de Ramblas heerst. Daarna stappen we Mercat de la Boqueria binnen.

We worden hier overweldigd met een ongelooflijk aanbod van vers fruit en groenten. S’namiddags drentelen we langs de lieflijke straatjes van de gotische wijk

en komen op het Plaza de la Seu voor de Catedral de Santa Eulàlia. Daar is er juist een broddelmarkt aan de gang,

verder vrolijken verschillende muzikanten er de sfeer op.

Hier blijven we wat hangen en kuieren daarna verder door de smalle steegjes om weer op de grote lanen te komen. We steken de Plaça Catalunya over en gaan vitrines kijken op de Passeig de Gracia. Buiten de dure winkels zijn er de Casa Milà

en Casa Batlló,

twee prachtige gebouwen ontworpen door Gaudi. Hier ontmoeten we enkele Belgen die ons een restaurant, waar men voor een schappelijke prijs, lekker en vooral veel kan eten. Dus keren we terug naar ons hotel. Daar kleden we ons om. Opnieuw wandelen we langs de brede lanen en na een tijdje vinden we het restaurant. Inderdaad het is zeer schappelijk en lekker ook wel, maar vooral veel. Ons bord is nog niet leeg of er staat al iemand klaar om er een nieuw stuk vlees op te leggen. Welgevuld verlaten we dit eethuis en wat verder stuiten we op de Sagrada Familia. Deze mastodont ontsproten aan de briljante geest van Gaudi heeft s’nachts iets magisch.

We bewonderen een tijdje dit meesterwerk . Daarna nemen we de metro terug en zijn zo algauw in ons hotel. Hier overstemd na een tijdje een geronk het geluid van de onstuimige jeugd die met ons dit hotel deelt.
Woensdag 18 april 2008,
Vandaag moet de Montjuich er aan geloven. Aan de Columbus slagen we rechts naar het Passeig de Isabel II.

Wat later trekken kleurrijke grafitischilderingen onze aandacht.

Hier zitten echte parels tussen. Dan begint onze klim naar de top van Montjuich. Langs wat vervallen trappen, die ook als slaapplaats dienen voor de plaatselijke daklozen en soms een verloren toerist,

bereiken we de top. Hier hebben we een prachtig uitzicht.

Door een mooi park vol met monumenten keren we terug naar beneden. Na een lekker maal, wenden we nu de steven naar de jachthaven. Port Vell is een mooie, goed onderhouden jachthaven. Een houten voetgangersbrug leidt ons van de Ramblas tussen de aangemeerde boten naar het Maremagnum.

Hier zijn er verschillende atracties, waaronder een IMAX-theater en vooral het aquarium met 8000 vissen. Maar wat een sfeer, hier kuieren, een beetje rusten of op een bank een boek lezen zaaalig!!!! Nu zoeken we het strand van Barcelonetta op om langs daar het olympisch dorp te bereiken.

Half april liggen hier al talloze mensen te zonnebaden, de temperaturen zijn dan ook zomers. Geregeld staat er op het strand een kunstwerk, wat een apart gevoel geeft.

Barcelona blijft ons verassen. In de verte duikt Pez y Esfera op de fish-alike die aangeeft dat we het olympisch dorp naderen.

Dit dorp bestaat uit moderne gebouwen en is zowat het summum van architectuur in de jaren negentig. Langzaam duistert het en na een snelle hap, keren we hotelwaarts om er van een verdiende rust te genieten.
Donderdag, 19 april 2008.
Park Gruell, Veerle, fan van Gaudi, droomt al lang het park, ontworpen door de meester, te bezoeken. Nu is het zover. Na het ontbijt spoeden we ons naar de metro die er ons heen voert. Eerst dient er nog flink geklommen. Dan is het zover. Tussen twee met ongelooflijk veel fantasie ontworpen huizen treden we het park binnen.

Dan vallen we van de ene verrassing in de andere. Meer en meer moet ik Veerle gelijk geven Gaudi is een meester-kunstenaar. We genieten van de eerste tot de laatste seconde. Na dit boeiend bezoek dalen we terug naar het centrum. In een pittoreske koffiebar drinken we een lekkere tas koffie en gaan op zoek naar . Nogmaals een fenomenaal gebouw van Gaudi.

Anders, hoekiger maar daarom niet minder mooi. Veerle krijgt er niet genoeg van en tracht elk hoekje ervan te fotograveren. Een kerk, triomfboog

en enkele kunstwerken later

zijn we terug in ons hotel. We besluiten, voor onze laatste avond, te gaan eten in “la Crema et canella”

een leuk restaurantje vlakbij plaza real. Hier krijgen we voor weinig geld een lekker menu voorgeschoteld.

Zeer lekker eten voor een heel schappelijke prijs, nu begrijpen we waarom men hier aanschuift. Enkele glazen wijn brengen ons wat in een melancholische bui en we besluiten om langs de ramblas, nog eens naar de jachthaven te wandelen. Dit alles bij zomerse temperaturen 26° om 11u s’avonds. We genieten nog van de gezelligheid die zowel op de ramblas als rond de jachthaven heerst.

Eens terug in onze hotelkamer vallen we snel in slaap, morgen is het vroeg op.
Vrijdag, 20 april 2008.
Voor dag en dauw zijn we op en voor we het goed beseffen zitten we al in de bus op weg naar de luchthaven. Daar blijkt dat de incheckbalie, verandert is van vertrekhal. Maar we zijn toch op tijd om onze vlucht te halen. Met spijt zien we Barcelona onder ons wegglijden. Maar van één ding zijn we zeker, we keren terug! Dat dit nog hetzelfde jaar zou zijn konden we toen nog niet bevroeden.

07/01/2012 0

De tweezame fietser in 2011

Met dank aan “The WordPress.com stats”

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 22.000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 8 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

01/01/2012 0

Lissabon, vergane glorie of mooie trekpleister

Vrijdag 30 december 2011

Een gelukkig 2012 aan ieder van jullie.

Zondag, 1 juli 2007
Om 5u30 stonden we al aan te schuiven voor de incheckbalie van Brussels Airline.
Mooi op tijd en 2 uur later hangen we al in de lucht richting Lissabon waar we omstreeks 9u30 plaatselijke tijd, Portugal heeft blijkbaar geen zomeruur, aankomen. Met de Aerobus gaat het dan naar het centrum van Lissabon. Op de praça Marques de Pombal waren we even de weg kwijt, maar na wat zoeken kwamen we aan in ons hotel “P.Residencial Princesa”. Daar gauw onze bagage in de kamer gelegd en dan op verkenning naar Lisboa. Tijdens deze wandeling vielen er al direct enkele zaken op:

Sommige gevels zijn bezet met azulejos (typische Andalusische tegeltjes) andere zijn nogal verwaarloosd en nog anderen zijn een mix van beide.

Verder is het steeds dalen of stijgen, vlak is het zelden, vraag het maar aan ons kuiten. Proper is het er ook niet, steeds moet je opletten om niet in een stro.. te stappen en nogal eens heb je het gevoel aan de grond te blijven kleven, zeer speciaal!!

Eens door de volkswijken komen we in het centrum waar grote pleinen, mooie oude gebouwen en standbeelden getuigen van een glorierijk verleden.

Na vlug onze honger gestild te hebben bij een Chinees kuieren we verder door de steegjes en straatjes en genieten van mooie vergezichten op de Taag.

Oude pittoreske trammetjes fleuren het straatbeeld op en maken dat we ons voelen, alsof we in de tijd na de 2de wereldoorlog teruggekeerd zijn, misschien is dit wel een beetje waar!!

Stilletjes kruipt de vermoeidheid in onze leden en beginnen we naar een bed te verlangen dus klimmen (letterlijk) naar ons hotel om daar van een goede rust te genieten.

Maandag, 02 juli 2007,
Na een stevige nachtrust gaan we vandaag voluit. Eerst naar beneden en daarna terug omhoog naar de Castelo de São Jorge. Een fikse klim brengt ons naar het kasteel dat boven de stad uit torend, dit geeft dan ook prachtige vergezichten.We vertoeven er eventjes volgen enkele voorstellingen over Lissabon. Daarna dalen we terug af en gaan lekker eten in een zeer speciaal restaurantje “senhora mãe“.Het heeft iets heel apart en het eten wordt er creatief opgediend en is heel lekker. Dan besluiten we naar Belém met zijn verschillende kunstwerken te gaan. Daar we eerst de kust, waar er volop gebouwd wordt, vermijden komen we langs de Basilica de Estrella en het prachtige park ervoor.
Even voor de immense hangbrug “Ponte de 25 abril“bereiken we de kustlijn.Deze brug is verbazingwekkend, daarna gaan we verder richting Belém (Portugees voor Bethlehem). Langs de haven(bitter weinig activiteit) komen we aan het wereldbekende monument Padrão dos Descobrimentos (monument der ontdekkingen), hier blijven we even om er foto’s van te nemen.
Ietwat verder komen we dan bij het Torre de Belém een burcht juist aan de oever, toen het gebouwd werd was de Taag nog veel breder en lag het haast in het midden.
Intussen is het al haast 19u en langs het maritiem museum, dat een prachtig gebouw is, gaan we naar een bus stopplaats.
De eerste bus die we nemen is echter een verkeerde. Daardoor komen we langs de aquaduct, dat toch ook een bouwwerk is, dat de moeite waard is om te bekijken.
De volgende bus brengt ons terug naar de rand van het centrum, dus hebben we nog een flinke tocht voor de boeg. Na een slaatje in een snackbar komen we aan in ons hotel waar we algauw liggen te slapen.

Dinsdag, 3 juli 07,
Vandaag gaan we sightseeën, in onze city-trip zaten er ook 2 tickets voor Lisboa city line. Met een gescalpeerde dubbeldeksbus rijden we rond. Laten we nu juist de meeste bezienswaardigheden gisteren al gezien hebben. Ook het weer is wat minder, bewolkt en fris. Kortom deze rondrit was direct geen hoogvlieger. We zagen wel de nieuwe arena waar er in de toekomst stierengevechten doorgaan. Een heel mooi gebouw, spijtig van de stierengevechten (ook al wordt de stier alleen verwondt en niet gedood).
Aan het grote warenhuis El Corte Inglés stappen we af en gaan even shoppen. De honger slaat toe en we gaan op zoek naar ons restaurantje, doch dit blijkt gesloten en dan gaan we maar naar een klein eethuisje vlakbij de Castello, dit was echter een grote misser, slecht eten in een lelijk kader. Na een bezoekje aan de opgravingen van een oud romeinse vestiging en enkele verboden foto’s, keren we terug naar het centrum.Daar kuieren we wat rond en stuiten er op een buurmeisje uit Veerles jeugd Greetje. Deze bezoekt, samen met haar echtgenoot Pauwel en kinderen Marie, Rueben en Lucas, Lissabon. We trekken wat op met hen drinken samen een lekkere witte landwijn en vervolgen onze weg. Door het gezellig keuvelen zijn we wat de tijd uit het oog verloren en is het inmiddels weer de moment om te gaan eten. We vinden een ietwat deftig (versta stijf) restaurant “A Arte da Comida” maar waar de bediening gemoedelijk is en het eten heel lekker. Daarna weer de (calvarie)berg op om in ons hotel tot rust te komen en snel in te slapen.
Woensdag, 4 juli 2007,
Dit is dus de laatste dag. Na het eten maken we onze pakken en dragen die naar beneden. We nemen nog een foto van de ontbijtzaal en gaan er nog eens op uit. Via het centrum komen we Alfama, in deze volkse wijk valt de uitbundige versiering op. We kuieren nog wat door deze wijk en gaan daarna nog eens lekker eten in ons vertrouwd restaurantje. Door een babbel met de serveerster loopt het wat uit en wordt het haasten naar het hotel en daarna naar de luchthaven. Twee uur op voorhand (B-Light) komen we daar aan en stijgen op rond 20 uur, een half uur vertraging. Omstreeks middernacht landen we in Zaventem en door de diensten van Aalst airport co. zijn we snel thuis.

30/12/2011 0

Parijs, stad van het licht (Begin juli 2005)

Donderdag 29 december 2011.

Een gelukkig 2012 aan ieder van jullie.

Veerle en Stef

Om naar Parijs te gaan is de Thalys een prima vervoer.
Op korte tijd ben je in het hartje van Parijs. Zo deden we dus begin juli 2005.
Vrijdag 1 juli 2005,
Omstreeks 11u30 vertrokken waren we ruim op tijd om nog s’namiddags Centre Pompidou te bezoeken. Daar vonden we prachtige kunst in al zijn vormen; schilder- beeldhouw- geluidkunst, design en nog veel meer. Heel boeiend. Snel nog iets eten en dan terug naar ons hotel. Dit hotel met de veelbelovende naam“Hotel de Paris” in de rue de Maubeuge was echter een teleurstelling. Vooral het ontbijt s’morgens trok op niets. De centrale ligging was het enig voordeel.
Zaterdag 2 juli 2005
s’Morgens gingen we richting Le Louvre. Dit gebouw is indrukwekkend. Maar wat we binnen zagen grenst aan het ongelooflijke. Werken van de oudheid Egypte Griekenland enz… over de middeleeuwen en vroeger tot de eerste helft van 19de eeuw met prachtige werken zoals Mona Lisa en de Venus van Milo er slechts enkele zijn. Dit museum is samen met De Sint-Pietersbasiliek in Rome een van de meest verrassende monumenten die ik ooit heb bezocht.. Eens buiten zetten we onze tocht verder en langs de Seine kwamen we op het Ille de la Cité met zijn mooie Notre Dame. Toen slenterden we terug om uiteindelijk via de Champs Elisée de Arc De Triomphe te zien. Deze beklommen we en hadden een prachtig uitzicht daar. Toen nog even eten en dan opnieuw naar ons hotel terug.
Zondag 3 juli 2005
Vandaag staat Musée d’Orsay op het programma.
Dit museum maakt deel uit van de voordeel-tickets die bij onze trip hoorden. Toch de eerste zondag van de maand is het bezoek gratis en ons ticket van genen tel. Dus aanschuiven maar. Toch dit aanschuiven wordt beloond met een collectie van prachtige kunstwerken van grote kunstenaars zoals Van Gogh, Monet, Cézanne, Degas en vele andere…
Verbluffend, na wat we gezien hebben in het Le Louvre is het haast ongelooflijk dat men hier nog zo’n keur van kunstwerken bij elkaar heeft gekregen, wat een weelde. Hierna stappen we richting Mont Martre en de basiliek Sacre Coeur. Het is stevig klimmen en eens voorbij de Moulin Rouge zijn we er snel. De wijk is heel pittoresk met veel boetiekjes en restaurantjes. Na dit bezoek dalen we weer af naar de Seine om ze te volgen tot aan de Notre Dame. Daar is er vanalles te doen roller-scaters doen er hoogspring-wedstrijden. Wat later beklimmen we de toren van de Notre Dame en genieten er van het prachtige uitzicht. Na dit alles krijgen we honger en zoeken een gezellige brasserie om er eens lekker te eten. Brasserie Julien beantwoordt 100% aan onze verwachtingen.
Na een lekkere maaltijd gaan we terug naar ons hotel om er onze laatste nacht door te brengen.
Maandag 4 juli 2005
Deze dag, die er in feite maar een halve is, is volledig geweid aan de koopjes. Galleries La Fayette here we come.
Daarna brengt de Thalys ons opnieuw naar België. Dit kort bezoek aan Parijs was fantastisch en het is niet voor niets dat we er in 2006 opnieuw neerstrijken!!

29/12/2011 0

Op verplaatsing…de Kastelenroute (rond Destelbergen)

Donderdag 10 november 2011

Zo voorjaar zo najaar. Werkelijk er komt blijkbaar geen einde aan. Wordt het stilletjes aan wat frisser de zon blijft van de partij en schotelt ons prima fietsweer voor de wielen. Ik ga dan weer opnieuw op zoek naar een leuke fietstocht. Op de site van toerisme Oost-Vlaanderen trekt de kastelenroute mijn aandacht. Met zo’n 48km vrij vlak lijkt deze mij aangewezen om eens aan te doen.
Het is zo’n kwart voor één na de middag als we in Destelbergen een plekje zoeken voor ons A-ken. Op een wip zijn de fietsen uitgeladen en starten wij de kastelenroute.
Voor het gemeentehuis (meteen het eerste kasteel) leert dit standbeeld ons dat we het territorium van Reinaert de Vos betreden.
Langs de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuwkerk rechtover het gemeentehuis starten we de rit.

De pret wordt echter snel verstoort door werken aan het rioleringsnet.

Nu we treuren niet lang en maken een ommetje langs het mooie Damvalleimeer en komen zo…

..op de Meerkenshamstraat.
Rechts verschijnt het mooie Walboskasteel.

De Meerkenshamstraat brengt ons een eerste keer naar de Schelde. Maar eerst genieten we van het uitzicht op het fiere Gent. De St.Baafskathedraal, het Belfort en de St.-Niklaaskerk torenen aan de einder, echt indrukwekkend.
Nu draaien we de Scheldeoever op.
In een weidse bocht volgen we de loop van de Schelde die hier stilletjes aan dichtslibt.
Even voor de Heusdenbrug verlaten we het Scheld en fietsen over een kasseiweg naar het kasteel Stas de Richelle.

Deze vergane, gekortwiekte glorie troont eenzaam ietwat verdwaald in dit landschap.
Dan vergaat het Kasteel Les Goëlands beter. De streek is hier dik bezaaid met zo’n stulpjes.
Onze fototoestellen zijn nog maar weggeborgen of daar staan we weer voor een kasteel of kasteelhoeve in dit geval.
Dit kapelletje is een welgekomen afwisseling.
Evenals het tolhuis uit 1653 dat ons verleidt met zijn eenvoudige schoonheid. Gewoon mooi!!
Snel doorkruisen we Heusdendorp om haast onmiddellijk…
…veld en bos op te zoeken. Dit dennenbos ziet er wat aftands en uitgeleefd bij.
Dit hert ondergaat gelaten zijn gevangenschap.
Opnieuw vlijt de route zich langs de schelde. Aan de overkant priemt de Sint-Martinuskerk van Melle door de boomkruinen.
Ook dit kwartet viervoeters kan het mooie weer waarderen.
We fietsen nu richting Laarne, nee heb geen schrik dit zijn geen Jurasic-park toestanden. Gewoon het familiepark Harry-Malter.
We rijden nu tussen de bloementelers. Serres sieren het uitzicht. Veel van de begonia’s die de Gentse floralien opfleuren komen van hier.
Bij het binnenfietsen van Laarne worden we opnieuw op een kasteel getracteerd. Kasteel van Laarne.
Gedreven door een scherp hongergevoel besluiten we even te stoppen in Laarne. Hier de Sint-Machariuskerk.
en het statige gemeentehuis waar we onder een stralend zonnetje…
…onze koffiekoeken, die we bij een plaatselijke bakker, kochten verorberen.
Na dit vier(drie)-uurtje peddelen we verder en zitten we snel weer in het veld.
In het veld hier gaat het echter mis. Door het volgen van de aanwijsborden verlaten we de track.

We doen een eerste maal Kalken aan. Dit is echter eerder dan verwacht. Normaal hadden we nog een eind langs de Schelde moeten fietsen.
Als we een lus maken en vrij snel op hetzelfde punt in Kalken aankomen, besluit ik terug te keren naar het punt waar de track verschilt met de aanduiding op het bord. Inderdaad wat verder loopt de track opnieuw synchroon met de aanduidingen.
En ja voor een derde keer volgen we de Schelde. Hier is een mogelijke reden voor het gedraaide aanwijsbord. De dijk wordt blijkbaar opgehoogd en het fietspad ligt open. Wij wagen het erop maar ik kan mij voorstellen dat het niet te doen is als men hier aan de slag is.
We stampen en duwen ons verder tot Schellebelle.
Waarna het langs een bloedmooie kalkenvaart terug naar Kalken gaat.
Blijkbaar is tijdens het uploaden van de routetrack naar mijn Garmin een groot deel verloren gegaan. Op aanwijzing van een bewoner van Kalken nemen we dan maar de grote baan terug naar Destelbergen. Maar als we Wetteren naderen blijkt het een dubieuze aanduiding. Ik besluit de route terug te rijden.
Door een gelukkig toeval komen we toch terug op de juiste route terecht. Inmiddels is het donker geworden en in met een fikse vaart fietsen wij verder.
Ondertussen verschijnt een volle maan vanachter de horizon. Tiens verklaart dit misschien onze dwalingen?
Wat zijn we blij als we zonder ongelukken onze omzwervingen tot een goed eind brengen. Het is nog maar 17u34 maar inmiddels is de nacht al ingevallen.

Door al dit trammelant hebben we de route moeten inkorten en lijkt het mij niet billijk om een beoordeling te geven. Wat we gezien hebben, zo’n 80%, lijkt wel veelbelovend. Het zal dus geen beproeving zijn als we deze tocht later nog eens fietsen, integendeel het is eerder een mooi vooruitzicht.

Enkele interessante links:

Bij de familie de Koning vond ik een interessante beschrijving van de Kastelenroute.

Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland

Op de site van Destelbergen vond ik volgende beschrijving.

Op dezelfde site een opsomming en beschrijving van de kastelen van deze route

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

12/11/2011 0

De Keureroute (Rondom Groot-Merchtem)

Zaterdag 1 oktober 2011

Ook het begin van oktober wordt opgefleurd met een mooi nazomerweer. De temperaturen lopen mooi op tot wat boven de 25°. Onze fietsen schreeuwen dan ook om de wielen te strekken en op pad te gaan. Bij het fietsen van “Leirekensroute” kruisten we de Keureroute. De route zelf is zo’n 37km en de tocht via Leireken is zo’n 15km wat samen zo’n 67 km is. Wel een stevige tocht maar we wagen het erop.
Het is wat na 14u als we de Leirekensroute, de fietsader tussen Aalst en Steenhuffel, opdraaien.
Het gaat echter niet tot Steenhuffel even voor Peizegem gaat voor ons de Keureroute van start. Geen slechte startplaats, rustig dorp met veel parkeerruimte. Wat buiten het dorpscentrum dit zicht op de Onze-Lieve-Vrouw onbevlekt ontvangen kerk (volgens Veerle mag ik er een voorbeeld aannemen).
De trouwe volger van deze blog weet het al: Christo was….
Diezelfde trouwe volger kent onze voorliefde voor al wat manen heeft, hinnikt en als enig dier in plaats van poten benen heeft. Op de achtergrond verschijnt…
…het Hof ten Houte. De Donjon is een prachtig gebouw. Zijn verschijning zowat midden de velden heeft iets verrassend.
Op verschillende plaatsen wordt de Keureroute verrijkt met gedichten van Jeugd en Poëzie een vereniging uit Merchtem. Hier het eerste gedicht van Jan Dertaelen 16 jaar toen hij dit gedicht schreef.
Zelden een ezel zo pienter zien kijken. Bijna te slim.
De landbouwers maken gebruik van de laatste mooie dagen om het hooi in de schuren te hebben.

De Keureroute maakt een bocht rond en door de buitenwijken van Peizegem waarna we terug de velden opzoeken.
Meteen worden we vergast op enkele mooie vergezichten.
Een paar stevige vleeskoeien vredig aan het grazen.
Daarvoor fiets een mens eigenlijk. Voor zo’n beelden te zien en in de natuur te zijn. Het brengt me tot rust na een stressvolle week.Het Robbroekhof een mooie herenboerderij. In prachtige staat. We rijden een lus en ik verdenk de makers van de Keureroute ervan die speciaal ingelast te hebben voor dit hof.
We fietsen nu in de velden tussen Merchtem, Meise en Wolvertem richting Brussegem.
Christo was not here!
Ondertussen wint de tocht aan karakter en geregeld gaat het stevig omhoog. Soms ook op onverhard. De kiezel maakt het nog wat pittiger.
Eens boven aangekomen stuiten we op dit Kapelletje ter ere van Onze lieve Vrouw ter Nood. Patroonheilige van de dringende sanitaire stops.
Hier opnieuw poëzie. Dit gedicht van Anne De Boeck 17 jaar bij het schrijven.
Even moeten we langs en over enkele grotere verkeerswegen. Al met al is het niet te druk. Kort daarna genieten we weer van schitterende panorama’s. Lijkt het nu niet echt hoogzomer.
De temperatuur schommelt rond zo’n zalige 26°.
Op de heuvel rechtover dit duo, den dikken en dunne.
Ook in deze route zitten er enkele kasjkens waar het leuk peddelen is. Zoals hier in Brussegem.
Hier ook jeugdig rijm van Floor Deroo 20 jaar.
De Sint-Stefanuskerk pronkt in het midden van dit pittoresk Vlaams-Brabants dorpje.
Nog maar juist Brussegem achter ons gelaten of beneden in de vallei duikt het gehucht Hamme op. Als je goed kijkt zie je op de achtergrond de contouren van de eerste “buildings” van de grootstad.We duiken naar beneden om te stoppen voor de barokke Sint-Jan-de-Doperkerk.
Maar in hetzelfde Hamme steekt wat schoonheid betreft dit prachtig Sint-Gudulakerkje compleet met ietwat scheefgezakte zerken de Sint-Jan-de-Doperkerk naar de kroon.
Tijd voor een poëzieken. Lia Thomas 18 jaar.
Via een veldbaan gaat het nu opnieuw hogerop.
Eens boven zien we opnieuw hoe langzaam maar zeker Brussel komt aanzetten. Ik denk dat het contrast tussen deze immense flatgebouwen en het lieflijke Sint-Gudulakerkje, wat verder, een idee geeft van het waarom van de strijd tot behoud van eigenheid die nu aan de gang is in Vlaams-Brabant.
Wij laten het niet aan ons hart komen en duiken naar…ja niet omhoog.
Een buitenbeentje wil overwinteren.
Meer dan verwacht is dit een pittige tocht, zo’n bank om even uit te rusten en van een geweldig zicht te genieten is dan ook welkom.
Ook in de streek ingeweken. Meteen niet het meest authentiek dier maar het geeft dan wel weer kleur in de velden.
Deze reusachtige stapel kisten laat een goede oogst vermoeden.
Merchtem, het moederdorp van deze route komt in het vizier.
Via veldwegeltjes en kasjkens maken we eerst een omtrekkende beweging langs de buitenwijken.
Margaux Coenen pleegde dit gedicht toen zij 17 jaar oud was.
En dan steken we door naar het Centrum van Merchtem.
Op deze mooie, heraangelegde rotonde staat een gerenoveerd kapelletje.

Wat verder fietsen we door het Lijsterberkpark. Heel gezellig en proper onderhouden. Leuk om even een frisse neus te halen.
Het blijft nu vlak en nog even en we zijn opnieuw aan het punt waar we de keureroute startten.
Stilaan keert de rust op de velden terug.
Leireken doet zich tegoed aan een langzaam wegzakkende zon en brengt ons terug naar huis.

Thuis worden we wat weemoedig. Waarschijnlijk is dit het laatste zomerse weekend. Stilaan worden de dagen korter, de nachten frisser. Een prachtige lente, een ondermaatse zomer en een herfst die het weer wat goed maakte, het is weer voorbij.

Nu nog even een beoordeling. De Keureroute heeft me verrast. Is ze maar 37km lang, ze brengt een overvloed van bezienswaardigheden. Mooie Vlaams-Brabantse dorpjes, prachtige vergezichten en het landelijk leven het wordt allemaal voorgeschoteld. Er dient enige inspanning voor geleverd maar des te groter de voldoening. Na de Pajotse Panorama’s opnieuw een aanrader in de groene gordel. Ook de Keureroute gaat met een 9.5/10 lopen.

Enkele interessante links:

Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland

Bij toerisme Vlaams-Brabant kan je terecht voor fiets- en wandeltochten of lekker eten je noemt het maar op.

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Bij Tour de Frans (de king of knooppunten) worden de fietsknopen aaneengeregen dat het een lieve lust is.

Een streekgenoot met een flashy site : Dj!no

De familie De Coninck, op hun blog valt er altijd wel wat te beleven: Fietsen met de Familie de Koning

11/10/2011 0

Op verplaatsing… De Maerlantroute

Maandag 26 september 2011

Het nazomeren blijft duren en na de Doornpanneroute wordt het tijd om nog eens op verplaatsing te gaan fietsen. Voor ik deze blog begon fietsten we al meermaals de Maerlantroute. Ik denk dat deze route bij de klassiekers onder de poldertochten mag gerekend worden.

Juist na de middag parkeren we ons A-ken op een ruime parking(-oost) even buiten het centrum van Damme. Meteen knopen we aan met de route en komen zo op het mooie stadsplein. Mede door de warme nazomerzon heerst er een gezellige drukte op en rond de verschillende terrasjes.

Wij laten deze drukte aan ons voorbijgaan en verlaten Damme en worden onmiddellijk gecharmeerd door de zachtglooiende polders.
Wat er den dag van vandaag allemaal aan uw deur komt! Nee we geven niet!!

Op weg naar Moerkerke, dat we niet echt aandoen, en de Leopoldsvaart kruisen beekjes onze tocht. Ondanks het middaguur werpt de zon al lange schaduwen over het land (eind september!).

Aan dit knus, diep in de polders weggedoken fermetje merken we de landelijke variant van de rolstoel op.

Kapelletje getekend door den scheven architect.

We trappen flink verder en wat later steken we de Leopoldsvaart-Oost over en blijven maar kort langs haar oever rijden.

Ja… nu gaat het richting Lapscheure.

Lapscheure is een klein polderdorpje,had het niet deze vrij grote kerk we waren er door zonder dat we het hadden gemerkt.

Nog steeds langs landelijke, maar goed berijdbare wegen, flirten we met de Nederlandse grens.

Op de velden wordt er naarstig gewerkt. De boeren willen van de laatste mooie dagen gebruik maken om alles winterklaar te krijgen.

Een blond 2PK-tje

Van blond geweld gesproken!!

Aan de overkant vervolgen we de tocht langs het jaagpad van de Damse vaart.

Opnieuw steken we over, deze maal vergt het minder van ons Veerleken haar armkracht.

De tocht brengt ons aan de oude stadsmuren van Sluis.

Normaal laat de route het centrum van dit mooie vestingstadje links liggen. Wij zondigen echter en doen even het centrum aan. Na een tas( bakkie?) koffie met een stuk warme appeltaart keren terug in het gelid

Weer in het veld worden we geconfronteerd met het rooien van de poters en andere patatten.

Iets minder gekend, maar ook verrassend mooi Aardenburg.

De Onze-Lieve-Vrouwekerk. Door het rechttrekken van de foto heeft de torenhaan zijn kam erbij in geschoten.

Heb mijn 2 stappers moeten tegenhouden of ze stapten er zo binnen. Ze mokken nog altijd.

Na Aardenburg gaat het terug naar Belgenland. Juist over de grens aan “de Tol” dit vissend koppel.

Middelburg het volgende stadje op de route. Dit stadje niet verwarren met het merkelijk groter stadje dat we aandeden op de Rammekensroute en de Valkenisseroute te Walcheren vorig jaar.

De plaatselijke schandpaal, wat in onbruik geraakt volgens een plaatselijke bewoner van Middelburg. Volgens diezelfde bewoner zou ik mogelijks voldoen aan de voorwaarden om aan deze paal gebonden te kunnen worden. Hij is inmiddels aan de beterhand.

Opnieuw volgen we de loop van de Leopoldsvaart.

Waarna we weer de velden induiken.

Nu gaat het door Donk een deelgemeente van Maldegem. Ook hier heeft de torenhaan het rechtrekken van de foto niet overleefd.

Surogaat.

Dan weer echt.

De Sareptakappel doet ons aan Gaudi denken.

De tocht blijft ons langs schilderachtige plaatsen brengen, hier in de omgeving van Moerkerke.

En ge hebt daar geen vuil van! Vivenkapelle.

Mooie kloostergebouwen in Neogotische stijl (dank U wikipedia).

We zetten er nu stevig de vaart in.

Het wordt al wat frisser en in mijn buik grolt er een beer.

En ja hoor door de bomen verschijnen de contouren van Damme. Nog even fietsen en we zijn terug aan de parking. Vrij snel liggen de fietsen in de koffer en rijden we naar het centrum.

Van de drukte van deze namiddag is er haast niets meer te bespeuren. Het is ook even zoeken om nog een restaurant open te vinden. Maar in de “Damse Poort” schuiven we onze benen onder tafel en genieten van een lekkere visschotel. Lekker eten en vriendelijke bediening aan een schappelijke prijs. Tijdens het eten keuvelen we wat na over de Maerlantroute. Het is een aangename route. De wegen zijn met momenten vrij smal maar steeds goed berijdbaar. Er zit vrij veel afwisseling in de tocht en 52km plat vraagt geen uitzonderlijke conditie om de tocht tot een goed einde te brengen. 8.5/10 lijkt mij een mooie score.

Enkele interessante links:

Bij de familie de Koning vond ik een leuke beschrijving van de Maerlantroute.

Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland

Bij toerisme West-Vlaanderen ligt er ook een pak informatie te rapen.

Nog altijd over de kust deze site Westtoer

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

05/10/2011 4

Pajotse panorama’s

Zaterdag 24 september 2011

Ik ga jullie mijn beklag over afgelopen zomer besparen. Neen, dan steek ik liever de loftrompet af over de start van het nieuwe seizoen. Leve de herfst moge hij 2011 zegenen met vele mooie na-zomerkens. Ziezo dit moest mij van het hart. En ja hoor de afgelopen dagen zijn zonovergoten en dan gaan we op zoek naar een leuke fietstocht. Het is bij “toerisme Vlaams-Brabant” dat we de Pajotse panorama’s treffen. De streek die deze tocht doorkruist is ons welbekend. Zowel de Boerekrijgroute als de Valleitjesroute verkennen hier het pajottenland.

Daar ik s’morgens gewerkt heb hou ik eerst een siest in onze tuin. Het is dan ook al 15u als we langs onzen Dender aanzetten richting Liedekerke en knooppunt 10.

We zijn niet de enigen die van het mooie weer willen profiteren. Ook vele vissers hebben de Dender gekozen om hun geliefde hobby uit te oefenen. Ik meen totzelfs een visgeurtje te herkennen of is het al het vilbeluik van Denderleeuw dat zich laat ruiken.

In Okegem zijn de mannen van de burgerbescherming van Liedekerke van de partij. Die gaan wat oefenen met hun rubberboot.
Op de andere oever wachten deze wilde ganzen lijdzaam op het vertrek van de vissers, om ook hun duitje in de zak te doen om het visbestand binnen de perken te houden.
Inmiddels zijn knooppunten 10, 85 en 86 al achter de rug. De tocht wordt met het verlaten van de Denderoever meteen pittiger. Het eerste panorama wordt on voorgeschoteld, het is meteen smullen. Ninove met zijn Groene Koepel.
Aan de andere kant schittert de Sint-Gaugericuskerk van Pamel.

Wat verder drummen deze Brabantse boerepaarden om op de foto te kunnen. Dit streekproduct zal nog meerdere keren onze tocht opfleuren. Ik vind het prachtige beesten.
We kruisen wat later de Ninoofsesteenweg en trappen daarna flink door langs veldbanen en dorpsteegjes door een prachtige omgeving.

Het stijgt hier stevig, in Tomberg een gehucht van Roosdaal besloot men enkele decennia geleden, naar aanleiding van de toenmalige afkoeling van de aarde om een teleferique bij het Berchembos te installeren. Zo zou menig ski-fanaat hier afzakken om zijn ding te doen. Toen sloeg het klimaat om en naar het schijnt wordt er nu druk gediscussieerd over de plaats waar het toekomstige strand moet komen. Wordt vervolgd.
Carrière als skipiste gemist, maar morgen misschien Tomberg-bad.
We zetten onze tocht verder en ronden punt 89. Nu klimmen we door het Berchembos richting de Woestijn.
Opnieuw wordt ons klimwerk beloond met een mooi vergezicht.
Christo was here!!!
De Woestijnkapel, van hier gaat het terug neerwaarts.
Het tempo gaat flink de hoogte in, neerwaarts weet je wel. Knooppunt 60 ligt zo achter ons en het is pas iets voor punt 40 dat we even stoppen om dit kapelletje te kieken.
In deze kudde schapen krijgt het er eentje letterlijk op haar heupen.
Ook knooppunt 40 moet er aan geloven, wat verder torent de IJzeren man van Kester boven de bossen uit.
Ineens voelen we ons bespied.

Juist na knooppunt 14 en even voor het binnenrijden van Gooik dit dilemma.

In Gooik is het jaarmarkt, ik bespaar jullie de verschillende kraampjes met prullerij allerhande…

…maar deze sennenhond en zijn baasje wil ik jullie niet onthouden.
Deze prachtig onderhouden VW 1500 is de voorbode…
…van een rits mooi onderhouden old-timers zoals deze Mercedes-Benz (voorloper van ons A-ken).
Ook deze MG zou ik wel in mijn garage willen.
Wat verder staat deze messcherpe Lotus Esprit te blinken.
Na al dit moois murwen we ons uit de drukte en vervolgen onze fietstocht.
Mooie boerenpaarden in alle kleuren en maten. Wij fietsen verder naar knooppunt 15.
Het prachtige weer kan wel niet verhullen dat de herfst voor de deur staat. Stilaan komen de zachte herfstkleuren opzetten.
Na een hevige klim komen we voorbij het Krekelhof. In dit etablissement kan er bij een goede pint of glas wijn lekker gesmuld worden. De knooppunten volgen nu elkaar snel op punten 15 en 16 leiden ons naar Onze-Lieve-Vrouw Lombeek.

Op sommige momenten lijkt het meer lente dan herfst. Zoals in de bergenbroeckstraat waar we dit leuk tafereel kieken.
Deze 2 kalkoenen genieten van hetzelfde schouwspel.
Ook deze billeman deelt de weide, een mooi allegaartje.
Opnieuw tijd voor een panorama. Op de oude Geraardsbergse baan, bij het naderen van knooppunt 15.
Haast zomerse taferelen, wat hebben we ze toch gemist dit jaar.
Een resem porche speedsters (replicas?) razen ons voorbij.
Het fruit is quasi plukklaar, lijkt me een mooie oogst. Ondertussen fietsen we tussen knooppunt 15 en 16 het blijft goed vooruitgaan.
Tussendoor een kapelletje, dit exemplaar lijkt voorzien van een stevige, weliswaar groene, haardos. Schril contrast met de heilige maagd(replica?) binnenin.
Christo was here!!
Van zo’n rust word je zelf helemaal relax, het maakt fietsen zo bijzonder.
Ter hoogte van knooppunt 78 rijden we Eizeringen binnen. Het mooi gerestaureerde kasteel Neufcour.
De Sint-Ursulakerk, meteen ook een mooi panorama.
We kruisen opnieuw de Ninoofse steenweg en peddelen voorbij knooppunt 78. Inmiddels is het al 18u15 voorbij en langzaam zakt de zon kimwaarts.
Door wegenwerken en dorpskernvernieuwing dienen we in Strijtem even van de fiets, meteen een mooi moment om de Sint-Martinuskerk in gloed van de ondergaande zon te fotograferen.
Ook het koetshuis baad in de roze gloed.
Even buiten Strijtem ligt de kapel van de 7 beuken langs de route, het is niet meteen de mooiste kapel die ik ooit zag.
Ook Maria lijkt me niet zo gelukkig met haar situatie daar. Ze lijkt me wel een smeekbede te doen om uit de kapel weg te mogen.

Hoog boven de kapel geniet deze paraglider dan weer van een haast onbeperkte vrijheid en fantastische panorama’s.

Wij mogen dan weer genieten van dit mooi vergezicht op Borgt-Lombeek.

Bijna 19u loopt de Pajotse Panorama’s-tocht op zijn einde. We overwinnen nog een flinke klim, wat Veerle duidelijk blij maakt. Het is op een boogscheut van knooppunt 64. Op naar 10.
Nog even langs kasjkens en enkele dorpswegen tot knooppunt 10.
Knooppunt 10 is meteen het einde van de Pajotse panorama’s. Wij dienen nog een 10-tal kilometers terug. De meeste daarvan liggen langs de Dender.
De Sint-Amanduskerk ook badend in het late zonlicht.
Gedreven door het late uur houden we een stevig tempo aan. Maar als we in de Wellemeersen de Galloway runderen zien grazen stoppen we toch even om ze te kieken. Meteen zijn we terug in Erembodegem.

De Pajotse panorama’s is voor mij de mooiste fietstocht in de streek van Liedekerke, Roosdaal, Gooik en omliggende. Je vindt er het beste uit de Boerekrijgroute, Valleitjesroute en andere Groene koepels. Zeer pittig, maar met fantastische vergezichten als beloning, verdient deze route een 9.5/10 en kan ik ze iedere ietwat geoefende fietser aanbevelen. Voor ons was het prettig opnieuw aanknopen met lekker, stevig fietsen.

Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 10 – kp 85 – kp 86 – kp 89 – kp 60 – kp 40 – kp 14 – kp 15 – kp 16 – kp 78 – kp 64 – kp 10

Enkele interessante links:

Om zelf je knooppuntentocht samen te stellen of de kaartgegevens naar GPS-formaat over te brengen (één van mijn favorieten) : Fietsnet

Bij toerisme Vlaams-Brabant ligt er ook een pak informatie te rapen.

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog: Fietsen met de Familie de Koning

01/10/2011 0

Op verplaatsing…de Doornpanneroute (Nieuwpoort-Veurne-De Panne-Koksijde)

Dinsdag 16 augustus 2011

Wat een zomer? Het lijkt maar niet te lukken bakken regen wordt er over ons landje uitgestort en als er al eens wat beterschap is duurt dit een dag of twee waarna de hemelsluizen opnieuw volop open gaan. Dit alles om te zeggen dat er nog niet veel gefietst werd de laatste weken. Maar voor het weekend van 15 augustus wordt er beterschap beloofd. Nu beter… maandag 15 augustus is de enige dag die het predicaat zomerdag mag opeisen zaterdag en zondag was meer willen dan kunnen. Veerle en ik wachten echter tot dinsdag om nog eens een fietstocht aan de kust te plegen. Mijn oog valt bij Tour de Frans op de Doornpanneroute. Als ik bij Djino dan nog een lovende beschrijving en een kwotering van 8 vind ligt ons besluit vast.

Juist op de middag 12u rijden we de parking voor het Albert I- monument op. We halen onze fietsen uit ons A-ken. Ja we hebben ons oud A-ken ingeruild voor een nieuw exemplaar en in afwachting van de installatie van een trekhaak gaan onze giant’s in de koffer. Deze is wel wat groter dan bij ons vroeger A-ken.

Langs de IJzer staan deze huizen en graanmolen in de zo typische lichtbruine baksteen uit de streek.

Ook oorlogsmonumenten zijn eigen aan de streek.
Met dit mooi kunstwerk wordt het waterpeil geregeld. Vandaag volstaat 1 opgetrokken schotbalk. Wij fietsen verder.
Eens voorbij de ganzenpoot gaat het richting kanaal Nieuwpoort-Veurne.

Ter hoogte van knooppunt 7 fietsen we voorbij de oude spoorwegbedding Frontzate. We fietsten er al eens naar Diksmuide.
Maar nu blijven we op het jaagpad langs het kanaal Nieuwpoort-Veurne dit deel wordt ook de schapewegel genoemd.

In Wulpen ter hoogte van de Florizoonebrug zien we aan de overkant het fietscafe “Wielrijdersrust het dorstige hart“. Tijdens onze beaufort-saga in 2009 fietsten wij hier al eens.
Veurne doemt op aan de horizon.
Dichterbij trekt een polderhoeve onze aandacht.
Ondertussen verschijnen er dreigende wolken ten tonele.
Maar het doet geen afbreuk aan dit prachtig patrimonium.
Waar je ook kijkt zie je prachtige gebouwen.
Er zijn er hier nog die hun ogen niet uitgekeken krijgen.

Nog in Veurne kiek ik op een klein kerkhofje, juist buiten het centrum, dit soldatengraf.
Stilaan ebt de dreiging van een fikse bui weg en Na het mooie Veurne duiken we de polders in.
Het Klokhof een vrij grote boerderij.
Aan den einder kondigt zich onze volgende halte aan.

Adinkerke gekend voor het Plopsaland (het vroegere melipark) heeft ook zijn soldatenkerkhof.
Van Adinkerke gaat het nu door het Calmeynbos naar De Panne. Een jonge enthousiasteling tracht Veerle bij te benen.
Met het bereiken van de Sint-Pieterskerk zetten we meteen ook wiel in De Panne.
Achter de “houtsaegerduinen” (moderne schrijfwijze) duikt een villawijk op zoals we ze hier nog zien.We draaien van de Nieuwpoortlaan weg en rijden de villawijk binnen. Deze modernistische villa moet op de foto. “Le Carbet”of “de Scheepswerf” is de naam van deze speciale woonst. Architect Marcel Leborgne.
We zigzaggen verder door deze villawijken. Aan het museum “Paul Delvaux” stoppen we om onder een terrasje van de terugkerende opklaringen(en van een blonde Leffe) te genieten.
We zwalpen zodoende (het zwalpen wordt veroorzaakt door het volgen van de knooppuntbordjes en niet door de blonde Leffe) naar Koksijde. Het mooi gerenoveerde Ten Duinenmuseum is een absolute aanrader zeker onder de huidige weersomstandigheden.

Op een boogscheut verder de Onze-Lieve-Vrouw-ter-duinenkerk. Altijd gedacht dat dit een basiliek was, tja…
Nu terzake: we fietsen door het beschermd duinengebied naar waar deze fietstocht wordt genoemd. De doornpanne, bij goed weer heeft het iets zuiderlijks iets Provençaals.
Ondanks de naam moeten we op zeker moment het mooie doornpanne verlaten. We richten het voorwiel richting Oost-Duinkerke. Ook hier een kerk die voor basiliek had kunnen doorgaan de Sint-Niklaaskerk.
Achter de duinen in de eerste polders dit scoutskamp. Hopelijk krijgen ze nog wat mooie dagen.
Bij het oprijden van de Polderstraat stopt het laveren door smalle straatjes. Nu gaat het flink rechtdoor, langs het Hannecart-bos naar Nieuwpoort.
Ja rechtdoor dat gaat snel, op een ik en een gij zijn we in Nieuwpoort aan de IJzermonding.
In de jachthaven vinden we ook een oude bekende op onze weg. Dit kunstwerk maakte deel uit van Beaufort03 zie onze saga.
Nieuw echter is dit vastgoedproject. In een stijl die aan de zuiderse staten van de USA doen denken zijn deze appartementsgebouwen opgetrokken. Zeer speciaal!!!
We verlaten het mooie fietspad naast de IJzer (mogelijks het mooiste pad aan de kust). Meteen trekt een speciaal gebouw onze aandacht.
Achter de vissershaven, ik mis hier wat de glamour van het vastgoedproject, fietsen we naar de zeemijn.
Na de zeemijn dit plein met fonteintjes (kaaiplein)die geregeld actief worden en fikse waterstraal omhoog spuiten. Tot groot jolijt van vele peuters die niet liever doen als er door lopen. De laatste jaren heeft Nieuwpoort zich op de kaart gezet als badstad. Talrijke kunstwerken staan her en der opgesteld. De promenade naast de IJzer kent in België zijn gelijke niet. Nee dit is helemaal niet meer het Nieuwpoort van uit mijn jeugd. Maar toch heeft het niet dat protserige zoals bij voorbeeld Knokke en blijft het toegankelijk voor iedereen. Leuk.
Nieuwpoort verloochend zijn roots niet.
Nu met de twee voeten weer op de pedalen. We naderen het Albert I-monument wat meteen het einde inluidt van deze tocht.
Het is nog maar kwart over vier in de namiddag. We besluiten nog eens naar het strand te trekken om er nog wat van de zon te genieten. Wel het was zeer leuk weer eens aan onze Belgische kust te zijn. De doornpanneroute is een leuke tocht, de bewegwijzering (knooppunten) laat geen enkele steek vallen. Sporadisch moet er een drukke verkeersweg gekruisd worden. Steeds is de baan goed berijdbaar en dit in alle seizoenen. 40km plat is door de meesten onder ons te doen. Dus deze route verdient een 8.5/10. Als je in de buurt bent dien je zeker deze tocht te fietsen
Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 9 – kp 8 – kp 7 – kp 6 – kp 5 – kp 68 – kp 2 – kp 1 – kp 65 – kp 66 – kp 82 – kp 67 – kp 8 – kp 9