Roofridderswandeling… verwachten we ons aan een rooftocht of een ander avontuur als we deze wandeling starten.
Deze start bevindt zich aan de abdij van Affligem. De naam van de Roofriddesrwandeling zou te danken zijn aan een legende gelinkt aan deze Sint-Pieter- en Paulusabdij van Affligem. Een zekere Gentse monnik zou in 1064 6 roofridders bekeerd hebben, waarna deze zich in Affligem vestigden.
We laten de abdij achter ons en stappen nog even door de woonwijken alvorens de veld- en bospaden te betreden. Meteen zetten we onze eerste stappen in het natuurgebied Koudenbergbeekvallei.
Dit gebied heeft niet alleen verschillende ondergronden, droog en nat, zandleem en klei, maar zorgt ook voor en gevarieerde belevenis. Verschillende landschappen wisselen zich ook af en een verhoogd houten pad is de kers op de taart.
Wijzelf breien een verlengstuk aan deze tocht. De omgeving van de abdij leent zich daartoe en wij konden aan de lokroep niet weerstaan.
Na een tijdje komt de abdijtoren samen met het einde van deze tocht weer in ’t zicht.
René Mertens (1903 – 1995) was een heemkundige en folklorist uit Essene. Deze wandeling is aan hem opgedragen en moet ons een beeld geven over de streek waar René geboren en getogen is.
De wandeling start aan het schilderachtige kerkje van Onze Lieve Vrouw bezoeking in Essene.
Algauw duiken we de velden in en genieten van het glooiend landschap.
Buiten het radarcentrum, dat al afgebeeld is, komen we langs de Veldkapel, ook gekend als de kapel van Augustus.
Eventjes lopen we door Hekelgem een andere deelgemeente van Affligem. Maar al snel duikt Essene weer op. Nu wandelen we geregeld door buitenwijken en dit maakt de wandeling iets minder boeiend.
Maar even voor het einde krijgen we knuppelpad voorgeschoteld wat een mooi slot is van deze route.
Na een leuke start zinkt deze route wat weg in de ééntonigheid van de buitenwijken. Gelukkig is er met het knuppelpad een verrassend einde en zodoende hebben we al met al toch genoten van deze wandeling.
Langzaam trekt Koning Winter zich terug en ruimt plaats voor de eerste lenteprikkels. Een reeks van mooie dagen begint zich aaneen te rijgen. Overdag klimmen de temperaturen naar zo’n 13 à 14°. Zondag fietsdag. Eerst moet ik nog een voormiddag gaan werken. Toch surf ik snel wat rond op zoek naar een leuke, niet te lange tocht in de streek. Op de site van Vlaams Brabant valt mijn oog op de Hopperoute. 34km lang dat maakt met zo’n 3km op naar de Abdij van Affligem (startpunt) en zo’n 3km terug maakt er zo’n 40km van. Prima tocht voor een zondagnamiddag. Om 14u30 komen we bij de mooie abdij aan. We fietsen tot knooppunt 46 het startknooppunt van deze tocht. Vandaar gaat het naar punt 47.
Algauw stoppen we om de Sint-Rochuskapel te bezoeken. Hoogst uitzonderlijk is deze kapel open. Naar aanleiding van een wandeldag kan men deze kapel van binnen bewonderen en krijgen we ook woordje uitleg. Aan de overkant bewonderen we het enigste Hoppeveld dat we op deze tocht gaan zien. Deze tocht ontleent dan ook haar naam aan een activiteit die al een tijdje uit de streek is verdwenen. Dit is een hoppeveld dat een tweetal jaar geleden is aangelegd om opnieuw met een oude traditie aan te knopen.
Voorbij knooppunt 47 gaat het naar 44 en Meldert. Meldert een deelgemeente van Aalst heeft nog dat landelijke dat enkele kilometers verder al ver zoek is.
Gelukkig is het al een tijdje geleden dat het nog geregend heeft. Want nu wordt er een flink stuk onverhard voor de wielen geschoven. Het levert ons deze vreemde ontmoeting op. Ja wie deze blog geregeld volgt heeft weet van Veerles voorliefde voor ezels. Op zo’n mooie dag gaan de paarden al eens van stal.
De velden worden klaargemaakt om geploegd en bemest te worden. Waarna er geplant of gezaaid kan worden.
Nog steeds op weg naar knooppunt 44 komen we in Baardegem aan. Dit dorpje heeft één van de mooiste kerkjes uit de streek. De route slingert zich voort door Baardegem tot knooppunt 44 en “het Stationneke” op de Leirekesroute. Aan het Stationneken draaien we de Leirekesroute op. De Leirekesroute moet ons naar knooppunt 45 en verderop knooppunt 50 brengen. We verlaten Oost-Vlaanderen en fietsen langs vlakke velden over de oude spoorbaan Vlaams-Brabant binnen. In Opwijk wordt knooppunt bereikt en gaat het verder naar 5 (op een boogscheut) en knooppunt 6. In Opwijk houden we even halt en wijken even van de route af. Een sanitaire stop brengt ons in een taverne op het dorpsplein alwaar we een “Leireken Amber” drinken. Daarna zoeken we de route terug op en langs “kasjkens” en buitenwijken fietsen we verder knooppunt 6-waarts. Na de buitenwijken duiken we weer de velden in. De laatste jaren zijn de chocoladerepen een teken van een nakende lente.
Inmiddels hebben we knooppunt 6 al achter de rug. Knooppunt 20 is het volgend doel. Het brengt ons tot de dorpsgrenzen van Merchtem. Toch daar wordt knooppunt 19 het volgend richtpunt. We duiken het land van Asse in. Meteen wordt het wat pittiger.
In Mollem een pittoresk, Vlaams-Brabants dorp ruilen we knooppunt 19 in voor knooppunt 9. Na Mollem krijgen we, op weg naar Asse, nog een flink stuk onverhard voorgeschoteld. Ondanks het onverhard gaat het snel vooruit en Asse doemt al op aan den einder.
In Asse treffen we niet alleen knooppunt 9 maar ook de jaarlijks karnavalstoet. We wurmen ons door dit zot gedoe om toch verder te kunnen fietsen naar knooppunt 3.
Ter hoogte van knooppunt 3 moeten we nog eens flink op de trappers staan. Putberg een mooi deel van het traject geeft zich niet gemakkelijk gewonnen. In Asbeek laten we knooppunt 3 achter ons en fietsen verder over knooppunt 2 naar knooppunt 50.
De Hopperoute loopt hier parallel aan de Gentsesteenweg. Aan de overkant hebben we een prachtig zicht op het glooiend landschap waar Asbeek is in ingebed. Juist voor we de Gentsesteenweg( inmiddels Brusselbaan genoemd) oversteken fietsen we voorbij knooppunt 50. Nu gaat het naar knooppunt 46 dat meteen het einde van deze mooie tocht is.
Wij hebben nog een 3-tal km tot thuis voor de boeg alvorens we de riem kunnen afleggen.
De Hopperoute is een vrij jonge tocht. Zij heeft alles in zich om een klassieker te worden:
Het mooiste van de streek ten westen van Aalst wordt gecombineerd met het pittige van het land van Asse.
Het parcours varieert tussen vlak en glooiend, wie ietwat fietst kan deze route fietsen.
32 km is voor velen gemakkelijk te doen.
Het onverhard zijn grindbanen en zouden toch redelijk moeten weerstaan aan regen (meteen het grootste minpunt)
Ik geef deze tocht een 9 op 10 en zal ze zeker nog enkele keren fietsen.
Deel 2: de tocht gefietst. (Vrijdag 30 oktober 2009)
In het eerste deel toonde ik hoe ik met de routeplanner van fietsnet, de tocht op kaart en daarna op mijn Garmin zette. Tevens besprak ik de bikepointer, een handig en goedkoop hulpmiddel om knooppunten te noteren. Dus eens de tocht uitgetekend dient ze nog alleen gefietst.
Ietwat na 13u (zomertijd) zakken we af naar de Dender waar aan knooppunt 38 de tocht start. Op naar punt 36.
We kunnen het niet laten, onze fototoestellen jeuken, en duiken even de Gerstjens in.
De herfststormen hebben nog niet toegeslagen, bomen en struiken hebben nog een stevig bladerdek. Wat een kleurenpracht.
Sterker dan zomer en lente, heeft de herfst iets ingetogen.
Het kabouterseizoen bij uitstek.
We fietsen verder en ondanks de vreemde naam Chipka, brengt de Amilium en andere bedrijven ons terug met beide voeten op grond. Om het te fotograferen uiteraard. Inmiddels is punt 36 gerond en kiezen we richting punt 35 dat ons over de Dender naar het Stadspark leidt.
Snel zijn we nu aan het stadspark. Wat we daar aan kleurenpracht voorgeschoteld krijgen tart alle verbeelding.
Bij het verlaten van het park, op weg naar punt 81, fietsen we langs de uitlopers van het Osbroeck.
De foto’s op de muur van het bedrijf geven goed het verval weer van deze werkhuizen, burelen en terreinen. Zo is het hier met alle bedrijven, die aan de kapellekensbaan liggen,gesteld.
Na het prachtige park is dit wat een domper.
Waar leidt de kapellekensbaan heen?
We rijden voorbij de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Erembodegem.
Van daar gaat het snel naar de Wellemeersen het derde doel van onze tocht.
Zien we hier het begin van een camping?
Een smal (fiets)pad ligt geprangd tussen het natuurreservaat en de spoorwegbedding.
Zwanger van zaad.
Ook hier een zee van pastelkleuren.
Waar we normaal de track volgen tot Teralfene keren we nu terug om het knooppuntnetwerk richting punt 81verder te volgen. Op weg naar Welle blijven de herfstkleuren ons vergezellen.
We doorkruisen Welle, wat later blikken we terug op Sint-Pietersbandenkerk.
Langs veldbanen gaar het nu richting Denderleeuw.
Ook hier hebben ze hun Christo.
Al vrij vroeg daalt de nevel over de velden.
Na de oogst worden velden winterklaar geploegd.
Inmiddels lig knooppunt 80 al achter ons en terwijl we ons naar 81 reppen passeren we de Sint-Amanduskerk in het centrum van Denderleeuw.
Knooppunt 80 ligt even buiten het centrum aan de Dender. Nu gaat het naar knooppunt 79 daartoe dient de Dender even gevolgd. We kieken er deze 2 vogels ik gok op een soort aalscholver.
Aan knooppunt 79 verlaten we de Dender en fietsen richting Affligem knooppunt 50-waarts. Na het park van Aalst zitten we, op weg naar de zwarteberg, weer op een loopparcours van ons.
De zwarteberg laat zich niet zonder enige inspanning bedwingen.
Langs deze mooie villa gaat de zwarteberg over in de molenberg….
…waarom? hoor ik je al vragen.
Na de molen dalen we af naar Hekelgem, waar we de oude baan opdraaien die ons naar knooppunt 50 brengt.
Nu fietsen we naar punt 46. Vanop de Abdijstraat hebben we een mooi vergezicht op de molen van daarjuist, even inzoomen.
De abdij van Affligem met abdijkerk en bisschoppenhuis. Hier passeren we knooppunt 46. Nu gaat het naar 38, inderdaad ons beginpunt.
Klooster Maria Mediatrix, kan ik er aan doen dat ik aan Asterix moet denken?
Achter dit uit de kluiten gewassen rund, ietwat in de nevelen gehuld bevindt zich ergens de kluis. Jullie hebben het al begrepen, het zal voor een andere keer zijn.
We zetten onze tocht voort over het mooi,nieuw aangelegd fietspad langs de Affligemdreef.
Nog even de Brusselbaan kruisen en we duiken opnieuw de Gerstjens in.
Eens terug aan denDender is de cirkel rond, we hebben onze knooppuntentocht met succes gefietst.
Samen met het kille weer slaan de verkoudheden en keelontstekingen toe met als gevolg dat de fietsen op stal blijven. Tijd om eens terug te kijken op een fantastische zomer waar we ons fietshart konden ophalen. Maar ook het moment om nieuwe plannen te smeden. Al een tijdje volg ik de blog “tour de Frans”. Daar stel ik met steeds wederkerende verbazing vast hoe Frans via het knooppuntennetwerk prachtige tochten aaneenbindt. Ook ons laatste exploot het fietsen van de “Dj!noroute” zette me aan het denken. Al eerder gebruikte ik het fietsroutenetwerk tijdens de beaufort03-saga. Stilaan rijpt het plan om in onze eigenste streek via knooppunten een tocht te knopen. Aanleunend bij een pittoresk centrum vind je in Aalst een prachtig park met het mooi Osbroeck-natuurgebied als toemaatje. Ons eigenste Erembodegem heeft langs de Dender met de Gerstjens een aardige natuurzone. Ook in Welle moet je denderwaarts wil je de Wellemeersen aandoen. Quasi in onze achtertuin op de grens tussen Erembodegem en Affligem ligt het Kluisbos. Ziehier vier natuurlandschappen die we, aangezien ze alle vier op een boogscheut van onze thuis liggen, geregeld aandoen. In dit eerste deel teken ik een tocht, die deze gebieden aandoet, uit.
Even zoeken op plaatsnaam, Erembodegem in dit geval, en inzoomen.
Knooppunt 38 langs de Dender lijkt me een geschikte startplaats.
Daarna klik ik knooppunt 36 aan dit brengt ons duidelijk richting park van Aalst.
Vervolgens worden punten 35 en 81 geselecteerd. Het schiet flink op.
Zo gaan we verder via 80, 79, 50, 46 en terug naar 38. Klaar is kees. Een tocht van 27,8km staat op het scherm.
Fietsnet geeft de mogelijkheid om de geplande route naar je gps te exporteren.
De mogelijkheid om de knooppunten als waypoint te exporteren aanvinken!
En het downloaden van het GPX-bestand (compatibel met mijn Garmin Etrex) kan beginnen. Fietsnet vraagt niet om registratie. Op de site neemt de kaart de meeste ruimte in, de interface om de tocht te plannen is sober en daardoor zeer overzichtelijk en intuïtief. Het exporteren gaat vlot en geeft een perfect bruikbare track. Fietsnet is tot nu toe mijn favoriete routeplanner voor fietsknooppunten en dit met lengtes voorsprong.
Daarna open ik het bestand in Mapsource
Waarna ik het overzet op mijn “Garmin eTrex Legend HCx”
Bij de opgeslagen tracks vinden we onze tocht terug.
Wat dit beeld geeft, uitgestippeld op de kaart.
Vanuit Mapsource print ik de kaart af, vouw ze …
…en steek ze onder het doorzichtig plastiek van mijn fietstas.
Voor wie niet over een gps-apparaat beschikt is er een leuk en zeer goedkoop hulpmiddel.
…die eenvoudig aan het fietsstuur is te bevestigen.
Op de site vinden we ook een handige calculator.
We beginnen met het ingeven van het startknooppunt. In ons geval 38. Bikepointer geeft ons een overzicht van alle 38-knooppunten. Ik kies uiteraard voor Scheldeland – Erembodegem. Vanaf nu worden er aanliggende knooppunten aangeboden. Wij kiezen dus verder voor 36 en vervolgens 35 telkens Scheldeland-Aalst. Een leuke manier van werken. Ik mis echter een zoekfunctie op locatie om een startknooppunt te vinden. Misschien een suggestie voor de makers van deze voor de rest voortreffelijke website.
Zodoende werken we onze tocht af.
Tussentotalen aanvinken…
…dit laat ons aan elk knooppunt weten wat we al hebben afgelegd.
Alvorens af te drukken passen we de achtergrond van ons routekaartje aan. Schol!
Printen maar.
tja…niet meteen het gewenste formaat.
Dan maar de schaar erin.
Dit lijkt er al veel meer op.
Past als gegoten.
Bikepointer is een prima alternatief voor wie de kosten van een gps wil besparen. Het principe sluit goed aan bij de geest van het fietsknooppunten-netwerk. Eenvoudig, efficiënt en door iedereen te gebruiken.
Ziezo de voorbereiding zit erop. Ik hoop dat jullie wat aan deze uitzetting hebben gehad. Binnenkort mogen jullie een verslag van deze tocht verwachten.
Aalst, bestaat uiteraard uit Aalst zelf maar ook verschillende deelgemeenten. Deze worden de faluintjes genoemd. Het is dan ook meteen duidelijk dat de faluintjesroute deze deelgemeenten doorkruist.
Vanuit Erembodegem volgen wij den Dender om in Aalst van start te gaan. Even door het centrum met zijn mooie markt en daarna opnieuw naar de Dender.
Iets voor de Wiezebrug verlaten we het jaagpad, fietsen over de brug en peddelen naar Herdersem. Hier doorkruisen we over smalle kasjekens (éénmansbaantjes) het centrum. Een hobbelige ommetje brengt ons nog eens tot aan de oever van de Dender. Vandaar gaat het door velden en bosjes naar Moorsel.
Hier is ook een mooie dorpskom en wat verder een park met bijbehorend, maar niet te onderscheiden, Kasteel. Wat verder sluit de route aan op het ons zo vertrouwd Leireken.
Dit fietspad aangelegd op een oude spoorwegbedding brengt ons tot aan het “Stationneke van Baardegem”.
Dit mooi gerestaureerd stationneke is nu een etablissement waar je lekker kan eten en drinken. Nog even langs de dorpskern,
alvorens over veldbanen
te zigzaggen langs velden omzoomd door bomen, bossen en ander groen.
Dit zigzaggen brengt ons tot Meldert.
We dobberen langs de Sint-Walburgakerk en fietsen verder nu richting abdij Affligem.
Deze abdij is zeker een bezoek waard. Wij richten echter de steven naar de Aalsterse dreef
en vervolgens het nieuw aangelegd fietspad
om zo terug naar Aalst te fietsen. Meestal is deze route perfect bereikbaar, ook na enkele dagen regen. Maar op sommige momenten dienen er veldwegen met ruwe kassei bedwongen te worden, wat toch wat fietvaardigheid vergt. Verder is dit een mooie route met veel afwisseling. 8/10
De tweezame..... 