We beginnen met een “weetje” vliegeneters is de bijnaam voor de inwoners van Wieze.
Het is dan ook in dat Wieze met zijn mooie dorpskern dat de genoemde Vliegeneterswandeling start.
Al snel wandelen we door Wiestermeersch een natuurgebied tot het natuurreservaat Beneden-Dender.
Er volgt afwisseling tussen woonwijken, velden, bosjes en ook de chocoladefabriek Barry – Callebaut maakt zijn opwachting. Een opwachting die aangekondigd werd door de zoetige chocolade geur.
We houden even halt in het café pjeedepoel
Nog eventjes door het natuurgebied Bleekte alvorens we Wieze weer aandoen .
We eindigen onze wandeltocht waar we begonnen en genieten nog even van het pittoreske centrum van Wieze.
Eén van de beste plaatsen om van de ontluikende lente te genieten zijn de Vlaamse Ardennen. In dit glooiend landschap is het genieten van het prille groen en de eerste bloesems.
Dus begeven we ons naar Sint-Maria-Oudenhove, deelgemeente van Zottegem, alwaar we op het Sint-Hubertusplein de “Op en rond de Berendrieswandeling” starten.
Eventjes wandelen we langs kleine steegjes door de Sint-Maria-Oudenhove waarna we het veld, gezien de hoogteverschillen, haast letterlijk induiken.
Meteen is het volop genieten. Holle wegen, veld- en bospaden wisselen elkaar af en schotelen ons de mooiste landschappen voor.
Het knuppelpad en het mijnwerkerspad zijn er de meest markante van.
Wat later brengt de wandeltocht ons naar de oevers van de Zwalm die we even volgen.
Het is een stevige wandeltocht die een goede conditie vraagt maar die veel terug geeft.
Tijd om even te stoppen en de dorst te lessen in de “Stappers Alm” dit estaminet is opgetrokken in hout en tracht ons de sfeer van een berghut te brengen. Mooie taverne vlak op den Berendries.
Hierna zetten we onze tocht verder opnieuw vergapen we ons aan de prachtige omgeving waar deze wandeltocht zich een weg baant.
We genieten ook van het landelijk gebeuren dat zich hier volop afspeelt.
Nu komt het einde van deze tocht in zicht.
Het is met een voldaan gevoel dat we deze wandeling beëindigen.
Zoals de Berendries niet weg te denken is in de Vlaamse voorjaarsklassiekers is deze wandeling niet weg te denken op de verlanglijst van elke serieuze wandelliefhebber. Echt een heel mooie wandeling.
De markt van Sint-Lievens-Houtem is de tweede grootste in Vlaanderen. Snel vinden we een plaats om onze auto achter te laten.
We slenteren even over de markt en blijven even hangen bij de Sint-Michielskerk en het juist ernaast gelegen gemeentehuis. Daarna wandelen we het centrum uit.
We hebben nog maar pas de buitenwijken van Sint-Lievens-Houtem achter de rug of we kijken uit op het Cotthembos. Eventjes steken we het bos door om vervolgens langs velden, weiden, holle wegen en bospaadjes door het glooiende landschap te stappen.
We verkijken ons aan de mooie vergezichten die dit heuvelrijk gebied oplevert. Maar ook de Livinus- en Sint-Annakapelletjes trekken onze aandacht.
Wat verder worden we verrast door de bronzen Romein die ons herinnert aan een ver verleden van heerwegen en Romeinse legers die de streek hier bezetten.
Van een heirweg tot een Trambaan het is maar een paar stappen van elkaar verwijderd op de Cotthemroute.
Na de Trambaan keren we terug de velden in richten onze stappen naar Hillegem een deelgemeente van Sint-Lievens-Houtem.
Van Hillegem gaat het nu terug naar Sint-Lievens-Houtem. Maar eerst genieten we nog van mooie passages door de Vlaamse Ardennen, met niet te vergeten authentieke Mariagrot.
Uiteindelijk bereiken we door het Cotthembos en langs de Cotthembeek Sint-Lievens-Houtem opnieuw. Meteen het einde van een mooie wandeling. Opnieuw een aanrader…
Het land van Gaasbeek is een parel aan de kroon van Vlaams-Brabant
Het eerste dorpje is misschien wel meteen het meest bekende van de vier. Gaasbeek met zijn imposant kasteel zal eerder een belletje doen rinkelen dan de drie andere dorpjes.
Na een verkwikkende tas koffie starten we op het marktplein voor de Onze-Lieve-Vrouwkerk deze wandeltocht.
De tocht brengt ons snel naar het kasteel met zijn indrukwekkend, 50 hectare groot domein. Meteen een hoogtepunt (niet letterlijk alhoewel het stevig omhoog gaat) in deze wandeling.
We stappen verder naar het volgend dorpje Sint-Laureins-Berchem al snel doemt de Sint-Laureinskerk op en wandelen we door het centrum van dit klein dorpje.
Een boogscheut, bij wijze van spreken, verder ligt Oudenaken.
Ook Oudenaken is een klein dorpje met een ietwat bijzondere Sint-Pieter in Banden-parochiekerk met haar groene toren.
Opnieuw stappen we door velden en worden beloond met mooie vergezichten. Elingen is qua dorpskern wat groter.
Na Elingen, we zijn zowat halfweg nu, keren we terug naar Gaasbeek over land- en veldwegen die ons door het glooiend landschap leiden.
Het land van Gaasbeek is één van de mooiste delen van het Pajottenland. De uitgestrekte velden die de heuvels bedekken kunnen de vergelijking met de streek tond Galmaarden doorstaan.
Van beide word ik lyrisch en zou ik urenlang kunnen doorbomen. Kortom deze wandeling is een aanrader…doen die wandeling.
Het kastelen wandelpad start in Sint-Katherina-Bodegem meer bepaald aan het kunstencentrum “De Ploter”.
We zijn snel door het dorpje heen en de tocht gaat haast onmiddellijk over in de buitenwijken van Ternat. Niet meteen het mooiste deel van deze wandeling.
In Ternat wacht het kasteel Kruikenburg en bijbehorend domein ons op. Het kasteel is een stop/bezoek waard.
De dreef van Ternat (opnamelocatie van de VRT-serie thuis) ligt pittoresk in de schaduw van de statige Sint-Gertrudiskerk. Deze kerk, een baken dat letterlijk uittorent boven Ternat en omliggende, geeft kleur aan dit deel van de tocht.
Mooier wordt het als we de woonwijken achter ons laten en via de geboorteboomgaard “Groot Reuken” het veldgedeelte van deze tocht aanvatten.
Eventjes voor Sint-Martens-Bodegem keert de tocht terug naar Sint-Katharina-Bodegem. De tocht wordt hier nog aantrekkelijker en avontuurlijker.
Met andere woorden onze botten tonen hun nut bij het doorploeteren van modderige bos- en veldpaden.
Bij wijle is het kunst om recht te blijven. Het lukt en zo kunnen we deze, op het begin na, mooie tocht beëindigen. Ingebed in het Pajottenland is dit al met al toch een wandeling die ik kan aanbevelen.
Maar reken niet op een overvloed van kastelen. In tegenstelling wat de naam van deze tocht doet vermoeden, hebben wij maar 2 kastelen gespot. Eén daarvan was dan nog moeilijk te bespeuren daar het verscholen zit achter bomen van een bosje of park.
Deze route start in Zwalm meer bepaald aan de Zwalmmolen. Van dit mooi, historisch gebouw nestelt de Zwalmbeekroute naast de loop van de Zwalmbeek. Beek of riviertje waaraan zij haar naam te danken heeft.
Meteen zowat het mooiste stuk van deze wandelroute. In deze beek schilt de kracht om verschillende watermolens op haar loop aan te drijven.
Meteen zijn deze watermolens mooie haltes vanwege de authenticiteit die zij bewaard hebben ook hebben sommige hun job als krachtcentrale ingeruild voor een baan in de horeca.
Ter hoogte van Nederzwalm verlaten we de oevers van de Zwalmbeek en draaien de velden in. Hier delen we het pad met vele fietsers die de heuvels van de Zwalmvallei.
Hoe meer we hogerop geraken hoe mooier de vergezichten worden. De Sint-Margarethakapel ter hoogte van het gehucht Wijlegem en de Vinkemolen wat verder kleuren deze vergezichten.
Wat verderr dalen we af om aan de Zwalmmolen deze mooie wandeltocht te beëindigen. De Vlaamse Ardennen is zoals de Ardennen zelf een mooie streek om te wandelen en vooral te genieten.
“Den Dikken van Pamel” is niet alleen naamgever van deze wandeling maar ook een pittoresk figuur uit de streek van Pamel – Roosdaal.
In de schaduw van de Sint-Gaugericuskerk van Pamel start deze wandeling.
Pamel, deelgemeente van Roosdaal, ligt op een heuvel van de Dendervallei daardoor bereiken we snel een hoog plateau vanwaar we kunnen genieten van prachtige vergezichten. Onder meer de groene koepel van de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Ninove trekt onze aandacht.
Daarna dalen we af naar de Dender.
We volgen haar loop tot Onze – Lieve – Vrouw Lombeek. Aldaar passeren we niet alleen het standbeeld ter ere van “Den Dikken van Pamel’ maar moeten we ook door een kerkhof alvorens we weer omhoog klimmen.
Onder een weldoend winterzonnetje gaat het dan door de velden opnieuw richting Pamel.
Wat later zijn we terug waar we begonnen. Tevreden over deze mooie tocht keren we terug naar de auto. Deze tocht is de moeite van het bij momenten stevig klimmen meer dan waard!!!
In Zeeland niet ver van Middelburg ligt het lieflijke dorpje Veere. Dit dorpje telt veel mooie gebouwen waarvan het gemeentehuis wellicht het mooiste van is. De grote kerk is dan weer het imposantste bouwwerk. De Cisterne (gebouwtje dat eeuwenlang dienst deed als waterput) het olijkste gebouw. We bewonderen eerst dit dorpje alvorens onze wandeling langs het Veerse meer aan te vatten.
Eventjes moeten we op en over de wallen die dit vestigingsstadje omgeven.
Daarna gaat het langs de oevers naar de kust.
Eventjes maken we een zijsprong door een nabij liggend bosje.
Wat later bereiken we opnieuw de oevers van het Veerse meer en blijven er tot we de kust naderen.
Waar het in het hoogseizoen mogelijk is om in Kamperland de overzetboot te nemen naar Veere is dit nu zo vroeg op het jaar niet mogelijk. Aan de kust besluiten we op onze stappen terug te keren.
We passen wel onze wandeling aan om te vermijden langs de identieke weg terug te keren.
Eens terug in Veere gaan we nog eens langs in de “eeterij Zuster Anna” om een lekkere pannenkoek soldaat te maken. Daarna wandelen we door het pittoreske Veere terug naar onze auto. Meteen het einde van een mooie winterse zonnedag.
Op een zonnige winterse dag half februari 2022 zakken we af naar Zeeland meer bepaald Cadzand-bad om er een mooie wandeling te maken.
We stoppen even in het Noordzee-Hotel aldaar om er van hun beroemde warme appelbollen te genieten samen met een warme chocomelk. Daarna kuieren we nog wat rond langs de jachthaven en starten onze tocht langs het strand.
We verlaten het strand en via de nieuw aangelegde vakantiehuizen wijk stappen we naar de polders.
We laten Cadzand-dorp links liggen en kiezen resoluut voor de polders.
Langs de rustige verkeersvrije of -arme landwegen zigzaggen we naar Retranchement.
Eens in Retranchement begeven we ons op de wallen alwaar we een prachtig zicht hebben op zowel het pittoreske dorpje als op de natuur van de kreken.
Na een doortocht door het centrum van Retranchement ruilen we de wallen in voor de dijk van het Uitwateringskanaal naar de Wielingen, of kortweg: Uitwateringskanaal.
Wat later steken we het Uitwateringskanaal over en wandelen langs de rand van het Zwin. Bij het late avondlicht bezorgt die ons prachtige zichten tot de haven van Zeebrugge inbegrepen.
Langs het strand bereiken we weer Cadzand-bad. Meteen het einde van deze wel heel fijne wandeling. Een echte opsteker in deze donkere winterse periode.
Op een zonnige maar winterse dag zakken we af naar Assenede. Eventjes is het zoeken naar de aanwijzingen met routenummers maar dan wandelen we het centrum van Assenede uit.
Via de Doorndijkstraat gaat he nu richting de kreken.
De lage zon samen met het ietwat mistig weer zorgt meteen voor mooie, mystieke vergezichten.
Maar echt mooi wordt het als we langs de verschillende kreken lopen.
Later als weer richting Assenede stappen zorgt de ondergaande zon voor een sfeervol einde. Wat later is deze mooie wandeling gedaan. Opnieuw een leuke wandeltocht die we sterk kunnen aanraden.
De tweezame..... 