Op verplaatsing…de Lieveroute

Zondag 28 september 2008

Het laatste weekend van september belooft zonnig en droog te worden, zaterdag maakte deze belofte al waar. Ook zondag lijkt de voorspellingen waar te maken. De Lieveroute heb ik al sinds enkele maanden aangestipt, vandaag lijkt het moment gekomen om deze veelbelovende (zie De Leuke Fietser) route aan te snijden.

We besluiten om eens wat vroeger te starten en rijden weg omstreeks 11u, dit onder een veelbelovende zon. Maar als we Gent naderen komt er mist opzetten.  De kerktoren van de Sint-Martinuskerk in Lovendegem is dan ook omhult met nevelslierten als we op het kerkplein onze fietsen van de auto halen.

Het kasteel Dons priemt door de nevelgordijnen en heeft op deze wijze iets mystiek.

Op weg naar het Kanaal Gent-Brugge moeten we door mistige velden.

Het kanaal Gent-Brugge brengt ons snel naar een kruispunt van verschillende kanalen. Hier is het zeer kalm. Een enkele schipper maakt zijn boot klaar, zoals deze plezieraak, om uit te varen.

Onder het goedkeurend oog…

tussendoor wat spielerei van Veerle.

We bekijken even het aanmeren van het plezier-aak en fietsen dan verder langs het jaagpad. De mist blijft hardnekkig hangen wat dit zicht geeft.

Na een tijdje verlaten we het kanaal Brugge-Gent richting Zomergem. Boten maken plaats voor schuurtjes…

…of paarden.

In de buitenwijken van Zomergem in de Bauwerwaan stoppen we voor een snelle hap.

In de tuin achter onze picknickplaats een stevig bloempotje.

Na de snelle hap rijden we verder, het gaat lichtjes omhoog langs rommelige fermettes.

en fiere paarden

We verlaten Zomergem en duiken langs de Keigatweg naar het Keigatbos.

Na de cross-country door dit bos peddelen we door Oostwinkel naar het Schipdonkkanaal.

We volgen dit kanaal tot de Stoktevijverbrug. Deze brug steken we over en het volgend café geeft al aan dat we het hart van deze route naderen.

’t oud liefken

Inderdaad we draaien nu het fietspad naast de Lieve, of  ’t Liefken in streektaal, op.

Hier wordt het heel mooi. We zijn niet alleen hier. Met het mooie weer zijn er nog die op uitstap willen…

Het is hier dan ook heel mooi, met kleine pittoreske landhuisjes…

Zelf onze fietsen lijken er van te genieten.

We zijn veel te vlug, nochtans we namen de tijd, aan de Kuitenbergbrug. Naar de Kuitenberg is het wel zoeken, wat ons bij deze boerderij brengt.

Nog steeds op de Kuitenberg, dit fermetje…

…en bijbehorende schuur.

Tijd voor een experimentje van Stef.

Opnieuw doet de route het kanaal Gent-Brugge aan .

Dit kanaal mondt wat verder uit in de ringvaart.

Met enkele idyllische beelden tot gevolg.

Van hieruit zijn we zo in Vinderhoute. Dit dorpje is een leuke passage.

De Sint-Bavokerk.

Een mooi herenhuis.

Een vreedzaam tafereel in de Vredesdreef.

De Schouwbroekestraat brengt ons naar het domein rond het Kasteel Schouwbroek. Ook hier is het mooi.

Aan de ingang van het kasteel Schouwbroek staat de dikste kastanjeboom van België

Ook dit liefelijke dorpje laten we achter ons. We nemen de Molenslag waar we langs dit boerderijtje peddelen.

Nog steeds op de Molenslag dit molentje.

Juist voor de “oude Kale”,een beekje, zijn grote broer de Van Vlaenderensmolen..

Nogmaals kruisen we het kanaal, van op de brug hebben we een mooi zicht over de dorpskom van Lovendegem.

Nog even dit span door laten…

In Lovendegem kunnen we het niet laten, nog eens langs het kasteel Dons te rijden.

Meteen is deze route op haar eindpunt aangekomen.  Weer hebben we ontzettend genoten. Het vertrek door de nevelige velden en mistige kanalen. De mooie Lieve en de  prachtige kastelen, we zijn zeer voldaan. Laat je niet afschrikken door de Kuitenberg met zijn stijgingspercentage van 0,001%, deze route is door iedere gemiddelde fietser te ronden in vrij veilige omstandigheden. 8,5/10 is de score, kom en fiets de Lieveroute je zal het je niet beklagen.

Enkele interessante links:

Dj!no

Tour de Frans

De leuke fietser

fietsroute.org

Voor kaart en gps-track:

Vlaanderen-fietsland

Op verplaatsing… de Sentse krekenroute

Zaterdag 27 september 2008

Er wordt dit weekend 27-28 september ’08 droog en zonnig weer voorspeld. De Sentsekrekenroute zou vernieuwd zijn. Aan de oude tocht hebben wij goede herinneringen, meer hebben wij dan ook niet nodig om richting Sint-Laureins te trekken.

Iets na 14u parkeren we ons A-ken juist buiten Sint-Laureins. We zijn niet de enigen die vandaag er al fietsen op uit trekken.

Het volgend driespan laat vermoeden dat er ook groepsuitstapjes gepland zijn.

Na het filmen van dit tafereel starten we de tocht langs het Leopoldskanaal, niet lang echter, algauw slagen we linksaf de velden in.  Richting eerste kreek, de Vrouwkeshoekkreek.

Deze kreek is slechts een begin. Wat verder ligt al de Blokkreek.

Deze kreken zijn zo mooi en schilderachtig dat we deze kat haast voorbijrijden zonder ze op te merken.

Ingeblikt…

Bijna ongemerkt (zoals de kat hierboven) gaat de Blokkreek over in de Hollandersgatkreek.

Het heeft hier iets paradijselijks.

De voedstermoeder van dit alles?

We peddelen verder langs de Hontseindestraat naar Sint-Margriete. Wordt er nog volop geoogst, vooral aardappelen en bieten, hier en daar wordt er al geploegd.

Ook in deze streek vind je grote boerderijen.

Dit is nog eens een net (nieuwbouw)kapelletje.

In Sint-Margriete kieken we deze bange haas. Cuwaerd. Op geregelde tijdstippen krijgen we, tijdens deze tocht, figuren uit het Reinaert de Vos epos voorgeschoteld.

Buiten Sint-Margriete zijn de boeren volop aan het werk.De geoogste aardappelen (patat in het Vlaams) worden van modder ontdaan. Zij gaan richting stal, modderkluiten keren terug naar het veld.

Aan de andere kant imponeert de Sint-Margarethakerk boven de velden.

Als we het gehucht Waterland-Oudeman naderen ziet een boer ons foto’s maken en nodigt ons fier uit zijn voedersilo’s te bewonderen, versta te fotograferen.

Charlotte Arons is de kunstenares die dit alles gepenseeld heeft.

Waterland-Oudeman is een klein maar pittig gehucht.

De Sint-Niklaaskerk.

Als we het volgend boerderijtje willen vastleggen roept de eigenaar ons binnen.

Het boerderijtje is een vakantie verblijf ” ’t Appelken” dat zich inschrijft in het plattelandstoerisme. Een mooie locatie om op verlof te komen. (en om foto’s te nemen)

Deze zwam wordt binnenkort verwijdert, hij zuigt de boom leeg.

Deze typische schuur maakt ook deel uit van ’t appelken.

De eigenaar Luc Maeyens erfde deze mooie boerderij van zijn ouders en wou er iets zinvol mee doen. Als je het mij vraagt is ie er goed in geslaagd.

De route verlaat dit mooi polderdorpje en stevent nu richting Nederland. We flirten even met de grens en zetten dan koers naar Watervliet, eerst even gestopt aan het Moes(ch)tuintje. Al een paar keer mochten we hier onze benen onder tafel schuiven om tegen een schappelijke prijs lekker te eten. Daarna wandelden we steevast door de mooie tuin met de vele lieve dieren. Vandaag zijn we te laat en is deze tuin al gesloten. Spijtig.

Dan maar terug op weg. Op de Oudemansdijk bij het naderen van Watervliet staan deze 2 huisjes zij aan zij.

Het moet nu eventjes van mijn lever. We mogen in Vlaanderen fier zijn op onze vele fietsroutes en knooppuntnetwerken. Vooral door de provincies wordt er hier bewonderenswaardig werk geleverd. Maar diezelfde provincies blijven als opdrachtgever voor wegenwerken dan weer schromelijk in gebreke. Wegwijzers geraken in de berm en de fietser het spoor bijster. Veerle doet een oproep om hier wat aan te doen want haar echtgenoot (ondertekende) is dan gedurende een half uur niet te pruimen (beeld zonder klank).  Deze foto is een goed voorbeeld “kruising van de Oudemansdijk met de Molenstraat.

Gelukkig rijden we weinig of niet verloren en in Watervliet is er al weer wat klank te horen.

De Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk ook Kathedraal van het noorden genoemd.

Via de Calustraat verlaten we Watervliet en diezelfde straat brengt ons langs de Roste Muis waar het zo druk is dat we afzien van een stop. Laat deze pint aan mij voorbij gaan…. (mis ik weer wat klank?) Begin Sint-Janspolderdijk steekt het Reinaert de Vos epos opnieuw zijn kop op.

Aan het eind van diezelfde Sint-Janspolderdijk kijken we tegen deze mooie grote boerderij aan.

We draaien de Hogestraat op om Sint-Jan-in-Eremo te komen.

Sint-Jan-Baptiskerk

Cantheclaer (Reinaert de Vos…)

Nog eens vanuit een andere hoek.

Door het volgen van de Sint-Jansstraat naderen we de  Oostpolderkreek.

Hoe dichter hoe mooier

We kruisen opnieuw het Leopoldskanaal dat zich stilaan in nevelen hult.

Deze nevels duiden ook op het late uur (tegen de zessen), we leggen er dan ook wat de pees op. Alleen een schuur kan ons stoppen.

En deze late zon door de bomen.

En deze ommegang.

Bis.

Als we dan toch bezig zijn, een detailken

Ook deze “Kleemkappel” doet ons in de remmen knijpen.

Zo stormen we Kaprijke binnen. Hier niet stoppen zou zonde zijn.

Waar in de vroegere route nu naar Eeklo gefietst werd, wat niet meteen het mooiste deel van de tocht was, keren we nu terug naar Sint-Laureins. We schakelen opnieuw in overdrive, de polders flitsen ons voorbij. Het donker boezemt ons wat schrik in. We stoppen slechts voor dit avondmaal.

Niemand mist een badkuip?

In Sint-Laureins is het kermis, we fietsen verder en juist voor het einde genieten we van deze zonsondergang.

Een mooie afsluiter van een prachtige route. 8.5/10 stip deze route maar aan, het is een must.

Enkele interessante links:

De leuke fietser

Tour de Frans

Voor kaart en gps-track:

vlaanderen-fietsland

Van Maaseik langs de maasplassen naar Thorn (verlof Limburg)

Zondag 21 september 2008

Limburg staat bekend als een paradijs voor fietsers. We hebben een lang weekend van vrijdag 19 september tot maandag 22 september. Het lijkt ons, mede door de vrij goede weervoorspellingen, leuk om er de overgang van zomer naar herfst te maken. Na wat zoeken vinden we in Diepenbeek “De Jachthoorn” een aangenaam Bed and Breakfast verblijf. Betty Wolfs is een supervriendelijke dame die alles doet om haar gasten een aangenaam verblijf te bezorgen.

Het is weer heerlijk ontwaken in het gasthof de Jachthoorn. Vandaag gaan de fietsen op het dak van ons A-ken en rijden we,op aanraden van onze gastvrouw, naar Maaseik. Leuk stadje, we fietsen er even doorheen. Zondagmorgen omstreeks 11u is het er vrij kalm. We kruisen enkele kerkgangers. We schieten enkele foto’s.

kaal, lui,lekker en hovaardig

De gebroeders van Eyck op het marktplein

Antieke pomp

Dit duurt even maar daarna fietsen we richting knooppunt 25. Voorbij de bosbeek op weg naar..

Aldeneik

Leuk hotel

Mooi herehuis…

…leuk schuurtje

We verlaten dit zeer pittoresk dorpje langs een mooi kunstwerk

We fietsen voorbij een taverne met de vreemde naam “de sjeiven dörpel” wat den scheven dorpel zou betekenen.  Het terrasje baadt in de zon en we kunnen niet weerstaan aan de lokroep van een goede tas koffie.

Inmiddels zijn we knooppunt 25 al voorbij en peddelen we naar punt 22. Daar in Ophoven…

…nemen we de overzet.

Door het oversteken van de Maas komen we in Nederland. We zijn op een soort schiereiland terecht gekomen. Meteen valt ons oog op dit volumineus rund.

Ook hier in Nederland zijn er knooppunten (grensoverschrijdend). Dus zetten we koers naar knooppunt 1. In de Sint Annastraat zien we een grote boerderij (moet wel als je het formaat van koeien hier ziet).

Voorbij de Sint Annakapel komen we aan…

…de Hompesche molen.

Hier is het een drukte van jewelste. Er is een soort kunstkermis aan de gang.

We stappen even af en kijken wat rond, dan fietsen we verder naar Stevensweert.

Leuke straatjes, zeer rustig.

Stephsonheaven

Onze tocht keert terug naar de maas om ons verder naar punt 39 te voeren.

Zijn we hier getuige van een uit de hand gelopen burenruzie?

Op het water zelf is het één en al peis en vree…

We fietsen langs de beertuin en waar we normaal zo’n drukke speeltuinen wat vermijden stappen we nu af en kunnen rustig van een warme appeltaart met ijs genieten. Het was zeer lekker.

We maken er ook kennis met de plaatselijke barometer.

Langs en door de maasplassen volgen we het knooppuntennetwerk naar Maasbracht punt 39.

Onmiddellijk vallen ons de vele binnenvaartschepen op. Hier moeten nogal wat goederen(vooral bulkgoederen) overgeslagen worden.

Leuk kunstwerk ter ere van de binnenschippers, waarvan velen hier hun thuishaven hebben.

De kerk van Maasbracht.

Hier immense graansilo’s om de overslag te maken.

Ondertussen zijn we al op weg naar knooppunt 40 en 42. Voor dit laatste moeten we terug de maas over. Nu fietsen we een vrij grote brug over met zeer druk verkeer maar het fietspad is goed afgescheiden. We kunnen dan ook enkele foto’s maken.

Nu s’zondags nog kalm maar in de week moet het hier nogal een drukte zijn op het water.

Eens aan de overkant volgen we knooppunt 33 wat meer landinwaarts, of eigenlijk verder van de maas, richting Thorn. In het gehucht Wessem krijgen we wat landelijker beelden voorgeschoteld.

Veel rijpe noten, misschien toch nog eens een strenge winter?

De boeren zijn volop bezig met de aardappeloogst, met inzet van grote oogstmachines.

Nog wat verder, een kleine kilometer, staat deze mooie vierkantsboerderij het Zegershof.

En op de hoek met de panheeldersteeg dit kapelletje.

Wie dacht dat het leven van een heilige altijd over een leien dakje loopt!!!

Lustig peddelend rijden we verder naar knooppunt 21. Maar eerst rijden we Thorn binnen. We kuieren wat tussen de vele toeristen en nemen wat foto’s. Hier een klein overzicht.

Al is de hoofdtoon duidelijk wit soms zijn er ook mooie groene plekjes.

Kortom, Thorn is een prachtig dorp en is een bezoek dubbel en dik waard. Als kers op de taart deze mooie boerderij juist buiten het dorp.

Wat verder heb je ook een mooi zicht op de grote Hegge (een groot meer) met erachter de elektriciteitscentrale vaan Maasbracht één van de grootste van Nederland.

De koers gaat nu opnieuw richting knooppunt 21. Daarna punt 25 richting Neerritter.

Juist voor dit mooi dorpje veranderen we van richting punt 20 en daarna 19, tussendoor steken we gauw de grens weer over. Juist voor bij de grens op de Lakerweg ontdekken we deze eigenzinnig maar o zo mooie brievenbus.

Op diezelfde Lakerweg in Kessenich stoppen we aan het Engelenveld om  van een lekker hoeveijs te smullen.

met zicht op…

Nu gaat onze tocht met rasse schreden vooruit knooppunten 19 en 28 worden snel gerond. De Volgende stop is voor enkele robuuste Brabantse Boerepaarden in Wurfeld voorbij het knooppunt 27.

Op dezelfde weg nog een prachtige kasteelboerderij.

ernaast deze vreemde bomengalerij.

Op de kapelweg zien we…

…de Sint Laurentiuskerk (waarschijnlijk onlangs gepromoveerd).

In het dorp is er aan de bosbeek een mooie watermolen.

Er vlak bij dit modern beeld “bloem” van Pol Lemaire.

Vanhier zijn we via een centrumverbinding op een wip opnieuw in Maaseik.

Hier nemen we alvorens terug te keren naar ons A-ken enkele foto’s van een moderne wijk en winkelcentrum de Kloosterbemden.

Dit is de afsluiter van deze tocht. We trekken naar de pannekoekenbakker waar we nog een lekkere pannekoek bestellen en opsmullen. We keuvelen nog wat over deze  fietstocht. Het is de laatste van deze vierdaagse in Limburg, morgen gaan we Bokrijk bezoeken. Het is meteen ook de mooiste (en gezien al het ijs, appeltaart en pannekoeken ook de lekkerste). Maaseik een pittig provinciaal stadje, fietsen tussen de maasplassen en een bezoek aan Thorn maakt dit een prachtige rit is die de hele tijd blijft boeien. Veerle en ik zijn het roerend eens, Limburg is een paradijs voor fietsers!!!

Enkele interessante links:

Tour de Frans

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑