We beginnen met een “weetje” vliegeneters is de bijnaam voor de inwoners van Wieze.
Het is dan ook in dat Wieze met zijn mooie dorpskern dat de genoemde Vliegeneterswandeling start.
Al snel wandelen we door Wiestermeersch een natuurgebied tot het natuurreservaat Beneden-Dender.
Er volgt afwisseling tussen woonwijken, velden, bosjes en ook de chocoladefabriek Barry – Callebaut maakt zijn opwachting. Een opwachting die aangekondigd werd door de zoetige chocolade geur.
We houden even halt in het café pjeedepoel
Nog eventjes door het natuurgebied Bleekte alvorens we Wieze weer aandoen .
We eindigen onze wandeltocht waar we begonnen en genieten nog even van het pittoreske centrum van Wieze.
Eén van de beste plaatsen om van de ontluikende lente te genieten zijn de Vlaamse Ardennen. In dit glooiend landschap is het genieten van het prille groen en de eerste bloesems.
Dus begeven we ons naar Sint-Maria-Oudenhove, deelgemeente van Zottegem, alwaar we op het Sint-Hubertusplein de “Op en rond de Berendrieswandeling” starten.
Eventjes wandelen we langs kleine steegjes door de Sint-Maria-Oudenhove waarna we het veld, gezien de hoogteverschillen, haast letterlijk induiken.
Meteen is het volop genieten. Holle wegen, veld- en bospaden wisselen elkaar af en schotelen ons de mooiste landschappen voor.
Het knuppelpad en het mijnwerkerspad zijn er de meest markante van.
Wat later brengt de wandeltocht ons naar de oevers van de Zwalm die we even volgen.
Het is een stevige wandeltocht die een goede conditie vraagt maar die veel terug geeft.
Tijd om even te stoppen en de dorst te lessen in de “Stappers Alm” dit estaminet is opgetrokken in hout en tracht ons de sfeer van een berghut te brengen. Mooie taverne vlak op den Berendries.
Hierna zetten we onze tocht verder opnieuw vergapen we ons aan de prachtige omgeving waar deze wandeltocht zich een weg baant.
We genieten ook van het landelijk gebeuren dat zich hier volop afspeelt.
Nu komt het einde van deze tocht in zicht.
Het is met een voldaan gevoel dat we deze wandeling beëindigen.
Zoals de Berendries niet weg te denken is in de Vlaamse voorjaarsklassiekers is deze wandeling niet weg te denken op de verlanglijst van elke serieuze wandelliefhebber. Echt een heel mooie wandeling.
De markt van Sint-Lievens-Houtem is de tweede grootste in Vlaanderen. Snel vinden we een plaats om onze auto achter te laten.
We slenteren even over de markt en blijven even hangen bij de Sint-Michielskerk en het juist ernaast gelegen gemeentehuis. Daarna wandelen we het centrum uit.
We hebben nog maar pas de buitenwijken van Sint-Lievens-Houtem achter de rug of we kijken uit op het Cotthembos. Eventjes steken we het bos door om vervolgens langs velden, weiden, holle wegen en bospaadjes door het glooiende landschap te stappen.
We verkijken ons aan de mooie vergezichten die dit heuvelrijk gebied oplevert. Maar ook de Livinus- en Sint-Annakapelletjes trekken onze aandacht.
Wat verder worden we verrast door de bronzen Romein die ons herinnert aan een ver verleden van heerwegen en Romeinse legers die de streek hier bezetten.
Van een heirweg tot een Trambaan het is maar een paar stappen van elkaar verwijderd op de Cotthemroute.
Na de Trambaan keren we terug de velden in richten onze stappen naar Hillegem een deelgemeente van Sint-Lievens-Houtem.
Van Hillegem gaat het nu terug naar Sint-Lievens-Houtem. Maar eerst genieten we nog van mooie passages door de Vlaamse Ardennen, met niet te vergeten authentieke Mariagrot.
Uiteindelijk bereiken we door het Cotthembos en langs de Cotthembeek Sint-Lievens-Houtem opnieuw. Meteen het einde van een mooie wandeling. Opnieuw een aanrader…
Deze route start in Zwalm meer bepaald aan de Zwalmmolen. Van dit mooi, historisch gebouw nestelt de Zwalmbeekroute naast de loop van de Zwalmbeek. Beek of riviertje waaraan zij haar naam te danken heeft.
Meteen zowat het mooiste stuk van deze wandelroute. In deze beek schilt de kracht om verschillende watermolens op haar loop aan te drijven.
Meteen zijn deze watermolens mooie haltes vanwege de authenticiteit die zij bewaard hebben ook hebben sommige hun job als krachtcentrale ingeruild voor een baan in de horeca.
Ter hoogte van Nederzwalm verlaten we de oevers van de Zwalmbeek en draaien de velden in. Hier delen we het pad met vele fietsers die de heuvels van de Zwalmvallei.
Hoe meer we hogerop geraken hoe mooier de vergezichten worden. De Sint-Margarethakapel ter hoogte van het gehucht Wijlegem en de Vinkemolen wat verder kleuren deze vergezichten.
Wat verderr dalen we af om aan de Zwalmmolen deze mooie wandeltocht te beëindigen. De Vlaamse Ardennen is zoals de Ardennen zelf een mooie streek om te wandelen en vooral te genieten.
Op een zonnige maar winterse dag zakken we af naar Assenede. Eventjes is het zoeken naar de aanwijzingen met routenummers maar dan wandelen we het centrum van Assenede uit.
Via de Doorndijkstraat gaat he nu richting de kreken.
De lage zon samen met het ietwat mistig weer zorgt meteen voor mooie, mystieke vergezichten.
Maar echt mooi wordt het als we langs de verschillende kreken lopen.
Later als weer richting Assenede stappen zorgt de ondergaande zon voor een sfeervol einde. Wat later is deze mooie wandeling gedaan. Opnieuw een leuke wandeltocht die we sterk kunnen aanraden.
Doel had ooit zo’n 1400 inwoners. Maar in 1998 werd besloten dat Doel moest verdwijnen. Algauw liep het inwonersaantal terug tot zo’n 20-tal nu. Wat er overblijft is een spookdorp dat vele nieuwsgierigen lokt. Ook wij konden niet aan de verlokking weerstaan. Na toegang verkregen te hebben met onze identiteitskaart rijden we Doel binnen. Maar verlaten is Doel helemaal niet op deze late septemberdag. Geregeld kruisen we het pad van andere nieuwsgierigen.
Enkele jongelui zijn tot zelfs afgezakt in Halloween outfit om er foto’s te maken en een filmpje te draaien.
Wij slenteren door de straten en bekijken de vele graffiti. Echt mooie zitten er echter niet tussen.
Ook verwijlen we even op het kerkhof waar ondanks de jarenlange sluiting nog begraven wordt.
We ronden ons bezoek af met een wandeling op de dijk waar de nabijheid van de kerncentrale ons doet denken aan Tsjernobyl. De haveninstallaties doen ons dan weer denken aan de ongelijke strijd tussen een polderdorp en de uitgroeiende wereldhaven. Zal David het halen van Goliath?
Een overzicht:
Enkele links:
Een mooi overzicht van een bezoek aan Doel op reisroutes.be.
Een wandeling startend in Kwaremont in het hartje van de Vlaamse Ardennen. Dat beloofd een pittige tocht te worden. Al in het centrum van Kwaremont duiken de eerste vergezichten op.
Al heel snel duikt (bijna letterlijk te nemen) deze route de velden in. We genieten van de mooie vergezichten en van het dagdagelijkse leven in de glooiende velden. Aan het wegkapelletje Ter Boeker (getuige van het vrome leven in het achterland) houden we halt om wat te drinken en met een snelle hap onze reserves aan te vullen. We gaan het kunnen gebruiken.
Hierna stappen we verder en dalen af naar het mooie Zulzeke. we doorkruisen dit landelijke dorpje.
Na Zulzeke verandert het karakter van deze wandeling een beetje. We lopen langs en door het Spijkerbos. Het blijft pittig met stevige hellingen en onvermijdelijk de daaropvolgende afdalingen. De door de bomen schijnende zon geeft wel een apart gevoel en zorgt voor een mooie afwisseling.
We stijgen en dalen verder langs velden, boswegels en genieten van de prachtige vergezichten. Ook de Hotond molen duikt op achter een heuvel. Ondanks de fikse inspanning die deze tocht vraagt voelen we ons meer en meer ontspannen.
Langzaam maar zeker naderen we Kwaremont maar de wandeling blijft boeien. We zijn dan ook zeer voldaan ondanks onze vermoeide benen. De panorama-wandeling is zeker en vast een aanrader. Die stoute stapschoenen aan en doen deze wandelroute.
De turfputten wandelroute vertrekt aan de onthaalpoort (bezoekerscentrum) vlak naast de festivalhal, waar 2-jaarlijks in de zomer muziekfestvals worden gehouden. Door de nabijgelegen parking is dit een uitstekende vertrekplaats.
De turfputten wandelroute vertrekt aan het Donkmeer.
We doorkruisen nu het Berlare broek. Dit mooi, ietwat wild en bosrijk natuurgebied is moerassig met vele meertjes (een 50-tal). Enkele jaren geleden raasde er hier een storm met vele omgewaaide bomen tot gevolg.
De gratiebossen zijn een overblijfsel van een veel groter bos dat zich uitstrekte tussen Zele, Berlare en Lokeren.
Wat later bereiken we Nieuwdonk. Dit is nu een provinciaal recreatiedomein, met activiteiten voor jong en oud, uitgebouwd langs het nieuwdonkmeer.
Nog even het Donkmeer oversteken en we zijn terug vanwaar we vertrokken. Een mooie wandeling komt hier tot zijn einde. Zeker de natuurliefhebber, en zijn alle wandelaars dit niet een beetje, kan hier zijn hart ophalen.
Afspraak op het mooie, pittoreske Koningin Astridplein. Bazel (deelgemeente van Kruibeke) is niets voor niets één van de mooiste dorpen van het Waasland bij uitbreiding van Vlaanderen.
We slenteren langs leuke restaurantjes en drankgelegenheden de kleine dorpskom uit en komen al snel aan de ringdijk.
De ringdijk is recent aangelegd om de dorpskernen van Kruibeke, Bazel en Rupelmonde te beschermen tegen het scheldewater. Er werd zodoende een overstromingsgebied gecreëerd. Het is door dit ingedijkt gebied dat we wandelen.
Wat later komen we aan de scheldedijk.
We volgen deze dijk tot aan het veer Bazel – Hemiksem. we kunnen niet aan de verlokking weerstaan om met deze overzet het scheld eens over te steken.
Natuurlijk moeten we terug om onze tocht verder te zetten. We verlaten de scheldedijk en kuieren opnieuw door het krekengebied naar de ringdijk. Onder een mooi kunstwerk beklimmen we deze en zien de Sint-Pieterskerk van Bazel opduiken.
Een omweggetje langs het Kasteel Wissekerke en daar betreden we opnieuw de dorpskern van Bazel. Door corona is er geen mogelijkheid tot een terrasje. We wandelen naar de auto en keren met een prettig gevoel naar huis. Dit was een leuke, vlotte wandeling.
Is Aalst vooral bekend voor zijn carnaval, dan is er op het einde van de zomer een driedaags festival dat evenzeer tot de verbeelding spreekt. CIRK! Aalst brengt ieder jaar, eind augustus, een boeiende mengeling van circusacts en straattheater. Het is een familiegebeuren dat klein en groot van de ene verrassing naar de andere leidt. Wijzelf (wonend in Erembodegem deelgemeenter van…) trachten er telkens heen te gaan. Van de jaargangen 2016 en 2019 hebben we een overzicht.