Wandelen in het Waterdunen

Op een zomerse dag zakken we weer af naar Zeeland. Deze keer hebben we een wandeltocht gepland in het uitzonderlijk natuurgebied “de Waterdunen”. De Waterdunen is een vrij jong natuurgebied. Het heeft de plaats ingenomen van een camping (Napoleonhoeve) en een groot akkerbouwgebied. De Waterdunen maakt ook deel uit van de Deltawerken die Zeeland bij stormvloed moet beschermen. Het is ook een getijden gebied met andere woorden het zoute zeewater loopt de Waterdunen binnen bij vloed om het bij eb weer te verlaten. Zodoende wordt er een specifiek gebeid met zoutwaterplanten gecreëerd .

We starten onze tocht aan de grote parking Waterdunen. Aan de overkant zien we al de ingang van het Waterdunen natuurpark.

Al gauw worden we doordrongen door de rustige sfeer die in dit natuurpark overheerst.

We stappen verder door de waterdunen en lopen richting dijk en strand.

Hier besluiten we om de Waterdunen even te verlaten en om langs dijk en strand even door te steken naar Breskens.

Na dit intermezzo steken we weer de dijk over en zetten onze tocht door het Waterdunen natuurpark verder.

Wat dieper in het natuurgebied zijn er bruggen gebouwd die ons naar de verschillende schorren en bijbehorende kijkhutten brengt, zonder dat we daar natte voeten aan overhouden.

Langzaam maar zeker brengt de tocht ons terug naar het beginpunt.

De Waterdunen zijn door zijn opzet, kijkhutten en mooie bruggen die de verschillende eilandjes tussen de schorren verbinden, uniek in zijn soort. Wij hebben er dan ook zeer van genoten. Daar wij graag op het strand lopen hebben wij deze wandeling uitgebreid naar Breskens. Wij kenden Breskens van de vele fietstochten waar we de overzetboot naar Vlissingen namen. Het was een leuk weerzien. Deze wandeling kan ik zeer aanraden. Wij hebben er sterk van genoten.

Een overzicht:

Enkele links:
Waterdunen op de officiële zeeland.nl

Ook op het zeeuwselandschap.nl staat er een mooie beschrijving

De wikipedia van de waterdunen

Zeelandvistit toeristisch deel van het officiële zeeland.com

Bezoek aan het Zwin… Knokke Heist.

Al heel lang staat het Zwin op ons verlanglijstje van bezoeken. Eind april aangespoord door het langdurig aanhoudende mooie weer besluiten we het Zwin af te vinken op dit lijstje.

We parkeren op de grote parking en gaan het onthaalgebouw binnen. Hier merken we al de moderne aanpak die men samen met de renovatie van het park heeft geïntroduceerd. Inderdaad sinds de start, onder impuls van Graaf Lippens, is het park geëvolueerd tot een moderne belevenis voor gans het gezin.

Na de aankoop van de tickets, waar we al een glimp van de expo ruimte., betreden we het park. We wandelen langs de hoge ooievaarsnesten(zowat de iconen van dit park) om verder te gaan langs kijkhutten, ooievaarstoren (moet je doen!!) en andere hutten waar vrijwilligers interessante sessies over het natuurgebeuren in het Zwin geven.

Daarna zetten we ons aan de langere wandelingen in de zwinvlakte. Door het droge weer lukt dit op onze sandalen. Maar in normale omstandigheden zou ik toch waterdichte wandelschoenen of laarzen aanbevelen.

Daarna wandelen we naar de exporuimte. Deze expo is wel echt de moeitewaard. `Wat hier op een zeer moderne, interactieve manier wordt aangeboden heeft ons sterk verbaasd. Zowel jong als oud komt hier aan zijn trekken en verlaat deze ruimte met een breder inzicht over de natuur en (trek)vogels in het bijzonder.

Machtig mooi. Ik kan een bezoek aan dit natuurgebied en zijn moderne, leerrijke accommodaties aanraden. DOEN!!!

Een overzicht:

Enkele links:

Eerst en vooral de officiele website zwin.be van het natuurpak “Het Zwin” zelf.

De eerste wikipedia, deze gaat over het Zwin als zeearm.

Er is ook een wikipedia over het Zwin als natuurgebied in Zeeland.

Op de officiele website van de provincie Zeeland is er ook een pagina gewijd aan het Zwin.

Uiteraard besteedt het agentscap Natuur en Bos inhoud aan het Zwin.

Langs het Veerse meer … Wandelen in Veere.

In Zeeland niet ver van Middelburg ligt het lieflijke dorpje Veere. Dit dorpje telt veel mooie gebouwen waarvan het gemeentehuis wellicht het mooiste van is. De grote kerk is dan weer het imposantste bouwwerk. De Cisterne (gebouwtje dat eeuwenlang dienst deed als waterput) het olijkste gebouw. We bewonderen eerst dit dorpje alvorens onze wandeling langs het Veerse meer aan te vatten.

Eventjes moeten we op en over de wallen die dit vestigingsstadje omgeven.

Daarna gaat het langs de oevers naar de kust.

Eventjes maken we een zijsprong door een nabij liggend bosje.

Wat later bereiken we opnieuw de oevers van het Veerse meer en blijven er tot we de kust naderen.

Waar het in het hoogseizoen mogelijk is om in Kamperland de overzetboot te nemen naar Veere is dit nu zo vroeg op het jaar niet mogelijk. Aan de kust besluiten we op onze stappen terug te keren.

We passen wel onze wandeling aan om te vermijden langs de identieke weg terug te keren.

Eens terug in Veere gaan we nog eens langs in de “eeterij Zuster Anna” om een lekkere pannenkoek soldaat te maken. Daarna wandelen we door het pittoreske Veere terug naar onze auto. Meteen het einde van een mooie winterse zonnedag.

een overzicht:

Enkele links:

veere.nl de officiële website van Veere

De wikipedia van Veere

Veere op mooistedorpjes.nl

Het Veerse meer op zeeland.com

De wikipedia van het Veerse meer

Wandelen tussen Cadzand-bad en Retranchement.

Op een zonnige winterse dag half februari 2022 zakken we af naar Zeeland meer bepaald Cadzand-bad om er een mooie wandeling te maken.

We stoppen even in het Noordzee-Hotel aldaar om er van hun beroemde warme appelbollen te genieten samen met een warme chocomelk. Daarna kuieren we nog wat rond langs de jachthaven en starten onze tocht langs het strand.

We verlaten het strand en via de nieuw aangelegde vakantiehuizen wijk stappen we naar de polders.

We laten Cadzand-dorp links liggen en kiezen resoluut voor de polders.

Langs de rustige verkeersvrije of -arme landwegen zigzaggen we naar Retranchement.

Eens in Retranchement begeven we ons op de wallen alwaar we een prachtig zicht hebben op zowel het pittoreske dorpje als op de natuur van de kreken.

Na een doortocht door het centrum van Retranchement ruilen we de wallen in voor de dijk van het Uitwateringskanaal naar de Wielingen, of kortweg: Uitwateringskanaal.

Wat later steken we het Uitwateringskanaal over en wandelen langs de rand van het Zwin. Bij het late avondlicht bezorgt die ons prachtige zichten tot de haven van Zeebrugge inbegrepen.

Langs het strand bereiken we weer Cadzand-bad. Meteen het einde van deze wel heel fijne wandeling. Een echte opsteker in deze donkere winterse periode.

Een overzicht:

Enekle links:

Alle wandelingen in Cadzand op RouteYou

Alle wandelingen maar nu op Cadzand.org

Wandelen langs het Zwin op de website van Zeeland

De wikipedia van Cadzand-bad

De wikipedia van het Zwin

De wikipedia van Retranchement

De wikipedia over de wallen van Retranchement

Op verplaatsing…De Hulsterlooroute (In en rond Hulst)

Maandag 30 april 2012

Het is al van 6 april geleden dat we nog eens de fietsen uithaalden om een tocht te maken. Maar waar we toen dachten dat de lente begonnen was, bleek al snel dat april niet dat was voor de fietsliefhebber. Tja… Maar tijdens het verlengd weekend van 1 mei worden er toch enkele opklaringen voorspeld.  Maandag zou zo wat de betere dag moeten worden. Hulst ligt op zo’n 50km van Erembodegem. Een afstand die vlot overbrugbaar is en meteen is het een uitgelezen kans om de nieuw aangekochte fietsdrager uit te testen.

Maandag 30 april 2012 is ook Koninginnedag. Op deze feestdag vinden we vrij vlot een parkeerplaats juist buiten het stadscentrum. Op een wip zijn de fietsen losgemaakt van de fietsdrager en zijn we op weg naar de stadswallen van Hulst en meteen snijden we de Hulsterloo-route aan.

Langs de Gense poort gaat het …

…door het drukke stadscentrum, ondermeer langs de indrukwekkende  “Heilige Willibrordusbasiliek“…

Opnieuw naar de stadswallen. Via de dubbele poort verlaten we het centrum. We werpen nog een blik (figuurlijk) op de stadsmolen en de basiliek en peddelen voort.

Langs de stadswallen zijn er verschillende grasvelden aangelegd. Hier en daar frist een kunstwerk deze groene zone op.

Nog even door de buitenwijken, waarna we kennismaken met de  Zeelandse polders.

Ondanks het mindere aprilweer zijn de boeren hier al duchtig aan de slag geweest. Getuige deze chocoladerepen zwanger van piepers en andere patatten.

Ook vandaag op koninginnedag zijn er veel landbouwers aan de slag.

Onze tocht slingert zich voort langs dijken (hier de langedamsedijk) en door polders naar Graauw. Voor de oplettende surfer dit is geen tikfout.

De dijken worden hier steevast bevolkt door schapen. Zij houden het gras kort en op dit moment van het jaar zorgen al die lammetjes voor schattige beelden.

Deze boer zijn taak zit erop en hij kan gaan aanschuiven aan de feestdis.

De dijken worden veelal omzoomd door prachtige bomenrijen. Het frisse lentegroen stemt ons blij en met het sprankeltje zon dat er af en toe door de wolken priemt is het aangenaam fietsen.

Graauw verschijnt dan ook vlug in beeld.

Snel zijn we dit lieflijk dorpje door. Ook hier aan wol geen gebrek.

Onze route blijft zich naast de dijken nestelen.

Na Graauwe gaat het naar “Nieuw-Namen” en Kieldrecht. Voor we de beerweg opdraaien merken we dit kapelletje op.

De stenen beer een sluis die de afwatering van de polders hier moet mogelijk maken.

Vanop de dijk hebben we dit mooi zicht op de Vlaamse kreek. We besluiten om even te stoppen en onze broodtrommel boven te halen.

Blijkbaar wordt deze beproefde methode van vogels te verjagen nog steeds toegepast. Iets voor Tante Kaat?

Langs de weg dit bord met het wedervaren van de beer Bruun . Hulst en de streek rondom zijn zowat het centrum  van al wat met het Reynaert de vos-epos te maken heeft.

Even voor Nieuw-Namen verschijnen de 2 koeltorens van de kerncentrale in Doel aan de horizon. Stilletjes hopend dat ze goed genoeg beveiligd zijn fietsen we verder.

Wat verder aan diezelfde horizon maakt Nieuw-Namen zijn opwachting.

Wat eerst op een monumentaal kunstwerk lijkt, weggelopen uit beaufort04, blijkt bij nader toezien een luchtwacht-toren te zijn. Stammend uit de de tijd van de koude-oorlog.

Nieuw-Namen wordt doorgesneden door de Belgisch-Nederlandse grens. Bij het oversteken van deze grens bevinden we ons meteen in Kieldrecht. Het marktplein ligt in de schaduw van de Sint-Michielskerk.

Opnieuw wordt deze fietstocht opgefleurd met de passage langs een mooie kreek (de Geul).

Iets minder fleurig deze haveninstallaties aan de inmiddels bekende horizon.

Maar niet getreurd een boogscheut verder maakt dit schouwspel ons opnieuw vrolijk.

In Meerdonck knijpen we remmen dicht om de Sint-Corneliuskerk te kieken.

Enkele honderden meters verder herhalen we de remknijperij om dit Sint-Corneliuskapeleken te vereeuwigen.

De route keert terug naar de dijken met bijbehorende grasmaaiers en populieren.

Plotseling deze gele strepen in een door groen overheerst landschap. Blijken gele tulpen te zijn.

Geleidelijk richt onze tocht zich terug Nederland-waarts. Op een wegsplitsing dit gedicht. Ik kiek het in de hoop dat deze prent het cultureel niveau van mijn blog wat omhoog krikt.

Volgende verschijning aan de horizon deze watertoren. Zo te zien nog gevrijwaard van GSM-masten allerhande. Het gaat nu snel naar De Klinge en Clinge. Siamees tweelingsdorp van elkaar gescheiden door de landsgrens.

Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk in De Klinge.

In De Klinge merken we deze ietwat eigenaardige, maar wel best leuke wegwijzer op. Mag niet aan ons kodaksken ontsnappen.

Nu snijdt de Hulsterlooroute misschien wel het mooiste gedeelte van haar parcours aan.

Het mag dan wel niet teveel geregend hebben. Alhoewel de laatste weken? We fietsen nu een flink stuk door waterwinningsgebied.

Geen paarden in dit verslag? Dient snel verholpen!

Het blijk misschien niet meteen uit mijn relaas, maar Koninginnedag wordt hier flink gevierd. Veel tuintjes zijn versierd met oranje ballonnetjes, vaantjes en ander versierselen. Menige Nederlander is uitgedost in het oranje. Verder zijn er activiteiten allerhande.

Ondertussen staan we weer voor de vesten van Hulst wat meteen het einde van deze leuke fietstocht inluidt.

Nog even langs dit leuk standbeeld “Boze soldaten” door Gerard Brouwer. Wat verder staat ons A-ken. Snel staan de fietsen achter op de fietsdrager.

In een tot taverne omgebouwd stationneke gaan we nog iets drinken en wat nakaarten overdeze tocht. De hulsterlooroute zoekt steeds verkeersluwe banen op. Het fietsen langs dijken en door polders heeft wel iets maar is toch wat minder begeesterend dan tochten in een glooiend landschap. +/- 37 km is een afstand die zowat iedereen aankan zeker op dit vlak parcours. 8,5/10 is mijn verdikt. Dus zeker een aanrader.

Enkele interessante links:

Bij Routeyou vond ik tegen betaling de gps-track.

Op de site van VVV Zeeland vind je veel informatie over de provincie waaronder fietstochten.

Op de site van toerisme Oost-Vlaanderen kan je een mooie brochure bestellen. Met veel weetjes!!!

Als je naar een gezellige fietsblog, van een familie hier uit Zeeland, wil surfen klik dan op Familie de Koning

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: