Het “Rondje Dordt” is de ideale, overzichtelijke stadswandeling (circa 5 km) voor wie in alle rust wil genieten van de geschiedenis van Dordrecht, de oudste stad van Holland. De route is goed begaanbaar en combineert de grandeur van de Gouden Eeuw met de sfeer van een waterstad. We beginnen bij het indrukwekkende “Drierivierenpunt”, waar u de drukke scheepvaart rustig kunt overzien. Loop onder de “Groothoofdspoort” door en voel de historie van deze middeleeuwse toegangspoort. De route meandert langs de schilderachtige “historische havens”. Hier lijkt de tijd te hebben stilgestaan. U wandelt langs 17e-eeuwse “koopmanshuizen” en voormalige pakhuizen, die getuigen van het Dordtse stapelrecht dat de stad zo welvarend maakte. Geniet van de serene reflecties van deze monumentale gevels in het water. Een onmisbare stop is de “Grote Kerk”. Bewonder de toren die, door verzakking, bijna twee meter uit het lood staat. Dit is een uniek staaltje bouwhistorie. Zoek ten slotte de stilte op in een van de verborgen “hofjes”, zoals het Arend Maartenshof. Dit zijn ware oases waar u even kunt uitrusten en de rust kunt ervaren die de stichters ooit voor ogen hadden. Het Rondje Dordt is een perfecte dagbesteding waarbij u op een comfortabel tempo de ziel van Dordrecht ontdekt.
Begin juni waren we in Tibro in Västergötland meebepaald in de provincie Västra Götalands län in Zweden we bezochten volgende steden – locaties.
Hjo Vandaar bezochten we het charmante stadje Hjo, aan de oever van het Vättermeer. Het stadje betovert meteen met zijn sfeer van vervlogen tijden: een doolhof van prachtige houten huizen in zachte pastelkleuren, die zich langs de waterkant uitstrekken. Terwijl we door de smalle straatjes wandelden, genoten we van de rust, het uitzicht op het meer en de zorg waarmee de oude houten architectuur wordt bewaard. Hjo ademt vakmanschap en eenvoud — een echt juweeltje aan het water. Jönköping Jönköping, mooi gelegen aan de zuidelijke oever van het Vättermeer. Kreeg ook bezoek van ons. De stad verraste ons met haar levendige sfeer, brede lanen en het prachtige uitzicht over het uitgestrekte water. We wandelden langs de haven en genoten van de combinatie van moderne architectuur en historische gebouwen die samen een boeiend geheel vormen. Jönköping bleek een stad vol licht, ruimte en charme — een aangename halte tijdens onze reis door Zweden. de kazerne van Karlsborg Tevens bezochten we de kazerne van Karlsborg, een indrukwekkend militair complex dat ooit werd gebouwd als onderdeel van de verdedigingslinie van Zweden. De massieve muren, ruime pleinen en goed bewaarde gebouwen ademen nog steeds de sfeer van het militaire verleden. Karlsborg Maar later op de dag wist Karlsborg zelf ons ook te charmeren: een rustig stadje aan het Vättermeer, waar geschiedenis en natuur hand in hand gaan. Niet ver van het centrum stroomt het beroemde Götakanaal, dat Karlsborg verbindt met de rest van Zweden. Langs het kanaal is het heerlijk wandelen of fietsen, terwijl boten langzaam voorbijglijden — een schilderachtig tafereel dat de rust en charme van deze plek nog versterkt.
Na een stevige rit van 200 kilometer kwamen we net voor de middag aan in Göteborg, de charmante havenstad aan de westkust van Zweden. Na een heerlijke lunch trokken we het stadscentrum in voor een ontdekkingstocht vol contrasten tussen oud en nieuw.
We begonnen bij de Saluhall, de overdekte markthal waar lokale handelaars al sinds de 19e eeuw hun specialiteiten aanbieden. De geur van versgebakken brood, gerookte zalm en Zweedse lekkernijen vulde de lucht — een plek waar de stad echt tot leven komt.
Daarna wandelden we door het Koningspark (Kungsparken), een groene long rond het centrum, met brede lanen, oude bomen en uitzicht op de gracht die Göteborg omringt. Even verderop lag het plein voor het Centraal Station, waar de drukte van reizigers en trams een levendige sfeer schept.
Op het Koninginneplein (Drottningtorget) trokken vooral het statige Hotel Eggers en het imposante stationsgebouw de aandacht. Hotel Eggers behoort tot de oudste nog actieve hotels van Zweden en ademt nog altijd de grandeur van vroegere tijden.
Niet ver daarvandaan bezochten we het Kroonhuis (Kronhuset) en de Staatshal (Kronhusbodarna) — gebouwen uit de 17e eeuw die ooit dienden als opslagplaats voor het leger en nu huis bieden aan ambachtelijke winkels en cafés.
De Domkerk (Göteborgs Domkyrka) bood een moment van rust. Met haar sobere, neoklassieke interieur vormt ze een mooi contrast met de drukte buiten. Even verderop stond het moderne Telekom-gebouw, een toonbeeld van de hedendaagse architectuur die Göteborg zijn vernieuwende karakter geeft.
We sloten onze wandeling af bij het standbeeld van koning Karl IX, de stichter van de stad. Van hieruit keken we terug op een dag vol indrukken — een stad waar geschiedenis, cultuur en modern leven naadloos in elkaar overvloeien.
Nog enkele links:
De officiële website van Gothenburg in het engels:
Tijdens onze reis naar Zweden, begin juni 2025, bezochten we Bremen. Daar waren we getuigen van een mooi, mysterieus schouwspel. Het Welshe gezelschap Hijinx Theatre bracht een indrukwekkend optreden vol humor, warmte en ontroering. Een prachtig voorbeeld van hoe inclusief theater mensen verbindt — ongeacht taal of achtergrond.
Op weg naar Zweden besloten we een tussenstop te maken in Bremen, de historische Hanzestad aan de Weser. Wat oorspronkelijk bedoeld was als een korte rustpauze onderweg, bleek al snel een volwaardig reisbelevenis te worden vol charme, geschiedenis en gezellige sfeer.
Aankomst en eerste indruk
Na enkele uren rijden bereikten we Bremen in de late voormiddag. De stad verwelkomde ons met haar typisch Noord-Duitse elegantie: brede lanen, oude bakstenen gevels en een ontspannen, bijna maritieme atmosfeer. We parkeerden de wagen aan de rand van het centrum en trokken te voet richting de Altstadt, het historische hart van de stad.
De Marktplatz – het hart van Bremen
Het eerste hoogtepunt was zonder twijfel de Marktplatz, een van de mooiste pleinen van Duitsland. Midden op het plein torende het standbeeld van Roland, symbool van vrijheid en onafhankelijkheid, terwijl de imposante Dom St. Petri met zijn twee torens het geheel een bijna sprookjesachtig decor gaf. Het pronkstuk blijft echter het Rathaus (stadhuis), een meesterwerk van de Weser-renaissance dat op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat. We genoten op een terrasje van een koffie met gebak, terwijl we de levendige drukte gadesloegen — toeristen, studenten, fietsers en straatmuzikanten die samen de ziel van Bremen vormden.
De Bremer Stadsmuzikanten
Geen bezoek aan Bremen is compleet zonder een blik op de Bremer Stadtmusikanten, het wereldberoemde beeld van de ezel, hond, kat en haan uit het sprookje van de gebroeders Grimm. Volgens de traditie moet je beide voorpoten van de ezel vasthouden en een wens doen — iets wat natuurlijk ook wij deden, glimlachend tussen de toeristen. Het kleine beeldje straalt iets ontwapenends uit en herinnert aan het speelse, verhalende karakter van de stad.
Het Schnoorviertel – een stap terug in de tijd
Vanuit de Marktplatz dwaalden we door de smalle steegjes van het Schnoorviertel, het oudste deel van Bremen. Hier lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Kleine vakwerkhuisjes uit de 15e en 16e eeuw, kunstwinkeltjes, antiekzaakjes en gezellige cafés wisselen elkaar af. We lunchten in een klein restaurantje waar lokale specialiteiten werden geserveerd — “Knipp” (een soort kruidige gehaktschotel) voor de avontuurlijke eter, en een lichtere vissoep voor wie het wat subtieler wilde.
Vertrek richting het noorden
Tegen de late namiddag keerden we terug naar de auto. De stad liet een warme indruk na — een geslaagde combinatie van cultuur, geschiedenis en gezelligheid. Bremen bleek niet zomaar een tussenstop, maar een bestemming op zich. Toen we de snelweg richting Hamburg en uiteindelijk Denemarken opdraaiden, hadden we het gevoel een klein hoofdstuk toegevoegd te hebben aan onze reis naar Zweden — eentje vol charme, muziek en verhalen.
In het najaar 2022 richten we onze schreden nog eens naar Nederland. Meer bepaald Deventer in de provincie Overijssel. We raken onze wagen kwijt aan het station van Deventer. Vandaar zijn we snel in het centrum van Deventer meer bepaald op de Brink.
Daar verwijlen we een beetje. We bewonderen de Waag, de Wilhelmina fontein en de vele pittoreske cafeetjes/restaurants.
Na een lichte lunch in taverne de Goesting zoeken we de kade van de IJsel op.
Eventjes wandelen we langs de IJssel om daarna het Rijsterborghrerpark (oud paviljoen) door te wandelen.
Daarna gaat het opnieuw richting centrum van Deventer. Daar staan het moderne gemeentehuis, de Sint Nikolaaskerk (bergkerk), de Lebuinuskerk en de vele knusse winkelstraatjes op het menu.
Het is al donker als we taverne de Waagschaal buiten stappen en naar het station en onze auto stappen.
De kerstverlichting maakt dat we in goede moed afscheid nemen van Deventer. Dit pittoresk stadje heeft ons hart gestolen.
Na onze wagen op de park & ride Transferium Westraven geparkeerd te hebben nemen we de trein naar het centrum van Utrecht.
Van het Centraal station gaat het door het commercieel centrum “de Hooge Catharijne ” naar het Vredeburgplein dat we oversteken om het Zakkendragers steegje te bereiken. Een eerste van vele.
Nu krijgen we zicht op een aspect dat Utrecht uniek maakt. De “werfkelders’ . Utrecht wordt doorkruist door vele grachten. Aan deze grachten zijn er honderden werfkelders gebouwd. Waar deze vroeger dienden als losplaatsen en opslagruimtes zijn het nu eethuisjes, restaurantjes en andere tavernes voorzien van leuke terrasjes. Bij goed weer is het echt aanschuiven.
Via de Drakenburgstraat bereiken we nu “de Neude” een plein met terrasjes en het oude postgebouw. We steken ook dit plein over en in de Voorstraat bewonderen we het mooie “Huis de Coninck van Poortugael”.
De Kleine Slachtstraat brengt ons naar de knusse huisjes van het Margarethenhof.
Langs de Sintjanskerk wandelen we over het plein met aan de overkant de gebouwen van de Utrechtse Universiteit. Wat verder zit de heilige Willibrordus statig en stoer op zijn paard. Die heiligen vroeger waren geen “Theresakes” .
We kuieren verder en kijken verbaasd naar “de Krakeling”. Dit 17de eeuws gebouw is opvallend door zijn schuin geplaatste deur.
Een boogscheut verder staan we voor de Sint-Pieterskerk. Het is even opkijken als we merken dat we hier met Frans/Waalse hervormde kerk te maken hebben. De Franse teksten aan de ingang getuigen hiervan.
We wandelen verder door de Pieterstraat en daarna nog eventjes door de Kromme Nieuwgracht . Op het einde daarvan bevindt zich het statige Paushuize. Dit huis werd gebouwd op vraag van Adrianus VI de enige paus van Nederlandse afkomst.
Nu wandelen we het Lepelenburgpark door en komen zo aan het Bruntenhof met z’n mooi portaal. In de 17de eeuw werden deze kleine huisjes gebouwd voor behoeftigen.
Wij stoppen nu even om snel iets te eten op het terras van de Rechtbank.
Via smalle steegjes komen we aan het Catherijneconvent. Na dit religieus museum zigzaggen we verder om aan het Universiteitsmuseum te komen. We sluiten de rij musea af met het Centraal museum. Wil je ze allemaal bezoeken wordt het een meerdaagse wandeling. Door Corona zijn bezoeken voor ons uitgesloten.
Aan het kruistpunt bij de Beyerskameren volgen we de brede gracht.
We kuieren verder en langzaam maar zeker keren we terug naar het centrum.
Snel komen we in de schaduw van de Domkerk. Deze immense kerk is speciaal door het gegeven dat de hoge toren van het kerkschip gescheiden is. Zeer merkwaardig.
Om de tuinen achter de kerk te bereieken dienen we langs het “Huis Zoudenbalch”.
Deze tuinen zijn meteen het einde van onze wandeltocht. We rusten wat uit en geniet na van een fijne wandeltocht door het mooie Utrecht.
De universiteitsstad Leiden heeft tal van attracties om ons te verleiden tot een bezoek. Wij bezochten deze stad al meermaals (ik ben de tel kwijt). De sleutelstad (vanwege de sleutels in het stadswapen) charmeerde ons met haar pittoreske binnenstad. Zoals elke Nederlandse stad die zichzelf respecteert is Leiden doorweven met kanaaltjes. Er langs slenteren is van het leukste dat er bestaat. Leidse hofjes, de grachten (en vele bruggetjes), de vele muurgedichten, de Pieterskerk, de molen De Put en de Burcht zijn enkele van de vele bezienswaardigheden die de stad opfleuren. De universiteit voegt daar nog de geneeskundige tuinen Hortus Botanicus aan toe. Kortom ondanks de vele bezoeken hebben we ons nog geen moment verveeld in Leiden….
Damme het aantrekkelijk dorpje in de schaduw van het grote Brugge heeft zoveel te bieden. Boekendorp, historisch centrum met stadsomwalling, zijn horeca en omgeving. Ingebed in de polders en langs de Damse vaart gelegen maakt Damme een ideale startplaats voor fietsers en wandelaars. Wijzelf hielden het vorig jaar op 5 maart op een stadswandeling. Een overzicht:
Is Aalst vooral bekend voor zijn carnaval, dan is er op het einde van de zomer een driedaags festival dat evenzeer tot de verbeelding spreekt. CIRK! Aalst brengt ieder jaar, eind augustus, een boeiende mengeling van circusacts en straattheater. Het is een familiegebeuren dat klein en groot van de ene verrassing naar de andere leidt. Wijzelf (wonend in Erembodegem deelgemeenter van…) trachten er telkens heen te gaan. Van de jaargangen 2016 en 2019 hebben we een overzicht.