Sombeke – Oude Durme wandeling

Onze wandeling start aan de Mirabrug (naar de gelijknamige film genoemd waarin deze brug een rol in speelde).

Langs de Koolputten een tot hotel, restaurant en congrescentrum omgeturnde koolhandel, wandelen we langs de Durme het groot Broek in. Dit natuurgebied dat onderhevig is aan de getijden bestaat uit slikken en schorren en is de biotoop van unieke fauna en flora.

We volgen een tijdje de dijk langs de Durme waarna we richting Sombeke wandelen. Hier wacht ons een boeiende mengeling veld- en bospaden, buitenwijken om uiteindelijk het pittoresk dorpje Sombeke te bereiken.

Na even in het park voor de Sint-Rochuskerk te verwijlen verlaten we de dorpskern langs de Lia-tuin.

Al snel bevinden we ons terug in natuurgebied.

Eventjes genieten we van het spotten van een witte lepelaar. Daarna zijn we snel terug aan de Mirabrug. Daar nemen we snel de auto en rijden naar de Durmebrug om aldaar de 2de lus van de Sombeke – Oude Durme wandelroute te starten.

Hier lopen we ook eerst l-op de Durmedijk om wat later natuurgebied aan te doen. Op de oude dijk wandelen we langs het stilstaand water van de oude Durme? Een heus meer. Langs dit meer stuiten we op de taverne ” de oude watermolen”. We nemen de gelegenheid te baat om wat te smullen en te drinken alvorens onze tocht verder te zetten.

Daarna bereiken we door het fantastisch mooi natuurgebied en onder de schemering van de ondergaande zon de Durmebrug. Meteen het einde van deze mooie wandeltocht.

Voor wie de lussen apart wil wandelen lus 1 is zo’n 10 km lang en lus 2 is met 5 km zowat de helft daarvan.

Een overzicht:

Enkele links:

De Sombeke-Oude Durme wandelroute op Routen de actief toerisme website van Provincie Oost-Vlaanderen:
Lus 1
Lus 2

Ook bij Wandelknooppunt.be besteden ze aan elke lus een aparte pagina:

Lus1
Lus 2

Bij RouteYou.com bundelen ze de 2 lussen van de Sombeke – Oude Durme wandeling.

De wikipedia van de Oude Durme.

De wikipedia van Sombeke

De website van de Lia-tuin

De website van de taverne “de Oude Watermolen.

Op verplaatsing…Scheldeverentocht II (zomer 2012)

Zondag 22 juli 2012

Het is weer al 3 weken geleden dat we de eerste Scheldeverentocht fietsten. Inmiddels is er al heel wat water naar zee gestroomd. Maar het weekend van onze nationale feestdag beloofd zonnig te worden. Inmiddels is het bij toerisme Oost-Vlaanderen bestelde brochure in onze bus gevallen. Het vervolg lijkt zeker zo aantrekkelijk. Dus jullie kennen het verhaal al. Fietsen achterop en op naar Baasrode.

Ook in Baasrode respecteert men de traditie dat er, in het jaar van de gemeenteraadsverkiezing, niet op een cent let als het maar naar wegenwerken gaat. Het is zoeken naar een parkeerplaats en op de route komen vraagt ook het nodige zoekwerk. Waneer krijgen wij fietsers ook recht op omleidingsbordjes. Tijdens onze zoektocht fietsen we voorbij het scheepsvaartmuseum.

Om de Schelde in al dit kluwen te bereiken moeten we langs de villa Vermijlen.

Via het briel en resten van economische activiteit gaat het nu snel Scheldewaarts.

Nog een stevige villa waarschijnkijk ook een overblijfsel van de vroegere economische activiteit.  Scheepsbouw?

Nu zitten we op koers langs de brede stroom.

Maar een knorrende maag strooit roet in het eten, dus stappen we af in deze taverne om ons tegoed te doen aan een lekker bord scampi’s.  Zonder roet maar overgoten met een lekkere Karmeliet en lekker wit wijntje.

Na dit alles verorbert te hebben fietsen we blijgemutst (Karmeliet!) naar Sint-Amands. Beetje vreemd, die herten in een weide en niet in een of ander bos.

Hier hebben ze hun schaapjes al op het droge.

En ja na nog een bocht verder en daar verschijnt Sint-Amands met de Sint-Amanduskerk in al haar glorie.

In tegenstelling tot op de dijken, waar er gefietst en gewandeld wordt dat et een lieve lust is, is het op de Schelde zeer rustig. Af en toe een zondagsvaarder.

Rustig dobberen op een gemoedelijke schelde. Ik kan mij zwaardere bezigheden voorstellen. Wij reden hier al eens tijdens het fietsen van de Aspergeroute en de Scheldedijkroute.

Dat het hier een toeristische trekpleister is blijkt uit alles. Het is de ene taverne na de andere.
Sint-Amands is een prachtig Scheldedorp en gezien de overvolle terrasjes zijn we niet de enigen die er zo over denken.

Bij het binnenrijden van  Mariekerke (de volgende parel aan de Scheldeoever) zien we dit zeilbootje opgetuigd in een grasveld staan. Rare jongens die landrotten!

Aan de overkant is het wachten geblazen om de veerboot te kunnen nemen. Spijt dat men de fiets genomen heeft in plaats van de pedalo.

Mariekerke is ook een Scheldedorp, je ziet het aan alles.

De Schelde baadt zich hier volop in het groen. Zo wennen de palingen hier al wat aan deze kleur.

Temse aan de overkant, ik blijf het nog altijd een mooi beeld vinden.

Het onthaalcentrum de Notelaer ziet vandaag veel volk voorbij peddelen.

Opnieuw laten we een veer aan ons voorbijvaren en fietsen lustig verder.

Nu ruilen we de Schelde in voor het Zeekanaal.

Wij zijn getuige hoe dit schip de zeesluis van Wintam binnenvaart.

Een stel Canadese ganzen, Deze exoten blijken een plaag te zijn en onze ganzen van de waterlopen te verdrijven.

Onze eerste oversteek is een feit.

Op naar de volgende.

De route verlaat nu de rivieroevers en brengt ons velden, wat bebossing en last but not least kapelletjes.

Dit beeld verwijst dan weer naar de Boerenkrijg.

Dan nog de mooie witzwart laarkapel in Schelle.

Voor de kapel tegen een bloempot geleund deze trekkersfiets. Tja,  dit moet een wereldreiziger pur sang zijn.

De zon begint langzaam maar zeker schaduwen te werpen, maar voorziet ons nog steeds van de nodige warmte.

Opnieuw bereiken we de fiere, brede Schelde.

Deze mooie toren behoordt aan de Sint-Bernardusabdij in Hemiksem

Dit zijn dan de abdijgebouwen.

Nu we toch bezig zijn… de ingangspoort van het domein waarin de abdij ligt.

Met het Kalabeekveer varen we van Hemiksem naar Bazel.

Nu zijn we aan de andere Scheldeoever te Bazel.

Door het lover zien we nog een glimp van het kasteel Wisselkerke.

Het kasteel licht in een prachtig domein.

Christo was here!!!

In Rupelmonde stoppen we even. Onze eerste aandacht gaat naar de prachtige barokke Onze-Lieve-Vrouwekerk.

Dan blijven we efkens staan bij het standbeeld van Mercator. Ja deze wereldberoemde cartograaf is hier geboren.

Hier een bronzen versie van de jeugdige Mercator.

Langs de getijdenmolen verlaten we het centrum van Rupelmonde.

Van Rupelmonde gaat het vrij snel naar Temse.  Op de dijk zien we dit prachtig tafereel, de tuysscher en de azijnzeker. Dit zijn twee bijnamen voor de Temsenaars waar ze zo te zien toch wat trots op zijn. De schepper van dit mooi werk is Valeer Peirsman.

En dit is nog niet alles, van dezelfde ontwerper de kaailopers. De kade in Temse is echt een openbaring.

We zetten onze tocht verder langs de mooie Onze-Lieve-Vrouw kerk.

Buiten Temse gaat het naar Tielrode, opnieuw ruilen we de Scheldeoevers voor wegen door velden.

We rijden Tielrode binnen en zien al de veerboot klaar liggen. Eerst stoppen we bij “Den Toeter” afbeelding van een veerman.

In Tielrode moeten we een 20-tal minuten op de overtocht wachten, dit is het equivalent van een pint Jupiler (33cc) in het nabijgelegen “t’Veer“.  Voor Veerle wordt dat een sprankelend wit wijntje. Vanop het terras van t’ Veer hebben we zicht op de Sint-Jozefkapel.

Na het verkwikkend terrasje haasten we ons terug naar de overzet. Mooi op tijd er rest ons tot zelfs een moment om terug te blikken op de toren van de Sint-Jozefkapel.

Snel zijn we over de Durme.

…waarna we onze tocht verderzetten.

We herkennen het  Pillecynmonument. We fietsten hier al eerder bij het fietsen van ja…de Pillecynroute. Wat voor de hand liggend he!

Vrij snel zijn we aan de “Drie Goten

Nu staan we voor een moeilijk besluit of we fietsen door naar Baasrode, met het risico dat we te laat zijn voor de laatste overzet, of we nemen de overzet hier aan de drie goten.

Het wordt dus de laatste keus.

Een beetje sneu, nu fietsen we terug via dezelfde oever waar we op vertrokken.

Maar lang trekken we ons dat niet aan. We geniet opnieuw van het zicht op Sint-Amands prachtig met die warme kleuren van een stilaan zakkende zon.

Het laat ons ook toe een monument te fotograferen dat we in het opgaan voorbij fietsten.

Idem voor deze gestrande schuit.

We steken een tandje bij en met een stevige vaart gaat het terug naar Baasrode. Aan de voet van Sint-Ursmaruskerk (Ursmarus een buitenaardse heilige of zo?) hebben we het nog eens over deze tocht. Het fietsen langs dit deel van de Schelde met zijn vertakkingen als het Zeekanaal, de Rupel en de Durme is een absolute aanrader. Deze tocht gaat dan ook met een 9,5/10 lopen. Hou wel het uur in het oog wil je niet voor een gesloten veerpont staan.

Voor ik nog enkele links geef eerst de te volgen knooppunten als je vertrekt uit Baasrode. Wat wij ook deden.

58-52-10-67-76-8-6-5-3-2-1-54-31-34-30-70-32-43-42-veer Hoboken-Kruibeke-49-71-72-86-74-75-76-77-91-9-50-68-57-veer Kastel-Baasrode-58

Nu de links

Onze eerste Scheldeverentocht vind je hier:

Op verplaatsing…Scheldeverentocht I

Voor meer informatie over de Scheldeverentochten en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Op verplaatsing…De Pillecynroute

Maandag, 28 juli 2008

Zondagavond onverwachts moeten inspringen voor een zieke collega. Dit maakt dat ik na enkele uren rust een ganse namiddag vrij heb. Ondanks het zwoele weer besluiten we toch erop uit te trekken. De Pillecynroute met zijn 38 kilometers lijkt ons de aangewezen route. Fietsen op het dak en de rest kunnen jullie zich inmiddels voorstellen.

Bij het vertrek fietsen we resoluut richting Durmedijk om in te voegen op de route. Onmiddellijk overvalt ons het schone van het natuurgebied “De Bunt”.

Hier staan de distels in volle bloei en kleuren de schorren paars.

Karbonkels van zaadknoppen.


Aan de overzijde priemt de kerktoren van Tielrode vanachter de bomen.

Ontwaren wij op diezelfde oever al de eerste prille najaarskleuren?

Misschien niet goed te zien maar hier vloeit de Durme in de brede Schelde.

Het is bij deze samenvloeing dat we op het monument ter ere van de Pillecyn stuiten.

Nu bereiken we de drie goten, hier zijn verschillende restaurants met kleurrijke terrasjes.

De Plezanten Hof, het vroegere palinghuis. Nu door meesterkok Lieve Putteman uitgebouwd tot een gerenommeerd gastronomisch restaurant.

Een enkele pedaalslag vooruit en we krijgen zicht op deze idyllische vijver…

…en oevers met slik.

Kerk van St-Amands sierlijk gelegen aan de Scheldeoever


Hier is er een overzet zie filmpje

Nu fietsen we voorbij Baasrode, dit dorpje kennen we van de Ros Beiaardroute.

dit tafereel trekt mijn aandacht, ter afwisseling eens ietwat anders

Ook dit huis heeft iets en moet op de gevoelige…

Nu is het moment gekomen om de oevers van de Schelde links te laten en richten we ons voorwiel (de voorsteven van onze fiets) richting velden. Dit grote gebouw huisvest een antiekzaak. De Peelman

Een ietwat gek kapelletje met het grote dak(Schipperskapel) in Moerzeke.

Nu peddelen we door velden met de onvermijdelijk koetjes en kalfjes

Eventjes onder een bomenrij doorrijden is tijdens deze hondsdagen (27° in de schaduw) een welgekomen afkoeling.

Na zo’ 3 kwartier bereiken we de eerste buitenwijken van Hamme. Het is er wat minder aangenaam, drukker en minder mooi.

Gelukkig kruisen we “de omroeper” een modern kunstwerk

en daarna, een bocht verder, de grote Napoleon een windmolen.

Nu verlaten we weer de woonwijken, snel even dit kapelletje kieken

Dan wordt het wel heel aantrekkelijk, de route vleit zich nu naast de oude Durme en dit is wel het mooiste deel.

Een oude, verkommerde afspanning die toch iets charmant heeft.

Alleen voor dit pad met bijpassend hek zou je de route fietsen…

…met als beloning een kunstwerk op de andere oever.

De volkstuintjes met een samenraapsel van kotjes en afdakskes, kriskras door elkaar luiden het einde van de oude Durme aan

Nu komen we aan de mirabrug (bekend van de film Mira of de teleurgang van de waterhoek.

Kerk van Sint-Pieters Banden in het centrum van Hamme en aan het einde van deze fijne fietstocht.

Weer thuis bespreken Veerle en ik nog wat de route. Je kan ze in vier grote stukken opdelen. Het deel langs de Durme en de Schelde, dan een deel door velden, eventjes door de buitenwijken van Hamme en daarna en dat is leuk het mooiste stuk langs de oude Durme. Wij reden er zo omstreeks18u30 en hadden zo al het begin van de avondgloed wat er nog meer sfeer aangaf. Heel mooie route, goed berijdbaar en met z’n 38km te doen door de gemiddelde fietser. 8.5/10

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: