Categorie: fietsen

Op verplaatsing…de Valkenisseroute (Walcheren)

Zaterdag 21 augustus 2010

Gisteren hebben we Rammekensroute gefietst, we hebben er zo van genoten dat we vandaag besluiten er een schepje bij te doen.

Inderdaad het is zo’n 20u45,  maar in tegenstelling zoals altijd begin ik nu met het einde van onze tocht. Meteen dus de beoordeling. De Valkenisseroute zelf scoort hoog, veel fietspaden, verkeersluwe wegen en vooral veel kust. Ik twijfel tussen een 8,5 en 9. Nu laat ons het op het laatste houden. Maar wie zoals wij uit Cadzand vertrekt en in Breskens de overzetboot neemt naar Vlissingen krijgt een tocht van 11/10 voorgeschoteld. Met andere worden elke fietser, die zichzelf een plezier wil doen, dient eens met al die andere fietsliefhebbers de boot naar Vlissingen te nemen.

Zo’n uur en half geleden waren we nog in Vlissingen waar we de Valkenisseroute beëindigden en met stevige vaart richting die overzetboot snelden. Juist op tijd om hem te zien vertrekken en te horen dat de volgende pas vertrok om 20u05.  Deze tijd hebben we gezellig doorgebracht keuvelend met fiets-adepten zoals wij.

Iets eerder kruiste deze plaatselijke bewoonster ons pad. Zo wel haar uitdossing als haar rijwiel trokken onze aandacht.

Daarvoor doorkruisten we de velden tussen Koudekerke en Lammerenburg. Ook hier is oogsten de opdracht.

Dit maisdoolhof is het laatste van 3 opmerkelijke bezienswaardigheden die we op rij voorbijfietsten.

Een paar honderd meter eerder zagen we dit galloway-kalf lustig grazen.

En weer enkele honderden meters daarvoor hadden we een pauze, in wat ik een mengeling van kinderboerderij en camping zou durven noemen. Zelf zag ik dit snoezig kalfje liever bij z’n mama.

Voor het kalfje kregen deze knagers al onze aandacht, terwijl we genoten van een lekker met hoevemelk klaargemaakt ijsje.

Eerder zagen we tussen Aagtekerke en Grijpskerke veel activiteit op de velden. De oogst dient dringend binnengehaald. Er verschijnen alsmaar meer wolken.

De velden worden hier doorsneden door beken, kleine riviertjes en hier en daar een kreek.

Maar dan waren we de Aagtekerkse molen al voorbijgereden.

De dorpskerk van Aagtekerke ligt dan weer wat eerder op de route.

Maar eerst fietsten we voorbij deze leuke bank.

Wat eerder trok dit kunstwerk onze interesse.

Er zit een leuk stuk kustweg in de route. Na deze vuurtoren (Westkapelle laag) hadden we enkele kilometers met een stevige wind in de rug, wat ons vlot tot 30km/uur deed fietsen

Deze sherman-tank aandenken aan de 2de wereldoorlog luide het begin in van mooi stuk dijk. Prachtig zicht op het binnenland en de kust en zee.

Maar daarvoor laveerden we langs de dijk en door de duinen. Zicht op Westkapelle met Gotische kerktoren die bijklust als vuurtoren (Westkapelle hoog).

Het fietsen door duinen en duinbosjes begon al eerder.

Al van voor Zoutelande wat een zeer toeristisch dorpje is. Wij hadden daarbij nog de pech dat het braderie was.

De duinen gaan hier soms vrij hoog. Het is niet zo goed te zien op de foto, maar er is sprake van de Zeeuwse Riviera. Tja gisteren wel, maar vandaag zou het warmer en zonniger mogen zijn.

Ik kiekte deze toren vanop een terrasje waar we lekkere taart smulden met een bakkie koffie. Hier is het ons beginnen dagen. We fietsten de Valkenisseroute in tegengestelde richting. Ik heb me iets teveel op mijn GPS-track gebaseerd en heb verondersteld dat er enkele wegwijzers ontbraken. Om wie dit verslag wil gebruiken om zelf te route te fietsen, niet op een verkeerd been te zetten, heb ik dus maar besloten om met het einde te beginnen.

Toen waren we ons nog van niets bewust en genoten volop van dit mooi beeld.

Monument als aandenken aan het bombardement van de nolledijk aan het einde van de 2de wereldoorlog. Bedoeling was om Walcheren onder te laten lopen en het gemakkelijker te maken om de Duitsers te verdrijven.

Terwijl we naar het begin van de route (of wat we dachten dat het begin was) fietsten moeten we langs de haven.

De lucht wordt steeds dreigender.

Van op de overzet hadden we een prachtig zicht op de skyline van Vlissingen.

Na wat wachten zagen we de overzetboot aankomen.

We dienden even te wachten. Veerle nam dit tafereel uit Reynaert de Vos op de korrel. Op de achtergrond opstekende bewolking.

Wat een rijwiel vlak voor het binnenrijden van Breskens.

Toen waren er slechts enkele wolkjes en leek er niets aan de hand, samen met vele anderen genieten we van het prachtig fietspad.

Onder een openscheurende hemel trokken we in Cadzand op pad. Op weg naar Breskens en de overzetboot.

Enkele interessante links:

Ook de Leuke fietser reed en beschreef deze route

Op de site van VVV Zeeland vind je veel informatie over de provincie waaronder fietstochten.

Bij GPStracks vond ik de gps-track.

0

Op verplaatsing…de Rammekensroute (Walcheren)

Vrijdag 20 augustus 2010

Afgelopen week kwakkelde het weer wat aan, regen en nog eens regen. Dit weekend hebben Veerle en ik extra vrij. Dit jaar zijn we nog niet naar de kust afgezakt, dat was vorig jaar wel anders met onze Beaufort03-reeks. Ooit reden we een deel van de Valkenisseroute. Op zoek naar wat meer informatie valt bij de Leuke fietser mijn oog op de Rammekensroute. Deze route krijgt van de Leuke fietser een 10 en een beschrijving vol met lof. We gaan vrij vroeg op pad met ons A-ken daar er werken zijn in Erpe-Mere en er steevast een grote file zich verzamelt voor de werken. Al met al valt het nog mee en het oponthoud is van korte duur. Toch genoeg om een paar vragen bij mij op te roepen. Er moeten nog al wat bomen wijken voor de geluidspanelen en wat me het meest verbaast is  dat er nogal wat weiland behoed wordt voor geluidsoverlast???? Soit, eens Gent gaat het richting Terneuzen en de Westerschelde die we via een tunnel (Tol!!) kruisen. Rond 11u parkeren we ons juist buiten het stadscentrum van Middelburg.

Om het centrum te bereiken dienen we de pottenbakkerssingel over te fietsen en worden al direct beloond met een mooi stadsgezicht.

We fietsen verder en voor het prachtig stadhuis, met imposante toren, baden al wat terrasjes in een gulle zon.

Wijzelf vinden het een goed idee om een lekkere tas koffie met een punt appeltaart te nuttigen alvorens onze tocht verder te zetten. “De herberg” noemt de taverne (daar hebben ze niet lang naar moeten zoeken!) waar we dit voornemen waarmaken.

Er heerst een gezellige zomerse drukte, we fietsen nog even rond.

Het bloedmooie stadhuis van een andere kant.

Dit mooie gebouw, waar we even voor terugkeren, heet Kloveniersdoelen.

We moeten ons zelf vermannen en zoeken de fietsroute op die ons naar de ringvaart brengt.

Op een aftakking of zijkanaal zien we dit prieeltje.

Terwijl we het prieeltje kieken komt deze goedmoedige (gelukkig!!!) Mastino Napolitano aangewandeld.  Deze kolos is nog maar een jaar oud (zijn baas was erbij we hebben geen jaarringen moeten tellen) en zal nog groeien. Dat beloofd!

Zoals aan onze eigenste Belgische (of Vlaamse “what’s in a name’)kust, duiken hier ook bunkers op in het landschap. Middelburg heeft zwaar te lijden gehad in de oorlog. Hevig gebombardeerd in 1940 door de Duitsers.

Op weg naar Vlissingen brengt een bladerdek beschutting voor de brandende zon.

Leuk, geen tuin maar wel een vijver. Wie graag groenten teelt is hier wel aan het verkeerde adres. Alhoewel nu de teelt op water opgang maakt!

Langzaam maar zeker verlaten we de velden en fietsen door de buitenwijken van Vlissingen. Ineens gaat het wat omhoog en staan we voor dit futuristisch beeld.

Mooie plek om even uit te rusten en de vele vrachtschepen, die het ruime sop kiezen, te bewonderen.

De Levensboom één van de vele kunstwerken die de dijk rijk is.

Nog ééntje, ondanks dat er weinig wind staat heeft deze roker problemen met het aansteken van zijn sigaret.

De gevangenentoren, nu in gebruik als restaurant. Gedaan met water en oud brood.

Vuurtoren? kleinschalig of doe-het-zelf model.

Standbeeld van Michiel de Ruyter, op de achtergrond het Arsenaal piraten- en pretpark .

Zicht op de Oranjemolen en de Westerschelde, twee vliegen in één klap.

Het belgisch loodswezen opereert ook in Nederlandse wateren, we zijn getuigen van hun wat onstuimige aankomst.

Tijd voor een bezoek aan de binnenstad, het beursgebouw komt als eerste aan de beurt.

Vandaar is het snel naar de Jacobskerk.

Deze wordt geflankeerd door drie drankhuisjes.

Dit schuin appartementsgebouw is heel apart en van vanaf de dijk van de Westerschelde goed te zien.

Langs de jachthaven gaat het terug naar de dijk.

Die van Breskens zijn gewaarschuwd!!!

Ze zijn er hier toch niet gerust in gezien de versterkingen…

Nu voert de Rammekensroute ons langs de vissershaven.

Om langs dit breed kanaal door Walcheren terug het achterland op te zoeken.

In Oost-Souburg verlaten we het kanaal met deze molen De Pere als beloning.

Mooie kerk in het gehucht Ritthem.

De voortuintjes zijn zeer verzorgd hier in de streek, er zitten pareltjes tussen.

Nee…geen voortuintje maar reuzenberenklauw.

Ook deze koeien genieten van het zalige zonnetje.

De route slingert zich verder, naar het Veerse meer, door en langs natuurgebieden.

Al een voorproefje op het Veerse meer.

Maar eerst fort Rammekens op het menu.

Binnenzicht, te bezoeken mits betaling.

Wij maken echter al snel ommekeer.

Op weg naar Arnemuiden moeten we door en langs een immense parking vol met voertuigen van het merk Ford. Daarna gaat het over de binnendijk langs deze reeks windturbines.

Dan weer naast grote appelboomgaarden.

Om uiteindelijk Arnemuiden binnen te rijden.

De dorpskerk met…

…dit visleursterken naast de ingang.

We stoppen om deze kleine kudde koeien gade te slaan.

Daarna is het maar enkele stevige pedaaltrappen tot het Veerse meer.

De grote kerk van Veere doemt op achter de dijk.

Aan het meer zelf is er, mede door het lekker weertje, veel te doen zowel voor groot als klein.

We rijden Veere binnen langs het sluizencomplex waar twee zeilboten onze aandacht trekken.

Zeilboot II.

Tegenover de grote kerk dit prieel.

Terrasjestijd. Veerle en ik hebben zin in een versnapering. We zetten ons aan het terras van ’t Waepen van Veere. Blijkt het tussen 17u en 18u juist het sluitingsuur van de keuken te zijn. Nu dat zullen we geweten hebben of juist niet. Geen kat neemt notie van ons en van enkele anderen, die met dezelfde bedoeling op dit leuk terras neerstrijken, ook niet. Als er dan uiteindelijk toch iemand het nodig vindt om ons te bedienen kan er niets besteld worden. Tot zelfs geen ijsje. We stellen ons tevreden met een koele kriek en beschouwen deze als aperitief op een avondmaaltijd in Middelburg. Het bedieningspersoneel was vrij jong maar dit pardonneert toch niet het lomp gedrag dat zij tentoon spreiden.

We laten dit niet teveel aan ons hart komen en genieten verder onder meer van taferelen zoals deze.

Ook hier een prachtige dorpskern maar door de smalle straatjes moeilijk vast te leggen. Torentje is van het gemeentehuis.

Door een gezellige drukte banen we ons een weg het dorpscentrum uit.

Nog even terugblikken op de imposante kerk.

Her en der staan er kraampjes met pompoenen en kalebassen. Liefhebbers van Haloween wees gerust het duurt niet lang meer.

Het goede weer blijft duren, zie deze geiten genieten!

Nu zijn we in een mum van tijd terug in Middelburg.

We fietsen langs de kaaien naar het centrum waar we op een leuk terrasje genieten van een deugddoende salade en een zalige zon en vooral van de glimlach waarmee we bediend worden. Verder keuvelen we nog wat na over deze tocht. In de Rammekensroute krijg je alles voorgeschoteld wat een fietsershart verlangt. Met Middelburg, Vlissingen, Veere en in iets mindere mate Arnemuiden krijg je mooie stadjes dan wel dorpjes voor de wielen geschoven. Dit alles wordt aan elkaar gebreid door fietspaden en verkeersluwe wegen. Op een enkele uitzondering na is de bewegwijzering OK. Niets verhindert dat we ons bij de score van de Leuke fietser scharen 10/10. Deze route moet je doen!!!!

Enkele interessante links:

Rammekensroute beschreven in tour de Frans

De versie van de Leuke fietser

Ook Fam. de Koning kon aan deze route niet weerstaan.

Bij GPStracks vond ik de gps-track.

Op de site van VVV Zeeland vind je veel informatie over de provincie waaronder fietstochten.

0

Denderende steden AALST

Zondag 8 augustus 2010

Vrijdag hebben we de eerste tocht van de “Denderende steden“reeks gefietst. Een echte meevaller. Vandaag worden er na de middag opklaringen voorspeld. We plannen dan ook om er deze namiddag op uit te trekken. Nu die opklaringen laten wel op zich wachten.

 

 

Er is dan maar ook een flauw zonnestraaltje nodig om ons terug te vinden aan de Dender op weg naar knooppunt 79 Denderleeuw.

Tja… we zijn nog maar juist op pad als enkele regendruppels ons de volgende regenbui aankondigen. We geraken juist onder de brug van de E40 als het pijpenstelen regent.  Bij gebrek aan brug trekt deze visser zich terug onder zijn paraplu.

De bui is fel maar van korte duur en algauw peddelen we verder.

In Teralfene stoppen we ter hoogte van knooppunt 79 om het neerhof naast de Dender te bewonderen. Als Veerle een haan rare pasjes ziet maken kan ze het niet laten deze te filmen met de rest van het gebeuren.

Algauw zijn we bij knooppunt 80 ter hoogte van de Sint-Amanduskerk te Denderleeuw.

Hoofdstuk paarden I, inderdaad ter hoogte van Denderleeuw maar onze kant van de Dender staan er wat edele veroveringen. Zoals dit exemplaar dat zijn watertank nauwkeurig onderzoekt.

’t Gras is altijd groener aan de overkant.

Jong en oud doen aan synchroon grazen.

In deze paardenwereld duikt ineens waterkieken-junior op.

Voorbij Liedekerke en bijna aan knooppunt 10 deze kudde kalveren en vaarzen.

Voorbij knooppunt 85 zowat ter hoogte van punt 86…doodgemoedereerd “den dikken van Pamel”.

Ninove-plage, weinig volk waarschijnlijk door het weer.

Fabelta Ninove letterlijk ontmantelt.

Langs de Dender gaat het voorbij het centrum van Ninove. Toch aan knooppunt 91 gaat het…

de Dender over en terug naar het centrum.(en knooppunt 91)

In de Centrumlaan dit beeld, quasi hetzelfde beeld dat geëxposeerd staat op de Dender in Dendermonde naar aanleiding van kunstexpressie aldaar.

De bijnaam van de Ninovieters is “de wortelkrabbers”.

De Twijnster mooi beeld op de Graanmarkt.

De barokke Onze-Lieve-Vrouwkerk, zicht op voorkant…

zicht op achterkant…

…en het pronkstuk in zijn geheel. Ik maak mezelf de bedenking dat deze majestueuze kerk niet zou misstaan in een stadje diep in Frankrijk.

Langs de Abdijpoort gaat het verder.

Als we de Aalsterse steenweg oversteken kruisen we brouwerij Slaghmuylder die volop meedoet aan de open-brouwerijendag die vandaag plaats heeft.

Wij stoppen niet, veel te veel volk, maar fietsen door via kasjkens…

 

…naar Outer (knooppunt 90). Een mooi zicht op de Sint-Amanduskerk.

Nu is het knooppunt 45 dat ons doel wordt. In de Lebbekestraat, op weg naar de wijk Vogelenzang staat deze gedenksteen. Deze steen gedenkt het omkomen van de bemanning bij het neerstorten van de “to hell or glory” een Amerikaanse bommenwerper.

Na knooppunt 45 staat 88 op het menu met de stenen Sint-Antoniuskerk ongeveer op dezelfde plaats.

Tussen knooppunt 88 en 87 gaat het even omhoog over deze ronde kasseien. Maar een kuitenbijter? Nee hoor! Hoogstens een kuitenprik.

Nu zigzaggen we wat door de velden om over knooppunt 82 naar…

…Haaltert en punt 83 te peddelen.

Even buiten de dorpskom is er een mooi park.

Jozef De Brouwer plaatselijke priester die leefde tussen 1909 en 1984.  Er is in Haaltert een fietsroute naar hem genoemd.

Van Haaltert naar Nieuwerkerken is het maar een paar pedaaltrappen verder. Op weg naar knooppunt 33  houden we er een stevig tempo op na want de hemel kleurt dreigend donkerblauw.

De Onze-Lieve-Vrouw Tenhemelsopneming kerk  is vrij klasiek.

Het kerkplein daarentegen is op een vrij moderne manier gerenoveerd. Vooral de kunstmatige vijver is indrukwekkend.

Punt 33 wordt snel genomen en we duiken de Parklaan te Aalst in. De Frans Blanckaertdreef is de scheiding tussen het Stadspark van Aalst en het Osbroek een natuurreservaat. In beiden gaan we al eens lopen.

Opeens valt ons oog op deze zevenmijlslaarzen. Het is een onderdeel van de kunsttentoonstelling “Fake”.

Weggelopen uit de Urbanusstrip.

Roodkapje en de boze wolf.

Bij dit werk kan ik niet zo direct een uitleg bedenken.

Dit beeld is minder leuk en duidelijke verwijzing naar hongersnood in zwart Afrika.

Knooppunten 35 en 36 brengen ons terug naar de Dender.

De dreiging van onweer vermindert dus dienen we niet onder de spoorwegbrug te schuilen.

Deze aak ligt hier al jaren zonder dat er nog iets aan gebeurd.(beetje verder dan knooppunt 38)

Genietend van de laatste straaltjes zon.

Ook deze tocht zit erop. Alweer een schot in de roos. Een betere synthese van wat je aan fietsvreugde aantreft tussen Aalst en Ninove ga je moeilijk vinden. Deze keer geen wegenwerken die deze vreugde komen verstoren. Eén vaststelling om een tocht die Aalst in haar naam draagt krijg je vooral een mooi en interessant Ninove voorgeschoteld. Niet getreurd 9/10 en op naar meer.

Enkele interessante links:

Denderend Stedentochten:

Lus 1 Dendermonde : Startplaats Centrum Dendermonde – 45 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 2 Aalst :Startplaats Stadspark Aalst – 39 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 3 Ninove : Startplaats Stadspark Ninove- 42 km –  vlak tot licht glooiend -verharde en onverharde stukken

Lus 4 Geraardsbergen: Startplaats Denderbrug in het centrum van Geraardsbergen – 46km – heuvelend -bijna volledig verhard

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Voor het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

1

Denderende steden DENDERMONDE

Vrijdag  6 augustus 2010


Onlangs las ik bij Pedro dat Toerisme Oost-Vlaanderen 4 tochten op fietsroutenetwerk heeft uitgewerkt. Dit trok onmiddellijk mijn aandacht en algauw kwam ik bij TOV aangesurfd. Mits een account aan te maken op deze site kan je de tracks van de tochten downloaden. Begin deze week zakten we af naar Dendermonde en haalden in het toerismebureau de folder (2,5€) op. We ontdekten er Kunstreflectie Dender en voor het begon te regenen namen we verschillende foto’s waarvan hier een compilatie.

De track die ik downloadde bij TOV liet zich niet uploaden naar onzen Garmin een probleem dat ik eens dringend moet oplossen. Maar niet getreurd met de knooppunten vermeld in de brochure stelde ik de route opnieuw samen op de site van FIETSNET. Deze fantastische site levert een prima track op met de knooppunten als waypoints. Vandaag worden er mooie opklaringen voorspeld. Daar de tocht bij ons in Erembodegem, langs de Dender, doortrekt besluiten we aan de sluis op de route in te pikken.Vlak aan het sas heeft men een zithoek aangelegd. Wij zetten er ons en verorberen de mattentaarten, die we in het dorp bij bakkerij Etienne kochten.

Dit alles met de Onze-Lieve-Vrouwhemelvaartkerk op de achtergrond.

 

Met een hemelse vaart snellen wij voorbij knooppunt 38 (ons startknooppunt). Algauw naderen we Aalst…

 

knooppunten 36 en 34 brengen ons naar het centrum. Door werken aan het rondpunt “de Werf” raken we even van het netwerk. Doch zodoende komen we langs het mooi, onlangs opgefrist, station.

 

Verder vangen we nog een glimp op van de Sint-Jozefskerk alvorens we, iets voor knooppunt 28, opnieuw het netwerk vervoegen.

 

Nu gaat het via de oever van de Dender naar knooppunt 29 (wiezebrug). We zijn zo te zien niet alleen op stap.

 

Te land…te water. Waarom denk ik ineens aan nieuwjaar?

 

Wegenwerken zonder doel? De lading lijkt dan weer op veevoer.

 

Eén van de mooiste kerktorens uit de streek (ge zout er opnieuw van naar de mis gaan!) . Sint-Aldegondiskerk in Mespelare. Dit zicht heb je ter hoogte van knooppunt 27. Nu gaat het verder op weg naar knooppunt 81.

 

Hoofdstuk sluizencomplexen. Deel I Denderbelle.

 

Deze groep paarden als interludium ongeveer aan knooppunt 81 waarna op zoek gaan naar knooppunt 87 en het …

 

…sluizencomplex van Dendermonde ter hoogte van knooppunt 87 en de samenloop van Dender en Schelde. Aan de overkant wacht knooppunt 88 om een vervolg aan onze tocht te breien.

 

Langs de scheldedijk gaat het nu snel naar Dendermonde.

 

We ronden knooppunten 91 en 89 en vieren dit met een terrasje op de grote markt.

 

Dendermonde heeft enkele mooie gebouwen. Hier het stadhuis met het prachtige Belfort (werelderfgoed) en het gerechtshof samen.

 

Onder dreigende wolken het fraaie vleeshuis. Dendermonde heeft een pracht aan cultuurhistorische gebouwen.

 

Op de vlasmarkt bewonderen we nog even de juwelierswinkel D’Hanis.

 

We nemen de draad opnieuw op en richten het voorwiel naar knooppunt 84. en “Oude Dender”.

 

Zo machtig en breed de Dender is als ze overgaat in de schelde zo sfeerrijk en romantisch is de oude Dender.

 

Het einde van de oud Dender valt samen met knooppunt 84. Hier ruilen we de dijken en jaagpaden in voor landwegen…

 

…veldbloemen…

 

…Black en white minstrelshow of koeien in de twee tinten.

 

Dit alles wordt ons voorgeschoteld tussen knooppunt 85 en 32. Denderbelle met  de Sint Martinuskerk heeft zich er ook tussen genesteld.

 

De “Tongenslijpers” van Patrick Heuninck in opdracht van “de lustige geburen” Een werk met een boodschap?

 

Wat verder zigzaggen we voorbij punt 32 en gaan op zoek naar 31 en Wieze.

 

De mooiste momenten verschuilen zich soms achter kleine gebeurtenissen,zoals dit samen eenden voeren.

 

Zou het kunnen dat we Wieze naderen I.

 

Nu wat onverhard, waarom hebben we anders die dikke banden?

 

 

Zou het kunnen dat we Wieze naderen II.

 

Zou het kunnen dat we… Ja we toeren al een tijdje rond en in Wieze. knooppunt 31

 

In Wieze doen we een leuke ontdekking. Er is een mooie attractie bijgekomen.  Den dikken Eik is een mengeling van café-taverne, museum en rariteitenkabinet.  Echt leuk en als stop in deze route ideaal. Genietend van de mooie binnenkoer hebben we een lekker ijsje opgelepeld.

We laten Wieze het chocoladedorp achter ons en fietsen naar de faluintjes. richting knooppunt 39

 

Niet het ros beiaard maar toch een mooi dier deze schimmel.

 

Deze 3 blonde grazers hebben ook iets. Deze paardenepisode speelt zich af tussen knooppunt 40 en 41.

 

Iets voor Moorsel(tussen knooppunt 41 en 47) is er een moeilijke beklimming. Niet zozeer door het hoogteverschil dat nog vlot te overbruggen valt, maar meer door de staat van het wegdek. Bij regenweer te vermijden!

 

In Moorsel schuwt de tocht geen kasjkes.

 

Nu gaat het naar knooppunt 47 via brede veldwegen die ons naar Meldert voeren.

 

Wie zoals wij het vlaamse land doorkruist wordt automatisch kenner van kapelletjes groot en klein. De Sint-Rochuskapel is niet meteen een exemplaar waarvan we achterover vallen. (op een boogscheut van knooppunt 46).

Ter hoogte van het “Gasthof Affligem” vlak bij de abdij van Affligem nemen we de Affligemdreef. Dit luidt de eindspurt in naar knooppunt 38.

 

Nu spurt?? eventjes worden we opgehouden daar de Affligemdreef open ligt.

 

Nog even door een kasjken en over een openliggende Kluisdreef waarna we de Brusselbaan oversteken (niet zonder risico!!).

 

Waarna we in de Gerstjens de plassen ontwijken(de meeste toch) om…

 

…bij knooppunt 38, meteen het einde van deze denderende tocht, aan te komen.

 

Inmiddels is het 17u45 en fietsen we snel terug huiswaarts. Het was een tijdje geleden maar dat is niet de enige reden dat we flink hebben genoten. Deze thematocht brengt het beste van wat er aan fietsgenot te beleven valt tussen Dendermonde en Aalst. 9/10 is een mooie score en maakt me benieuwd naar de andere tochten. Tot binnenkort!!

Enkele interessante links:

Denderend Stedentochten:

Lus 1 Dendermonde : Startplaats Centrum Dendermonde – 45 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 2 Aalst :Startplaats Stadspark Aalst – 39 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 3 Ninove : Startplaats Stadspark Ninove- 42 km –  vlak tot licht glooiend -verharde en onverharde stukken

Lus 4 Geraardsbergen: Startplaats Denderbrug in het centrum van Geraardsbergen – 46km – heuvelend -bijna volledig verhard

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Voor het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

0

Bezoek aan Alhambra (verlof Andalusië juni 2010)

Donderdag 10 juni 2010

Vandaag is het een wat mindere dag, ideaal om naar Granada af te zakken en er het wereldberoemde Alhambra te bezoeken.

Reeds voor ons vertrek werden we verwittigd dat we lang zouden moeten aanschuiven om een toegangsticket te bekomen. Meer zelfs dat als we niet op voorhand onze tickets via internet kochten we het mochten vergeten. We hebben dit niet gedaan. De wachtrij voor ons bestaat uit welgeteld 4 andere gegadigden en na 5 minuten trekken we welgemutst, gewapend met 2 tickets het Alhambra binnen.

Ik heb de mooiste beelden van dit bezoek gecompileerd in deze YouTube-montage.

Na het bezoek aan het Alhambra slenteren we nog even door Granada, waarna we terugkeren naar Bérchules en El Paraje.

0

Over Affligem, Wambeek en Roosdaal naar Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek terug langs Denderleeuw

Vrijdag 21 mei 2010

Maakten we vorig weekend nog de brug tussen Hemelvaartsdag en het weekend, het pinksterweekend wordt een werkweekend.  Om de pil makkelijker te slikken halen we omstreeks halfvier onze tweewielers van stal.Langs onze eigenste Erembodegemse hopvelden fietsen we naar…

het nabijgelegen Teralfene.

De streek wordt hier doorkruist door nogal wat spoorlijnen.

Deze kudde koeien stoort er zich niet aan.

Aan de rand van het Liedekerkebos in Sint-Katharina-Lombeek kieken we dit stel ezels.

Liedekerkebos.

De kattestraat met…

dit architecturaal pareltje.

Tussen Borchtlombeek en Wambeek dient er eventjes stijl geklommen.

We volgen nu het traject van de Boerenkrijgroute, maar in Eizeringen volgen we de Valleitjesroute. Alzo komen we in Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek.

We verkiezen niet af te dalen naar de dorpskom maar zetten onze tocht verder richting Tuitenberg.

Onze aandacht wordt getrokken door versieringen allerhande. Wat valt er hier te vieren.

Er wordt hier iemand 100 jaar. Netteken is de gevierde. Volgens haar dochter is ze nog heel goed en kan ze nog vrij goed haar plan trekken. Zonder enige moeite betaalt ze in euro’s zonder dat ze haar vergist. We wensen haar nog vele jaren en een goede gezondheid. Proficiat Netteken!!!

Mogelijks heeft Netteken deze muur en het ernaast gelegen duivenkot nog weten bouwen.

We kruisen de drukke Ninoofse steenweg om Strijtem aan te doen daarna gaat het naar Ledeberg waar nog eens stevig dient geklommen. Nu fietsen we door de velden van Pamel en Okegem om via Liedekerke de Dender te bereiken aldaar filmt Veerle het volgend vertederend schouwspel..

Merrie en veulen.

Ikzelf vereeuwig de familie “wilde eend” op de digitale pedicule .

Nu gaat het snel terug naar huis, want morgen is het vroeg op. Na deze korte maar toch pittige fietstocht heeft het zandmannetje niet veel werk om me te doen inslapen.

0

Op verplaatsing… de Aspergeroute

Zaterdag 15 mei 2010

Half mei, de ijsheiligen laten zich goed voelen. Steekt de zon al eens door de wolken het blijft fris. Veerle en ik hebben een lang weekend, fietsen het moet er van komen. Zaterdag zo’n 13u als we ons A-ken parkeren op een mooi aangelegde parking in Weert vlakbij de taverne het Sas.

We verkiezen deze parking boven de parking van de Zilverreiger.  We zijn niet de enigen die van hieruit een fietstocht aanvatten. Hier starten we de Aspergeroute. Zo’n 50 km vlak dat moeten we vlot aankunnen.

Onmiddellijk fietsen we langs de Schelde waar een prachtig zicht op Temse de toon zet.

We volgen nog een tijdje de oevers van deze machtige stroom.

Tussen de lentekleuren duikt er een frivool gebouw op.

 

Het paviljoen blijkt “de Notelaer” te zijn.

We blikken nog eens naar Steendorp aan den overkant  en fietsen verder…

tot de hoofse dijkgravin.

Na dit beeld keren we van de schelde weg en over de notelaersdreef schodderen we naar Hingene.

Na een schilderachtige vijver rijden we het dorpscentrum binnen.

Er valt niet zo veel te beleven en een wijdse bocht later zijn we al in Eikevliet.

Eikevliet is een gehucht van Hingene.

Zelden groter contrast gezien dan deze erker met de blinde muur die hij siert.

 

Bij deze ijzergieter houden we schaft.

Waarna we verder richting Ruisbroek peddelen. Aldaar blijkt Christo navolging te kennen.

De Sint-Katharinakerk doet het duidelijk meer milieubewust en dient zich aan zonder verpakking.

Aan haar voet “de redder” niet zozeer van zieltjes maar meer van slachtoffers bij de overstromingsramp in 1976.

Wat verder nippen we even van de Rupel en zien aan den overkant de Sint-Jozefskerk van Hellegat.

 

Voor de torenhoge silo’s draaien we van Rupel weg.

Nu slingert de route zich langs de spoorweg en dit tot Puurs.

Soms wijken we even af om te genieten van…

…de omliggende natuurpracht zoals deze vijver.

…of deze schitterende reclame voor een kunstglasbedrijf.

…of deze  mooie witte kapel.

…of van dit brutaal smoeltje.

Om na dit wat vervallen herenhuis opnieuw de spoorbedding te vervoegen.

Ook voor de heilige Bernarduskapel of de kapel van Coolhem verlaten we even de  spoorweg. Vandaag is er de mogelijkheid in het achtergelegen domein aspergegerechten te eten. Toch we hebben nog niet zo lang geleden den innerlijken voldaan. Dus maar weer terug naar de spoorweg.

En dit tot Puurs. Wat voorbij de statige, grote Sint-Pieterskerk verlaten we definitief de spoorlijn.

Mooie modelmolen veel oog voor detail; kleine baksteentjes voor de sokkel en heuse miniatuur molensteen. Krijg er niet genoeg van.

Nog maar eens een kapel, ook deze route is er voldoende van voorzien.

Anders is het gesteld met de aspergevelden, op één hand te tellen. Ik ben dan ook zeer blij als ik er op één van een heuse aspergeboer aan het werk zie.  Deze laat zich, op mijn vraag, gretig fotograferen.

Prachtige vijver gelegen tussen immense villa’s. Voorbode van het Lippelobos dat we aardig naderen.

Maar eerst wil ik jullie deze ontmoeting niet onthouden.

Juist voor we het Lippelobos inrijden zien we deze immense stier. De koe die hij het hof maakt is een gewoon exemplaar met normale afmetingen.

Hof te Melis kondigt het einde van het mooie bos aan.  Wat later draaien we resoluut de velden in, waar we voor de eerste keer dit jaar het hooi zien liggen te drogen.

Dit hooi dient geregeld gekeerd te worden.

Deze schuur legt het bijltje erbij neer.

Deze exemplaren (lijkt wel een moeder en vader met kleintjes)blaken van gezondheid.

Van familie gesproken Branst.

Branst kerk

Ondertussen zijn we al ver gevorderd en naderen we snel  Weert.

 

Mis ik iets?

Sint-Martinuskerk van Weert.

De oude Schelde prachtig watergebied met de verschillende chalet’s die er verhuurd worden.

In de nabije omgeving…het kasteel van Marnix de Saint-Allegonde. Schoon doening kruip dan maar in uw chaletekken.

De route blijft in de nabijheid van de oude schelde maar deze verdwijnt uit het zicht.

De zusters Citroën.

Dit beekje scheidt veld en tuin van elkaar. Kan het idyllischer?

Heilige Theresia bid voor ons en vraag daarboven eens naar wat beter weer. Na dit kapelletje is het nog een paar keer trappen tot het Sas en ons A-ken. Meteen het einde van deze tocht.  Een tocht die ons bekoorde. Langs dijken, door mooie dorpjes, doorheen velden en opgefleurd met een paar mooie gebouwen en andere kastelen.  Zoals de asperge bij het kruim van de legumekes kan gerekend worden, behoort de Aspergeroute bij de betere fietstochten. 9 op 10 en we komen zeker nog eens terug!!!

Nog enkele interessante links:

De leuke fietser

Dj!no’s fietswebstekje

FIETSROUTES-FIETSHUMOR-FIETSWEETJES

Voor beschrijving kaart en gps-track:

Vlaanderen fietsland

0

Op verplaatsing…De Maagd van Gentroute

Maandag  26 april 2010

In vergelijking met vorig jaar staat het fietsen op een laag pitje. De voorbereiding op de maasmarathon van Visé slorpt nog steeds een groot deel van onze vrije tijd op. Tot voor kort toch. De langste en zwaarste trainingen zijn achter de rug, nu is het herstellen geblazen. Dan past een vlakke fietstocht van zo’n 40 km in ons voorbereidingsschema. De maagd van Gentroute beantwoord prima aan dit profiel. In tegenstelling met het prachtige, zonnige weekend is het wat meer bewolkt. Desondanks laden we rond 13u30, in het centrum van Ijzendijke onze fietsen van ons A-ken.

Op de markt blijven we even bij dit leuk beeldhouwwerk staan. Prins Maurits zet de tegenstander(die schittert door zijn afwezigheid) schaakmat.

Op zoek naar een snelle hap rijden we voorbij deze kerk.

Aan de overzijde deze molen .

Gelukkig is er in de nabijheid van dit 3D-tafereel (geen brilletje nodig) een frituur-taverne waar we een lekkere tas koffie met een appeltaart bestellen.

Daarna verlaten we snel dit mooi stadje…

…en peddelen door de velden.

Meer dan vorige jaren valt me de gelijkenis tussen de herfstkleuren en de prille lentetinten op.

Zeg nu zelf!!!

Het is hier een landbouwstreek, uitgestrekte poldervelden, aan den einder rijzen de silo’s op om na de oogst de granen op te slagen.

Inmiddels zijn we al een tijdje de grens over en terug op vaderlandse bodem.  We rijden Watervliet binnen. Aan dit dorp hebben we verschillende herinneringen. Meermaals reden we hier langs als we de Sentse krekenroute aflegden.  In februari laatstleden nam ik deel aan de 20ste Leopoldsloop. Het centrum wordt overheerst door de statige Onze-Lieve-Vrouw hemelvaartkerk, ook de kathedraal van het noorden genoemd.

Snel zijn we weer in de velden, even houdt deze mastodont ons op.

Maar de dreigende wolken die komen aanzetten boezemen ons meer angst in.

Leopoldskanaal.

Halfweg tussen Watervliet en Boekhoute deze jonge fruitbomen, netjes in het gelid.

Bij het binnenrijden van Boekhoute, het meuleken.

Aan de ingang van de plaatselijke begraafplaats de nodige devotie.

In tegenstelling met dit jong geweld dat na een schooldag huiswaarts fietst.

Het is wat moeilijk te geloven, maar Boekhoute was ooit een vissersdorp deze vissersboot moet daar aan herinneren.

Ook bij het buitenrijden van Boekhoute stuiten we op jong geweld.

De velden zijn al bezaaid, de gewassen kunnen nu aan hun groei beginnen. Boekhoute ligt op een boogscheut van de grens en op een ik en een gij zijn we opnieuw in Nederland.

We naderen en doorkruisen het natuurreservaat de Braakman. Dit deel is een welgekomen afwisseling op de uitgestrekte poldervelden die we tot nu voor de wielen kregen geschoven.

Toch wel mooi dit landschap onder een dreigende hemel.

Via dit bruggetje raken we over het Isabellakanaal.

Op de loer.

Al een tijdje rijden we naar Biervliet. Onderweg dit blondje gekiekt.

In Biervliet spreken we, op dit gezellig pleintje, ons proviand aan.

Daarna gaat het langs de hervormde kerk…

en windmolen de Harmonie…

…naar de rooms-katholieke Onze-Lieve-Vrouw onbevlekt ontvangenkerk. Als ge daar de weg naar moet vragen zijt ge wel efkens bezig.

Deze oude, typische hoeve is uitgebreid met moderne stallingen en andere hangars.

Ook hier in Holland kennen ze de chocoladerepen.

De contouren van IJzendijke doemen op in de verte.

Dit paard graast of op een polderdijk of is het een aarden wal, ik weet het zo nog niet.

Bij het binnenrijden trekt deze moestuintjes mijn aandacht, lekker slordig.

Wat later zit deze tocht er op. We zoeken ons A-ken op en ietwat moe, geregeld was het fiks fietsen tegen de wind in, keren we huiswaarts. Deze fietstocht doet de dorpskernen van IJzendijke, Watervliet, Boekhoute en Biervliet aan. Samen met de Braakman brengt dit wat variatie. Het doorkruisen van vlakke polders is bijwijlen wat saai, maar de goede berijdbaarheid en de zorgvuldige bewegwijzering maken dat een 7,5/10 me billijk lijkt als quotering.

Enkele links: Fietsen met fam. de Koning,
De leuke fietser

0

De Turfputtenroute opnieuw gefietst

Dinsdag 6 april 2010

Weer al eventjes geleden dat we de fietsen van stal haalden. De loopschoenen daarentegen staan niet stil. We zijn volop in de zwaarste voorbereiding van onze marathon. De trainingstochten worden langer en intenser. Maar vandaag krijgen we mooi weer, zelf heb ik verlof. Omstreeks 13u staan de fietsen op het dak van ons A’ken en rijden we richting Zeeuws-vlaanderen. Al snel moeten we onze plannen herzien, in Drongen zijn er wegenwerken die een fikse file veroorzaken. We sturen onze plannen bij en als we in Uitbergen de bordjes van de Turfputtenroute zien besluiten we deze tocht te fietsen. In de herfst van 2008 fietsten we deze tocht al eens. Mooi kunnen we de vergelijking met de prille lente maken.

Het vee is al uit de stallen en graast in de velden. Deze stevige billeman, ik schat zo’n 7 volle diepvriezers vlees, slurpt gulzig aan de drinkkraan. We fietsen verder Scheldewaarts.

Nee deze beek is nog niet de Schelde, maar ook op weg ernaar toe

Andere kant van brug zelfde beek.

Ja nu is het zover, de brede Schelde met op andere oever de “Sint-Jan Onthoofdingkerk”van Schellebelle.

We draaien snel weer de nog sompige velden in

Schotbalk met rust.

Inmiddels licht Schellebelle weer al een eind achter ons. We fietsen verder richting Overmere. Het draait en keert door de velden en onder meer langs deze vers geknotte wilgen.

Sompige weiden…sompige paarden, en zeggen dat het houden van paarden niet verplicht is.

Maak plaats, maak plaats ik heb grote haast… Afgelopen winter bleef maar duren, veel kostbare tijd ging verloren er dient niet gedraald.

Soms komt er al eens handenarbeid aan te pas.

Het schrale van deze velden contrasteert mooi met de helblauwe hemel.

Zalig die eerste zon.

De Turfputtenroute ontwijkt Overmere en zoekt het Donkmeer op. We fietsen langs dit mooie meer dat iets heeft van onze kust.  Het ene restaurant staat naast het andere en steeds kom je er dagjestoeristen tegen. De foto is genomen vanuit de eendenkooi.

Er is echt veel activiteit op de velden, we bekijken en filmen dit tafereel, waarna we eerst nog op onverhard door een bos rijden. Later zigzaggen we door woonwijken (eventjes waren we de Kapellekensroute-bordjes gevolgd) en velden naar de schelde.

In Appels rijden we opnieuw de scheldedijk op.

Het veer van Appels.

In het nabijgelegen Veerhuis is het superdruk, tja als dit geen terrasjesweer is.

We volgen geruime tijd de Schelde waarna we weer de velden opzoeken om naar Berlare te fietsen. Voor de 2de keer zien we in een weide paarden die er niet zo fris bijlopen. Vooral de pony is er erg aan toe en kan zich nauwelijks voortbewegen.

Dan zijn deze twee fiere kleppers, die wat verder staan, een opsteker.

Meeuwen volgen nauwgezet deze ploegende traktor op zoek naar prooien.

Berlare is nu snel bereikt, hier is het onzen tour om van een terrasje te genieten.

De Sint-Gertrudiskerk in Wichelen en meteen zijn we weer aan ’t Scheld.

Stilaan duikt de zon kimwaarts en met tegenlicht krijgen we dit beeld.

Op vorige foto zagen we al het topje van de…Sint-Pieterskerk hier samen met het oud-gemeentehuis. Meteen het einde van deze route. Wat hebben we weer genoten. De Turfputtenroute heeft alles om de wielerliefhebber te bekoren en door zijn korte afstand en het plat parcours makkelijk door iedereen te fietsen. Vandaag was er één mindere noot de manke pony en het verwaarloosde trekpaard.

Link naar route op afstandmeten.nl: turfputtenroute

Interessante links:

Tour de Frans

De leuke fietser

Dj!no

Charel

0

Via Leireken tot Baardegem terug langs Meldert en Hekelgem

Zondag 28 maart 2010

Sinds november vorig jaar de pedalen serieus stil gehouden. Een strenge winter enerzijds  en een voorbereiding op een marathon begin mei anderzijds maakten dat we niet meer aan fietsen toekwamen. Inmiddels zijn we zowat halfweg onze voorbereiding op de marathon van Visé (de maasmarathon). Elke week lopen we tussen de 40 en 50km. De lange duurlopen zijn minstens 25km lang. Gisteren liepen we de 25km van Hulst.  Eerder al namen we deel aan de Leopoldsloop (de 12km) en de Furaloop (16 km in een prachtige omgeving). In plaats van een 7-tal km los te lopen op de loopband kiezen we om onder een pril lentezonnetje de benen los te rijden.

Ik pomp de banden van onze fietsen stevig hard, vul de drinkbussen en weg zijn wij. Op naar de Leirekensroute.

Aldaar komen we veel volk tegen die ook van het prille lenteweer gebruik maken om eens buiten te komen.

Ook Bambie is op het appel.

Zo te zien moeten de breinaalden nog niet weggegooid.

De Leirekesroute loopt in de bedding van de vroeger spoorweg Aalst – Londerzeel. Het is dus vlak en rijdt vlot vooruit. Op een ik en een gij zijn we aan het kunstwerk “het gebaar” van Luc De Blok in Moorsel

Stilaan verdringen donkere wolken de voorjaarszon.

Een kappelletje langs vanachter

…en ééntje langs voor

We volgen Leireken tot Baardegem, daar duiken we de Faluintjes in.

Op de kale velden wordt alles klaar gemaakt om van start te gaan.

Tja… een goeie fietsjas en -broek komen nog steeds van pas.

Het is nog speuren naar het eerste bladgroen.

Terug onder het volk, een barok villaatje in de Kokerijstraat te  Meldert.

In onze streek tracht men opnieuw aan te pikken met de traditionele hopteelt die tot enkele decennia geleden de velden hun typisch aanzicht gaf.

Sint-Rochuskapel of kapelleke Peer. Wat troosteloos en vaal heel conform met het inmiddels in grijs omgeslagen weer.

We spoeden ons langs de abdij van Affligem…

…en deze polyesteren runderen (beenhouwerij t’Kint). Naar huis.

Oef de kop is er weer eens af. Al is het maar een tochtje van 20km het heeft de goesting serieus aangescherpt. Thuis in de schuif liggen er enkele tochten te wachten op goed weer.

1

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑