Stadsbezoek Auch (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Dinsdag 22 mei 2012

Sinds zaterdag  19 mei ’12 zijn we in Aydie een dorpje in les “Pyrenées Atlantiques”.  Het weer is niet meteen wat je van het zuiden van Frankrijk mag verwachten. Maar vandaag komen de eerste zonnestralen vanachter de wolken te voorschijn. We willen dan ook Auch in het naburige “Gers” bezoeken. We hebben mooie herinneringen aan Auch en de Gers. Vroeger zo’n 15-tal jaar geleden gingen we er op verlof met gans ons gezinnetje.


Het is ongeveer half drie in de namiddag als we ons A-ken parkeren op de grote parking voor het centrum van Auch.

Snel spoeden we ons naar het mooie toerismebureau om wat informatie op te scharrelen over deze mooie stad en haar omgeving. Hier krijgen we ook 2 wandelingen door Auch mee.

Van op de “Place de la République” kijken we uit op “la Cathédrale Sainte Marie” Dit monument is een hoofdplaats op de route naar Santiago de  Compostella.  In die hoedanigheid is het dan ook op de Wereld erfgoedlijst van de Unesco geplaatst.

Wij gaan de kathedraal binnen en verwonderen ons om zoveel kunst.


door de “reu Laborde” gaat het nu
naar de “place Salinis”


Maar eerst moeten we op onze stappen terug voor “la colonne de Napoleon” wie een stevige zuil verwacht zoals ik komt bedrogen uit.

Nee Napoleon kijkt op ons neer van een muurschildering van hem en zijn colonne. Tja grand homme die Napoleon.

Nu richten we onze schreden naar “La Tour d’Armagnac” Deze 40 meter hoge toren stamt uit de 14de eeuw. Eventjes diende hij als opslagplaats maar tijdens de middeleeuwen diende hij vooral als gevangenis. Voor wie van een mooi panorama houdt.

Aan de voet van “La tour d’Armagnac” begint “l’escalier monumentale” Deze die de fransen met enige zin voor overdrijving monumentale noemen is volop in herstelling.

Toch dit laat d’Artagnan niet aan zijn hart komen. Verheven boven al deze rompslomp kijkt hij trots naar de horizon zoals een man met visie past. En garde!!!

We dalen “l’Escalier monumentale” af en krijgen zo een unieke kijk op “la Tour d’Artagnac”.

Bijna boven moeten we over deze platen met tekst. Dit is een hedendaags kunstwerk “l’observation du temps” van Jaume Plensa.

We wandelen verder naar “la porte d’Arton”

Vanhier hebben we zicht op de “pousteries” Deze smalle steile middeleeuwse steegjes zijn aangelegd om water te gaan halen in de Gers. Op de foto de oude pousterie ( de enige zonder treden).

De “pousterie de l’est” heeft wel treden en mag meteen aanspraak maken op een trapleuning.

Auch ligt op de weg naar Compostella. Het mekka van alle lange afstandstappers. Gepakt en gezakt op flinke bottinnen komen we ze met bosjes tegen hier in de streek.

Ja, het lijkt of de tijd hier stilstaat.

Wij kuieren echter verder naar “la belle maison Henry IV” Inderdaad een mooie ingangspoort en gevel.

Maar de traphal mag er ook wezen, mooi samenspel van hout en natuursteen. In dit huis zou de latere koning Henry IV gewoond hebben met Catherine de Médicis. Een naam die tot op heden veel weerklank heeft.

Nog altijd in de rue de l’Espagne deze mooie gevels.

Weer zetten we onze wandeling verder onder meer langs dit smeedijzeren kruis…

…en de buste van Du Bartas auteur van “La semaine”!!! T’ is dat het erop staat want Du Bartas verder nog nooit van gehoord.

Nog een hoekje om en we staan weer voor het mooie toerismebureau.

Nee deze tafelspringer is geen levend exemplaar. Na het wegnemen van zijn “foie gras” opgezet om nuttigen van ganzenlevers te promoten.

Wij keren terug naar l’escalier monumentale om deze af te dalen naar de Gers. Aan het uiteinde van de brug het kunstwerk  “l’abri impossible“.

Het heeft afgelopen dagen flink geregend en de Gers is bruin gekleurd van de losgekomen modder.

Deze kwakers laten het niet aan hun hart en zeker niet aan hun lever komen.

We krijgen hier een prachtig zicht op Auch.

Via “la poustiere de l’est” keren we terug naar het centrum.

De “rue porte neuve” is de start van een tweede wandeling door het centrum van Auch. “In het voetspoor van d’Etigny“. Antoine Mégret d’Etigny, intendant van 1751 tot 1767 van het district Auch. Al een tijdje geleden. Hij was ook een groot weldoener van de Gascogne.

Aan de overkant van een groot plein het “Hôtel de Ville”

Langs standbeelden…

Langs fonteinen, deze is wel wat droogjes.

Komen we aan de resten van dit Franciscanenklooster.

Aan de overkant het postgebouw in een vroeger leven “Hotel de l’intendance”.

Van hotels gesproken. Hotel d’Astorg .

Van dit hotel met de prachtige ingang heb ik de naam vergeten te noteren maar wie er het geld voor heeft, laat U niet tegen houden!!

Wie wat minder wil spenderen kan gratis in “l’eglise Saint Orens” rondkuieren.

Eventjes hebben we moeite met de routebeschrijving en verlaten eventjes het voetspoor van d’Etigny.  er ontspint zich een leuke discussie tussen Veerle en mezelf. Zo een discussie die we, voor het bestaan van de GPS, geregeld in de auto hadden. Maar gelukkig brengt deze “Tour Romaine” ons terug op het spoor.

Nu keren we even terug in de wandeling en gaan naar het musée…

…des Jacobins.

Dit museum heeft zich in een klooster, dat vroeger tot de Dominicanen behoorde, genesteld.

We klimmen via deze stenen trap hogerop.

Veerle kan het niet laten deze “Dyane” opvolger van het legendarische “deux chevaux” te kieken. Franser kan haast niet.

Dan gaat het verder langs de zijkant van de kathedraal.

Om zo aan “le préfecture de Gers”aan te komen.

Hierna gaat het weer bergaf naar “l’ halle aux herbes” nu gebruikt als terras voor verschillende restaurantjes.

Meteen het laatste punt op deze wandeling. Stilletjes aan gaat het naar den zevenen. Iets wat niet alleen op ons uurwerk wordt aangegeven maar ook bevestigd met een hongergevoel in onze buik.

Niets zo goed als een franse koek,, “Jesuiet”genoemd om dit gevoel te beteugelen.

Het gaat nu naar ons A-ken en terug naar het dorpje in les pyrenées Atlantiques.

Auch is echt een aanrader. Op een namiddag is het goed te verkennen. Ga naar het toerismekantoor vraag een stadswandeling (in het Nederlands) en leer deze prachtige stad kennen.  Een echte aanrader en zeker niet alleen voor de musketiers onder ons.
Enkele links:

Ook in Auch is de site van het tourismebureau een aanrader.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Stadswandeling in Ravenna (Verlof Emilia-Romagna mei 2011)

Maandag 9 mei 2011
Sinds zaterdag 7 mei 2011 zijn we in Liddo delle Nazione met verlof. Dit kust- lees badstadje maakt deel uit van Comacchio. Comacchio ligt op een kleine 40 km van Ravenna dat we dan ook met een bezoek vereren.

We wandelen langs deze Mercato (koophal) naar de Piazza del Popolo.

Dit alles onder een stralende zon, leuke mix met al die gekleurde huizen en gebouwen.

Vlug kijken we even achter het plein en zien er Garibaldi op zijn sokkel. Deze held kom je zowat overal hier in de streek tegen.

Op zoek naar het toerismebureau passeren we nog eens over de Piazza del Popolo.

De terrasjes zijn hier omzoomd met mooie bloemen.

Onder het goedkeurend oog van deze gekroonde arend komen we bij het toerismebureau aan.

Deze Citroën DS roept bij mij leuke herinneringen op. Het was bij ons thuis de eerste wagen. Met 4 broers zaten wij op de immense achterbank om mee te zweven op familiebezoek enz…

Al kuierend en fotograferend komen we aan bij het eerste punt de “Basilica San Vitale.
We slenteren er wat rond.
Op deze parking tracht ik het geheel te kieken.
Via de Porta Adriana trachten we weer op ons parcours te geraken.

Maar eerst gaan we toch op zoek naar…

… een restaurantje met een leuk terrasje.

Even rusten voor de “Capella di Sant Andrea.

Daarna is het Battistero Neoniano aan de beurt.

Alles nog eens op een rijtje.

Wat verder stuiten we op de “Duomo”.
Via deze mooie galerij…
…komen we bij de Basilica di San Francesco. Meteen ook in het studentenkwartier.
Vandaar zijn we op een boogscheut van de graftombe van Dante.  Jawel die van de hel!!!

 

Dantes laatste rustplaats alhoewel ze hem graag in Florence zouden willen hebben.

Basilica di Sant Apollinare Nuovo, in deze Basiliek (amai!!! ze hebben er hier nogal wat) zijn er prachtige mozaïeken te bewonderen (zie begin van dit verslag).

In de omgeving van het station (er zijn duidelijk minder stations als kerken of basilieken in Ravenna) deze “Chiesa di San Giovanni Evangelista”.
Al dit cultuurerfgoed vraagt toch wat onderhoud en herstel.
Stilaan komt deze stadswandeling aan haar einde. Nog even het mooie, wat in de grond verzonken “Battistero degli Ariani“(doopkapel van Ariani) bezoeken.

Ook hier is er een prachtige mozaïek te bewonderen.
Hierna keren we terug naar ons A-ken en vatten de terugtocht naar Comacchio en meerbepaald Lido delle Nazione aan.  Maar eerst stoppen we nog aan  “Rocca Brancaleone“. Een wandeling in dit historisch fort is een mooie afsluiter van dit leuk stadsbezoek.

Enkele interessante links:

Een brochure met kaart van Ravenna

Dienst Toerisme van Ravenna: (buiten Italiaans ook in het Duits, Frans en Engels)

città d’arte: mooie site over de 10 kunststeden van Emilia-Romagna

CYCLE-R: heel interessante site over het fietsen in en rond de kunststeden van Emilia-Romagna

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: