Stadswandeling Venetië (verlof Emilia-Romagna mei 2011)

Maandag 16 mei 2001

Comacchio ligt op zo’n 110 km van Venetië, dit is zowat de afstand die wij thuis afleggen om de Belgische kust te bereiken. Het zou dan ook zonde zijn mochten we deze legendarische stad niet bezoeken. Zo komt het dat we rond 13u30 op de kade van Fusina wachten op de overzetboot die ons naar Venetië moet brengen.

Het is echter even wachten op de overzetboot
We verdoen de tijd met enkele foto’s te nemen van het havengebied.

Zware industrie.

Maar dan komt de Vaporetto eraan. En weg zijn wij!!!

We meren aan in Zattere. Van de aanlegplaats gaat het linea recta naar een restaurant om het gebrul in mijn buik te stoppen.

Op de kade heerst er een gezellige drukte.

Van Zattere gaat het langs de kade naar Puonto delle Duomo. Meteen hebben we zicht op een smal kanaaltje lijkt beloftevol.
Aan de overkant van het “Canale della Guidica” zien we dan weer dit mooie “Le Zitelle“.

Ja en het komt stilletjesaan op gang. Il Redentore is nog zo’n blikvanger.

En dan weer een kanaaltje, het kan hier niet op. Ons kodakskes krijgen geen rust. Die gaan een zware dag tegemoet.

En alle vervoer gebeurt per boot, goed geprobeerd van deze vrachtwagenchauffeurs maar buiten de waard gerekend.

We bereiken “Puonto della Duomo”en zien er dit vreemd, ietwat onwezenlijk kunstwerk . Venetië heeft tot op hedendaags een grote kunsttraditie.  Zo wordt er om de twee jaar een kunstbiënnale gehouden. Eén van de meest gerenommeerde wereldwijd.

Na de punto volgt de kade het “Canal Grande

Het is er heerlijk slenteren.

Dan staan we ineens oog in oog met deze yeti-achtige verschijning.

Waarna we ons verder spoeden naar de Basiliek van Santa Maria della Salute. Weerom een indrukwekkend bouwwerk.

Wat minder indrukwekkend, maar het is toch altijd leuk anderen aan het werk te zien terwijl men zelf wat lanterfant.

We verlaten de kade en via één van de talloze bruggetjes duiken we de steegjes in.

We blijven zicht op het “Canal Grande” houden.

In deze steegjes maken we een eerste keer kennis met het Venetiaans kunstglas. Meteen krijgen we voorbeeld van Venetiaanse prijsstelling.

We rijgen de pittoreske steegjes en schilderachtige pleintjes aaneen.

Sinds Firenze nooit zoveel cultuurhistorisch moois bijeen gezien.

We kuieren verder en bereiken opnieuw het Canal Grande. We bewonderen er het “L’Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti“. Voor de vertaling wend U zich tot google vertaling.

Als we over onze schouder kijken, krijgen we deze terugblik.

We hebben de andere oever bereikt via de Ponte dell’Accademia.

Deze tocht slingert zich opnieuw langs pleinen…

Steegjes met alsmaar meer kunstgalerijen.

Met soms wel heel opmerkelijke kunstwerken.

Waarna we opnieuw van plein naar…

plein wandelen.

We hebben ogen te weinig om alles te bewonderen.

Had ik het over schilderachtige pleintjes?

Ook brugjes zijn dikgezaaid in Venetië. Dit exemplaar leidt ons naar de fiere “Chiesa di San Moisé” deze barokke kerk is echter een voorbode van het…

…imponerende San Marcoplein. Het “Piazza San Marco” moeder van alle Venetiaanse pleinen overdondert ons. Kijk maar mee.

Basiliek “San Marco

Het Dogepaleis (persoonlijk vind ik het iets mooier dan de basiliek van San Marco).

Bezie die gallerijen eens.

Dit alle gekruid met een vleugje romantiek…


Maar deze klokkeluiders roepen ons ter orde.

Omstreeks 20u30 vertrekt de laatste overzetboot die ons terug naar Fusina moet brengen.

We spoeden ons terug naar Zattere waar we juist op tijd zijn om in te schepen en na te genieten van één van de indrukwekkendste stadswandelingen die we ooit mochten maken.


Enkele interessante links:

de officiële site van Venetië: met ondermeer cultuur en toerisme alleen in het Italiaans echter.

Stadswandeling Ferrara (Verlof Emilia-Romagna mei 2011)

Woensdag 11 mei 2011

Sinds zaterdag 7 mei 2011 zijn we in Liddo delle Nazione met verlof. Dit kust- lees badstadje maakt deel uit van Comacchio. Comacchio is een bloedmooi stadje in Noord-Italië aan de Adriatische kust. Comacchio ligt in de provincie Ferrara dat op zijn beurt in de regio Emilia-Romagna ligt. Twee dagen na onze ontdekkingstocht in Ravenna rijden we naar Ferrara om aldaar ook eens de sfeer op te snuiven.
We laten ons A-ken op een parking buiten de stadsmuren achter en via de “Piazzale medaglie d’oro” trekken we Ferrara binnen.
Als we voorbij het “Palazzina di Marfisa” wandelen merkt een dame ons op en zij nodigt ons uit om binnen een paar foto’s van de mooie tuin te nemen. Althans dat hebben wij menen te verstaan.
We kuieren  even verder langs de “Corso Giovecca” waar ondermeer deze franse buldogskes opmerken.
Waarna we via enkele steegjes de prachtige “piazza Trento e Trieste” bereiken.
De “Duomo” (kathedraal) met een machtig mooie “Campanile” (toren).
Tegen de “cattedrale” kleven er  winkeltjes, als ware het vogelkooitjes. Dit fenomeen kan je ook bij ons tegenkomen. Stamt uit de middeleeuwen en zou met het ontlopen van taksen te maken hebben. Kortom zowat Luxemburg onder de kerktoren.
Als we wat verder gaan krijgen we zicht op de fantastisch mooie voorgevel. Mijn zakske met superlatieven komt stillekes open.
Via een doorgang onder huizen komen we op de “Palazzo Municipale“. Op dit stadsplein kiekt Veerle deze mooie trap.
Dit alles onder het goedkeuren oog van ondergetekende met strooien hoedje.
Wat spijtig dat de authentieke deur vervangen is door een stalen exemplaar. Maar het blijft toch mooi.
Toch wel handig zo’n zonnewijzer-kalender. Er moeten geen batterijen in, moet niet opgewonden worden en vooral loopt s’morgens niet af.
Volgend moment van verwondering. “Castello Estense” imposante burcht midden in het centrum.
Dan is dit verweerd kapelletje wat terughoudender maar toch heeft het iets lieflijk.
Stevig kannoneken, misschien wel wat minder mobiel als wat we vandaag op het TV-nieuws zien voorbij flitsen. Maar ja toen was er nog sprake van honderd-jarige oorlogen.
Het “Castello Estense” blijft ons boeien.
Voor het toerismebureau te bereiken dienen we binnen te gaan. Mooie binnenkoer met waterput.
De muren van de Castello zij zeer dik, kanonbestendig.
En dit vaasken zal ook tegen nen stoot kunnen. Spijtig, maar niet bestendig tegen opschriften in bik en stift.
Vanhier gaat het nu naar de “Chiesa del Gesù” Kerk van Jezus.
Het wandelen onder een stralende zon in een historisch centrum van een stad is toch een aparte belevenis.
Welke verhalen verbergen zich achter deze zuiderse gevels. Wat is hier ooit beslist of afgekeurd?

 

Hoe moet zo’n gebouw er uitgezien hebben als het juist in gebruik werd genomen.
Palazzo dei Diamanti” een icoon van Ferrara. Kent er iemand bij ons een aannemer die zoiets kan, ons Veerle vindt dit het einde. Eens kijken of zo’n gevelrenovatie niet aanmerking komt voor een of andere premie of belastingsvermindering. Anders vragen we 5€ toegang.
Ingang aangepast aan het kader.
Op vraag van Veerle nog eens het geheel.
Het “Castello Estense” passert nog eens de revue.
Onze fototoestellekes (en niet alleen de onze) draaien hier wel overuren. Ik moet dan ook duchtig selecteren anders duurt dit verslag nog enkele dagen. Maar dit hoekje wil ik jullie niet onthouden.
Stilaan wijken we uit naar de stadswallen.
Vandaar hebben we een mooi zicht op Ferrara.
Wat later zijn we terug waar we deze mooie stadswandeling startten.  We gaan terug naar ons A-ken waarna we terugkeren naar Lido delle Nazioni om er nog eens naar Porto Garibaldi te fietsen.

Enkele interessante links:

De website van Comacchio

Dienst Toerisme van Emilia-Romagna: (buiten Italiaans ook in het  Engels)

Visita Ferrara in het Engels, Frans en Italiaans. Zeer interessante site over Ferrara en al zijn bezienswaardigheden.

Panoramic wheels heel interessante site over het fietsen in Emilia-Romagna, veel routes met beschrijvingen en gps-tracks.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑