Afgelopen zondag nam ik mijn nieuwe DJI Neo 2 mee naar een van de meest iconische locaties in de regio: de Abdij van Affligem. In deze video vliegen we over de historische gebouwen, de rustgevende binnentuinen en de omliggende velden van dit eeuwenoude monument. De abdij staat niet alleen bekend om haar rijke geschiedenis die teruggaat tot de 11e eeuw, maar ook om haar spirituele en culturele erfgoed. Geniet van deze 5 minuten aan rustgevende beelden in hoge resolutie. Locatie: Abdij van Affligem, België Drone: DJI Neo 2 Muziek: Fig Leaf Times Two van Kevin MacLeod
“Nog net voor de dooi inviel, zijn we met de hele bende gaan wandelen bij het Kasteel van Gaasbeek. Wat een prachtig winters decor! 🏰❄️
Van de bevroren vijvers tot de historische Sint-Gertrudiskapel en de indrukwekkende Triomfboog voor Napoleon: we hebben er echt van genoten. Benieuwd naar onze wandeling? Bekijk hier het filmpje:
Hebben jullie het domein van Gaasbeek al eens bezocht? Laat het weten in de reacties! 👇”
Roofridderswandeling… verwachten we ons aan een rooftocht of een ander avontuur als we deze wandeling starten.
Deze start bevindt zich aan de abdij van Affligem. De naam van de Roofriddesrwandeling zou te danken zijn aan een legende gelinkt aan deze Sint-Pieter- en Paulusabdij van Affligem. Een zekere Gentse monnik zou in 1064 6 roofridders bekeerd hebben, waarna deze zich in Affligem vestigden.
We laten de abdij achter ons en stappen nog even door de woonwijken alvorens de veld- en bospaden te betreden. Meteen zetten we onze eerste stappen in het natuurgebied Koudenbergbeekvallei.
Dit gebied heeft niet alleen verschillende ondergronden, droog en nat, zandleem en klei, maar zorgt ook voor en gevarieerde belevenis. Verschillende landschappen wisselen zich ook af en een verhoogd houten pad is de kers op de taart.
Wijzelf breien een verlengstuk aan deze tocht. De omgeving van de abdij leent zich daartoe en wij konden aan de lokroep niet weerstaan.
Na een tijdje komt de abdijtoren samen met het einde van deze tocht weer in ’t zicht.
Het land van Gaasbeek is een parel aan de kroon van Vlaams-Brabant
Het eerste dorpje is misschien wel meteen het meest bekende van de vier. Gaasbeek met zijn imposant kasteel zal eerder een belletje doen rinkelen dan de drie andere dorpjes.
Na een verkwikkende tas koffie starten we op het marktplein voor de Onze-Lieve-Vrouwkerk deze wandeltocht.
De tocht brengt ons snel naar het kasteel met zijn indrukwekkend, 50 hectare groot domein. Meteen een hoogtepunt (niet letterlijk alhoewel het stevig omhoog gaat) in deze wandeling.
We stappen verder naar het volgend dorpje Sint-Laureins-Berchem al snel doemt de Sint-Laureinskerk op en wandelen we door het centrum van dit klein dorpje.
Een boogscheut, bij wijze van spreken, verder ligt Oudenaken.
Ook Oudenaken is een klein dorpje met een ietwat bijzondere Sint-Pieter in Banden-parochiekerk met haar groene toren.
Opnieuw stappen we door velden en worden beloond met mooie vergezichten. Elingen is qua dorpskern wat groter.
Na Elingen, we zijn zowat halfweg nu, keren we terug naar Gaasbeek over land- en veldwegen die ons door het glooiend landschap leiden.
Het land van Gaasbeek is één van de mooiste delen van het Pajottenland. De uitgestrekte velden die de heuvels bedekken kunnen de vergelijking met de streek tond Galmaarden doorstaan.
Van beide word ik lyrisch en zou ik urenlang kunnen doorbomen. Kortom deze wandeling is een aanrader…doen die wandeling.
Het kastelen wandelpad start in Sint-Katherina-Bodegem meer bepaald aan het kunstencentrum “De Ploter”.
We zijn snel door het dorpje heen en de tocht gaat haast onmiddellijk over in de buitenwijken van Ternat. Niet meteen het mooiste deel van deze wandeling.
In Ternat wacht het kasteel Kruikenburg en bijbehorend domein ons op. Het kasteel is een stop/bezoek waard.
De dreef van Ternat (opnamelocatie van de VRT-serie thuis) ligt pittoresk in de schaduw van de statige Sint-Gertrudiskerk. Deze kerk, een baken dat letterlijk uittorent boven Ternat en omliggende, geeft kleur aan dit deel van de tocht.
Mooier wordt het als we de woonwijken achter ons laten en via de geboorteboomgaard “Groot Reuken” het veldgedeelte van deze tocht aanvatten.
Eventjes voor Sint-Martens-Bodegem keert de tocht terug naar Sint-Katharina-Bodegem. De tocht wordt hier nog aantrekkelijker en avontuurlijker.
Met andere woorden onze botten tonen hun nut bij het doorploeteren van modderige bos- en veldpaden.
Bij wijle is het kunst om recht te blijven. Het lukt en zo kunnen we deze, op het begin na, mooie tocht beëindigen. Ingebed in het Pajottenland is dit al met al toch een wandeling die ik kan aanbevelen.
Maar reken niet op een overvloed van kastelen. In tegenstelling wat de naam van deze tocht doet vermoeden, hebben wij maar 2 kastelen gespot. Eén daarvan was dan nog moeilijk te bespeuren daar het verscholen zit achter bomen van een bosje of park.
“Den Dikken van Pamel” is niet alleen naamgever van deze wandeling maar ook een pittoresk figuur uit de streek van Pamel – Roosdaal.
In de schaduw van de Sint-Gaugericuskerk van Pamel start deze wandeling.
Pamel, deelgemeente van Roosdaal, ligt op een heuvel van de Dendervallei daardoor bereiken we snel een hoog plateau vanwaar we kunnen genieten van prachtige vergezichten. Onder meer de groene koepel van de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Ninove trekt onze aandacht.
Daarna dalen we af naar de Dender.
We volgen haar loop tot Onze – Lieve – Vrouw Lombeek. Aldaar passeren we niet alleen het standbeeld ter ere van “Den Dikken van Pamel’ maar moeten we ook door een kerkhof alvorens we weer omhoog klimmen.
Onder een weldoend winterzonnetje gaat het dan door de velden opnieuw richting Pamel.
Wat later zijn we terug waar we begonnen. Tevreden over deze mooie tocht keren we terug naar de auto. Deze tocht is de moeite van het bij momenten stevig klimmen meer dan waard!!!
Een week nadat we de hopduvelfeesten bezochten keren we terug naar Asse om er de hopduvelwandeling te starten. Vertrekkend aan het cultureel centrum (een geslaagde mengeling van het oude Gasthuis, een beschermde site) en moderne infrastructuur/architectuur) gaat het al snel de velden in.
We wandelen langs het met kunstwerken van Peter Schoutsen opgefleurd hopveld.
Daarna gaat het terug naar Asse
Daar lopen we langs het Waalborrepark
en opnieuw het stadscentrum verlaten en de velden induiken.
Induiken kan je hier haast letterlijk nemen he landschap golft hier dat het een lieve lust is. Het resultaat van al deze golven zijn prachtige landschappen en vergezichten.
Genieten van al dit moois komt aan een einde als de verschijning van de Sint-Martinuskerk het einde van deze mooi wandeltocht aankondigt. Op de markt van Asse kaarten we nog wat na bij een frisse pint, alvorens naar huis te rijden.
Het lijstje met de knooppunten: 207 – 206 – 204 – 208 – 209 – 235 – 236 – 237 – 20 – 2 – 207.
Op een lichtgrijze maar toch mooie herfstdag in November zakken we af naar De Plas in het domein Ter Heide te Rotselaar.
Daar starten we onze wandeltocht. Achteraf blijkt dat we de tocht in omgekeerde richting hebben gemaakt. Met andere woorden we worstelen we ons eerst door de modder een weg naar de Demer, het heeft nogal wat geregend de afgelopen week.
We volgen de Demer tot Werchter
Maar eerst begeven we ons op het hoogtepad tussen de kruinen van oude eiken op de oever van die zelfde Demer.
We stappen langs het centrum van Werchter en de festivalweide van Rock Werchter.
Wat later maken we even een stop in een leuk dorpscafé “het Schuurke” in het centrum van het pittoreske Wakkerzeel. De sfeer is er zeer gezellig en dat je de rekening nog handgeschreven krijgt spreekt boekdelen. Zeker eens binnenspringen als je langskomt.
Door de velden gaat het nu langs de Dijle naar Rotselaar, bij wijlen zorgt de lage zon met de vochtigheid die nog in de beemden hangt voor een fijne mystiek. Dit is misschien wel het mooiste gedeelte van deze tocht.
Van daaruit is het nog even stappen tot we terug aan de Plas en het domein Ter Heide aankomen.
Afgezien van het centrum, dat mede door de Alsembergse steenweg wat saai oogt, is Dworp een mooi dorp. Ingebed in een bosrijk gebied en omgeven door glooiende velden is het zeer aantrekkelijk om er te wandelen. Wat we dan ook deden met als leidraad de Dworpwandelroute.
We starten aan het gemeenteplein en na even zoeken zitten we op het juiste pad(het is niet altijd duidelijk waar de tocht begint of eindigt weet dat je snel de Alsembergse steenweg dient over te steken). Snel komen we op het voetpad dat de loop van de Kapittelbeek volgt. Meteen zitten we in de volle natuur. Langs de bosrand gaat het verder tot we weer op een straat uitkomen. We lopen even op de Winkelaar.
Op de Winkelaar gaat het stevig omhoog. Ietwat voor de top slagen we rechtsaf en wandelen tussen 2 weides naar een bosje.
We lopen even op de Krabbosstraat maar wat verder ontwaren we het scoutsdomein “Le Frenais” Via een bosweggeltje dalen we af naar de Alsembergse steenweg. Maar eerst genieten we van enkele” prachtige vergezichten. Eens over den steenweg gaat het bergop naar den Hanenbos.
Den Hanenbos met daarop aansluitend de Wortelenberg leveren ons opnieuw wondermooie (verge)zichten.
De Wortelenberg leidt ons naar het prachtige begijnenbos. Dit beukenbos is echt heel mooi en er door lopen is een fijne belevenis. We stappen nog wat verder langs de rand van dit bos en genieten opnieuw van de mooie panorama’s. Via de Duvelsborreweg dalen we af naar de Molenbeek.
We volgen wat de loop van de Molenbeek en via de Molenbeekstraat bereiken we opnieuw het centrum van Dworp. Nog even een trapje op en deze boeiende wandeling komt aan haar einde. Zo’n 9,5 km puur wandelplezier. Deze wandeling heeft alles wat een wandelaar zich kan wensen. Zeker doen…
De wandeling vertrekt op Herman Teirlinckplein in Beersel. In de schaduw van de Lambertuskerk zetten we de eerste stappen op deze route. Snel verlaten we langs veld- en bospaadjes het centrum van Beersel.
Nog maar juist in de velden belandt worden we verrast door de kunstwerken van de “New Flemish Primitive Art School”. We kijken nogal op van al deze ietwat vreemde kunstwerken.
Het gaat verder over glooiende veld- en bospaden. De eerste mooie vergezichten duiken op.
Inmiddels is het tijd voor een snelle hap.
De tocht snijdt even het Begijnbos aan.
Nu worden we verwend met het ene mooie panorama na het andere. Een mooie beloning voor onze klim-inspanningen.
Nu gaat het snel richting centrum Beersel. Schapen en jonge lammetjes scherpen het beginnend lentegevoel bij ons aan. Na een korte stevige klim (oef de laatste…) bereiken we het Herman Teirlinckplein meteen het einde van deze mooie en vooral leuke wandeling.