Wandelen in Oostduinkerke: De Doornpanneroute tussen stuifduinen, zee en villa’s

Wie denkt dat de Belgische kust enkel uit een stenen zeedijk bestaat, heeft de Westkust nog niet te voet verkend. Half september trokken we op een zonovergoten nazomerdag richting Oostduinkerke voor de Doornpanneroute: een gevarieerde luswandeling van zo’n tien kilometer die je meeneemt langs indrukwekkende stuifduinen, rustige bospaden, erfgoed en het brede zandstrand.

Eerst de maag vullen: De Peerdevisscher

Elke goede wandeling begint met stevige brandstof. Voor we de veters aantrokken, schoven we aan bij het legendarische Estaminet De Peerdevisscher. Dit authentieke visserscafé, gelegen naast het Nationaal Visserijmuseum NAVIGO, staat bekend om zijn dagverse vis en befaamde garnaalkroketten. Reserveren kan er niet, dus een halfuurtje geduld in de rij hoort bij het ritueel — maar het bord dat je voorgeschoteld krijgt maakt het wachten meer dan waard.

Start aan de Sint-Niklaaskerk en door Witte Burg

Met een goed gevulde maag reden we naar Oostduinkerke-Dorp. We parkeerden in de schaduw van de imposante bakstenen Sint-Niklaaskerk, het officiële startpunt van de wandelroute.

De eerste kilometers leiden je langs de rand van duinengebied Witte Burg. Vroeger was dit een aaneengesloten duinengordel, vandaag merk je vooral hoe residentieel het gebied is geworden. Tussen het groen door zie je karakteristieke cottagewoningen en moderne kustvilla’s oprijzen. Gelukkig laat je de bebouwing al snel achter je zodra je de oversteek maakt naar het échte natuurwerk.

De Doornpanne: fauna, flora en grazers

Al snel bereik je Natuurreservaat De Doornpanne, een beschermd domein van ruim 200 hectare dat beheerd wordt door watermaatschappij Aquaduin. Het landschap wisselt voortdurend af tussen open kalkrijke duinen, heideachtige begroeiing en dichte struwelen van duindoorn en liguster.

Breng onderweg zeker een bezoek aan het Bezoekerscentrum De Doornpanne (Aquaduin). Je leert er niet alleen over de unieke fauna en flora die hier welig tiert, maar ook over de drinkwaterwinning onder de duinen. Tijdens het wandelen over de zand- en houtsnipperpaden kruis je niet alleen wandelaars: de kans is groot dat je oog in oog komt te staan met een kudde ezels of pony’s. Deze viervoeters worden ingezet voor begrazing om te voorkomen dat het duinlandschap volledig dichtgroeit met struiken.

Naar het hoogste punt: De Hoge Blekker

Het absolute hoogtepunt van de route is letterlijk de Hoge Blekker. Met zijn 33 meter is dit de hoogste ‘wandelende’ stuifduin van de Vlaamse kust. De naam verwijst naar het blinken (‘blekken’) van het witte stuifzand in de zon, wat vroeger diende als herkenningspunt voor vissers op zee. De beklimming vraagt even wat kuitkracht door het losse zand, maar het uitzicht over het achterland en de kuststrook beloont elke stap.

Uitwaaien aan het strand en langs de Schipgatduinen

Na de afdaling van de Hoge Blekker kronkelt het pad langs charmante kustvilla’s richting de branding. Het contrast kan bijna niet groter: van de beschutte duinpannen stap je ineens de open zeelucht in.

Langs de vloedlijn wandel je met uitzicht op de Schipgatduinen. Dit gebied dankt zijn naam aan het ‘gat’ waar vissersboten vroeger het strand opgetrokken werden. Het heeft een opvallend ruig karakter behouden, gedomineerd door prikkende helmgrassen en vlier- en duindoornstruiken.

Erfgoed en terugkeer via La Péniche

Vanaf het strand zwenkt de route weer landinwaarts richting Oostduinkerke-Bad. Onderweg passeer je een opvallend stuk lokale geschiedenis: La Péniche. Dit beschermde art-decopand werd in de jaren ’30 ontworpen in de vorm van een schip en deed jarenlang dienst als boothotel.

Via lommerrijke lanen en rustige residentiële wijken wandel je de laatste kilometers ontspannen terug naar Oostduinkerke-Dorp, waar de Sint-Niklaaskerk opnieuw opduikt aan de horizon.

Praktische informatie

  • Afstand: 10,2 km (bewegwijzerd met zeshoekige bordjes)
  • Start & parking: Sint-Niklaaskerk, Leopold II-laan, Oostduinkerke-Dorp
  • Ondergrond: Onverharde zand- en bospaden, strand en verharde villawegen (niet geschikt voor kinderwagens of rolstoelen)
  • Routekaart & GPX: Te downloaden via de officiële website van Westtoer Kust.

Enkele interessante YouTube-filmpjes:

Stairlight Entertainement toont ons een Youtube die een zeer volledig beeld geeft van de Doornpanne-wandeling. Mooie beelden!!

Aquaduin, de onderneming waar het bezoekerscentrum de Doornpanne een onderdeel van is, zoekt met deze youtubevideo jobstudenten. Meteen een mooi overzicht over de werking, doelstelling van dit mooi centrum.

Wandelen tussen Koksijde en Oost Duinkerke

In de week na nieuwjaar 2022 trekken we naar Koksijde om er te wandelen tussen Koksijde en Oost-Duinkerke.

Achter de Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen Basiliek raken we onze wagen kwijt.

Vandaar is het richting strand/kust. Eerst genieten we nog eens van de kerst/eindejaarsfeer in het centrume van Koksijde.

Ter hoogte van “Ster der Zee” vinden we het vertek/knooppunt 46. Weg zijn wij. We volgen de zeedijk tot het einde van de appartementblokken-rij

Gelukkig wordt deze wat saaie rij onderbroken door het plein met het Acqua Scivolo – kunstwerk. Dit kunstwerk is een onderdeel van het kunstwerkenpark Beaufort . Het is een onderdeel van de monumentale kunstwerken die deel uit maakten van de expositie Beaufort 03 (2003).

Daarna duiken we de duinen en de villawijkjes in. We wandelen er langs de vele typische villaatjes die zich achter de duinen verschuilen.

Tussendoor stappen we af in de taverne van het Paul Delvaux-museum om er lekker te lunchen.

Nu kuieren we verder langs villaatjes en duinen tot de Zuid-Abdijmolen opdoemt met in zijn zog het abdijmuseum (Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen abdij).

Op het einde wacht ons nog een flinke inspanning met het beklimmen de “Hoge Blekker”. Deze stevige inspanning wordt beloond met een vergezicht op het natuur- en waterwinnings gebied “De doornpanne”.

Daarna gaat het opnieuw richting kust en zeedijk. Daar ronden we de wandeling af.

Nu wacht er ons nog een gezellige tocht, door het mooi versierde Koksijde (eindejaar 2021) naar onze auto.

De gevolgde knooppunten: 46 – 31 – 32 – 33 – 35 – 36 – 37 – 43 – 42 – 41 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55 – 56 – 47 – 46

Een overzicht:

Enkele links:
De route op dekust.be

De route op westtoer.be

De hoge Blekker op wikipedia

De doornpanne op wikipedia

Visitkoksijde.be de toeristische site van Koksijde

De wikipedia van Koksijde

De wikipedia van Oost-Duinkerke

Beaufort 21 deel 1 Van de Panne naar Nieuwpoort

Dit jaar gaan we opnieuw naar de Belgische kust om op zoek te gaan naar de 20 kunstwerken die er opgesteld staan. Daar we de kunstwerken al wandelend aaneen willen rijgen doen dit op verschillende tijdstippen. Concreet houdt dit in dat we al wandelend van de ene kuststad naar de volgende wandelen. We bekijken niet alleen de kustwerken van Beaufort 21 maar ook de vele andere creaties, waaronder kunstobjecten van vorige Beaufort edities . Hier deel 1 met een overzicht van de werken tussen De Panne en Nieuwpoort. Tevens trachten we een sfeerbeeld te scheppen van de nazomer 2021 aan de Vlaamse kustlijn.

We starten onze tocht in De Panne.

Touching To Sea You
Through Our Extremities door Laure Prouvost.

Je vindt dit kunstwerk op volgende locatie:
Strandzone aan Leopold I monument
Leopold I Esplanade
8660 De Panne

Cast Away door Michael Rakowitz
Om dit kunstobject te bekijken moet je naar:
Strandzone tegenover Hotel Escale
Zeedijk 73
8660 De Panne

Nu wandelen we verder richting Koksijde:

Na een pittige zoektocht stuiten we op:
White Dwarfs and Supergiants door Heidi Voet.
De wat verborgen locatie vind je op;
Duinzone op einde van de Goede Aardelaan
8670 Koksijde

We wandelen verder op het strand tot Oostduinkerke bad en daar ontdekken we:
Windswept gemaakt door Els Dietvorst.
Om dit te bewonderen dien je naar:

Strandzone aan de Trumelet Faberstraat

8670 Oostduinkerke
te gaan

Nu stappen stevig door want we moeten helemaal tot Nieuwpoort tot bijna aan de jachthaven waar we langs de IJzer dit werk opmerken:

Family Module door Goshka Macuga
De locatie van dit werk is:
Paul Orban Promenade ter hoogte van
het Prins Mauritspark
8620 Nieuwpoort

Noodgedwongen nemen we nu de tram terug naar De Panne waar onze auto geparkeerd staat. We missen een kunstwerk in Nieuwpoort stad maar uitgesteld is niet verloren, tijdens een volgend bezoek aan Beaufort 21 gaan we het zeker opzoeken.

Een overzicht van onze wandeling:

Enkele links:

Beaufrort21.be de officiële website van deze editie van de Beaufort-triënnale.

De wikipedia van De Panne.

toerisme.depanne.be officiële toerismesite van De Panne.

visitkoksijde.be officiële toerismesite van Koksijde

De wikipedia van Oostduinkerke.

Oostduinkerke.com met toeristische informatie:

De wikipedia van Nieuwpoort.

nieuwpoort.org met toeristische informatie.

Veurne-Ambacht: zon, zee, duinen en polders

Elk jaar zetten we een paar keer de fietsen op het autodak en rijden naar zee om er te fietsen. Waarschijnlijk is het een overblijfsel uit mijn jeugd, toen gingen wij steevast op verlof naar zee, maar aan zee heb ik altijd een vakantiegevoel. Voor één dag of een ganse maand, regen of zonneschijn, de zee is vakantie. Dus meermaals per jaar kunnen wij aan de lokroep niet weerstaan. Maar na een paar routes aan de kust gereden te hebben bleken deze meestal de polders en de daar heersende rust op te zoeken. Het is er inderdaad rustig en veilig fietsen maar soms toch ook wat saai en eentonig. Een leuke uitzondering is de Veurne-Ambachtroute. Veurne-Ambacht, zo leert Wikipedia ons, is de naam voor de noordwestelijke hoek van de provincie West-Vlaanderen. Deze route voorziet genoeg afwisseling en blijft boeien de hele 48km lang. Normaal starten wij in Koksijde, maar op vrijdag 8 februari 08 wil ik mijn Garmin-gps testen. Ik heb de track van de Veurne-Ambacht gedownloadt en in de Garmin geladen. Dus parkeren we ons op de vrij grote markt van Veurne,
veurne markt
snel drinken we nog een koffie in één van de vele tavernes, duffelen ons in (het is 8° toch vrij fris). Eventjes is het zoeken om de garmin te synchroniseren met onze rijrichting en dan zijn we weg. Veurne met zijn mooie markt en mooie gebouwen Belfort, Stadhuis, Sint Walburgakerk, Sint Niklaaskerk, 17de eeuwse huisjes en gezellige straatjes is zeker een bezoek waard. Toch nu rijden we richting Lovaart. Daar draaien we een fietspad op en volgen de Lovaart. Deze vaart zullen we nog een paar keer tegenkomen. In het begin is zij zowat de leidraad en wordt er afgeweken om leuke polderdorpjes zoals Steenkerke (met zijn begraafplaats), Oeren (ook met militaire begraafplaats)
begraafplaats Oeren
en de Leute ( staminé in het oud gemeentehuis een aanrader lekkere boereboterhammen)
de leute Oerenen Alveringem aan te doen. Daarna stevenen we terug naar de kust en doen daarbij nog verschillend polderdorpjes aan; Eggewaartskapelle, Avekapelle, Booitshoeke en Wulpen.
kerk polder
Mooie dorpjes akkoord, maar hier haalt de route haar charme vooral door de speciale fietspaden die ons kris-kras door de poldervelden leiden over lieflijke bruggetjes,
polderbrugje
langs pittoreske kapelletjes, zaalig!! Algouw naderen we de kuststreek en hier bekoort deze tocht mij opnieuw. In Oostduinkerke kan je in het nationaal visserijmuseum, leren hoe eeuwenlang in deze streek de zee bedwongen werd. In Oostduinkerke werdt er vooral aan strandvisserij gedaan, de visser op zijn breed boerenpaard die langs de kustlijn, op garnaal vist is ons allen bekend. In het visserijmuseum is er ook een mooi estaminet waar je iets kan drinken of iets licht eten. Daarna brengt de Veurne-Ambacht ons door de duinen naar Koksijde.
olv ter duinen Basiliek
Ook den Hogen Blekker (herinner de lessen aardrijkskunde) dient bedwongen om daarna door de verschillende villawijkjes, zo typisch voor de kust, te laveren. Dit deel herinnert mij aan de vele vakanties aan zee, toen ik aan de hand van mijn vader deze wijkjes leerde kennen. Hierna is het nog even polderen om terug in Veurne te belanden. Inmiddels is het al weer 17u, het wordt snel frisser (begin februari!) dus zetten we de fietsen op het dak van ons A-ken en keren huiswaarts. Jullie hebben het al begrepen Veurne-Ambacht is mijn favoriete kustroute en het scheelt maar nen Rodenbach (ik heb mijn vader haast nooit zien bierdrinken behalve aan zee den obligaten Rodenbach)of deze route haalt 9/10. Allen daarheen!!!

Vorig jaar op 11 juni reden we onder een stralende zon diezelfde Veurne-ambachtroute maar we combineerden het met een bezoek aan de Terduinen-abdij in Koksijde. Deze is totaal vernieuwd en zeker de moeite waard voor jong en oud. Het is dynamisch opgevat en zal ook de jongsten boeien, zie de foto’s die we er toen namen.

Het karkas van een windmolen, in de westhoek zijn er nog verschillende, vrij goed bewaarde molens te bewonderen.
molen in museum Ter Duinenabdij
Eén van de vele taferelen, die op een prachtige wijze het leven van de toenmalige monniken weergeeft. Veerle stond erbij en keek ernaar.
veerle en paters in Ter duinenabdij

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑