Zondag 22 juli 2012
Het is weer al 3 weken geleden dat we de eerste Scheldeverentocht fietsten. Inmiddels is er al heel wat water naar zee gestroomd. Maar het weekend van onze nationale feestdag beloofd zonnig te worden. Inmiddels is het bij toerisme Oost-Vlaanderen bestelde brochure in onze bus gevallen. Het vervolg lijkt zeker zo aantrekkelijk. Dus jullie kennen het verhaal al. Fietsen achterop en op naar Baasrode.
Ook in Baasrode respecteert men de traditie dat er, in het jaar van de gemeenteraadsverkiezing, niet op een cent let als het maar naar wegenwerken gaat. Het is zoeken naar een parkeerplaats en op de route komen vraagt ook het nodige zoekwerk. Waneer krijgen wij fietsers ook recht op omleidingsbordjes. Tijdens onze zoektocht fietsen we voorbij het scheepsvaartmuseum.
Om de Schelde in al dit kluwen te bereiken moeten we langs de villa Vermijlen.
Via het briel en resten van economische activiteit gaat het nu snel Scheldewaarts.
Nog een stevige villa waarschijnkijk ook een overblijfsel van de vroegere economische activiteit. Scheepsbouw?
Nu zitten we op koers langs de brede stroom.
Maar een knorrende maag strooit roet in het eten, dus stappen we af in deze taverne om ons tegoed te doen aan een lekker bord scampi’s. Zonder roet maar overgoten met een lekkere Karmeliet en lekker wit wijntje.
Na dit alles verorbert te hebben fietsen we blijgemutst (Karmeliet!) naar Sint-Amands. Beetje vreemd, die herten in een weide en niet in een of ander bos.
Hier hebben ze hun schaapjes al op het droge.
En ja na nog een bocht verder en daar verschijnt Sint-Amands met de Sint-Amanduskerk in al haar glorie.
In tegenstelling tot op de dijken, waar er gefietst en gewandeld wordt dat et een lieve lust is, is het op de Schelde zeer rustig. Af en toe een zondagsvaarder.
Rustig dobberen op een gemoedelijke schelde. Ik kan mij zwaardere bezigheden voorstellen. Wij reden hier al eens tijdens het fietsen van de Aspergeroute en de Scheldedijkroute.
Dat het hier een toeristische trekpleister is blijkt uit alles. Het is de ene taverne na de andere.
Sint-Amands is een prachtig Scheldedorp en gezien de overvolle terrasjes zijn we niet de enigen die er zo over denken.
Bij het binnenrijden van Mariekerke (de volgende parel aan de Scheldeoever) zien we dit zeilbootje opgetuigd in een grasveld staan. Rare jongens die landrotten!
Aan de overkant is het wachten geblazen om de veerboot te kunnen nemen. Spijt dat men de fiets genomen heeft in plaats van de pedalo.
Mariekerke is ook een Scheldedorp, je ziet het aan alles.
De Schelde baadt zich hier volop in het groen. Zo wennen de palingen hier al wat aan deze kleur.
Temse aan de overkant, ik blijf het nog altijd een mooi beeld vinden.
Het onthaalcentrum de Notelaer ziet vandaag veel volk voorbij peddelen.
Opnieuw laten we een veer aan ons voorbijvaren en fietsen lustig verder.
Nu ruilen we de Schelde in voor het Zeekanaal.
Wij zijn getuige hoe dit schip de zeesluis van Wintam binnenvaart.
Een stel Canadese ganzen, Deze exoten blijken een plaag te zijn en onze ganzen van de waterlopen te verdrijven.
Onze eerste oversteek is een feit.
Op naar de volgende.
De route verlaat nu de rivieroevers en brengt ons velden, wat bebossing en last but not least kapelletjes.
Dit beeld verwijst dan weer naar de Boerenkrijg.
Dan nog de mooie witzwart laarkapel in Schelle.
Voor de kapel tegen een bloempot geleund deze trekkersfiets. Tja, dit moet een wereldreiziger pur sang zijn.
De zon begint langzaam maar zeker schaduwen te werpen, maar voorziet ons nog steeds van de nodige warmte.
Opnieuw bereiken we de fiere, brede Schelde.
Deze mooie toren behoordt aan de Sint-Bernardusabdij in Hemiksem
Dit zijn dan de abdijgebouwen.
Nu we toch bezig zijn… de ingangspoort van het domein waarin de abdij ligt.
Met het Kalabeekveer varen we van Hemiksem naar Bazel.
Nu zijn we aan de andere Scheldeoever te Bazel.
Door het lover zien we nog een glimp van het kasteel Wisselkerke.
Het kasteel licht in een prachtig domein.
Christo was here!!!
In Rupelmonde stoppen we even. Onze eerste aandacht gaat naar de prachtige barokke Onze-Lieve-Vrouwekerk.
Dan blijven we efkens staan bij het standbeeld van Mercator. Ja deze wereldberoemde cartograaf is hier geboren.
Hier een bronzen versie van de jeugdige Mercator.
Langs de getijdenmolen verlaten we het centrum van Rupelmonde.
Van Rupelmonde gaat het vrij snel naar Temse. Op de dijk zien we dit prachtig tafereel, de tuysscher en de azijnzeker. Dit zijn twee bijnamen voor de Temsenaars waar ze zo te zien toch wat trots op zijn. De schepper van dit mooi werk is Valeer Peirsman.
En dit is nog niet alles, van dezelfde ontwerper de kaailopers. De kade in Temse is echt een openbaring.
We zetten onze tocht verder langs de mooie Onze-Lieve-Vrouw kerk.
Buiten Temse gaat het naar Tielrode, opnieuw ruilen we de Scheldeoevers voor wegen door velden.
We rijden Tielrode binnen en zien al de veerboot klaar liggen. Eerst stoppen we bij “Den Toeter” afbeelding van een veerman.
In Tielrode moeten we een 20-tal minuten op de overtocht wachten, dit is het equivalent van een pint Jupiler (33cc) in het nabijgelegen “t’Veer“. Voor Veerle wordt dat een sprankelend wit wijntje. Vanop het terras van t’ Veer hebben we zicht op de Sint-Jozefkapel.
Na het verkwikkend terrasje haasten we ons terug naar de overzet. Mooi op tijd er rest ons tot zelfs een moment om terug te blikken op de toren van de Sint-Jozefkapel.
Snel zijn we over de Durme.
…waarna we onze tocht verderzetten.
We herkennen het Pillecynmonument. We fietsten hier al eerder bij het fietsen van ja…de Pillecynroute. Wat voor de hand liggend he!
Vrij snel zijn we aan de “Drie Goten”
Nu staan we voor een moeilijk besluit of we fietsen door naar Baasrode, met het risico dat we te laat zijn voor de laatste overzet, of we nemen de overzet hier aan de drie goten.
Het wordt dus de laatste keus.
Een beetje sneu, nu fietsen we terug via dezelfde oever waar we op vertrokken.
Maar lang trekken we ons dat niet aan. We geniet opnieuw van het zicht op Sint-Amands prachtig met die warme kleuren van een stilaan zakkende zon.
Het laat ons ook toe een monument te fotograferen dat we in het opgaan voorbij fietsten.
Idem voor deze gestrande schuit.
We steken een tandje bij en met een stevige vaart gaat het terug naar Baasrode. Aan de voet van Sint-Ursmaruskerk (Ursmarus een buitenaardse heilige of zo?) hebben we het nog eens over deze tocht. Het fietsen langs dit deel van de Schelde met zijn vertakkingen als het Zeekanaal, de Rupel en de Durme is een absolute aanrader. Deze tocht gaat dan ook met een 9,5/10 lopen. Hou wel het uur in het oog wil je niet voor een gesloten veerpont staan.
Voor ik nog enkele links geef eerst de te volgen knooppunten als je vertrekt uit Baasrode. Wat wij ook deden.
58-52-10-67-76-8-6-5-3-2-1-54-31-34-30-70-32-43-42-veer Hoboken-Kruibeke-49-71-72-86-74-75-76-77-91-9-50-68-57-veer Kastel-Baasrode-58
Nu de links
Onze eerste Scheldeverentocht vind je hier:
Op verplaatsing…Scheldeverentocht I
Voor meer informatie over de Scheldeverentochten en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.
Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:
Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.
Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.
Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.
