Een bezoek aan het Abdijmuseum Ter Duinen in Koksijde is een reis terug in de tijd naar de middeleeuwen, waar de rijke geschiedenis van de cisterciënzerabdij tot leven komt. Bij aankomst word je begroet door de imposante abdijgebouwen en de serene sfeer die de omgeving uitstraalt. Binnen in het museum word je meegenomen op een boeiende ontdekkingstocht door de geschiedenis van de abdij. Je vindt er een schat aan artefacten, manuscripten en kunstwerken die getuigen van het religieuze en culturele leven van de monniken. De tentoongestelde voorwerpen bieden een unieke inkijk in het dagelijkse leven binnen de abdijmuren, van het werk in de kloostertuinen tot de verlichte manuscripten die in het scriptorium werden vervaardigd. Tijdens je bezoek kun je ook genieten van de rustige omgeving van de abdijtuinen, waar je kunt wandelen en reflecteren te midden van de historische ruïnes en de weelderige natuur.
Het natuurpark Westhoek in De Panne is een betoverend stukje natuur dat liefhebbers van wandelen onmiddellijk zal bekoren. Met zijn uitgestrekte duinen, weelderige bossen en schilderachtige landschappen biedt het park een perfecte ontsnapping aan de drukte van het dagelijkse leven.
Het park is gelegen aan de Belgische kust en strekt zich uit over een groot gebied.
Het biedt talloze wandelpaden die je meenemen door zijn diverse ecosystemen. Beginnend bij de duinen, waar je kunt genieten van de verfrissende zeewind terwijl je over de zachte zandpaden loopt, tot aan de dichte bossen waar je wordt omringd door de rustgevende geluiden van fluitende vogels en ruisende bladeren.
Een van de hoogtepunten van een wandeling in Westhoek is de indrukwekkende uitkijktoren die je een panoramisch uitzicht biedt over het hele gebied. Vanaf hier kun je genieten van adembenemende vergezichten over de duinen, de zee en het omliggende landschap.
Of je nu alleen op pad gaat, met je familie of met vrienden, een wandeling in het natuurpark Westhoek is een ervaring die je niet snel zult vergeten.
Het is een plek waar je kunt genieten van de rust en stilte van de natuur, waar je je kunt verbinden met de schoonheid om je heen en waar je even kunt ontsnappen aan de drukte van het dagelijks leven. Dus trek je wandelschoenen aan en verken de betoverende paden van Westhoek.
Een overzicht:
Enkele links:
Gerard Xavier maakte ook een video in en over de westhoek:
Op 11 maart 2023 starten we, na de routebeschrijving opgehaald te hebben in het toeristisch centrum van Blankenberge, de erfgoedwandeling. Deze wandeling beloofd ons terug te voeren naar de belle époque- en interbellum-tijd.We starten de wandeling aan het Belle Epoque-centrum in de Elisabethstraat.
Dit centrum is gelegen in de Sint-Rochuswijk. In de late 19de eeuw werden er in deze wijk tientallen vakantiehuizen opgetrokken als buitenverblijf voor rijkere burgers. Verschillende van deze vakantiewoningen zijn van de hand van Van Gastel een Antwerpse architect-aannemer.
We volgen de koperen klinknagels die in het voetpad de route aanwijzen.Nog steeds in de Sint-Rochuswijk treffen we het prestigieuze neobarok gebouw dat eerst als school diende en sinds 2011 dienstdoet als bibliotheek. Het werdt gebouwd in 1883.
Wat verder in de Descampsstraat staan er verscheidene historische panden. Meerdere ervan ontsproten in de late 19de eeuw op de tekentafel van de Blankenbergse stadsarchitect Felix Cosman. Let vooral op de met tegels beklede gevels.
We verlaten de Sint-Rochuswijk langs de Jules de Troozlaan.
Daar nestelen ietwat meer klassieke herenhuizen zich tussen de typische Belle Epoquevilla’s. Het neo-Brugse burgerhuis La Tourelle is er een mooi voorbeeld van.
Achter het station staat de gotische Sint-Antoniuskerk.
De statige herenhuizen in de Weststraat op de nummers 90 en 92 werden in 1904 gebouwd voor de gebroeders D’Hondt. Gustave D’Hondt was tot tweemaal toe burgemeester van Blankenberge.Eind 19de eeuw was het toenmalige Blankenberge aan uitbreiding toe. Van 1895 startte men met de bouw van een nieuwe wijk aan de westkant.
Het statige herenhuis in de Van Maerlantstraat 85 is een schoolvoorbeeld van het fraai gebruik van glazuurtegels. Ook dit huis is een ontwerp van de stadsarchitect Felix Cosman. In de Luikstraat en de Generaal Lemanstraat zijn er ook mooie tegeltableaus te bewonderen.
Eind 1800 begin 1900 werden er aan de Belgische kust nergens zoveel tegelplateaus verwerkt dan in Blankenberge. De uitbreiding langs de westkant kwam pas tot voltooiing tijdens het interbellum. Naast de vele prachtige belle-epoque gebouwen zochten diverse architecten ook inspiratie bij het internationale modernisme dat toen opgang maakte.
Een mooi voorbeeld is het appartementsgebouw op de hoek van de Limburg Stirumstraat nr 30. Waar de De Smet de Naeyerlaan een bocht maakt staat op nr 63 een gebouw in Art-nouveau stijl. Ook dit gebouw is een ontwerp van Felix Cosman uit 1906.
De paravent aan de Blankenbergse jachthaven heeft haast een symbolische waarde voor Blankenberge. Deze gietijzeren bescherming tegen wind en regen werd gebouwd in 1908.
De glazuurtegels die gebruikt werden voor het huis in de Franchommelaan nr 5 komen van de Brusselse firma Helman. Deze firma had zodanig veel klanten in Blankenberge dat zij er een bijhuis opende.
De vroegere winkel Maison Duysburgh gelegen in de Weststraat op de nummers 25 – 27 heeft een unieke art-nouveau gevel.
Een bijna 7 m2 groot reclamepaneel in glazuurtegels trekt onze aandacht. Terug in de oude binnenstad genieten we ook van met glazuurtegels verfraaide gebouwen.
Op de hoek van de Nieuwstraat staat het pension Floréal uit 1914 waarvan de gevel volledig is bekleed met tegels.
Het tegelplateau op de gevel in de Bakkersstraat nr 28 verwijst dan weer naar de fotohandel Roman-Balasse die hier vroeger zijn stek had.
Het oude, vroegere stadhuis stamt nog van voor de tijd dat het kusttoerisme tot ontplooiing kwam. Al snel bleek het te klein voor de uit zijn voegen barstende kuststad. Het werd uiteindelijk slechts gebruikt als feestzaal of tentoonstellingsruimte. Maar aan schoonheid boette het niks in. Aan het einde van de Kerkstraat staat een stoere arduinen trap.
Deze geeft toegang tot de zeedijk waar een brede promenade ons opwacht. Op de zeedijk hebben alle historische panden plaats moeten maken voor de hoge appartementsgebouwen.
Het mondaine karakter van weleer heeft tegelijkertijd plaats gemaakt voor het massatoerisme waar Blankenberge vandaag een schoolvoorbeeld van is. Ook het Casino-kursaal heeft hieraan niet kunnen weerstaan en is sinds zijn recente renovatie zijn art-nouveau uitzicht volledig kwijt. Het tweede icoon en misschien wel het meest gekende is de Blankenbergse pier.
Met zijn fraaie rotonde is het enig in zijn soort aan onze Belgische kust. In de Rogierlaan maken de Belle-Epoque gevels weer hun opwachting.
Meteen zijn ze een mooi sluitstuk van deze boeiende erfgoedwandeling.
Deze wandeling brengt ons terug naar een tijd waar het massatoerisme in zijn kinderschoenen stond. We zien mooie herenhuizen waar de toenmalige burgerij zijn vakanties in doorbracht. Spijtig genoeg zijn deze mooie woningen wat op de achtergrond gedrukt. Door grote appartementsgebouwen, die duidelijk minder mooi zijn, maar aan meer mensen de kans geeft van strand, zon en zee te genieten. Het is zoals het is….
Oostende gelegen zowat in het midden van de Belgische kust is er ook zowat de hoofdstad van. Buiten strand en duinen heeft Oostende ook enkele mooie parken die de moeite waard zijn om te bezoeken. Wij starten onze wandeltocht op de Spinoladijk.
Deze dijk laat zich goed wandelen. Wat opletten voor de vele fietsers is het enige dat de ontspanning stoort. Wij wandelen tot aan de grens met Bredene. Aldaar nemen we onze eerste stop in ’t Strandhuis.
Daarna keren we het strand en de Spinoladijk de rug toe en wandelen landinwaarts.
De wandeling is hier wat minder boeiend (buitenwijken van Bredene) en het is wachten op de oevers van de Spuikom opdat de tocht wat aantrekkelijker wordt. Maar na de Spuikom wordt he zo mogelijk nog erger of beter gezegd saaier. We betreden de industrieterreinen die onvermijdelijk langs een (weliswaar kleinere) aanvoerhaven liggen.
Het balanceert tussen een zoektocht naar de schaars gezaaide bordjes met knooppunten en het opletten voor de zware vrachtwagens en bussen van de lijn. We missen zo de doortocht door het Maria Hendrikapark en de watertoren die daar zijn stek heeft. Ook de dijkwandeling langs het groot strand gaat zo de mist in.
We pikken opnieuw in waar de tocht naar de overzetboot gaat die ons terug naar het beginpunt op de Spinoladijk brengt.
Wij wandelen nog even door over de Westdam die, samen met de Oostdam, de haven van Oostende beschut.
De te volgen knooppunten :
Daarna slopen we door naar Fort Napoleon om er iets te drinken en wat te eten alvorens terug naar huis te rijden. Door omstandigheden was deze tocht wat een teleurstelling. Maar mochten we de doortocht door het Maria Hendrikapark en de dijkwandeling langs het groot stand niet gemist hebben was het misschien een ander verhaal geweest.
De te volgen knooppunten: 61 – 60 – 59 – 62 – 63 – 65 – 64 – 61 (tussen 63 en 65 liep het voor ons mis)
Al heel lang staat het Zwin op ons verlanglijstje van bezoeken. Eind april aangespoord door het langdurig aanhoudende mooie weer besluiten we het Zwin af te vinken op dit lijstje.
We parkeren op de grote parking en gaan het onthaalgebouw binnen. Hier merken we al de moderne aanpak die men samen met de renovatie van het park heeft geïntroduceerd. Inderdaad sinds de start, onder impuls van Graaf Lippens, is het park geëvolueerd tot een moderne belevenis voor gans het gezin.
Na de aankoop van de tickets, waar we al een glimp van de expo ruimte., betreden we het park. We wandelen langs de hoge ooievaarsnesten(zowat de iconen van dit park) om verder te gaan langs kijkhutten, ooievaarstoren (moet je doen!!) en andere hutten waar vrijwilligers interessante sessies over het natuurgebeuren in het Zwin geven.
Daarna zetten we ons aan de langere wandelingen in de zwinvlakte. Door het droge weer lukt dit op onze sandalen. Maar in normale omstandigheden zou ik toch waterdichte wandelschoenen of laarzen aanbevelen.
Daarna wandelen we naar de exporuimte. Deze expo is wel echt de moeitewaard. `Wat hier op een zeer moderne, interactieve manier wordt aangeboden heeft ons sterk verbaasd. Zowel jong als oud komt hier aan zijn trekken en verlaat deze ruimte met een breder inzicht over de natuur en (trek)vogels in het bijzonder.
Machtig mooi. Ik kan een bezoek aan dit natuurgebied en zijn moderne, leerrijke accommodaties aanraden. DOEN!!!
In de week na nieuwjaar 2022 trekken we naar Koksijde om er te wandelen tussen Koksijde en Oost-Duinkerke.
Achter de Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen Basiliek raken we onze wagen kwijt.
Vandaar is het richting strand/kust. Eerst genieten we nog eens van de kerst/eindejaarsfeer in het centrume van Koksijde.
Ter hoogte van “Ster der Zee” vinden we het vertek/knooppunt 46. Weg zijn wij. We volgen de zeedijk tot het einde van de appartementblokken-rij
Gelukkig wordt deze wat saaie rij onderbroken door het plein met het Acqua Scivolo – kunstwerk. Dit kunstwerk is een onderdeel van het kunstwerkenpark Beaufort . Het is een onderdeel van de monumentale kunstwerken die deel uit maakten van de expositie Beaufort 03 (2003).
Daarna duiken we de duinen en de villawijkjes in. We wandelen er langs de vele typische villaatjes die zich achter de duinen verschuilen.
Tussendoor stappen we af in de taverne van het Paul Delvaux-museum om er lekker te lunchen.
Nu kuieren we verder langs villaatjes en duinen tot de Zuid-Abdijmolen opdoemt met in zijn zog het abdijmuseum (Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen abdij).
Op het einde wacht ons nog een flinke inspanning met het beklimmen de “Hoge Blekker”. Deze stevige inspanning wordt beloond met een vergezicht op het natuur- en waterwinnings gebied “De doornpanne”.
Daarna gaat het opnieuw richting kust en zeedijk. Daar ronden we de wandeling af.
Nu wacht er ons nog een gezellige tocht, door het mooi versierde Koksijde (eindejaar 2021) naar onze auto.
Dit jaar gaan we opnieuw naar de Belgische kust om op zoek te gaan naar de 20 kunstwerken die er opgesteld staan. Daar we de kunstwerken al wandelend aaneen willen rijgen doen dit op verschillende tijdstippen. Concreet houdt dit in dat we al wandelend van de ene kuststad naar de volgende wandelen. We bekijken niet alleen de kustwerken van Beaufort 21 maar ook de vele andere creaties, waaronder kunstobjecten van vorige Beaufort edities . Hier deel 4 (meteen het sluitstuk van deze editie) met een overzicht van de werken tussen Oostende en Westende met eerst een tussenstop in Nieuwpoort-Stad Tevens trachten we een sfeerbeeld te scheppen van de nazomer 2021 aan de Vlaamse kustlijn.
Bij een eerdere Beaufort 21 wandeling (tussen De Panne en Nieuwpoort) geraakten we niet in Nieuwpoort-Stad vandaag maken we dit goed door eerst in Nieuwpoort-Stad te stoppen.
Pinpointing Progress
by Maarten Vanden Eynde
LOCATIE
Plein naast stadhuis Marktplein 8 8620 Nieuwpoort
Vervolgens nemen we de tram naar het centrume van Oostende.
In Oostende stappen we uit ter hoogte van de Grote Post want daar start het volgend kunstproject “Monokino”
Cracks & Crumbles
LOCATIE
Startpunt: De Grote Post Hendrik Serruyslaan 18a Oostende
We wandelen van projectie naar projectie:
Vitamin See (2017) vanSimnikiwe Buhlungu
In de Lokettenzaal van De Grote Post (Hendrik Serruyslaan 18a, Oostende)
Drei Atlas (2018) vanMiryam Charles
In de Vitrine van Boekhandel Corman
Sometimes It Was Beautiful (2018) van Christian Nyampeta
In het Jeugdhuis OHK (Koninginnelaan 1 – cafetaria oud zwembad, Oostende)
Meteen ook een leuke verkenning van Oostende.
We wandelen nu naar het strand en richten onze stappen richting Mariakerke. Daar staat het volgend kunstwerk op ons te wachten.
Pillage of the Sea
by Rosa Barba
LOCATIE
Strandzone einde Vergeet-mij-nietjes-laan 8400 Mariakerke
Nu volgt er een fikse strandwandeling richting Middelkerke als we er aankomen begint het al wat te schemeren. We stoppen eerst om een hapje te eten en een slok te drinken. Het is dan ook al wat duister als we het volgend kustwerk op het strand ontdekken.
There Are Indeed Medium-Sized Narratives
by Raphaela Vogel
LOCATIE
Strandzone einde Louis Logierlaan 8430 Middelkerke
Langs de dijk vervolgen we onze wandeling. Ondanks dat de nacht inmiddels is ingevallen ontwaren we nog enkele kunstwerken uit vorige Beaufort-edities.
De duisternis vraagt het uiterste van mijn fototoestel maar ik wil jullie de foto’s van het laatste kunstwerk niet onthouden.
Metamorphosis
By Oliver Laric
LOCATIE
Strandzone aan einde Flandrialaan 8434 Middelkerke
Dit is meteen het sluitstuk van onze Beaufort 21 wandelingen. Het was weer een mooie beleving dat onze nazomer 2021 kleurde. Op naar de volgende editie van Beaufort.
Een overzicht van deze wandeling.
Enkele links:
Beaufrort21.be de officiële website van deze editie van de Beaufort-triënnale.
Dit jaar gaan we opnieuw naar de Belgische kust om op zoek te gaan naar de 20 kunstwerken die er opgesteld staan. Daar we de kunstwerken al wandelend aaneen willen rijgen doen dit op verschillende tijdstippen. Concreet houdt dit in dat we al wandelend van de ene kuststad naar de volgende wandelen. We bekijken niet alleen de kustwerken van Beaufort 21 maar ook de vele andere creaties, waaronder kunstobjecten van vorige Beaufort edities . Hier deel 3 met een overzicht van de werken tussen Blankenberge en Bredene. Tevens trachten we een sfeerbeeld te scheppen van de nazomer 2021 aan de Vlaamse kustlijn.
Juist voorbij de jachthaven haast onder het staketsel bevindt zich het eerste kunstwerk.
The Dancer V, A marine mammal invoking higher spirits
by Marguerite Humeau
LOCATIE
Strandzone aan Wenduinse Steenweg 15 8370 Blankenberge
Wat verder is het even goed uitkijken alvorens we het volgende kunstwerk ontdekken.
Thinking of You By Jimmie Durham
LOCATIE
Rondpunt aan De Smet de Naeyerlaan 30 8420 De Haan
Langs strand en dijk, met vele mooie en verassende kunstwerken, wandelen we nu naar het mooie De Haan.
In de duinen voorbij het centrum zit met een ietwat bevreemde blik Benjamin het volgend kunstobject.
Benjamin
By Maen Florin
LOCATIE
Boszone ter hoogte van Prins Albertpark/Parking Wenduine 8420 De Haan
Opnieuw zakken we af naar de kustlijn op weg naar Bredene. Daar echter zoeken we tevergeefs naar het kunstwerk
Stranded
By Rossella Biscotti
Volgens het programmaboekje zouden we dit op het strand moeten vinden. Maar vandalen beslisten er anders over. Het bevindt zich nu in het Staf Versluys-centrum. Maar dat is, op het late uur dat we aankomen gesloten. Door het late uur stoppen we onze wandeling
We doen nog een restaurantje en nemen de tram terug naar Wenduine waar we onze wagen hebben achtergelaten en rijden voldaan naar huis.
De laatste verlofdag en mooi weer voorspeld, dient er geen vervolg gebreid aan onze beaufort03-saga? Begin augustus stopten we in Blankenberge. Vandaag nemen we de draad op in Zeebrugge. We starten aan het strand en kijken mee met…
de man…
die boot zag, in de lucht.(beaufort02 Jean Bilquin (B))
Vandaar is het maar enkele fikse trappen door de strandwijk naar de Stella Mariskerk. Deze deelt nu het kerkplein met “24/7tm Kiosk” een kunstwerk van Liam Gillick (UK)
Naar het volgend kunstwerk is het efkens zoeken, een tijdje fietsen we door de containerhaven.
We keren op onze stappen? terug en wat later merken we dit eigenaardig bouwsel.
Elektrische verdeelkast, anno 2009 (nee maakt geen deel uit van beaufort03 alleszins toch niet in deze editie)
Maar eerst moeten we langs het tijdok,
en deze duikboot die als toeristische attractie zijn oude dag slijt.
Eventjes blijven we bij een ander kunstproject “Sit on Art” hangen.
Maar nu aan de uiterste kant van de vissershaven zijn we bij het indrukwekkend kunstwerk…
Opnieuw moet er teruggekeerd. We trachten al de hele tijd de aanwijzingen naar knooppunt 36 te volgen maar geregeld dient, om de kunstwerken te vinden, er van afgeweken worden.
Dit kunstwerk siert de boorden van de plezierhaven, naam en maker zijn me onbekend. Maar in de context van deze rit past het wel.
Opnieuw in het spoor van de knooppunten komen we bij dit oud-gemeentehuis. Het staat leeg en stilletjes aan is er wat verval te bespeuren. Achter dit gebouw is er een koer waar nogal wat vuil ligt. Na wat zoekwerk stuiten we op het werk van Giuseppe Gabellone (It). Liever gezegd foto’s van zijn werk. Blijkbaar niet gespeend van enig temperament (italiaan?) slaat deze kunstenaar telkens zijn werk kapot.
Doch niet zonder er eerst een foto van te nemen.
Langs het Admiraal Keynesplein fietsen we Zeebrugge buiten. We volgen de kustfietsroute en de knooppunten 36 en 37 naar Heist en Duinbergen.
In het sjieke Duinbergen staat er op het Sint-Michielspleintje dit wat eigenaardig werk.
We vervolgen onze rit, zoomen even in op deze gekortwiekte dame, en zetten koers naar knooppunt 42
Aan de Elizabethlaan in Knokke kan je niet naast dit werk kijken. Na knooppunt 42, bij het naderen van het modaine Zoute, dienen we noodgedwongen het knooppunten-netwerk te verlaten. We gaan naar het Ijzerpark.
Hier verpozen we wat in het kunstwerk “Labyrinth and Pleasure garden” van Jan Vercruysse (Be). Ronduit zalig…
Nu zakken we af naar de kust alwaar op het strand deze strandcabines niet aleen wat groter zijn dan de courante strandhuisjes aan onze kust. Zij zijn allen onderdeel van “Discrepanties with villa Teirlinck” dit werk is van de hand van Leonor Antunes (Pt).
Dit is ons laatste werk van deze beaufort-editie.
Zoals in de 3 eerdere tochten, zetten we nu ook onze rit verder met de bedoeling langs het binnenland terug te keren.
Eerst even naar het Zwin.
Waar ik eerst dacht door te steken naar Retranchement (Nederland) en zo terug te keren door het achterland, kies ik ervoor om terug te keren door het Zoute en Knokke naar knooppunt 42. Mooi gemeentehuis.
Hierna duiken we de polders in. Knooppunt 40 en 39 zijn onze bakens. Daarna richten we ons op punt 37.
Als we Heist binnenrijden laten we knooppunt 37 los en steken Heist door om bij knooppunt 36 opnieuw met het netwerk aan te knopen. Tussen Heist en Zeebrugge deze mooie, ietwat barokke vuurtoren genietend van het late zonnetje.
De Sint-Donatiuskerk smukt zich op met de mooie avondgloed.
Genietend van een verdiende rust.
Na de haven zijn we snel terug aan het beginpunt. Nog even een foto maken…
…en deze tocht zit erop. Meteen ook dit vierluik rond beaufort03-outside. Nu ik dit verslag afrond heb ik wat heimwee. Veerle en ik hebben intens genoten van deze fietstochten. In 4 maal hebben we zowat de ganse belgische kust langsgefietst. Soms stoorde ik me aan de slechte aanwijzingen. Over het niveau van de werken hadden we soms vragen. Maar door deze tochten zullen we ons de mooie zomer 2009 steeds aangenaam blijven herinneren.
De tweezame..... 