In de week na nieuwjaar 2022 trekken we naar Koksijde om er te wandelen tussen Koksijde en Oost-Duinkerke.
Achter de Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen Basiliek raken we onze wagen kwijt.
Vandaar is het richting strand/kust. Eerst genieten we nog eens van de kerst/eindejaarsfeer in het centrume van Koksijde.
Ter hoogte van “Ster der Zee” vinden we het vertek/knooppunt 46. Weg zijn wij. We volgen de zeedijk tot het einde van de appartementblokken-rij
Gelukkig wordt deze wat saaie rij onderbroken door het plein met het Acqua Scivolo – kunstwerk. Dit kunstwerk is een onderdeel van het kunstwerkenpark Beaufort . Het is een onderdeel van de monumentale kunstwerken die deel uit maakten van de expositie Beaufort 03 (2003).
Daarna duiken we de duinen en de villawijkjes in. We wandelen er langs de vele typische villaatjes die zich achter de duinen verschuilen.
Tussendoor stappen we af in de taverne van het Paul Delvaux-museum om er lekker te lunchen.
Nu kuieren we verder langs villaatjes en duinen tot de Zuid-Abdijmolen opdoemt met in zijn zog het abdijmuseum (Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen abdij).
Op het einde wacht ons nog een flinke inspanning met het beklimmen de “Hoge Blekker”. Deze stevige inspanning wordt beloond met een vergezicht op het natuur- en waterwinnings gebied “De doornpanne”.
Daarna gaat het opnieuw richting kust en zeedijk. Daar ronden we de wandeling af.
Nu wacht er ons nog een gezellige tocht, door het mooi versierde Koksijde (eindejaar 2021) naar onze auto.
Dit jaar gaan we opnieuw naar de Belgische kust om op zoek te gaan naar de 20 kunstwerken die er opgesteld staan. Daar we de kunstwerken al wandelend aaneen willen rijgen doen dit op verschillende tijdstippen. Concreet houdt dit in dat we al wandelend van de ene kuststad naar de volgende wandelen. We bekijken niet alleen de kustwerken van Beaufort 21 maar ook de vele andere creaties, waaronder kunstobjecten van vorige Beaufort edities . Hier deel 4 (meteen het sluitstuk van deze editie) met een overzicht van de werken tussen Oostende en Westende met eerst een tussenstop in Nieuwpoort-Stad Tevens trachten we een sfeerbeeld te scheppen van de nazomer 2021 aan de Vlaamse kustlijn.
Bij een eerdere Beaufort 21 wandeling (tussen De Panne en Nieuwpoort) geraakten we niet in Nieuwpoort-Stad vandaag maken we dit goed door eerst in Nieuwpoort-Stad te stoppen.
Pinpointing Progress
by Maarten Vanden Eynde
LOCATIE
Plein naast stadhuis Marktplein 8 8620 Nieuwpoort
Vervolgens nemen we de tram naar het centrume van Oostende.
In Oostende stappen we uit ter hoogte van de Grote Post want daar start het volgend kunstproject “Monokino”
Cracks & Crumbles
LOCATIE
Startpunt: De Grote Post Hendrik Serruyslaan 18a Oostende
We wandelen van projectie naar projectie:
Vitamin See (2017) vanSimnikiwe Buhlungu
In de Lokettenzaal van De Grote Post (Hendrik Serruyslaan 18a, Oostende)
Drei Atlas (2018) vanMiryam Charles
In de Vitrine van Boekhandel Corman
Sometimes It Was Beautiful (2018) van Christian Nyampeta
In het Jeugdhuis OHK (Koninginnelaan 1 – cafetaria oud zwembad, Oostende)
Meteen ook een leuke verkenning van Oostende.
We wandelen nu naar het strand en richten onze stappen richting Mariakerke. Daar staat het volgend kunstwerk op ons te wachten.
Pillage of the Sea
by Rosa Barba
LOCATIE
Strandzone einde Vergeet-mij-nietjes-laan 8400 Mariakerke
Nu volgt er een fikse strandwandeling richting Middelkerke als we er aankomen begint het al wat te schemeren. We stoppen eerst om een hapje te eten en een slok te drinken. Het is dan ook al wat duister als we het volgend kustwerk op het strand ontdekken.
There Are Indeed Medium-Sized Narratives
by Raphaela Vogel
LOCATIE
Strandzone einde Louis Logierlaan 8430 Middelkerke
Langs de dijk vervolgen we onze wandeling. Ondanks dat de nacht inmiddels is ingevallen ontwaren we nog enkele kunstwerken uit vorige Beaufort-edities.
De duisternis vraagt het uiterste van mijn fototoestel maar ik wil jullie de foto’s van het laatste kunstwerk niet onthouden.
Metamorphosis
By Oliver Laric
LOCATIE
Strandzone aan einde Flandrialaan 8434 Middelkerke
Dit is meteen het sluitstuk van onze Beaufort 21 wandelingen. Het was weer een mooie beleving dat onze nazomer 2021 kleurde. Op naar de volgende editie van Beaufort.
Een overzicht van deze wandeling.
Enkele links:
Beaufrort21.be de officiële website van deze editie van de Beaufort-triënnale.
Dit jaar gaan we opnieuw naar de Belgische kust om op zoek te gaan naar de 20 kunstwerken die er opgesteld staan. Daar we de kunstwerken al wandelend aaneen willen rijgen doen dit op verschillende tijdstippen. Concreet houdt dit in dat we al wandelend van de ene kuststad naar de volgende wandelen. We bekijken niet alleen de kustwerken van Beaufort 21 maar ook de vele andere creaties, waaronder kunstobjecten van vorige Beaufort edities . Hier deel 3 met een overzicht van de werken tussen Blankenberge en Bredene. Tevens trachten we een sfeerbeeld te scheppen van de nazomer 2021 aan de Vlaamse kustlijn.
Juist voorbij de jachthaven haast onder het staketsel bevindt zich het eerste kunstwerk.
The Dancer V, A marine mammal invoking higher spirits
by Marguerite Humeau
LOCATIE
Strandzone aan Wenduinse Steenweg 15 8370 Blankenberge
Wat verder is het even goed uitkijken alvorens we het volgende kunstwerk ontdekken.
Thinking of You By Jimmie Durham
LOCATIE
Rondpunt aan De Smet de Naeyerlaan 30 8420 De Haan
Langs strand en dijk, met vele mooie en verassende kunstwerken, wandelen we nu naar het mooie De Haan.
In de duinen voorbij het centrum zit met een ietwat bevreemde blik Benjamin het volgend kunstobject.
Benjamin
By Maen Florin
LOCATIE
Boszone ter hoogte van Prins Albertpark/Parking Wenduine 8420 De Haan
Opnieuw zakken we af naar de kustlijn op weg naar Bredene. Daar echter zoeken we tevergeefs naar het kunstwerk
Stranded
By Rossella Biscotti
Volgens het programmaboekje zouden we dit op het strand moeten vinden. Maar vandalen beslisten er anders over. Het bevindt zich nu in het Staf Versluys-centrum. Maar dat is, op het late uur dat we aankomen gesloten. Door het late uur stoppen we onze wandeling
We doen nog een restaurantje en nemen de tram terug naar Wenduine waar we onze wagen hebben achtergelaten en rijden voldaan naar huis.
Dit jaar gaan we opnieuw naar de Belgische kust om op zoek te gaan naar de 20 kunstwerken die er opgesteld staan. Daar we de kunstwerken al wandelend aaneen willen rijgen doen dit op verschillende tijdstippen. Concreet houdt dit in dat we al wandelend van de ene kuststad naar de volgende wandelen. We bekijken niet alleen de kustwerken van Beaufort 21 maar ook de vele andere creaties, waaronder kunstobjecten van vorige Beaufort edities . Hier deel 1 met een overzicht van de werken tussen De Panne en Nieuwpoort. Tevens trachten we een sfeerbeeld te scheppen van de nazomer 2021 aan de Vlaamse kustlijn.
We starten onze tocht in De Panne.
Touching To Sea You Through Our Extremities door Laure Prouvost.
Je vindt dit kunstwerk op volgende locatie: Strandzone aan Leopold I monument Leopold I Esplanade 8660 De Panne
Cast Away door Michael Rakowitz Om dit kunstobject te bekijken moet je naar: Strandzone tegenover Hotel Escale Zeedijk 73 8660 De Panne
Nu wandelen we verder richting Koksijde:
Na een pittige zoektocht stuiten we op: White Dwarfs and Supergiants door Heidi Voet. De wat verborgen locatie vind je op; Duinzone op einde van de Goede Aardelaan 8670 Koksijde
We wandelen verder op het strand tot Oostduinkerke bad en daar ontdekken we: Windswept gemaakt door Els Dietvorst. Om dit te bewonderen dien je naar:
Strandzone aan de Trumelet Faberstraat
8670 Oostduinkerke te gaan
Nu stappen stevig door want we moeten helemaal tot Nieuwpoort tot bijna aan de jachthaven waar we langs de IJzer dit werk opmerken:
Family Module door Goshka Macuga De locatie van dit werk is: Paul Orban Promenade ter hoogte van het Prins Mauritspark 8620 Nieuwpoort
Noodgedwongen nemen we nu de tram terug naar De Panne waar onze auto geparkeerd staat. We missen een kunstwerk in Nieuwpoort stad maar uitgesteld is niet verloren, tijdens een volgend bezoek aan Beaufort 21 gaan we het zeker opzoeken.
Een overzicht van onze wandeling:
Enkele links:
Beaufrort21.be de officiële website van deze editie van de Beaufort-triënnale.
Gemotiveerd door het eerste warme, mooie lenteweer zakken we af naar Westende – bad met de bedoeling om er een fijne wandeling te maken.
Wij vatten de IJzermondingwandeling aan ter hoogte van de Sint-Laurentiuskerk in Westende. Langs pittoreske “belle époque” villaatjes in Duinenlaan verlaten we het centrum van Westende. Daarna gaat het langs campingterreinen en golfterrein naar het gebied “IJzermonding”.
Wegens grote werken (stormvloedkering) is het oosterstaketsel momenteel niet bereikbaar. We keren op onze stappen terug en sluiten via de vuurtoren weer aan op de wandelroute.
Langs het strand keren we terug naar Westende-bad. Daar eindigt deze leuke wandeling. Afgezien van de (korte)passage langs de campings is dit een boeiende wandeltocht.
Damme het aantrekkelijk dorpje in de schaduw van het grote Brugge heeft zoveel te bieden. Boekendorp, historisch centrum met stadsomwalling, zijn horeca en omgeving. Ingebed in de polders en langs de Damse vaart gelegen maakt Damme een ideale startplaats voor fietsers en wandelaars. Wijzelf hielden het vorig jaar op 5 maart op een stadswandeling. Een overzicht:
Half februari 2021 kende we nog eens een winter uit de oude doos. We namen de gelegenheid ten baat om een mooie strandwandeling te maken tussen het mooie (ietwat mondaine)De Haan en het volksere Blankenberge. Een overzicht:
De Zwinwandelroute start aan het Zwin Natuur Park. Daar is meteen mogelijkheid om, tegen betaling weliswaar, de auto te parkeren.
Vandaar gaat het snel via de polders “Het zoute”-waarts.
Eventjes door “Het Zoute” en daarna langs een knuppelpad naar de duinen.
Van de duinen is het maar een stapje tot het strand en de zeedijken.
Nu gaat het snel terug richting Zwin Natuur Park. Opnieuw komen we langs de Schotse hooglandrunderen.
Normaal is er in het natuurcentrum mogelijkheid om iets te eten of/en te drinken. Maar door de corona-maatregelen kan dit alleen staande en is het aanbod sterk ingeperkt.
Normaal is er in het natuurcentrum mogelijkheid om iets te eten of/en te drinken. Maar door de corona-maatregelen kan dit alleen staande en is het aanbod sterk ingeperkt. We gaan dus snel naar de auto. De zwinwandelroute is echt een aanrader. De afgelopen week heeft het veel geregend we hebben dan ook veel geniet gehad van onze botten; Vooral in het begin van deze tocht lag het er heel modderig bij. Maar in normale omstandigheden is dit een leuke wandeling met veel afwisseling.
Het nazomeren blijft duren en na de Doornpanneroute wordt het tijd om nog eens op verplaatsing te gaan fietsen. Voor ik deze blog begon fietsten we al meermaals de Maerlantroute. Ik denk dat deze route bij de klassiekers onder de poldertochten mag gerekend worden.
Juist na de middag parkeren we ons A-ken op een ruime parking(-oost) even buiten het centrum van Damme. Meteen knopen we aan met de route en komen zo op het mooie stadsplein. Mede door de warme nazomerzon heerst er een gezellige drukte op en rond de verschillende terrasjes.
Wij laten deze drukte aan ons voorbijgaan en verlaten Damme en worden onmiddellijk gecharmeerd door de zachtglooiende polders. Wat er den dag van vandaag allemaal aan uw deur komt! Nee we geven niet!!
Op weg naar Moerkerke, dat we niet echt aandoen, en de Leopoldsvaart kruisen beekjes onze tocht. Ondanks het middaguur werpt de zon al lange schaduwen over het land (eind september!).
Aan dit knus, diep in de polders weggedoken fermetje merken we de landelijke variant van de rolstoel op.
Lapscheure is een klein polderdorpje,had het niet deze vrij grote kerk we waren er door zonder dat we het hadden gemerkt.
Nog steeds langs landelijke, maar goed berijdbare wegen, flirten we met de Nederlandse grens.
Op de velden wordt er naarstig gewerkt. De boeren willen van de laatste mooie dagen gebruik maken om alles winterklaar te krijgen.
Een blond 2PK-tje
Van blond geweld gesproken!!
Aan de overkant vervolgen we de tocht langs het jaagpad van de Damse vaart.
Opnieuw steken we over, deze maal vergt het minder van ons Veerleken haar armkracht.
De tocht brengt ons aan de oude stadsmuren van Sluis.
Normaal laat de route het centrum van dit mooie vestingstadje links liggen. Wij zondigen echter en doen even het centrum aan. Na een tas( bakkie?) koffie met een stuk warme appeltaart keren terug in het gelid
Weer in het veld worden we geconfronteerd met het rooien van de poters en andere patatten.
Iets minder gekend, maar ook verrassend mooi Aardenburg.
De Onze-Lieve-Vrouwekerk. Door het rechttrekken van de foto heeft de torenhaan zijn kam erbij in geschoten.
Heb mijn 2 stappers moeten tegenhouden of ze stapten er zo binnen. Ze mokken nog altijd.
Na Aardenburg gaat het terug naar Belgenland. Juist over de grens aan “de Tol” dit vissend koppel.
Middelburg het volgende stadje op de route. Dit stadje niet verwarren met het merkelijk groter stadje dat we aandeden op de Rammekensroute en de Valkenisseroute te Walcheren vorig jaar.
De plaatselijke schandpaal, wat in onbruik geraakt volgens een plaatselijke bewoner van Middelburg. Volgens diezelfde bewoner zou ik mogelijks voldoen aan de voorwaarden om aan deze paal gebonden te kunnen worden. Hij is inmiddels aan de beterhand.
Opnieuw volgen we de loop van de Leopoldsvaart.
Waarna we weer de velden induiken.
Nu gaat het door Donk een deelgemeente van Maldegem. Ook hier heeft de torenhaan het rechtrekken van de foto niet overleefd.
Surogaat.
Dan weer echt.
De Sareptakappel doet ons aan Gaudi denken.
De tocht blijft ons langs schilderachtige plaatsen brengen, hier in de omgeving van Moerkerke.
Mooie kloostergebouwen in Neogotische stijl (dank U wikipedia).
We zetten er nu stevig de vaart in.
Het wordt al wat frisser en in mijn buik grolt er een beer.
En ja hoor door de bomen verschijnen de contouren van Damme. Nog even fietsen en we zijn terug aan de parking. Vrij snel liggen de fietsen in de koffer en rijden we naar het centrum.
Van de drukte van deze namiddag is er haast niets meer te bespeuren. Het is ook even zoeken om nog een restaurant open te vinden. Maar in de “Damse Poort” schuiven we onze benen onder tafel en genieten van een lekkere visschotel. Lekker eten en vriendelijke bediening aan een schappelijke prijs. Tijdens het eten keuvelen we wat na over de Maerlantroute. Het is een aangename route. De wegen zijn met momenten vrij smal maar steeds goed berijdbaar. Er zit vrij veel afwisseling in de tocht en 52km plat vraagt geen uitzonderlijke conditie om de tocht tot een goed einde te brengen. 8.5/10 lijkt mij een mooie score.
Enkele interessante links:
Bij de familie de Koning vond ik een leuke beschrijving van de Maerlantroute.
Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland
Wat een zomer? Het lijkt maar niet te lukken bakken regen wordt er over ons landje uitgestort en als er al eens wat beterschap is duurt dit een dag of twee waarna de hemelsluizen opnieuw volop open gaan. Dit alles om te zeggen dat er nog niet veel gefietst werd de laatste weken. Maar voor het weekend van 15 augustus wordt er beterschap beloofd. Nu beter… maandag 15 augustus is de enige dag die het predicaat zomerdag mag opeisen zaterdag en zondag was meer willen dan kunnen. Veerle en ik wachten echter tot dinsdag om nog eens een fietstocht aan de kust te plegen. Mijn oog valt bij Tour de Frans op de Doornpanneroute. Als ik bij Djino dan nog een lovende beschrijving en een kwotering van 8 vind ligt ons besluit vast.
Juist op de middag 12u rijden we de parking voor het Albert I- monument op. We halen onze fietsen uit ons A-ken. Ja we hebben ons oud A-ken ingeruild voor een nieuw exemplaar en in afwachting van de installatie van een trekhaak gaan onze giant’s in de koffer. Deze is wel wat groter dan bij ons vroeger A-ken.
Langs de IJzer staan deze huizen en graanmolen in de zo typische lichtbruine baksteen uit de streek.
Ook oorlogsmonumenten zijn eigen aan de streek. Met dit mooi kunstwerk wordt het waterpeil geregeld. Vandaag volstaat 1 opgetrokken schotbalk. Wij fietsen verder. Eens voorbij de ganzenpoot gaat het richting kanaal Nieuwpoort-Veurne.
Ter hoogte van knooppunt 7 fietsen we voorbij de oude spoorwegbedding Frontzate. We fietsten er al eens naar Diksmuide. Maar nu blijven we op het jaagpad langs het kanaal Nieuwpoort-Veurne dit deel wordt ook de schapewegel genoemd.
In Wulpen ter hoogte van de Florizoonebrug zien we aan de overkant het fietscafe “Wielrijdersrust het dorstige hart“. Tijdens onze beaufort-saga in 2009 fietsten wij hier al eens. Veurne doemt op aan de horizon. Dichterbij trekt een polderhoeve onze aandacht. Ondertussen verschijnen er dreigende wolken ten tonele. Maar het doet geen afbreuk aan dit prachtig patrimonium. Waar je ook kijkt zie je prachtige gebouwen. Er zijn er hier nog die hun ogen niet uitgekeken krijgen.
Nog in Veurne kiek ik op een klein kerkhofje, juist buiten het centrum, dit soldatengraf. Stilaan ebt de dreiging van een fikse bui weg en Na het mooie Veurne duiken we de polders in. Het Klokhof een vrij grote boerderij. Aan den einder kondigt zich onze volgende halte aan.
Adinkerke gekend voor het Plopsaland (het vroegere melipark) heeft ook zijn soldatenkerkhof. Van Adinkerke gaat het nu door het Calmeynbos naar De Panne. Een jonge enthousiasteling tracht Veerle bij te benen. Met het bereiken van de Sint-Pieterskerk zetten we meteen ook wiel in De Panne. Achter de “houtsaegerduinen” (moderne schrijfwijze) duikt een villawijk op zoals we ze hier nog zien.We draaien van de Nieuwpoortlaan weg en rijden de villawijk binnen. Deze modernistische villa moet op de foto. “Le Carbet”of “de Scheepswerf” is de naam van deze speciale woonst. Architect Marcel Leborgne. We zigzaggen verder door deze villawijken. Aan het museum “Paul Delvaux” stoppen we om onder een terrasje van de terugkerende opklaringen(en van een blonde Leffe) te genieten. We zwalpen zodoende (het zwalpen wordt veroorzaakt door het volgen van de knooppuntbordjes en niet door de blonde Leffe) naar Koksijde. Het mooi gerenoveerde Ten Duinenmuseum is een absolute aanrader zeker onder de huidige weersomstandigheden.
Op een boogscheut verder de Onze-Lieve-Vrouw-ter-duinenkerk. Altijd gedacht dat dit een basiliek was, tja… Nu terzake: we fietsen door het beschermd duinengebied naar waar deze fietstocht wordt genoemd. De doornpanne, bij goed weer heeft het iets zuiderlijks iets Provençaals. Ondanks de naam moeten we op zeker moment het mooie doornpanne verlaten. We richten het voorwiel richting Oost-Duinkerke. Ook hier een kerk die voor basiliek had kunnen doorgaan de Sint-Niklaaskerk. Achter de duinen in de eerste polders dit scoutskamp. Hopelijk krijgen ze nog wat mooie dagen. Bij het oprijden van de Polderstraat stopt het laveren door smalle straatjes. Nu gaat het flink rechtdoor, langs het Hannecart-bos naar Nieuwpoort. Ja rechtdoor dat gaat snel, op een ik en een gij zijn we in Nieuwpoort aan de IJzermonding. In de jachthaven vinden we ook een oude bekende op onze weg. Dit kunstwerk maakte deel uit van Beaufort03 zie onze saga. Nieuw echter is dit vastgoedproject. In een stijl die aan de zuiderse staten van de USA doen denken zijn deze appartementsgebouwen opgetrokken. Zeer speciaal!!! We verlaten het mooie fietspad naast de IJzer (mogelijks het mooiste pad aan de kust). Meteen trekt een speciaal gebouw onze aandacht. Achter de vissershaven, ik mis hier wat de glamour van het vastgoedproject, fietsen we naar de zeemijn. Na de zeemijn dit plein met fonteintjes (kaaiplein)die geregeld actief worden en fikse waterstraal omhoog spuiten. Tot groot jolijt van vele peuters die niet liever doen als er door lopen. De laatste jaren heeft Nieuwpoort zich op de kaart gezet als badstad. Talrijke kunstwerken staan her en der opgesteld. De promenade naast de IJzer kent in België zijn gelijke niet. Nee dit is helemaal niet meer het Nieuwpoort van uit mijn jeugd. Maar toch heeft het niet dat protserige zoals bij voorbeeld Knokke en blijft het toegankelijk voor iedereen. Leuk. Nieuwpoort verloochend zijn roots niet. Nu met de twee voeten weer op de pedalen. We naderen het Albert I-monument wat meteen het einde inluidt van deze tocht. Het is nog maar kwart over vier in de namiddag. We besluiten nog eens naar het strand te trekken om er nog wat van de zon te genieten. Wel het was zeer leuk weer eens aan onze Belgische kust te zijn. De doornpanneroute is een leuke tocht, de bewegwijzering (knooppunten) laat geen enkele steek vallen. Sporadisch moet er een drukke verkeersweg gekruisd worden. Steeds is de baan goed berijdbaar en dit in alle seizoenen. 40km plat is door de meesten onder ons te doen. Dus deze route verdient een 8.5/10. Als je in de buurt bent dien je zeker deze tocht te fietsen Jullie hebben nog de knooppunten tegoed: kp 9 – kp 8 – kp 7 – kp 6 – kp 5 – kp 68 – kp 2 – kp 1 – kp 65 – kp 66 – kp 82 – kp 67 – kp 8 – kp 9
Enkele interessante links:
Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland
Veurne 
