Van De Panne naar Nieuwpoort (beaufort04)

Maandag 23 juli 2012

Van 31 maart 2012 is de kunsttriënnale beaufort voor de 4de maal, beaufort04 dus, te bewonderen aan onze Belgische kust. Van de vorige editie berichtten we al in 4 episodes:

Al een tijdje kriebelt het bij ons om de draad na 3 jaar opnieuw op te nemen. Verlofperiodes, werkuren en last but not least slecht weer maakten dat het er nog niet van kwam.

Om half twee s’namiddags peddelen we De Panne binnen. Komende van Adinkerke kiezen we resoluut voor het toerismebureau van De Panne.

Meteen krijgen we ons eerste kunstwerk voorgeschoteld. Boundarys of Infinity van Norbert Francis Attard.

Norbert Francis Attard zoekt voor dit werk inspiratie bij de gulden snede en de rij van Fibonacci (0+1=1+1=2+1=3+2=5+3=8…..)

In de breedte een mooie visuele weergave van de gulden snede. Mooi werk.

Op weg naar ons volgende beaufort04 ontmoeting komen we al eens langs het strand alles staat hier klaar om het brede publiek een mooie strandervaring te bezorgen.

Maar dan moeten we weer de villawijk in.

Hier een wat exclusievere ervaring. Belle époque alom.

In de vaak mooi onderhouden tuinen geen plaats voor tuinkabouters.

Maar vooral in deze villawijk hebben wij afspraak met ons 2de beaufort04 kunstwerk. In het volgend filmpje een overzicht van” Waiting for the Climate Change“van Isaac Cordal. Prachtige assemblages, heel vreemd maar vooral heel mooi.


Na de fantastische ervaring in Villa Le Chalutier gaat het terug strandwaarts. Juist voor het verlaten van De Panne zien we daar de “Players” van Michal Gabriel. Midden tussen zonnekloppers allerhande deze vreemde beelden. Kijk zelf maar…


Het lijkt wel ping-pong van strand naar villawijk naar strand naar villawijk… Hier zijn we op weg via Sint-Idesbald naar Koksijde.

Daar staan we voor de gesloten deuren van de “Ter Duinenabdij“. Een aanrader raadpleeg eerst dit document met de toegankelijkheid van de kunstwerken.

Dankzij de zoom van Veerles Olympus kunnen we jullie toch een beeld geven van Yorkshire Soul I van Jaume Plensa.

Na strand en villawijk steken we nu door naar de polders. Eerst fietsen we de zuid-abdijmolen voorbij.

Al snel verschijnt de Abdijhoeve Ten Bogaerde in ons gezichtsveld. Op deze prachtige locatie maken we kennis met “Oeuvres diverses” van Claire Fontaine.

Nu gaat het terug naar de kust.

Juist zelfde molen van daarjuist maar nu bekeken van vanachter.

Een paar schapebokken kruisen onze weg. Exemplaar I gewassen met anoniem wasprodukt.

Exemplaar gewassen met Dash! (vrij naar Jan Thijs zaliger).

De route naar het volgend kunstwerk brengt ons langs de Onze-Lieve-Vrouw-Ter Duinenkerk.

Na strand, villawijk en polders beklimmen we nu de missing link, ja de duinen, we moeten immers de hoge Blekker bedwingen. Op deze top 10 hit uit de aardrijkskundeles staat Tripods van Zilvinas Kempinas. We rusten hier even uit. We genieten zowel van het mooi kunstwerk als van het prachtige uitzicht dat de top van de Hoge blekker ons biedt.

Op naar het volgend kunstwerk. Eerst moeten we door het machtig mooi natuurgebied de Doornpanne.

Op het strand van Oostduinkerke is het The Wanderer van  Melita Couta die ons verrast. Deze faun, zowiezo een vreemde verschijning beroert ons met zijn wezenloze blik richting zee. Het contrast van gouden vissen en hoorn op het zwarte lichaam geeft het geheel wel iets moois.

Eventjes moeten we rechtsomkeer maken om naar Oostduinkerke stad te fietsen. In één van de villatuintjes zien we deze trompe l’oeil. Ik wou al aanbellen om te weten te komen waar men zo’n kranen verkoopt.

Hoofdstukpaarden, dit exemplaar de manen en staart duidelijk gewassen met Dash.

Dit exemplaar, met garnaalvisser op de rug, duidelijk samen gewassen met een groen niet kleurvast T-shirteken. Met Dash?

Dit beeld staat hier niet voor niets. Verder is er het visserijmuseum hier vinden we nog een werk van Melita Couta namelijk Journeys.

Hier een mozaïek van de verschillende collages. Buiten de collages hangt er ook fotowerk van Wouter Rawoens namelijk vissersvrouw.

Terug naar de kust (het doet mee aan het liedje van Maggy MacNeal denken). Tja… als tussendoortje dan maar.

Terug naar de route(het doet mij niet direct aan een liedje denken) die ons naar Nieuwspoortstrand bracht. In Nieuwpoort staat het onvolprezen kunstwerk ‘Searching for Utopia‘ van Jan Fabre.

Niet zo ver daar vandaan dichtbij het staketsel heeft Erratique van les frères Chapuisat zijn stek gevonden.

Zo’n kunstwerk waar je kan inkruipen dat fascineert toch zowel jong als oud.

En ja hoor, ook ondergetekende kon het niet laten. Zo hebben jullie toch ook een idee hoe het er van binnen uitziet.

Naar het werk van Nedko Solakov, The Mumbling House, is het even zoeken.

en als we eraan komen blijkt het gesloten. Dus op een verslag van dit kunstwerk is het nog even wachten.

Ondertussen:

Een aanrader raadpleeg eerst dit document met de toegankelijkheid van de kunstwerken II.

Met spijt in het hart en dorst in de keel keren wij dit gebouw de rug toe en zoeken even soelaas op een terrasje.

Na een stevige slok gaat het landinwaarts ter hoogte van de jachthaven dit werk uit beaufort03.

We wurmen ons een weg naar Nieuwpoort-stad waar we eerst een beek volgen.

Dan langs de oude spoorwegbedding Frontzate om daarna de oevers van…

de Veurnevaart te volgen.

Het tempo gaat nu ferm de hoogte in.

Het duurt dan ook niet lang of het fiere Veurne verschijnt ten tonele.

We weerstaan aan de verleiding het mooie centrum van Veurne te bezoeken en zetten onze tocht voort langs de vaart.

Na dit kunstwerk dat een rondpunt opfleurt zijn we nog enkele kilometers van ons start/eindpunt verwijdert. Deze worden snel overbrugd.

Onze eerste zomers beaufort04 etappe zit erop. We hebben genoten en niet zo’n beetje. Beaufort04 heeft ons in zijn greep. Ik heb maar één devies, kom en laat je ook betoveren!!!

Graag enkele links:

De kustfietsroute is een prachtige leidraad die onze badsteden verbindt.

Voor toeristische informatie over De Panne  moet je hier klikken.

Voor toeristische informatie over Koksijde en Oostduinkerke  moet je hier klikken.

Voor toeristische informatie over Nieuwpoort  moet je hier klikken.

De officiele site van Beaufort04

Nu nog de knooppunten: 1-65-66-82-67-7-6-5-68-4-3-2-1

OpenAtelier 2012

Woensdag 15 augustus 2012
Dit jaar is er opnieuw een uitgave van OpenAtelier Affligem. OpenAtelier 2012 geeft de liefhebber van kunst de mogelijkheid om de verschillende  kunstenaars uit Affligem te ontmoeten in hun atelier.

Meer informatie vind je op de site van Toerisme Affligem.
Voor wie met de fiets de kunstenaars en hun atelier willen bezoeken een kaartje in Google Maps OpenAtelier2012-tour

Klik eens op de 3D-knop!!

Voorafgaand aan deze artistieke “ontdekkingstocht” doorheen Affligem, kan U de gewenste informatie en toelichting over hun werken (inclusief gratis catalogus met bewegwijzering) verkrijgen in de gemeentelijke feestzaal “Dr. Tistaert”, Bellestraat 99 te Affligem.

Onze reportages van OpenAtelier 2010:

OpenAtelier 2012 is zeker een bezoek waard. De gesprekken met kunstenaars in hun natuurlijke biotoop, bij een lekker glas bier, is zo interessant. Je steekt er zo veel van op. Zeker daarheen, misschien komen we elkaar wel tegen.

Bassoues (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Zaterdag 2 juni 2012

De 2de week van ons ons verlof in de pyrenées-atlantiques loopt ten einde. Wij herinneren ons een dorpje met een enorme donjon en een prachtige overdekte markt. Een 15-tal jaar geleden, als we naar de Gers op verlof kwamen met gans onze bende, stopten we er meermaals. Na enkele gesprekken met  mensen hier, krijgt het dorpje een naam, Bassoues . In het volgen filmpje krijg dit dorpje een gezicht.

Het weerzien met Bassoues bezorgde ons opnieuw een leuke vakantiedag in de Gers

Enkele interessante links:

Om al de foto’s te bekijken waarmee de video is gemaakt klik op

Bassoues

Om meer te weten te komen over Bassoues moet je naar de site van Bassoues surfen.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Op verplaatsing…Scheldeverentocht II (zomer 2012)

Zondag 22 juli 2012

Het is weer al 3 weken geleden dat we de eerste Scheldeverentocht fietsten. Inmiddels is er al heel wat water naar zee gestroomd. Maar het weekend van onze nationale feestdag beloofd zonnig te worden. Inmiddels is het bij toerisme Oost-Vlaanderen bestelde brochure in onze bus gevallen. Het vervolg lijkt zeker zo aantrekkelijk. Dus jullie kennen het verhaal al. Fietsen achterop en op naar Baasrode.

Ook in Baasrode respecteert men de traditie dat er, in het jaar van de gemeenteraadsverkiezing, niet op een cent let als het maar naar wegenwerken gaat. Het is zoeken naar een parkeerplaats en op de route komen vraagt ook het nodige zoekwerk. Waneer krijgen wij fietsers ook recht op omleidingsbordjes. Tijdens onze zoektocht fietsen we voorbij het scheepsvaartmuseum.

Om de Schelde in al dit kluwen te bereiken moeten we langs de villa Vermijlen.

Via het briel en resten van economische activiteit gaat het nu snel Scheldewaarts.

Nog een stevige villa waarschijnkijk ook een overblijfsel van de vroegere economische activiteit.  Scheepsbouw?

Nu zitten we op koers langs de brede stroom.

Maar een knorrende maag strooit roet in het eten, dus stappen we af in deze taverne om ons tegoed te doen aan een lekker bord scampi’s.  Zonder roet maar overgoten met een lekkere Karmeliet en lekker wit wijntje.

Na dit alles verorbert te hebben fietsen we blijgemutst (Karmeliet!) naar Sint-Amands. Beetje vreemd, die herten in een weide en niet in een of ander bos.

Hier hebben ze hun schaapjes al op het droge.

En ja na nog een bocht verder en daar verschijnt Sint-Amands met de Sint-Amanduskerk in al haar glorie.

In tegenstelling tot op de dijken, waar er gefietst en gewandeld wordt dat et een lieve lust is, is het op de Schelde zeer rustig. Af en toe een zondagsvaarder.

Rustig dobberen op een gemoedelijke schelde. Ik kan mij zwaardere bezigheden voorstellen. Wij reden hier al eens tijdens het fietsen van de Aspergeroute en de Scheldedijkroute.

Dat het hier een toeristische trekpleister is blijkt uit alles. Het is de ene taverne na de andere.
Sint-Amands is een prachtig Scheldedorp en gezien de overvolle terrasjes zijn we niet de enigen die er zo over denken.

Bij het binnenrijden van  Mariekerke (de volgende parel aan de Scheldeoever) zien we dit zeilbootje opgetuigd in een grasveld staan. Rare jongens die landrotten!

Aan de overkant is het wachten geblazen om de veerboot te kunnen nemen. Spijt dat men de fiets genomen heeft in plaats van de pedalo.

Mariekerke is ook een Scheldedorp, je ziet het aan alles.

De Schelde baadt zich hier volop in het groen. Zo wennen de palingen hier al wat aan deze kleur.

Temse aan de overkant, ik blijf het nog altijd een mooi beeld vinden.

Het onthaalcentrum de Notelaer ziet vandaag veel volk voorbij peddelen.

Opnieuw laten we een veer aan ons voorbijvaren en fietsen lustig verder.

Nu ruilen we de Schelde in voor het Zeekanaal.

Wij zijn getuige hoe dit schip de zeesluis van Wintam binnenvaart.

Een stel Canadese ganzen, Deze exoten blijken een plaag te zijn en onze ganzen van de waterlopen te verdrijven.

Onze eerste oversteek is een feit.

Op naar de volgende.

De route verlaat nu de rivieroevers en brengt ons velden, wat bebossing en last but not least kapelletjes.

Dit beeld verwijst dan weer naar de Boerenkrijg.

Dan nog de mooie witzwart laarkapel in Schelle.

Voor de kapel tegen een bloempot geleund deze trekkersfiets. Tja,  dit moet een wereldreiziger pur sang zijn.

De zon begint langzaam maar zeker schaduwen te werpen, maar voorziet ons nog steeds van de nodige warmte.

Opnieuw bereiken we de fiere, brede Schelde.

Deze mooie toren behoordt aan de Sint-Bernardusabdij in Hemiksem

Dit zijn dan de abdijgebouwen.

Nu we toch bezig zijn… de ingangspoort van het domein waarin de abdij ligt.

Met het Kalabeekveer varen we van Hemiksem naar Bazel.

Nu zijn we aan de andere Scheldeoever te Bazel.

Door het lover zien we nog een glimp van het kasteel Wisselkerke.

Het kasteel licht in een prachtig domein.

Christo was here!!!

In Rupelmonde stoppen we even. Onze eerste aandacht gaat naar de prachtige barokke Onze-Lieve-Vrouwekerk.

Dan blijven we efkens staan bij het standbeeld van Mercator. Ja deze wereldberoemde cartograaf is hier geboren.

Hier een bronzen versie van de jeugdige Mercator.

Langs de getijdenmolen verlaten we het centrum van Rupelmonde.

Van Rupelmonde gaat het vrij snel naar Temse.  Op de dijk zien we dit prachtig tafereel, de tuysscher en de azijnzeker. Dit zijn twee bijnamen voor de Temsenaars waar ze zo te zien toch wat trots op zijn. De schepper van dit mooi werk is Valeer Peirsman.

En dit is nog niet alles, van dezelfde ontwerper de kaailopers. De kade in Temse is echt een openbaring.

We zetten onze tocht verder langs de mooie Onze-Lieve-Vrouw kerk.

Buiten Temse gaat het naar Tielrode, opnieuw ruilen we de Scheldeoevers voor wegen door velden.

We rijden Tielrode binnen en zien al de veerboot klaar liggen. Eerst stoppen we bij “Den Toeter” afbeelding van een veerman.

In Tielrode moeten we een 20-tal minuten op de overtocht wachten, dit is het equivalent van een pint Jupiler (33cc) in het nabijgelegen “t’Veer“.  Voor Veerle wordt dat een sprankelend wit wijntje. Vanop het terras van t’ Veer hebben we zicht op de Sint-Jozefkapel.

Na het verkwikkend terrasje haasten we ons terug naar de overzet. Mooi op tijd er rest ons tot zelfs een moment om terug te blikken op de toren van de Sint-Jozefkapel.

Snel zijn we over de Durme.

…waarna we onze tocht verderzetten.

We herkennen het  Pillecynmonument. We fietsten hier al eerder bij het fietsen van ja…de Pillecynroute. Wat voor de hand liggend he!

Vrij snel zijn we aan de “Drie Goten

Nu staan we voor een moeilijk besluit of we fietsen door naar Baasrode, met het risico dat we te laat zijn voor de laatste overzet, of we nemen de overzet hier aan de drie goten.

Het wordt dus de laatste keus.

Een beetje sneu, nu fietsen we terug via dezelfde oever waar we op vertrokken.

Maar lang trekken we ons dat niet aan. We geniet opnieuw van het zicht op Sint-Amands prachtig met die warme kleuren van een stilaan zakkende zon.

Het laat ons ook toe een monument te fotograferen dat we in het opgaan voorbij fietsten.

Idem voor deze gestrande schuit.

We steken een tandje bij en met een stevige vaart gaat het terug naar Baasrode. Aan de voet van Sint-Ursmaruskerk (Ursmarus een buitenaardse heilige of zo?) hebben we het nog eens over deze tocht. Het fietsen langs dit deel van de Schelde met zijn vertakkingen als het Zeekanaal, de Rupel en de Durme is een absolute aanrader. Deze tocht gaat dan ook met een 9,5/10 lopen. Hou wel het uur in het oog wil je niet voor een gesloten veerpont staan.

Voor ik nog enkele links geef eerst de te volgen knooppunten als je vertrekt uit Baasrode. Wat wij ook deden.

58-52-10-67-76-8-6-5-3-2-1-54-31-34-30-70-32-43-42-veer Hoboken-Kruibeke-49-71-72-86-74-75-76-77-91-9-50-68-57-veer Kastel-Baasrode-58

Nu de links

Onze eerste Scheldeverentocht vind je hier:

Op verplaatsing…Scheldeverentocht I

Voor meer informatie over de Scheldeverentochten en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Op verplaatsing… Scheldeverentocht I (zomer 2012)

Zondag 1 juli 2012

Het officiële begin van de zomervakantie, de riem ligt er bij velen al enkele dagen af. Na een ochtend met vrij veel zon begint het rond de middag wat te slabakken. Ondanks een dreigende lucht rijden we met de fietsen achterop naar Dendermonde. Op de site van toerisme Oost-Vlaanderen ontdekte ik de Scheldeverentochten. Heb de track gedownload en hem naar onzen Garmin Etrex legend geüpload.

Na snel de fietsen afgeladen te hebben zoeken we in Dendermonde de boorden van de Schelde op.

Even volgen we het traject van de Reuzeroute.

Vanop de dijk hebben we een mooi zicht op fiere Schelde.

We volgen enkele honderden meters de loop van de Dender. We komen juist op tijd aan het sluizencomplex om er te schuilen voor een fikse regenbui.

Maar de laatste druppels zijn nog niet gevallen of we zijn weer op weg. Langs de sluizen steken we de Dender over en zoeken weer de loop van de Schelde op.

Dit is de plaats waar Dendermonde haar naam heeft aan te danken.

Op deze oever van de Schelde hebben we nog nooit gefietst. We zijn dan ook prettig verrast als we op de Sint-Onolfsdijk dit beeld in een tuin zien.

In de Schelde zien we dan weer schilderachtige schorren en slikken.

Aan de overzijde dan weer een prachtige villa. Deze villa komt mij bekend voor toch we fietsten hier nooit eerder.

Nog wat verder fietsen we langs de Sint-Odulfkapel.

Hier neemt men dan de tijd om wat bij te hinniken onder buren.

De plaatselijke tafelspringers.

We vorderen goed en komen ter hoogte van Appels ons eerste veer tegen.

Wij laten het veer aan ons voorbijvaren en fietsen verder. We verlaten de Schelde om via velden naar Wichelen te peddelen.

Ideaal om ons quota kappellekes te halen.

Sans gène.

Die hebben ons duidelijk in het vizier.

Deze Konikpaarden zijn minder nieuwsgierig en gaan hun eigen gangetje.

Wij volgen dit voorbeeld en trappen flink voort tot onze volgende ontmoeting. Ongeveer ter hoogte van Vogelenzang spotten we deze familie waterkiekens.

Christo was here!!

Nu doorkruisen we de buitenwijken van Wichelen.

Waterpomp op rust.

Laatste snufje: poort met ingebouwde waakhond.

Deze prille Wichelaars genieten volop van de eerste verlofdag.

Na Wichelen richten we ons naar Schellebelle, telkens opnieuw geniet mijn tong van deze rollende dorpsnaam. Ook het regenwater, dat ons vorige dagen ten deel viel, zoekt zijn weg naar de Schelde.

In de Hekkergemstraat zien we deze “pottekesmarkt”.

Juist voor de Schelde en het veer fietsen we voorbij het parochiehuis ’t Veer. Half vier, tijd voor een lekker hapje bij een donker biertje en wit wijntje. Dit alles onder een doorbrekende zon.

Het overzetten gaat vrij vlot en opeen ik en een gij zijn we over.

Op de oever dit exemplaar. Het vroegere type overzetboot?

Schellebelle is niet alleen het Vlaams dorp met de mooiste naam, maar staat ook in de top tien van de Vlaamse dorpen met een kerk met vreemde naam. Kerk Sint-Jans Onthoofding.

Het gaat nu over onverhard richting Berlare.

We fietsen nog eens langs Wichelen weliswaar gescheiden door de brede Schelde.

In Schoonaarde merken we dat het Oud Brughuys opnyeuw uytgebaat wordt. Mooy!!

Wij weerstaan aan de drang er iets te verbruiken en fietsen door langs de mooie brede Schelde.

Ook nu  maken we geen gebruik van het veer van Appels.

Stevige knol met mooi rastakapsel.

Nu valt mijn euro, de mooie villa, die mij op bij het begin van onze tocht op de Sint-Onolfsdijk bekend voorkwam, is de achterkant van dit prachtig landhuis.

Eventjes bukken…

…en Dendermonde ligt opnieuw achter ons.

Deze schapen zoeken luwte in dit bosje op de Scheldedijk.

De route voert ons verder langs schilderachtige dorpjes zoals hier Hamme.

Dit groot gebouw zagen we al eens bij het fietsen van de pilleceynroute.

We zetten onze tocht verder richting Baasrode. De beste vissers staan aan ….

De dijken worden op meerdere plaatsen afgegrazen door schapen.

Wat sommigen aanzet tot de vreemdste toeren om ze op de sensor vast te leggen.

Anderen hebben dan weer meer oog voor dit kleurenpracht, dat pas goed tot zijn recht komt onder deze zomerzon.

Dan gaat de lens weer richting dit grazend paard.

Vlak voor het veer van Baasrode merken we deze opmerkelijke woning.  Een huis met allures van een herenwoning midden in een veld.

We wachten geduldig op de komst van het veer.

Snel nog een sfeerfoto van de Scheldeoever.

Filmpje starring “het veer van Baasrode”

De maker van het voorgaand filmpje betrapt.

De tocht nestelt zich nu op het parcours van de Ros Beiaardroute.

Nog een flinke avondwandeling voor het slapengaan.

Vlassenbroek met het schilderachtige dorpskerkje is weer een hoogtepunt van deze tocht.

In tegenstelling met vorige gelegenheden stoppen we niet aan één van de vele cafeetjes of andere tavernes maar fietsen verder naar Dendermonde.

Onder een langzaam ondergaande zon zetten we de fietsen terug op het fietsrek. Waarna we wat moe maar zeer voldaan naar huis rijden. Onderweg hebben we het nog over deze tocht.  Alhoewel deze tocht ons over een groot deel over bekend terrein voert is hij toch vol verrassingen. Als Scheldelandenaar misschien wat vooringenomen geef ik deze tocht een 9/10. Met 60km wat lang maar door zijn vlak parcours dan weer door de meesten onder ons te fietsen. Echt een bloemlezing van alle het mooie dat de streek tussen Schellebelle en Baasrode te bieden heeft.

Voor ik nog enkele links geef eerst de te volgen knooppunten als je vertrekt uit Schellebelle. Wij vertrokken in Dendermonde.

43-47-53-12-11-15-14-2-67-77-87-83-91-58-57-56-99-95-90-83-76-74-68-65-45-46-42-43

Nu de links

Lees ook het verslag van:

Op verplaatsing…Scheldeverentocht II (zomer 2012)

Voor meer informatie over de Scheldeverentochten en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Van Bayonne naar Anglet-plages en nog even langs la Nive (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Vrijdag 1 juni 2012

Met temperaturen rond 33° voorspeld besluiten we richting kust te trekken. Ik heb een paar tochten die vertrekken vanuit Bayonne. Bayonne vlakbij de Atlantische oceaan lijkt daarbij ook een mooie stad om eens te bezoeken. Kort na de middag parkeren we ons A-ken op de grote stadsparking midden het centrum van Bayonne.

Meteen zetten we het op een kuieren door de smalle winkelstraten.

Al snel staan we voor de imposante kathedraal Sainte Marie. Bayonne ligt op de kustweg die bedevaarders volgen om Santiago de Composstella te gaan.

Wegens tijdnood, we willen vandaag nog eens goed fietsen, gaan we niet naar het toerismebureau maar kuieren er maar wat op los.

Steegjes die uitmonden op mooie vakwerkhuizen.

Resten van de stadsomwalling met de “tour Vieille Boucherie”.

Opnieuw door smalle straatjes.

Naderen we de kathedraal.

Nog even de hoek om en…

we staan voor de imposante, gothische gevel van de kathedraal Sainte-Marie. Een hele klus om die helemaal op de foto te krijgen.

Langs “le chateau Vieux” keren we terug naar de parking met ons A-ken.

Daar halen we snel onze fietsen en peddelen naar l’Adour.

Via “une piste cyclable” gaan we naar Anglet-plage fietsen.

De l’Adour is hier al serieus breed.

La piste cyclable voert ons onder deze moderne verkeersbrug.

Bayonne heeft een haven waar schepen tot 20000 ton kunnen aanmeren en laden en lossen.

Wat verder blijkt dat we ons de moeite van het meebrengen van ons fietsen hadden kunnen besparen. Voor meer inlichtingen surf naar Cyclocom.

Naast de vrachthaven is er in Bayonne ook plaats voor een plezierhaven.

Plezier- en vissersboten liggen er zij aan zij.

Vrij snel naderen we de monding van l’Adour.

In de Atlantische oceaan.

Aan de overkant een vrij grote bunker die tijdens de 2de wereldoorlog de toegang tot l’Adour controleerde.

Nu richten we ons naar het strand. Ondanks we aan het strand vertoeven is het toch snikheet.

Net zoals bij ons worden de stranden beschermd door golfbrekers.

Efkens achterom kijken op de havenactiviteit.

Ondanks de zomervakantie nog een maand op zich laat wachten…

…is er toch vrij veel activiteit op de plages.

Landinwaarts is er een groot golfterrein “le golf de Chiberta“. Ook hier is er de nodige activiteit.

Op kustrotsen de eerste gebouwen van Biarritz.

Voorbij het golfterrein keren we terug.

Snel komt Bayonne terug in zicht.

Opnieuw onder de moderne brug.

In Bayonne volgen we de loop van l’Adour.

En geniet opnieuw van de prachtige vakwerkhuizen langs de boord.

Wat later wordt l’Adour ingewisseld voor “la Nive“.

Ook hier mooie gebouwen op de oevers.

Opnieuw dienen we onder een verkeersbrug om “la piste cyclable” te kunnen volgen. De route deelt het jaagpad van “la Nive” met enkele “camino‘s” om naar Compostella te gaan.

We verlaten het centrum, de historische gebouwen maken plaats voor deze recentere lusthuizen.

Nog wat verder overblijfselen van de romp van een schip. Duidelijk een platbodem van Franse afkomst.

Nu we al een goed eind van Bayonne verwijdert zijn worden de villa’s dan weer ingeruild door boerderijtjes.

Dan brengt “la Nive” ons weer in bosrijk gebied.

Ter hoogte van Villefranque wordt het autoverkeer geweerd met een stevige rotsblok.

Villefranque is bereikbaar via deze fietser- voetgangersbrug. Wij peddelen echter door.

Christo was here!

De landerijen liggen er, door de grote hitte van de laatste dagen, stoffig en droog bij.

Deze boer heeft dan weer een hele hoop kippen. De maiskolven worden in een immense ruif bewaard naast de grote schuur.

Deze paarden trotseren de hitte om te grazen.

Rond 17u30 besluiten we terug te keren. We hebben zin om in Bayonne een resaurantje te doen. We zijn dan ook blij als Bayonne terug aan de horizon verschijnt.

Opnieuw onder de brug.

Wat later staan we terug op de parking. Ons A-ken staat rechtover deze grote kiosk die de parking domineert.

Een prachtige dag in en om Bayonne komt ten einde. Onder hoge zomertemperaturen legden we toch zo’n 41km af. In het centrum van Bayonne dient er opgelet te worden. Maar zowel naar Anglet-plage, als langs la Nive was het veilig fietsen op autovrije fietswegen.

Enkele links:

Ook in Bayonne is de site van het tourismebureau een aanrader.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Van Villeneuve de Marsan naar Mont de Marsan via la voie verte (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Woensdag 31 mei 2012

De laatste dag van mei is het prachtig weer en dus rijden we met ons A-ken en de fietsen achterop naar Villeneuve de Marsan. Vandaag willen we er “la voie verte” in de andere richting gaan verkennen. Omstreeks 13u rijden we de parking voor de plaatselijke arena waar de “courses landaises” worden gehouden op.

Les courses landaises  zijn bijzonder populair hier in de streek. En elk stadje heeft zijn arena waar vooral in de zomer courses worden gehouden. In tegenstelling met de Spaanse corrida’s wordt de koe niet gedood.

We rijden naar de buitenwijken van Villeneuve de Marsan om la voie verte op te rijden.

Dat gebeurt al heel snel. In tegenstelling met gisteren is het pad nu toch verhard met een laag asfalt.

Door het dik, groen bladerdek komt schuchter de zon een kijkje nemen.

Ook hier treffen we weer de infoborden aan die ons een idee geven waar we zijn op de route en hoe ver nog te fietsen.

Het verhaal van”le fils de sabotier” die naar  “le lycée Victor Duruy” in Mont de Marsan gaat krijgt hier zijn vervolg.

Tussen het bladerdek krijgen we buiten uitgestrekt weilanden af en toe een glimp van een bouwvallige schuur te zien

We fietsen het stationneke van “Pujo St. Cricq” voorbij.

Wat later zien we dan deze paarden een portie hooi binnenspelen.

Na het huisje met deze verweerde dakkroon slagen we even af naar…

Bougue.

Bougue ligt ook op de pelgrimsweg naar Compostella. Nog zo’n 970km te gaan.

Rond de kerk staan er platanen wiens kruin in een speciale plooi is gedwongen.

Wat verder spotten we deze pelgrim genietend van een middagdutje.

In zo’n zuidfrans dorpje lijkt alles zo tijdloos.

De mediatheek is ondergebracht in een prachtig, uit natuursteen opgetrokken, gebouw.

Het hele dorpje ademt die provencaalse sfeer uit, zo typisch voor Frankrijk.

We keren terug naar “la voie verte”, om deze kort daarna weer te verlaten richting om in Mazerolles l’eglise fortifiée  de Beaussiet” te bewonderen.

We kuieren wat rond, dit kapelletje verzinkt wat in het niets bij de prachtige kerk met wie het dit domein deelt.

Vroeger mocht een kerkdeur nog iets kosten.

Wie zijn neus schendt…krijgt een rare tong!!

Even siesten.

Nog eventjes terug naar “la voie verte”.

Toch niet voor lang echter. We besluiten  het centrum van Mont de Marsan te vermijden. We bezochten Mont de Marsan al eerder tijdens dit verlof. Juist zoals gisteren is het de bedoeling dat we via minder drukke wegen kleine dorpjes aandoen en zo terug keren naar Villeneuve de Marsan. Gelukkig is het inderdaad minder druk op deze stoffige weg.

Het klein dorpje Mazerolles heeft buiten dit oorlogsmonument…

en dit wat saai kerkje weinig te bieden. We fietsen dan ook snel verder.

Door de velden gaat het nu naar Laglorieuse.

Daar valt al wat meer te beleven. Dit houten monument is zo wat een samenvatting van wat er leeft in Laglorieuse.

Het kerkje heeft meer karakter dan zijn evenknie in Mazerolles.

De kerkdeur komt duidelijk niet uit het assortiment van Lapeyre.

Nog een bescheiden, maar vooral een sierlijk, kruisbeeld in het grasperk en we kunnen stellen dat Laglorieuse haar naam alle eer aandoet.  Die voorzet kon ik niet laten liggen 😉

Opnieuw in het fietszadel zetten we onze weg voort naar Pujo-le-Plan.

Onderweg krijgen we af en toe wat boerderijtes voorgeschoteld.

Het kerkje van Pujo-le-Plan is, met zijn scheve muts, zowat het vrolijk broertje onder zijn soortgenoten.

Het ligt in een prachtig groen kader.

In een weide boog gaat het nu rond Pujo-le-Plan. Om de gewassen van het nodige vocht te voorzien worden er enorme sproeitoestellen gebruikt.

Her en der mooie landhuizen, veredelde boerderijen.

Dan weer een bouwval, maar steeds met die Franse flou, die er voor zorgt dat het iets aantrekkelijk heeft.

Nog even terugblikken op de scheve muts, alhoewel ze van hieruit rechter lijkt.

Na een fikse klim volgt er een snelle afdaling en zijn we snel terug in Villeneuve de Marsan. Een dikke 42km fietsplezier zit er weer op. Ondanks een paar klimmetjes op het einde is deze tocht vlot te fietsen. Opnieuw een aanrader.

Enkele links:

De site van het bureau de tourisme van Mont de Marsan bulkt van interessante informatie.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken
Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Via la voie verte van Le Frêche naar Labastide d’Armagnac en Mauvezin d’Armagnac (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Dinsdag 30 mei 2012

We zij nu al meer dan een week in Aydie, de drang naar fietsen begint nu toch serieus te kriebelen. Tijdens ons bezoek aan Mont de Marsan toonde de bediende in het toerismebureau ons een tocht van Mont de Marsan naar Villeneuve de Marsan gebruik makend van”la voie verte”.  Wij besluiten de tocht omgekeerd te fietsen vertrekkend vanuit Villeneuve de Marsan. Het is iets na 12u als we bij het “bureau de tourisme” van Villeneuve de Marsan aankomen. Dat blijkt gesloten. Maar een supervriendelijke dame onderbreekt haar middagmaal en geeft ons een prachtige uiteenzetting, van wat er in de streek aan fietsplezier valt te beleven.  Wij herzien onze plannen en besluiten vanuit “Le Frêche” naar Mauvezin d’Armagnac te fietsen.

Zo’n half uur later rijden we met ons A-ken “Le Frêche” binnen. Op een groot verlaten parkeerterrein laden we de fietsen af. Alvorens de  “la voie verte”  aan te snijden fietsen we nog eens door le Frêche.

Het is echt een typisch dorpje uit les Landes.

Van dit kerkje rest nog alleen de toren, het kerkschip is met de noorderzon verdwenen.

Nog zoiets, purperen luiken en deuren, dat kan toch maar alleen in het zuiden.

We verlaten le Frêche en zoeken la voie verte op.

Snel nog even dat kodaksken wegsteken.

La voie verte heeft zich in de  spoorwegbedding, van een in onbruik geraakte spoorlijn, genesteld. Meer bepaald de lijn die de verbinding maakte tussen Mont de Marsan en Gabarret. Van de stationnekes zijn er mooie woonhuizen gemaakt.

Weg zijn wij, onze eerste stop is Labastide de l’Armagnac. aan dit dorpje hebben we nog prettige herinneringen van vakanties zo’n 15 jaar geleden.

Eventjes kijken we op, buiten het verwijderen van de sporen en de dwarsliggers is er niet veel gebeurd. Maar al met al lijkt het toch vlot te rijden.

Op geregelde tijdstippen staan er borden langs het parcours. Ze geven een goed beeld over de te volgen route. Afstanden, stopplaatsen en bezienswaardigheden het staat er allemaal op. Verder maken prachtige illustraties het plaatje compleet. Echt mooi en interessant.

Het tweede deel van deze borden verteld ons in verschillende episodes het verhaal van de jonge Julien die in Gabarret de trein neemt om in Mont de Marsan naar “le lycée Victor Duruy” gaat om daar als zoon van een arme schoenmaker hogere studies aan te vangen. Het verhaal speelt zich af begin jaren 1900. Op een sublieme wijze krijgt de fietser-lezer een historisch beeld van deze mooie streek.

Nog eens kijken hoever het is tot Labastide de l’Armagnac…

…en voort zijn wij.

Na zo’n dikke 6km fietsen bereiken we Labastide de l’Armagnac.

Snel even de accommodatie van deze halte testen…

In deze streek zitten er veel hagedissen. Deze is van het nieuwsgierigere soort. Dit geeft Veerle de kans hem enkele keren te kieken.

Dit huisje is de voorbode van…

…van nog veel meer!!

Dit schattige dorpje met zijn middeleeuws uiterlijk.

Zijn marktplein met prachtige huizen.

Huizen met gevels met prachtig vakwerk.

Eeuwenoude arcades waar het gezellig toeven is beschermd tegen de priemende zonnestralen.

Eventjes verder fietsen naar de uitkant van la Bastide d’Armagnac brengt ons oog in oog met “le Chateau du Prada

Veerle verwondert zich over deze rozenstruik. Op één stam zijn er rozen van verschillende kleur.

We keren terug naar het marktplein om er in de schaduw van de arcade een lekkere pannenkoek binnen te smikkelen.

Onder diezelfde arcade hebben tientallen zwaluwkoppels een onderkomen gevonden.

Wij verlaten dit machtig mooi dorpje en keren terug…

La voie verte.

Hoewel het stationneke er verlaten bij ligt is het mooi onderhouden. Tevens probeert men zo goed mogelijk een idee te geven van de vroegere activiteit.

Als we even terugblikken vangen we nog een glimp van “Notre Dame des cyclistes” . Verplichte stopplaats voor de bedevaarder die op pelgrimstocht is naar Compostella of Lourdes.

Wat later rijden we Mauvezin d’Armagnac binnen.

Minder dan in Labastide de l’Armagnac maar Mauvezin d’Armagnac heeft ook mooie vakwerkhuizen.

De toren van l’eglise Saint-Pierre is meer een muur dan een echte toren. We hebben dit hier al meer gezien.

Rechtover de kerk vanachter een haag Marie en Jezus. Op weg naar huis?

Om een heen en terug tocht te vermijden besluit ik om, gebruikmakend van onze garmin, via de dorpjes terug te keren naar Flêche.

We verlaten la voie verte en zetten richting Lagrange.

Opnieuw zo’n mooie landelijke woning. Dat vakwerk en de benagelde voordeur, we krijgen er niet genoeg van.

Geen zomer zonder hooibalen.

Stilletjes aan wordt het wat steviger. Hier en daar duikt er al een kuitenbijter op.

Ik weet niet wat Garmin bezielt maar hij stuurt ons naar onverhard.

Op zich niets mis mee, onze giants hebben stevige rubbers. Maar als we over juist gemaaide varens moeten hebben we toch onze vragen.

Toch als we wat later weer vaste grond onder de wielen krijgen geschoven kan er een brede glimlach af.

Met wijn valt er wel wat te verdienen. Dit stulpje kan zo op het etiket van de appellation.

Inmiddels is Lagrange van de radar verdwenen en richten we ons naar Saint-Julien de l’Armagnac.

Maar eerst doen we Betbezer d’Armagnac aan.

Nog zo’n stulpje gaat al richting etiket “grand cru“.

Ook hier een mooi kerkje.

Stulpje III.

De zomer is op komst, als er flink geoogst moet worden, dan moet er nu ferm doorgewerkt worden.

Uiteindelijk bereiken we Saint-Julien d’Armagnac.  Na al die stulpjes onderweg lijkt dit kerkje nogal basic.  Maar het tuinhuisje verwerken in de toren is dan weer slim, je moet er toch maar aan denken!!

Nog even rondkijken, een kiekjes schieten en we vertrekken weer verder.

We keren nu terug naar Labastide d’Armagnac.

Nergens is de tand des tijds zo creatief als in het zuiden van Frankrijk.

Pleisteren is duidelijk een knelpuntberoep hier in de streek.

De schaduwen beginnen te lengen.

De koppigste verovering van de mens.

Om Labastide d’Armagnac te bereiken moeten we terug over Betbezer d’Armagnac. Maar zo fietsen we voorbij deze “Lavoir” de “Miele” uit de middeleeuwen.

Nu fietsen we efkens op de D11 een fikse departemental. Inmiddels is de golden hour al begonnen.

Toch wel een heel mooie poes. Bekijk die staart eens!

Ik heb onze Garmin zo ingesteld als er maar enigszins een off-road alternatief is, hij ons die voorschoteld. Deze keer is de veldbaan perfect berijdbaar.

Juist voor we Le Frêche opnieuw binnenrijden staart deze jonge “troupeau de vaches blondes d’aquitaine” ons met grote koeienogen aan.

En ja, aan alle mooie liedjes komt er een einde. We zijn terug bij ons A-ken. Snel staan onze rijwielen op de fietsendrager een klus waar Veerle nogal fier op is. Wel van deze tocht hebben we enorm genoten. Soms al eens lastig maar toch zo boeiend. Ben je hier in de streek moet je hier zeker eens komen fietsen of wandelen.

Enkele links:

De site van het bureau de tourisme van Mont de Marsan bulkt van interessante informatie.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Op verplaatsing…De Hulsterlooroute (In en rond Hulst)

Maandag 30 april 2012

Het is al van 6 april geleden dat we nog eens de fietsen uithaalden om een tocht te maken. Maar waar we toen dachten dat de lente begonnen was, bleek al snel dat april niet dat was voor de fietsliefhebber. Tja… Maar tijdens het verlengd weekend van 1 mei worden er toch enkele opklaringen voorspeld.  Maandag zou zo wat de betere dag moeten worden. Hulst ligt op zo’n 50km van Erembodegem. Een afstand die vlot overbrugbaar is en meteen is het een uitgelezen kans om de nieuw aangekochte fietsdrager uit te testen.

Maandag 30 april 2012 is ook Koninginnedag. Op deze feestdag vinden we vrij vlot een parkeerplaats juist buiten het stadscentrum. Op een wip zijn de fietsen losgemaakt van de fietsdrager en zijn we op weg naar de stadswallen van Hulst en meteen snijden we de Hulsterloo-route aan.

Langs de Gense poort gaat het …

…door het drukke stadscentrum, ondermeer langs de indrukwekkende  “Heilige Willibrordusbasiliek“…

Opnieuw naar de stadswallen. Via de dubbele poort verlaten we het centrum. We werpen nog een blik (figuurlijk) op de stadsmolen en de basiliek en peddelen voort.

Langs de stadswallen zijn er verschillende grasvelden aangelegd. Hier en daar frist een kunstwerk deze groene zone op.

Nog even door de buitenwijken, waarna we kennismaken met de  Zeelandse polders.

Ondanks het mindere aprilweer zijn de boeren hier al duchtig aan de slag geweest. Getuige deze chocoladerepen zwanger van piepers en andere patatten.

Ook vandaag op koninginnedag zijn er veel landbouwers aan de slag.

Onze tocht slingert zich voort langs dijken (hier de langedamsedijk) en door polders naar Graauw. Voor de oplettende surfer dit is geen tikfout.

De dijken worden hier steevast bevolkt door schapen. Zij houden het gras kort en op dit moment van het jaar zorgen al die lammetjes voor schattige beelden.

Deze boer zijn taak zit erop en hij kan gaan aanschuiven aan de feestdis.

De dijken worden veelal omzoomd door prachtige bomenrijen. Het frisse lentegroen stemt ons blij en met het sprankeltje zon dat er af en toe door de wolken priemt is het aangenaam fietsen.

Graauw verschijnt dan ook vlug in beeld.

Snel zijn we dit lieflijk dorpje door. Ook hier aan wol geen gebrek.

Onze route blijft zich naast de dijken nestelen.

Na Graauwe gaat het naar “Nieuw-Namen” en Kieldrecht. Voor we de beerweg opdraaien merken we dit kapelletje op.

De stenen beer een sluis die de afwatering van de polders hier moet mogelijk maken.

Vanop de dijk hebben we dit mooi zicht op de Vlaamse kreek. We besluiten om even te stoppen en onze broodtrommel boven te halen.

Blijkbaar wordt deze beproefde methode van vogels te verjagen nog steeds toegepast. Iets voor Tante Kaat?

Langs de weg dit bord met het wedervaren van de beer Bruun . Hulst en de streek rondom zijn zowat het centrum  van al wat met het Reynaert de vos-epos te maken heeft.

Even voor Nieuw-Namen verschijnen de 2 koeltorens van de kerncentrale in Doel aan de horizon. Stilletjes hopend dat ze goed genoeg beveiligd zijn fietsen we verder.

Wat verder aan diezelfde horizon maakt Nieuw-Namen zijn opwachting.

Wat eerst op een monumentaal kunstwerk lijkt, weggelopen uit beaufort04, blijkt bij nader toezien een luchtwacht-toren te zijn. Stammend uit de de tijd van de koude-oorlog.

Nieuw-Namen wordt doorgesneden door de Belgisch-Nederlandse grens. Bij het oversteken van deze grens bevinden we ons meteen in Kieldrecht. Het marktplein ligt in de schaduw van de Sint-Michielskerk.

Opnieuw wordt deze fietstocht opgefleurd met de passage langs een mooie kreek (de Geul).

Iets minder fleurig deze haveninstallaties aan de inmiddels bekende horizon.

Maar niet getreurd een boogscheut verder maakt dit schouwspel ons opnieuw vrolijk.

In Meerdonck knijpen we remmen dicht om de Sint-Corneliuskerk te kieken.

Enkele honderden meters verder herhalen we de remknijperij om dit Sint-Corneliuskapeleken te vereeuwigen.

De route keert terug naar de dijken met bijbehorende grasmaaiers en populieren.

Plotseling deze gele strepen in een door groen overheerst landschap. Blijken gele tulpen te zijn.

Geleidelijk richt onze tocht zich terug Nederland-waarts. Op een wegsplitsing dit gedicht. Ik kiek het in de hoop dat deze prent het cultureel niveau van mijn blog wat omhoog krikt.

Volgende verschijning aan de horizon deze watertoren. Zo te zien nog gevrijwaard van GSM-masten allerhande. Het gaat nu snel naar De Klinge en Clinge. Siamees tweelingsdorp van elkaar gescheiden door de landsgrens.

Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk in De Klinge.

In De Klinge merken we deze ietwat eigenaardige, maar wel best leuke wegwijzer op. Mag niet aan ons kodaksken ontsnappen.

Nu snijdt de Hulsterlooroute misschien wel het mooiste gedeelte van haar parcours aan.

Het mag dan wel niet teveel geregend hebben. Alhoewel de laatste weken? We fietsen nu een flink stuk door waterwinningsgebied.

Geen paarden in dit verslag? Dient snel verholpen!

Het blijk misschien niet meteen uit mijn relaas, maar Koninginnedag wordt hier flink gevierd. Veel tuintjes zijn versierd met oranje ballonnetjes, vaantjes en ander versierselen. Menige Nederlander is uitgedost in het oranje. Verder zijn er activiteiten allerhande.

Ondertussen staan we weer voor de vesten van Hulst wat meteen het einde van deze leuke fietstocht inluidt.

Nog even langs dit leuk standbeeld “Boze soldaten” door Gerard Brouwer. Wat verder staat ons A-ken. Snel staan de fietsen achter op de fietsdrager.

In een tot taverne omgebouwd stationneke gaan we nog iets drinken en wat nakaarten overdeze tocht. De hulsterlooroute zoekt steeds verkeersluwe banen op. Het fietsen langs dijken en door polders heeft wel iets maar is toch wat minder begeesterend dan tochten in een glooiend landschap. +/- 37 km is een afstand die zowat iedereen aankan zeker op dit vlak parcours. 8,5/10 is mijn verdikt. Dus zeker een aanrader.

Enkele interessante links:

Bij Routeyou vond ik tegen betaling de gps-track.

Op de site van VVV Zeeland vind je veel informatie over de provincie waaronder fietstochten.

Op de site van toerisme Oost-Vlaanderen kan je een mooie brochure bestellen. Met veel weetjes!!!

Als je naar een gezellige fietsblog, van een familie hier uit Zeeland, wil surfen klik dan op Familie de Koning

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no.

Boontocht lus 2 (100 jaar Louis Paul Boon)

Woensdag 28 maart 2012

Op 15 maart 1912 werd Louis Paul Boon geboren. 100 jaar geleden en dat moet gevierd worden. Veel van het literaire werk van Louis Paul Boon speelt zich af hier in onze streek waar hij geboren en getogen is. Ter gelegenheid van dit feestjaar knoopte Toerisme Oost-Vlaanderen twee mooie fietstochten in elkaar. Deze twee lussen, die telkens hetzelfde startpunt hebben kunnen aan elkaar geknoopt worden voor de betere fietsers onder ons. Wij verkiezen ze afzonderlijk te fietsen. De eerste lus heeft mij sterk bekoord, benieuwd wat de tweede lus biedt.

Normaal start deze lus ook in Aalst aan knooppunt 33. Wij zakken echter af naar het centrum van ons geliefd dorp om er aan de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk in te pikken op de route. We gaan meteen op zoek naar knooppunt 81. Louis Paul Boon woonde een groot deel van zijn leven in Erembodegem.

We verlaten Erembodegem via een tunnel onder de E40.

Vandaar gaat het langs de Wellemeersen naar Welle.

Na Welle gaat het door de velden naar Denderleeuw. Knooppunt 81 wordt ingewisseld voor 80.

In lus 1 verschijnt er ter hoogte van Lede een watertoren. In lus 2 hebben we hetzelfde fenomeen bij het naderen van Denderleeuw.

Woensdag 28 maart 2012 is buitenspeeldag, in Denderleeuw heeft het een ongelooflijk succes. Elke Denderleeuwenaar lijkt op het speelplein aanwezig te zijn.

Nog steeds in Denderleeuw dit standbeeld voor Dr. Cochez in de gelijknamige straat.

Langs de Sint-Amanduskerk gaat het naar de Dender en knooppunt 80.

Nu staat knooppunt 10 op het menu de weg er naartoe loopt langs de oever van de Dender.

Denderleeuw bad.

Op naar Okegem nu.

Liedekerke jachthaven.

Fiere zwaan zwemt voor Veerles lens.

In Okegem staat een mooi standbeeld. “Den dikken van Pamel“.

Inmiddels liggen knooppunten 10, 85 en 86 achter ons. We fietsen langs Ninove om aan knooppunt 91 de Dender over te steken via de fiets- voetgangersbrug.

Op weg naar knooppunt 90 gaat het nu zigzag door Ninove. Hier het standbeeld “de marathonlopers“. In het geuzenboek, vertelt Louis Paul Boon over de Ninovieters.

Op het Oudstrijdersplein lijkt het ook buitenspeeldag tussen de fonteinen nu.

Wat verder stuiten we op de twijnster. Dit beeld herinnert ons de werkomstandigheden rond de eeuwwisseling in deze streek. Deze omstandigheden worden ook beschreven in “Pieter Daens” nog een meesterwerk van Louis Paul Boon.

Ninove heeft ook een paar mooie stadspoorten. Hier de koepoort.

Via dit exemplaar rijden we stilletjesaan Ninove buiten.

Nog een terugblik op de majestueuze kerktoren van de Onze-Lieve-Vrouwkerk.

Langs de oude  abdijmuur gaat het terug de velden in.

Op weg naar Outer en knooppunt 90.

In Outer aan de galgeput zien we een monument van de Christene Demokraten  aan hunnen leider, weer zijn we bij Daens en zijn tegenstanders.

Outer is een lieflijk gehucht met een mooie dorpskern. Hier de Sint-Amanduskerk.

Ook knooppunt 90 behoort nu tot het verleden.  In de velden komen buiten knooppunt 45 ook onze favoriete viervoeters tegen.

Tussen Lebeke en Klein Heirlinkhove is er eventjes afwisseling de velden worden eventjes ingeruild en we fietsen door een bosje.

Maar snel wordt het zanderig pad opnieuw een weg weliswaar bestaande uit stevige kinderkopjes.

Langs Denderhoutem en knooppunten 88 en 84 bereiken we de dorpskern van Iddergem.

Ineens staan we terug op bekend terrein. Inderdaad knooppunt 81 wordt 2 maal aangedaan. Wel komende vanuit een andere richting en verdergaand ook in een andere richting.

Haaltert en knooppunten 82 en 83 zijn het doel.

Meermaals slagen we een grindweg in.

Koppel I…

Koppel II…

Via de Ninovestraat en de Diepeweg gaat het nu vliegensvlug naar Haaltert.

Eerst eventjes deze villa fotograferen.

En dan door het centrum van Haaltert met zijn mooi warandepark. We ruilen knooppunt 83 in voor knooppunt 33

Voor dit prachtige beeld “de Reisleidster” van Dirk De Keyzer duiken we nog eens in de remmen.

Dit doen we nog eens voor de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk in Nieuwerkerken.

Ondertussen is het al vrij laat +/- 19u30 e, leggen we er flink de pees op. Knooppunten 33 en 35 zoeven voorbij. We stoppen nog even om het stadspark vast te leggen.

Daarna fietsen we langs het osbroeck en…

…”Schotte” naar de Kapellekensbaan. Ja DE KAPPELEKENSBAAN.

Van Schotte maakte ik zo’n 2-tal jaar geleden volgend filmpje.

Dit jaar maakte ik opnieuw een filmpje met Veerles foto’s van de voetgangerstunnel onder de spoorweg in Termuren.

Zomer te Ter-muren is de ietwat minder gekende opvolger van het beroemde “de Kapellekensbaan

Wie Kappelekensbaan zegt… inderdaad. Kapel Onze-Lieve-Vrouw Ter Muren.

Wat verder verschijnt de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk opnieuw vanachter een hoek. Meteen zit er deze fietstocht er ook op. Wie de knooppunten volgt doet er zo’n 47km over. Wij, die van huis vertrokken, hebben zo’n 51km op de teller. 51 km fietsplezier. Wat pittiger dan de eerste lus maar het mag toch geen probleem zijn voor de gemiddelde fietser. Ik quoteer deze tocht 8,5/10. Dus wie het literaire aan het sportieve wil koppelen één devies: fiets deze tocht.

Enkele interessante links:

Voor meer informatie over de Boontocht en het bestellen van de fietsbrochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie Toerisme Oost-Vlaanderen.

Wil je meer weten hoe dit jaar Louis Paul Boon herdacht wordt surf naar www.boon2012.be.

Voor het plannen van een fietstocht ga ik steevast bij volgende fietsliefhebbers langs:

Dj!no, zowat een buur, heeft een prachtig website met een immens aanbod.

Tour de Frans rijgt ook de knooppunten aan elkaar dat het een lieve lust is. Bij hem vind je een ongelooflijk aanbod.

Fietsen met de Familie de Koning is dan weer een leuke blog, alleen al voor de gezelligheid die deze blog uitstraalt surf je er heen. Dat je er verscheidene routebeschrijvingen vindt is leuk meegenomen.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: