Zondag 21 december 2025 trokken we na 3 jaar nog eens naar Valkenburg. Valkenburg is sowieso een pittoresk stadje om te bezoeken maar tijdens het eindejaar is het zo mogelijk nog veel leuker. We slenteren langs terrasjes, pleintjes en steegjes. We genieten van de kerstversiering alom. Meermaals worden we verrast. De ontmoeting met een Valkenburger in onvervalste Charles Dickens outfit brengt ons pas echt in kerststemming. Een mooi moment beleven we in de gasterij de koffiemolen. Bij het smullen aan een lekker taart kijken we ons de ogen uit aan het rustiek en mooi versierd interieur. Inmiddels is nacht ingevallen, de langste van het jaar, We verkijken ons aan de kerstverlichting alom. Zoals de animatie op de geulpoort. Na dit alles keren we met een beetje tegenzin terug naar de auto.
Het “Rondje Dordt” is de ideale, overzichtelijke stadswandeling (circa 5 km) voor wie in alle rust wil genieten van de geschiedenis van Dordrecht, de oudste stad van Holland. De route is goed begaanbaar en combineert de grandeur van de Gouden Eeuw met de sfeer van een waterstad. We beginnen bij het indrukwekkende “Drierivierenpunt”, waar u de drukke scheepvaart rustig kunt overzien. Loop onder de “Groothoofdspoort” door en voel de historie van deze middeleeuwse toegangspoort. De route meandert langs de schilderachtige “historische havens”. Hier lijkt de tijd te hebben stilgestaan. U wandelt langs 17e-eeuwse “koopmanshuizen” en voormalige pakhuizen, die getuigen van het Dordtse stapelrecht dat de stad zo welvarend maakte. Geniet van de serene reflecties van deze monumentale gevels in het water. Een onmisbare stop is de “Grote Kerk”. Bewonder de toren die, door verzakking, bijna twee meter uit het lood staat. Dit is een uniek staaltje bouwhistorie. Zoek ten slotte de stilte op in een van de verborgen “hofjes”, zoals het Arend Maartenshof. Dit zijn ware oases waar u even kunt uitrusten en de rust kunt ervaren die de stichters ooit voor ogen hadden. Het Rondje Dordt is een perfecte dagbesteding waarbij u op een comfortabel tempo de ziel van Dordrecht ontdekt.
Wandelen in Vlissingen in Zeeland is op zich al leuk, maar als we vetrekken uit Breskens en met de overzetboot Vlissingen bereiken maakt dit alles iets prettiger.
Vlissingen havenstad gelegen aan de Westerschelde is ook voor de toerist interessant. In het centrum trekken tal van gebouwen en monumenten de aandacht: Beeldenhuis, Belgische loodshuizen, Beursgebouw, Cinecity, Cornelia Quackshofje, Dokje van Perry (Steenen Beer-Dokje van Perry-Houtkade) Fontein ter nagedachtenis aan Elisabeth Wolff en Agatha Deken, Fort Rammekens, Joodse begraafplaatsen, Garnizoensbakkerij en Kazematten, Gevangentoren, Grote of Sint-Jacobskerk, Het Arsenaal, Hoofdkantoor ‘De Schelde’, Koopvaardijmonument, Lampsinshuis, Landingsmonument & Herdenkingsgebied Uncle Beach , Leeuwentrap, Lutherse kerk , Maritiem Instituut De Ruyter, Standbeeld Michiel de Ruyter, Onze-Lieve-Vrouw van de Heilige Rozenkrans en Sint-Jacobus de Meerderekerk, Oostbeer, Open Zuil, Oranjemolen, Plein Vier Winden, Ruïnes van Fort Saint-Hilaire/Fort De Ruyter, Sardijntoren, Sociëteit Unitas Standbeeld Vissersvrouw, Stadhuis Vlissingen (Stadhuisplein-Paul Krugerstraat) Timmerfabriek Koninklijke Maatschappij De Schelde, Watertoren, Westbeer, Willem III-kazerne, Windorgel, Het Witte Huis/Mauritshuis , Wooldhuis, Zware Plaatwerkerij en vele pittoreske gebouwen in de binnenstad van Vlissingen. We bezichtigen ze niet allemaal maar genieten toch van het gevarieerde en mooie aanbod van bezienswaardigheden.
Buiten het centrum kan je verder leuk wandelen langs strand en door de stevige duinen. Na een korte drank-pause beginnen we er dan ook aan.
De zon is al lang achter de kim verdwenen als wij Vlissingen opnieuw bereiken. Door het feeërieke verlichte centrum van Vlissingen (oudejaar 2022) wandelen we terug naar de overzetboot.
Op de overzetboot kaarten we na over onze mooie wandeling. We hebben opnieuw een leuke dag beleefd.
Kortom Vlissingen weet zowat iedereen te verleiden met zijn veelzijdig karakter.
In het najaar 2022 richten we onze schreden nog eens naar Nederland. Meer bepaald Deventer in de provincie Overijssel. We raken onze wagen kwijt aan het station van Deventer. Vandaar zijn we snel in het centrum van Deventer meer bepaald op de Brink.
Daar verwijlen we een beetje. We bewonderen de Waag, de Wilhelmina fontein en de vele pittoreske cafeetjes/restaurants.
Na een lichte lunch in taverne de Goesting zoeken we de kade van de IJsel op.
Eventjes wandelen we langs de IJssel om daarna het Rijsterborghrerpark (oud paviljoen) door te wandelen.
Daarna gaat het opnieuw richting centrum van Deventer. Daar staan het moderne gemeentehuis, de Sint Nikolaaskerk (bergkerk), de Lebuinuskerk en de vele knusse winkelstraatjes op het menu.
Het is al donker als we taverne de Waagschaal buiten stappen en naar het station en onze auto stappen.
De kerstverlichting maakt dat we in goede moed afscheid nemen van Deventer. Dit pittoresk stadje heeft ons hart gestolen.
13 jaar geleden waren we al in de Pedemolen en maakte Veerle mijn echtgenote dit filmpje.
De Pedemolenwandeling is een bewegwijzerde wandeltocht die start en eindigt aan de Pedemolen in De wikipedia (deelgemeente van Schepdaal). Deze watermolen was al in gebruik tijdens de veertiende eeuw om graan te malen.
Even volgen we de bovenloop van de Pedebeek Via klein kasjkes (buurtwegen), veld- en boswegen verkennen wij de streek hier.
Na de dorpskern van Schepdaal stappen we door een zeer mooi natuurgebied.
Dan steken we de Varenbergbeek en de Molenbeek over om zo langs de spaarvijvers opnieuw de Pedemolen te bereiken.
De Pedemolenwandeling is een mooie, afwisselende wandeltocht. Velden, bosjes, buitenwijken en al eens een dorpcentrum wisselen elkaar af en zorgen ervoor dat het steeds leuk wandelen is.
13 jaar geleden maakte ik dit oversicht van ons bezoek aan de watermolen van Pede.
Een overzicht:
Enkele links:
Een mooi filmpje over de werking van de Pedemolen.
Op een zomerse dag zakken we weer af naar Zeeland. Deze keer hebben we een wandeltocht gepland in het uitzonderlijk natuurgebied “de Waterdunen”. De Waterdunen is een vrij jong natuurgebied. Het heeft de plaats ingenomen van een camping (Napoleonhoeve) en een groot akkerbouwgebied. De Waterdunen maakt ook deel uit van de Deltawerken die Zeeland bij stormvloed moet beschermen. Het is ook een getijden gebied met andere woorden het zoute zeewater loopt de Waterdunen binnen bij vloed om het bij eb weer te verlaten. Zodoende wordt er een specifiek gebeid met zoutwaterplanten gecreëerd .
We starten onze tocht aan de groteparking Waterdunen. Aan de overkant zien we al de ingang van het Waterdunen natuurpark.
Al gauw worden we doordrongen door de rustige sfeer die in dit natuurpark overheerst.
We stappen verder door de waterdunen en lopen richting dijk en strand.
Hier besluiten we om de Waterdunen even te verlaten en om langs dijk en strand even door te steken naar Breskens.
Na dit intermezzo steken we weer de dijk over en zetten onze tocht door het Waterdunen natuurpark verder.
Wat dieper in het natuurgebied zijn er bruggen gebouwd die ons naar de verschillende schorren en bijbehorende kijkhutten brengt, zonder dat we daar natte voeten aan overhouden.
Langzaam maar zeker brengt de tocht ons terug naar het beginpunt.
De Waterdunen zijn door zijn opzet, kijkhutten en mooie bruggen die de verschillende eilandjes tussen de schorren verbinden, uniek in zijn soort. Wij hebben er dan ook zeer van genoten. Daar wij graag op het strand lopen hebben wij deze wandeling uitgebreid naar Breskens. Wij kenden Breskens van de vele fietstochten waar we de overzetboot naar Vlissingen namen. Het was een leuk weerzien. Deze wandeling kan ik zeer aanraden. Wij hebben er sterk van genoten.
In Zeeland niet ver van Middelburg ligt het lieflijke dorpje Veere. Dit dorpje telt veel mooie gebouwen waarvan het gemeentehuis wellicht het mooiste van is. De grote kerk is dan weer het imposantste bouwwerk. De Cisterne (gebouwtje dat eeuwenlang dienst deed als waterput) het olijkste gebouw. We bewonderen eerst dit dorpje alvorens onze wandeling langs het Veerse meer aan te vatten.
Eventjes moeten we op en over de wallen die dit vestigingsstadje omgeven.
Daarna gaat het langs de oevers naar de kust.
Eventjes maken we een zijsprong door een nabij liggend bosje.
Wat later bereiken we opnieuw de oevers van het Veerse meer en blijven er tot we de kust naderen.
Waar het in het hoogseizoen mogelijk is om in Kamperland de overzetboot te nemen naar Veere is dit nu zo vroeg op het jaar niet mogelijk. Aan de kust besluiten we op onze stappen terug te keren.
We passen wel onze wandeling aan om te vermijden langs de identieke weg terug te keren.
Eens terug in Veere gaan we nog eens langs in de “eeterij Zuster Anna” om een lekkere pannenkoek soldaat te maken. Daarna wandelen we door het pittoreske Veere terug naar onze auto. Meteen het einde van een mooie winterse zonnedag.
Na onze wagen op de park & ride Transferium Westraven geparkeerd te hebben nemen we de trein naar het centrum van Utrecht.
Van het Centraal station gaat het door het commercieel centrum “de Hooge Catharijne ” naar het Vredeburgplein dat we oversteken om het Zakkendragers steegje te bereiken. Een eerste van vele.
Nu krijgen we zicht op een aspect dat Utrecht uniek maakt. De “werfkelders’ . Utrecht wordt doorkruist door vele grachten. Aan deze grachten zijn er honderden werfkelders gebouwd. Waar deze vroeger dienden als losplaatsen en opslagruimtes zijn het nu eethuisjes, restaurantjes en andere tavernes voorzien van leuke terrasjes. Bij goed weer is het echt aanschuiven.
Via de Drakenburgstraat bereiken we nu “de Neude” een plein met terrasjes en het oude postgebouw. We steken ook dit plein over en in de Voorstraat bewonderen we het mooie “Huis de Coninck van Poortugael”.
De Kleine Slachtstraat brengt ons naar de knusse huisjes van het Margarethenhof.
Langs de Sintjanskerk wandelen we over het plein met aan de overkant de gebouwen van de Utrechtse Universiteit. Wat verder zit de heilige Willibrordus statig en stoer op zijn paard. Die heiligen vroeger waren geen “Theresakes” .
We kuieren verder en kijken verbaasd naar “de Krakeling”. Dit 17de eeuws gebouw is opvallend door zijn schuin geplaatste deur.
Een boogscheut verder staan we voor de Sint-Pieterskerk. Het is even opkijken als we merken dat we hier met Frans/Waalse hervormde kerk te maken hebben. De Franse teksten aan de ingang getuigen hiervan.
We wandelen verder door de Pieterstraat en daarna nog eventjes door de Kromme Nieuwgracht . Op het einde daarvan bevindt zich het statige Paushuize. Dit huis werd gebouwd op vraag van Adrianus VI de enige paus van Nederlandse afkomst.
Nu wandelen we het Lepelenburgpark door en komen zo aan het Bruntenhof met z’n mooi portaal. In de 17de eeuw werden deze kleine huisjes gebouwd voor behoeftigen.
Wij stoppen nu even om snel iets te eten op het terras van de Rechtbank.
Via smalle steegjes komen we aan het Catherijneconvent. Na dit religieus museum zigzaggen we verder om aan het Universiteitsmuseum te komen. We sluiten de rij musea af met het Centraal museum. Wil je ze allemaal bezoeken wordt het een meerdaagse wandeling. Door Corona zijn bezoeken voor ons uitgesloten.
Aan het kruistpunt bij de Beyerskameren volgen we de brede gracht.
We kuieren verder en langzaam maar zeker keren we terug naar het centrum.
Snel komen we in de schaduw van de Domkerk. Deze immense kerk is speciaal door het gegeven dat de hoge toren van het kerkschip gescheiden is. Zeer merkwaardig.
Om de tuinen achter de kerk te bereieken dienen we langs het “Huis Zoudenbalch”.
Deze tuinen zijn meteen het einde van onze wandeltocht. We rusten wat uit en geniet na van een fijne wandeltocht door het mooie Utrecht.
De tweezame..... 