Waar het startte met fietsen. Nu ook wandelingen, stadsbezoeken en al eens een familie uitstap
Auteur: Stef Colson
Reizen, computeren, lopen en last but not least fietsen, ziedaar wat me amuseert in dit aardse zijn. Vader van Tom en Charlotte en echtgenoot van Veerle mijn compagnon de route.
Is Aalst vooral bekend voor zijn carnaval, dan is er op het einde van de zomer een driedaags festival dat evenzeer tot de verbeelding spreekt. CIRK! Aalst brengt ieder jaar, eind augustus, een boeiende mengeling van circusacts en straattheater. Het is een familiegebeuren dat klein en groot van de ene verrassing naar de andere leidt. Wijzelf (wonend in Erembodegem deelgemeenter van…) trachten er telkens heen te gaan. Van de jaargangen 2016 en 2019 hebben we een overzicht.
Even over de grens ligt in Nederland Hulst. Deze vestingstad is meer dan de moeit waard om te bezoeken. Wandelen over de vesten. De Sint-Willibrordusbasiliek, het Stadhuis van Hulst en natuurlijk kan er hier geen Reynaertmonument ontbreken. Wij beklommen de Stadsmolen en genoten er van de prachtige vergezichten. We vertoefden aan de Keldermanspoort. Langs de Gentse poort slenterden we de Gentse straat in. Kortom Hulst staat klaar voor om je te verwelkomen op een afwisselend en leuk stadsbezoek.
Een overzicht van onze wandeling door dit pittoresk stadje:
Inulst (=in Hulst) over bezienswaardigheden en evenementen in de gemeente Hulst. Dat is de gemeente waar de (vesting)stad Hulst toe behoort. https://www.inulst.nl/
Gelokt door brede opklaringen zakken we af naar Strijtem (deelgemeente van Roosdaal) om aldaar de Zeven Beukenwandeling aan te vatten.
Via betonwegen en af en toe een veldpadje (laat je niet misleiden door de afgebeelde foto’s) verlaten we het centrum van Strijtem. Af en toe vangen we een glimp op van deze toch wel mooie streek. Maar door de lintbebouwing wordt het zicht hierop zwaar beperkt.
En zo gaat het nog even door. Met lede ogen zien we dat we meermaals een veldpad links laten liggen om onze weg te vervolgen via toch wel eentonige betonnen wegen.
De betonwegen blijven maar hun karakter verandert sterk, het worden voetwegen en brengen ons in natuurgebied. een opsteker!!!
Hierna snijden we het centrum van Strijtem opnieuw aan. Enkele mooie gebouwen zoals de kerk van Strijtem met zijn ajuin in de dakspits, het mooie koetshuis en iets wat minder het oude gemeentehuis (nu een schooltje). Toch brengen deze niet genoeg schwung om deze tocht een aanrader te maken. Een wandeltocht uitstippelen en ze te bewegwijzeren is een hele klus en wordt veelal door gemotiveerde vrijwilligers tot stand gebracht. Daardoor vind ik het spijtig maar deze tocht is iets te saai opdat ik ze kan aanraden.
De wandeling vertrekt op Herman Teirlinckplein in Beersel. In de schaduw van de Lambertuskerk zetten we de eerste stappen op deze route. Snel verlaten we langs veld- en bospaadjes het centrum van Beersel.
Nog maar juist in de velden belandt worden we verrast door de kunstwerken van de “New Flemish Primitive Art School”. We kijken nogal op van al deze ietwat vreemde kunstwerken.
Het gaat verder over glooiende veld- en bospaden. De eerste mooie vergezichten duiken op.
Inmiddels is het tijd voor een snelle hap.
De tocht snijdt even het Begijnbos aan.
Nu worden we verwend met het ene mooie panorama na het andere. Een mooie beloning voor onze klim-inspanningen.
Nu gaat het snel richting centrum Beersel. Schapen en jonge lammetjes scherpen het beginnend lentegevoel bij ons aan. Na een korte stevige klim (oef de laatste…) bereiken we het Herman Teirlinckplein meteen het einde van deze mooie en vooral leuke wandeling.
Planckendael is een dierenpark in Muizen (deelgemeente van Mechelen). Je kan er met heel de familie je hart ophalen. De indeling maakt dat je van het ene continent naar het andere loopt en je er de bijbehorende dieren kunt bewonderen. Dit alles telkens in een aangepast decor. Zeker een aanrader…
Na een ouderwets killige periode draait de wind naar het zuiden en brengt ons, naast saharazand, warme lente-temperaturen.
We spoeden ons naar Lokeren om er de Molsbroek-Buylaers wandeling aan te vatten. In grote lijnen bestaat de wandeling in 3 delen. Het eerste deel start in Lokeren zelf en neemt ons mee op het dijkpad langs de Durme.
Vervolgens slingert het dijkpad zich rond het Molsbroek. Dit moerassig natuurgebied brengt ons buiten het zacht wiegende riet ook een veelheid aan fauna en flora. Vooral voor watervogels ben je hier aan het goede adres.
Na het Molsbroek keren we terug richting Lokeren maar niet zonder even uit te wijken naar de Buylaersmeersen. Dat meers een oud woord voor moeras is blijkt snel. Langs sompige weiden doorkruisen we dit mooi natuurgebied. Eventjes vergapen we ons aan een koppel ooievaars en het lentegevoel stijgt met de minuut.
De zon zakt langzaam weg achter de einder als we Lokeren weer binnenwandelen. Daar heerst, ondanks corona, een licht euforische sfeer. Ons overvalt ook dit gevoel na deze mooie en boeiende wandeling.
René Mertens (1903 – 1995) was een heemkundige en folklorist uit Essene. Deze wandeling is aan hem opgedragen en moet ons een beeld geven over de streek waar René geboren en getogen is.
De wandeling start aan het schilderachtige kerkje van Onze Lieve Vrouw bezoeking in Essene.
Algauw duiken we de velden in en genieten van het glooiend landschap.
Buiten het radarcentrum, dat al afgebeeld is, komen we langs de Veldkapel, ook gekend als de kapel van Augustus.
Eventjes lopen we door Hekelgem een andere deelgemeente van Affligem. Maar al snel duikt Essene weer op. Nu wandelen we geregeld door buitenwijken en dit maakt de wandeling iets minder boeiend.
Maar even voor het einde krijgen we knuppelpad voorgeschoteld wat een mooi slot is van deze route.
Na een leuke start zinkt deze route wat weg in de ééntonigheid van de buitenwijken. Gelukkig is er met het knuppelpad een verrassend einde en zodoende hebben we al met al toch genoten van deze wandeling.
Half februari 2021 kende we nog eens een winter uit de oude doos. We namen de gelegenheid ten baat om een mooie strandwandeling te maken tussen het mooie (ietwat mondaine)De Haan en het volksere Blankenberge. Een overzicht:
Het Provinciaal domein van Huizingen is sowieso de moeite waard. Prachtig kader: speeltuinen voor elke leeftijd, dierenpark en mooi bos om stevige wandelingen te maken. Maar sinds eind 2016 lopen er Brabantse boerenpaarden op het domein. Meer nog je kan er een rit in een heuse huifkar maken. Wij daarheen met onze kleinkinderen. wat een belevenis… Een overzicht:
Gent bezichtigen is zo leuk. De Arteveldestad serveert ons het Gravensteen, de drie torens (Sint-Niklaaskerk, Belfort en Sint-Baafskathedraal),het mooie stadhuis, de graslei en andere… Maar de Boekentoren en de nieuwe Bibliotheek zijn. zeker ook bezienswaardig. Verder is Gent een levendige universiteitsstad er door slenteren is elke keer opnieuw een prettige belevenis.