Beaufort 21 deel 1 Van de Panne naar Nieuwpoort

Dit jaar gaan we opnieuw naar de Belgische kust om op zoek te gaan naar de 20 kunstwerken die er opgesteld staan. Daar we de kunstwerken al wandelend aaneen willen rijgen doen dit op verschillende tijdstippen. Concreet houdt dit in dat we al wandelend van de ene kuststad naar de volgende wandelen. We bekijken niet alleen de kustwerken van Beaufort 21 maar ook de vele andere creaties, waaronder kunstobjecten van vorige Beaufort edities . Hier deel 1 met een overzicht van de werken tussen De Panne en Nieuwpoort. Tevens trachten we een sfeerbeeld te scheppen van de nazomer 2021 aan de Vlaamse kustlijn.

We starten onze tocht in De Panne.

Touching To Sea You
Through Our Extremities door Laure Prouvost.

Je vindt dit kunstwerk op volgende locatie:
Strandzone aan Leopold I monument
Leopold I Esplanade
8660 De Panne

Cast Away door Michael Rakowitz
Om dit kunstobject te bekijken moet je naar:
Strandzone tegenover Hotel Escale
Zeedijk 73
8660 De Panne

Nu wandelen we verder richting Koksijde:

Na een pittige zoektocht stuiten we op:
White Dwarfs and Supergiants door Heidi Voet.
De wat verborgen locatie vind je op;
Duinzone op einde van de Goede Aardelaan
8670 Koksijde

We wandelen verder op het strand tot Oostduinkerke bad en daar ontdekken we:
Windswept gemaakt door Els Dietvorst.
Om dit te bewonderen dien je naar:

Strandzone aan de Trumelet Faberstraat

8670 Oostduinkerke
te gaan

Nu stappen stevig door want we moeten helemaal tot Nieuwpoort tot bijna aan de jachthaven waar we langs de IJzer dit werk opmerken:

Family Module door Goshka Macuga
De locatie van dit werk is:
Paul Orban Promenade ter hoogte van
het Prins Mauritspark
8620 Nieuwpoort

Noodgedwongen nemen we nu de tram terug naar De Panne waar onze auto geparkeerd staat. We missen een kunstwerk in Nieuwpoort stad maar uitgesteld is niet verloren, tijdens een volgend bezoek aan Beaufort 21 gaan we het zeker opzoeken.

Een overzicht van onze wandeling:

Enkele links:

Beaufrort21.be de officiële website van deze editie van de Beaufort-triënnale.

De wikipedia van De Panne.

toerisme.depanne.be officiële toerismesite van De Panne.

visitkoksijde.be officiële toerismesite van Koksijde

De wikipedia van Oostduinkerke.

Oostduinkerke.com met toeristische informatie:

De wikipedia van Nieuwpoort.

nieuwpoort.org met toeristische informatie.

Van De Panne naar Nieuwpoort (beaufort04)

Maandag 23 juli 2012

Van 31 maart 2012 is de kunsttriënnale beaufort voor de 4de maal, beaufort04 dus, te bewonderen aan onze Belgische kust. Van de vorige editie berichtten we al in 4 episodes:

Al een tijdje kriebelt het bij ons om de draad na 3 jaar opnieuw op te nemen. Verlofperiodes, werkuren en last but not least slecht weer maakten dat het er nog niet van kwam.

Om half twee s’namiddags peddelen we De Panne binnen. Komende van Adinkerke kiezen we resoluut voor het toerismebureau van De Panne.

Meteen krijgen we ons eerste kunstwerk voorgeschoteld. Boundarys of Infinity van Norbert Francis Attard.

Norbert Francis Attard zoekt voor dit werk inspiratie bij de gulden snede en de rij van Fibonacci (0+1=1+1=2+1=3+2=5+3=8…..)

In de breedte een mooie visuele weergave van de gulden snede. Mooi werk.

Op weg naar ons volgende beaufort04 ontmoeting komen we al eens langs het strand alles staat hier klaar om het brede publiek een mooie strandervaring te bezorgen.

Maar dan moeten we weer de villawijk in.

Hier een wat exclusievere ervaring. Belle époque alom.

In de vaak mooi onderhouden tuinen geen plaats voor tuinkabouters.

Maar vooral in deze villawijk hebben wij afspraak met ons 2de beaufort04 kunstwerk. In het volgend filmpje een overzicht van” Waiting for the Climate Change“van Isaac Cordal. Prachtige assemblages, heel vreemd maar vooral heel mooi.


Na de fantastische ervaring in Villa Le Chalutier gaat het terug strandwaarts. Juist voor het verlaten van De Panne zien we daar de “Players” van Michal Gabriel. Midden tussen zonnekloppers allerhande deze vreemde beelden. Kijk zelf maar…


Het lijkt wel ping-pong van strand naar villawijk naar strand naar villawijk… Hier zijn we op weg via Sint-Idesbald naar Koksijde.

Daar staan we voor de gesloten deuren van de “Ter Duinenabdij“. Een aanrader raadpleeg eerst dit document met de toegankelijkheid van de kunstwerken.

Dankzij de zoom van Veerles Olympus kunnen we jullie toch een beeld geven van Yorkshire Soul I van Jaume Plensa.

Na strand en villawijk steken we nu door naar de polders. Eerst fietsen we de zuid-abdijmolen voorbij.

Al snel verschijnt de Abdijhoeve Ten Bogaerde in ons gezichtsveld. Op deze prachtige locatie maken we kennis met “Oeuvres diverses” van Claire Fontaine.

Nu gaat het terug naar de kust.

Juist zelfde molen van daarjuist maar nu bekeken van vanachter.

Een paar schapebokken kruisen onze weg. Exemplaar I gewassen met anoniem wasprodukt.

Exemplaar gewassen met Dash! (vrij naar Jan Thijs zaliger).

De route naar het volgend kunstwerk brengt ons langs de Onze-Lieve-Vrouw-Ter Duinenkerk.

Na strand, villawijk en polders beklimmen we nu de missing link, ja de duinen, we moeten immers de hoge Blekker bedwingen. Op deze top 10 hit uit de aardrijkskundeles staat Tripods van Zilvinas Kempinas. We rusten hier even uit. We genieten zowel van het mooi kunstwerk als van het prachtige uitzicht dat de top van de Hoge blekker ons biedt.

Op naar het volgend kunstwerk. Eerst moeten we door het machtig mooi natuurgebied de Doornpanne.

Op het strand van Oostduinkerke is het The Wanderer van  Melita Couta die ons verrast. Deze faun, zowiezo een vreemde verschijning beroert ons met zijn wezenloze blik richting zee. Het contrast van gouden vissen en hoorn op het zwarte lichaam geeft het geheel wel iets moois.

Eventjes moeten we rechtsomkeer maken om naar Oostduinkerke stad te fietsen. In één van de villatuintjes zien we deze trompe l’oeil. Ik wou al aanbellen om te weten te komen waar men zo’n kranen verkoopt.

Hoofdstukpaarden, dit exemplaar de manen en staart duidelijk gewassen met Dash.

Dit exemplaar, met garnaalvisser op de rug, duidelijk samen gewassen met een groen niet kleurvast T-shirteken. Met Dash?

Dit beeld staat hier niet voor niets. Verder is er het visserijmuseum hier vinden we nog een werk van Melita Couta namelijk Journeys.

Hier een mozaïek van de verschillende collages. Buiten de collages hangt er ook fotowerk van Wouter Rawoens namelijk vissersvrouw.

Terug naar de kust (het doet mee aan het liedje van Maggy MacNeal denken). Tja… als tussendoortje dan maar.

Terug naar de route(het doet mij niet direct aan een liedje denken) die ons naar Nieuwspoortstrand bracht. In Nieuwpoort staat het onvolprezen kunstwerk ‘Searching for Utopia‘ van Jan Fabre.

Niet zo ver daar vandaan dichtbij het staketsel heeft Erratique van les frères Chapuisat zijn stek gevonden.

Zo’n kunstwerk waar je kan inkruipen dat fascineert toch zowel jong als oud.

En ja hoor, ook ondergetekende kon het niet laten. Zo hebben jullie toch ook een idee hoe het er van binnen uitziet.

Naar het werk van Nedko Solakov, The Mumbling House, is het even zoeken.

en als we eraan komen blijkt het gesloten. Dus op een verslag van dit kunstwerk is het nog even wachten.

Ondertussen:

Een aanrader raadpleeg eerst dit document met de toegankelijkheid van de kunstwerken II.

Met spijt in het hart en dorst in de keel keren wij dit gebouw de rug toe en zoeken even soelaas op een terrasje.

Na een stevige slok gaat het landinwaarts ter hoogte van de jachthaven dit werk uit beaufort03.

We wurmen ons een weg naar Nieuwpoort-stad waar we eerst een beek volgen.

Dan langs de oude spoorwegbedding Frontzate om daarna de oevers van…

de Veurnevaart te volgen.

Het tempo gaat nu ferm de hoogte in.

Het duurt dan ook niet lang of het fiere Veurne verschijnt ten tonele.

We weerstaan aan de verleiding het mooie centrum van Veurne te bezoeken en zetten onze tocht voort langs de vaart.

Na dit kunstwerk dat een rondpunt opfleurt zijn we nog enkele kilometers van ons start/eindpunt verwijdert. Deze worden snel overbrugd.

Onze eerste zomers beaufort04 etappe zit erop. We hebben genoten en niet zo’n beetje. Beaufort04 heeft ons in zijn greep. Ik heb maar één devies, kom en laat je ook betoveren!!!

Graag enkele links:

De kustfietsroute is een prachtige leidraad die onze badsteden verbindt.

Voor toeristische informatie over De Panne  moet je hier klikken.

Voor toeristische informatie over Koksijde en Oostduinkerke  moet je hier klikken.

Voor toeristische informatie over Nieuwpoort  moet je hier klikken.

De officiele site van Beaufort04

Nu nog de knooppunten: 1-65-66-82-67-7-6-5-68-4-3-2-1

Veurne-Ambacht: zon, zee, duinen en polders

Elk jaar zetten we een paar keer de fietsen op het autodak en rijden naar zee om er te fietsen. Waarschijnlijk is het een overblijfsel uit mijn jeugd, toen gingen wij steevast op verlof naar zee, maar aan zee heb ik altijd een vakantiegevoel. Voor één dag of een ganse maand, regen of zonneschijn, de zee is vakantie. Dus meermaals per jaar kunnen wij aan de lokroep niet weerstaan. Maar na een paar routes aan de kust gereden te hebben bleken deze meestal de polders en de daar heersende rust op te zoeken. Het is er inderdaad rustig en veilig fietsen maar soms toch ook wat saai en eentonig. Een leuke uitzondering is de Veurne-Ambachtroute. Veurne-Ambacht, zo leert Wikipedia ons, is de naam voor de noordwestelijke hoek van de provincie West-Vlaanderen. Deze route voorziet genoeg afwisseling en blijft boeien de hele 48km lang. Normaal starten wij in Koksijde, maar op vrijdag 8 februari 08 wil ik mijn Garmin-gps testen. Ik heb de track van de Veurne-Ambacht gedownloadt en in de Garmin geladen. Dus parkeren we ons op de vrij grote markt van Veurne,
veurne markt
snel drinken we nog een koffie in één van de vele tavernes, duffelen ons in (het is 8° toch vrij fris). Eventjes is het zoeken om de garmin te synchroniseren met onze rijrichting en dan zijn we weg. Veurne met zijn mooie markt en mooie gebouwen Belfort, Stadhuis, Sint Walburgakerk, Sint Niklaaskerk, 17de eeuwse huisjes en gezellige straatjes is zeker een bezoek waard. Toch nu rijden we richting Lovaart. Daar draaien we een fietspad op en volgen de Lovaart. Deze vaart zullen we nog een paar keer tegenkomen. In het begin is zij zowat de leidraad en wordt er afgeweken om leuke polderdorpjes zoals Steenkerke (met zijn begraafplaats), Oeren (ook met militaire begraafplaats)
begraafplaats Oeren
en de Leute ( staminé in het oud gemeentehuis een aanrader lekkere boereboterhammen)
de leute Oerenen Alveringem aan te doen. Daarna stevenen we terug naar de kust en doen daarbij nog verschillend polderdorpjes aan; Eggewaartskapelle, Avekapelle, Booitshoeke en Wulpen.
kerk polder
Mooie dorpjes akkoord, maar hier haalt de route haar charme vooral door de speciale fietspaden die ons kris-kras door de poldervelden leiden over lieflijke bruggetjes,
polderbrugje
langs pittoreske kapelletjes, zaalig!! Algouw naderen we de kuststreek en hier bekoort deze tocht mij opnieuw. In Oostduinkerke kan je in het nationaal visserijmuseum, leren hoe eeuwenlang in deze streek de zee bedwongen werd. In Oostduinkerke werdt er vooral aan strandvisserij gedaan, de visser op zijn breed boerenpaard die langs de kustlijn, op garnaal vist is ons allen bekend. In het visserijmuseum is er ook een mooi estaminet waar je iets kan drinken of iets licht eten. Daarna brengt de Veurne-Ambacht ons door de duinen naar Koksijde.
olv ter duinen Basiliek
Ook den Hogen Blekker (herinner de lessen aardrijkskunde) dient bedwongen om daarna door de verschillende villawijkjes, zo typisch voor de kust, te laveren. Dit deel herinnert mij aan de vele vakanties aan zee, toen ik aan de hand van mijn vader deze wijkjes leerde kennen. Hierna is het nog even polderen om terug in Veurne te belanden. Inmiddels is het al weer 17u, het wordt snel frisser (begin februari!) dus zetten we de fietsen op het dak van ons A-ken en keren huiswaarts. Jullie hebben het al begrepen Veurne-Ambacht is mijn favoriete kustroute en het scheelt maar nen Rodenbach (ik heb mijn vader haast nooit zien bierdrinken behalve aan zee den obligaten Rodenbach)of deze route haalt 9/10. Allen daarheen!!!

Vorig jaar op 11 juni reden we onder een stralende zon diezelfde Veurne-ambachtroute maar we combineerden het met een bezoek aan de Terduinen-abdij in Koksijde. Deze is totaal vernieuwd en zeker de moeite waard voor jong en oud. Het is dynamisch opgevat en zal ook de jongsten boeien, zie de foto’s die we er toen namen.

Het karkas van een windmolen, in de westhoek zijn er nog verschillende, vrij goed bewaarde molens te bewonderen.
molen in museum Ter Duinenabdij
Eén van de vele taferelen, die op een prachtige wijze het leven van de toenmalige monniken weergeeft. Veerle stond erbij en keek ernaar.
veerle en paters in Ter duinenabdij

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: