Op verplaatsing…de Dj!noroute(herfst 2009).

Zondag, 4 oktober 2009.


We zijn al even terug uit Bretagne. Het blijft droog en bijwijlen is het nog mooi weer.  We zijn opnieuw beginnen lopen, het park van Aalst en het Osbroek liggen er droog bij. Ook voor het weekend geven de voorspellingen droog weer.  Dan is de uitdaging te groot en moeten de fietsen van stal. Al lang staat de Djinoroute op mijn verlanglijstje. Djino is een streekgenoot die net zoals wij gek is op fietsen. Hij heeft een prachtige website waar hij ons deelgenoot maakt van zijn fietsavonturen. Djino heeft op een zeker moment besloten zelf een route samen te stellen in zijn streek. Dat vind ik dus het einde, meer gedreven kan je volgens mij niet zijn. Ik heb veel bewondering voor zo’n initiatief. Dus Zondagmiddag iets na half twee starten we.

Laat ons meteen met een kleine bekentenis beginnen.  Het trackbakken lukt eerst niet zo bijster goed. Vandaar dat ik al snel een foto van het kerkplein van Erpe kan maken.

Daar komen we tot het besef dat we het weer nogal onderschat hebben en we reppen ons terug naar ons A-ken om nog wat kleding bij aan te trekken.

Ik zoom wat verder in op de track en dan blijkt dat we vlak naast de route geparkeerd staan. We verlaten Mere nu langs een andere kant richting Nieuwerkerken. In deze Aalsterse deelgemeente kiek ik deze bric-à-brac. Ik wijs er Veerle fijntjes op dat het dus nog erger kan dan…

Maïs en nog eens maïs, deze cornflakes in spe zetten duidelijk hun opmars in onze velden voort.

Nog eens Erpe maar nu in de juiste volgorde.

Van een bloemperkje gesproken, wat een kleuren pracht. Veerle haar camera is nog aan het bekomen.

Hier woont een Disney-fan zoveel is duidelijk.

Nog eens de kerk van Erpe, nee ik word niet gesponsord door de pastoor van Erpe

Ook niet door die van Erondegem. Maar misschien dat het kieken van zo’n kerk voor wat voorspraak om wat beter weer,lees meer zon,zorgt.

De oren gespitst, kan ik volgens Veerle nog een voorbeeld aan nemen.

Impe, Sint-Denijskerk. Tiens ’t is toch Damiaan die zalig verklaart wordt en niet onze gouverneur?

Bij het opnieuw naderen van Erondegem kan dit gezellig kapelletje Veerles lens niet ontsnappen. Leuke nonchalance.

Dan gaat het er nabij Vlekkem wel wat serieuzer aan toe. ’t Schijnt dat de aflaten hier van een iets betere kwaliteit zijn.

Bijbehorende Sint-Lambertuskerk.

Bric à brac II maar er is nog werk aan de winkel om “bric I” te kloppen.

Djino neemt ons niet alleen mee naar de plaatselijke gebedshuizen. Nee hij beloont onze inspanningen, ’t is soms stevig trappen, met prachtige vergezichten.

Langzaam moet het zomerse groen wijken.

Ook de Sint-Martinuskerk in Bambrugge maakt haar opwachting. Als het zo voortgaat moeten we het eerste jaar niet meer op Bedevaart.

Bric à brac III, in Bambrugge hebben we te maken met een meer landelijk exemplaar. Sterke mededinger voor de wedstrijd “Bricste à brac 2009”

Stallen en schuren ook ondanks het donker weer blijven ze bekoren.

Laat ons maar wat afstand nemen van al die kerken, nog een glimp van de Sint-Martinuskerk ditmaal in Burst .

Het glooiend landschap blijft bekoren.

Nee geen bric…

Hadden we al paarden op het menu?

Nee, het veelvuldig fotograferen van kerken kan ze daarboven niet vermurwen.

We fietsen nu richting Borsbeke. Djino duidelijk bekend met de streek durft al eens een buurtweg inlassen. Deze “kasjkens” geven de route iets speels.

De Sint-Antoniuskerk van Borsbeke meldt zich ook aanwezig. Mooie kerk trouwens.

Deze Sint-Rochuskapel kruist ook ons pad.

Pink duck, mooi bewaard.

Djino gooit er eens een molen tussen, knappe vierwieker.

Onder een steeds dreigend wolkendek gaat het nu verder naar Sint-Lievens-Esse.

Ondanks de dreigende wolken zijn we niet de enigen onderweg.

Het is stevig klimmen naar Sint-Lievens-Esse.

De dorpskern, Sint-Lievens-Esse kan zich naast de obligate kerk ook op een nog werkende brouwerij beroemen. Pater Lieven wordt er gebrouwen.

Vrij grote kapel nog altijd in Sint-Lievens-Esse.

Nu nemen we de trambaan en zijn zo vrij snel in Herzele.

De kerk van Herzele mocht al een paar keer haar opwachting maken in deze blog, deze keer eens vanuit een andere hoek.

Ook  in dit verslag mogen runderen niet ontbreken. Kijken als een koe naar…

Ressegem, in volgorde kapelletje en daarna…

de kerk. Zonder woorden..

Ook in Aaigem komen kerkgangers aan hun trekken

Uit de tijd dat auto’s nog spraken.

Een wat grijs kapelletje past mooi bij het weer. Goed gezien van Djino.

Tussen Aaigem en Mere laat Djino ons nog eens goed zwoegen, een korte maar steile klim wordt voor de wielen geschoven.

Tijdens het afdalen naar Mere krijgen we nog een mooi zicht op Kruiskoutermolen en een kapelletje eenzaam in het veld.

Wat later zijn we terug in het centrum alwaar we door het late uur en het kil weer gedreven snel naar de auto fietsen. Eens de fietsen opgeladen rijden we terug langs een deel van de route richting Nieuwerkerke. Algauw zijn we thuis. Wel Djino je route mag er wezen. In het begin zwerven we wat door woonwijken en er wordt al eens een drukke baan gekruist. Maar wat je ons aan landschappen voorschotelt  is prachtig. Met een 8,5/10 is het een aanrader. Je bezorgde ons een prachtige namiddag.

De Molenbeekroute (Herzele, Erpe-Mere, Haaltert)

Zaterdag 13 juni 2009.

Weer al drie weken thuis. Op het werk is het heel druk, ik kan me weinig vrijmaken. Maar zaterdag wordt er mooi weer voorspeld.  Ik speur op internet naar een mooie tocht dichtbij. Bij “Djino” vind ik de Molenbeekroute. Zo’n 10 jaar geleden fietsten we al eens deze tocht. Gelieve deze  molenbeekroute niet te verwarren met de route die we begin vorig jaar aflegden rond Steendonk. Ik kom omstreeks 12u thuis. Na het middagmaal ga ik even rusten (ben al op van voor 5u). Het is dan ook rond 14u30 als we de tocht aanvatten.

We fietsen naar Haaltert alwaar we ter hoogte van het warandepark de route aansnijden.

Snel even deze parkbezoekers kieken en weg zijn wij.

We volgen de wegwijzers en onze garmin, die ons over de stationsstraat (een drukke steenweg)brengt. Wat verder dit mooi kapelletje en achterliggend kerkhof. Er liggen hier ook slachtoffers(van het gemene best) tijdens de tweede wereldoorlog.

Zowat halfweg tussen Haaltert en Denderhoutem stuiten we op deze tuin-indiaan. Zijn blik laat niets goed vermoeden. ’t Is eens wat anders altijd die onnozel contente kabouters.

We fietsen niet door tot Denderhoutem maar slagen rechtsaf den “Daai” in. Aldaar dit lieflijk tafereel.

Nog steeds fietsend over den Daai.

Kapelletje bij het verlaten van de velden te Stichelen.

Stichelen lijkt een klein gehucht te zijn. Algauw duiken we weer de velden in.

Nu krijgt de route toch een heel idyllisch tintje. Winkelveld

In de boekentstraat even deze vrolijke noot. Lijkt zo weggelopen uit een verhaal van Suske en Wiske.

Opnieuw dompelen we ons in het landelijke, tussen Heldergem en Kerksken (Haaltert) ligt dit prachtig natuurgebied Den Dotter..

Zicht op Heldergem.

De velden onderbroken met bomenrijen, wat kan een fietsershart meer bekoren.

Bakhuis opgericht door de buurtgemeenschap Gotegem in 1999.

Even binnenloeren.

In Aaigem bevinden we ons ineens op bekend terrein.

De lente loopt op haar laatste benen en de jeugd doet zijn intrede op de velden.

En inderdaad de ons zo vertrouwde Volckaerthoeve duikt op achter één van de vele bochten die deze tocht rijk is. Er wacht ons wat treurig nieuws. De Volckaerthoeve staat over te nemen. In afwachting is ze slechts zaterdag en woensdag open.

Ik ga nog eens achteraan kijken.

De hooischuur als zowel de hooiwagen lijken goedgevuld. Even smullen van lekkere zelfgemaakte ijskreem en weer op weg. Hopelijk blijft de Volckaerthoeve en vooral haar activiteiten  bestaan. Het zou zonde zijn.

Ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Ik val op de kleuren, heeft iets zuiderlijks.

Nu fietsen we naar het centrum van Aaigem.

Even binnenloeren… Van Aaigem gaat het met een wijde bocht naar Woubrechtegem.

Gloednieuwe, stevige villa. Crisis, what a crisis?

Koeien moeten naar de stal om gemolken te worden.

Lagergelegen boerderij, de machtige vergezichten rijgen zich hier aaneen.

Woubrechtegem.

We zijn nu op een boogscheut van Herzele. Bij het binnenrijden deze “molen te Rullegem” die flink onder handen wordt genomen.

Het schepenhuis in Herzele.

De ruïne van wat ooit een trots burcht was. Tot hier de rondrit Herzele.

We vervolgen onze weg opnieuw langs een veldbaantje dat ons naar…

…Ressegem brengt.

Burst is de volgende halte op onze rit.

Deze mooie klok, ontdaan van kerktoren, op een paar stevig spoorbils. Bambrugge

De Sint-Martinuskerk nog altijd in Bambrugge.

We naderen de E40 met aan de overkant Vlekkem. Ook hier dat glooiende dat voor mooie beelden zorgt.

De sopeter in Vlekkem

Inmiddels peddelen we richting Erpe-Mere. Wat voor Ottergem zien we een kudde koeien die in het veld gemelkt worden.

Na Erpe-Mere duiken we langs de Oudenaardse baan de E40 onder. In Mere toeven we wat langs de molenbeek . Haar oevers zijn juist opnieuw mooi aangelegd.

Nog even een fikse klim naar de Gotegemstraat. Daarna is het uitbollen terug naar Haaltert. Vandaar keren we terug naar huis. Het is zo’n 20u15 als we daar aankomen. De Molenbeekroute is een leuke herontdekking. 42 km is niet te lang maar levert toch genoeg verassend mooie momenten. Zonde dat we deze aantrekkelijke tocht, die we van huis uit kunnen fietsen, zo lang links laten liggen hebben.  8.5/10 verdient ze zeker.  Samen met M-route en de Patersroute is het een aanrader om de prachtige streek , die de Vlaamse ardennen is, te verkennen. Zeker doen!!!

Interessante links:

Vlaanderen-fietsland

Dj!no

De leuke fietser

Op weg naar Sint-Lievens-Houtem (of toch bijna…)

Na nachtdienst duurt het even alvorens we fietsklaar zijn. Maar door het mooie weer 25° kunnen we aan de verleiding niet weerstaan en om 15u starten we naar Sint-Lievens-Houtem.

Een route klaargestoomd met de Garmin. Eventjes zoeken in het industriepark van Erembodegem (te vermijden) en dan naderen we Haaltert.

Hier verlaten we de Geraardbergsesteenweg en draaien de mooie Herenhoutdreef in.

Nog wat verder rijden we door de velden en worden vergast op het ene mooie zicht na het andere. In Mere duiken we de Gotegemberg af,

wat ons mooie panorama’s oplevert. Via een onverharde veldbaan fietsen we naar Bambrugge.

Deze weg door het droog weer van de afgelopen dagen goed berijdbaar verrast ons met de mooie natuur waarin we rijden.

Na Bambrugge is het langs een drukke steenweg (vrachtvervoer) dat we Burst bereiken. Vandaar is het nog even over kalmere wegen tot Zonnegem.

Op een boogscheut van Sint-Lievens-Houtem trekt een ijssalon onze aandacht.

Hier kopen we twee ijsjes. Deze zijn heel lekker, de speculaassmaak is een must, en zelf gemaakt naar een oud recept. Na deze ijsjes begint, het s’nachts werken, zijn tol te eisen. Dus keren we terug via wat andere wegen en in Erpe-Mere bij het opnieuw naderen van Haaltert stoppen we bij de Kruiskoutermolen

om enkele kiekjes ervan te nemen. Vandaar is het terug naar huis en verdiende nachtrust. Tussen Haalter en Sint-Lievens-Houtem zijn er door de velden van dorp naar dorp prachtige fietstochten te maken. Wie van een klimmetje houdt vind er zijn gading.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: