De Valleitjesroute, voor wie van klimmen houdt. Onze Lieve Vrouw-Lombeek (31 km)

Ietwat verder van de Dender af (in Okegem afslaan naar Pamel en dan de N8 oversteken naar Onze-Lieve Vrouw-Lombeek) vinden we het liefelijke dorpje OLV-Lombeek. Hier start de Valleitjesroute.
Onze-Lieve Vrouw-Lombeek
Al van in Pamel blijkt het waar de naam van deze route komt. Het gaat hier op en neer, de verschillende beekjes hebben brede valleien gevormd. Ondanks zijn «slechts »31 km is deze route een stevige rit, doch de inspanning wordt beloond met prachtige vergezichten soms vele kilometers ver. Zeker in de lente, wanneer de vele boomgaarden in bloesem staan, is deze tocht een echte aanrader.
Bloesem
Al bij het begin is het trappen geblazen. Via een kasseiweg hijsen we ons naar boven. Van ver zien we de windmolen, voor de ouderen onder ons een herinnering aan het jeugdfeuilleton kapitein Zeppos. Eens boven kunnen we al van het eerste vergezicht genieten. De kerk van Pamel torent ver boven de golvende weides uit en als je goed kijkt zie je aan de einder de Onze Lieve Vrouwekerk van Ninove. Het gaat nu verder golvend langs de vele boerderijtjes met elk hun boomgaard tot aan de Woestijnkapel.
Woestijnkapel
Deze kapel, eigenlijk de Heilig Kruis-kapel, doemt plots voor ons op. Het geeft een eigenaardig gevoel hier deze kapel, zo afgelegen in de velden aan te treffen. Het lieflijk gebouwtje nodigt uit tot even uitrusten. Daarna gaat het steil naar beneden toe. Het molenaarshuis met de Terhagenmolen uit 1732 wat verder, is ook zo’n prachtig plekje dat deze fietstocht zo kleurt. Zo ook het kasteeltje van Heetvelde of het Waterkasteel.
Waterkasteel
Dit beschermde gebouw was ooit een waterburcht en werd in de 17de eeuw zijn huidige vorm heropgebouwd. Een beetje verder komen we aan de zwaarste kasseistrook van deze rit. Over ruwe kasseien doeberen we naar de bergstraat (tiens), die haar naam alle eer aandoet en ons nog eens flink laat zweten. Rechts kijken we uit op het mooie Steenhaultbos.
Inmiddels zijn we via de Vollezelestraat in Vollezele, een gehucht van Galmaarden, terechtgekomen en als je oplettend bent zie je rechts het plaatselijke kerkje. Een kapel en valleitje verder duikt de radartoren van de Kesterberg(112m) op. Deze toren in de streek «den ijzeren man » genoemd overheerste lang de streek, maar moet sinds een tiental jaren zijn meerdere erkennen in de immens hoge zendmast van de VRT in Sint-Pieters-Leeuw. Genietend van het prachtige pajottenland (dat hier op zijn best is) slingeren we stijgend en dalend langs mooie natuurlandschappen verder naar Gooik.
Steenhaultbos
Daar komen we via een klein ommetje in het centrum recht tegenover de Sint Niklaaskerk.
Sint Niklaaskerk Gooik
Voor deze kerk staat een bankje dat uitnodigt tot een verdiende rust na al die nijdige klimmetjes die de Valleitjesroute tot een stevige kuitenbijtersroute maakt. Na een kleine pauze hijsen we ons weer in’t zadel en vervolgen onze tocht. Even buiten het centrum rijden we langs een begraafplaats verder richting Oplombeek (een gehucht dat hoger licht dan….Lombeek, juist vandaar dus…) Het kasteeltje dat we hier voorbijzoeven draagt ook de naam Oplombeek.
Oplombeek
We zijn nu reeds ver gevorderd en algauw dient een van de laatste klimmetjes zich aan. Wat verder en we zijn in Nelleken. Onder enkele rode beuken staat er een pittoresk kapelletje en het geheel maakt dit gehucht één van de merkwaardigste pleisterplaatsen op deze tocht. Nog eventjes licht stijgen, en dan laten we ons als slechtvalken, de vallei van de Moeliebeek, induiken. Dan uitbollen tot aan de imposante kerk, de remmen dicht en dan naar een van de terrastafeltjes van de Kroon, geef hier die pint.
De Kroon OLV-Lombeek
Ook deze route is overgenomen van m’n website die ik in 2002 maakte. Dit is de eerste pittige tocht die ik hier beschrijf en jullie zullen het merken ik hou ervan. 9/10 verplichte kost voor wie inspanning beloont wil weten met prachtige vergezichten.

De Reuzeroute, en die reus kwam weer….

De reuzeroute (start: Dendermonde afstand: 38km) is een niet al te zware fietstocht die ons de streek tussen Dendermonde, Aalst en Berlare leert kennen. een groot gedeelte loopt over de dijken van Schelde en Dender. Er is op verschillende plaatsen mogelijkheid om iets te eten en drinken. Zowel afstand als zwaarte van het parcours maakt deze route geschikt voor beginnende fietsers. Doch de meer ervaren kilometervreters onder ons zullen het als een leuke uitstap ervaren.
007
Deze route start in Dendermonde, maar die van Aalst (wij dus) pikken in waar de route de dender verlaat en zich via de denderlandstraat richting Gijzegem keert.
Dender Erembodegem
Snel zien we het mooie kerktorentje met de, voor deze streek, specifieke ajuin als bekroning er boven op. Eventjes opletten als we de grote baan kruisen. Enkele keren draaien door een paar woonwijken en we volgen een oude spoorwegbedding. Juist voor Hofstade verlaten we deze en maken een weidse bocht.
boerepaard
Goed onderhouden veldbanen (er werd onlangs een lichte routewijzeging aangebracht een stuk onverhard is geschrapt) voeren ons langs velden en akkers. Wie al eventjes onderweg is kan dankzij het nieuwe traject voor een frisse slok of versnapering terecht in het restaurant De Jaegher, wijzelf verkiezen nog even te wachten en stevenen verder op Schoonaarde af. Voorbij dit dorpje kruisen we de Schelde en van op de brug zien een leuke taverne. Alvorens de loop van deze machtige rivier te volgen stappen wij dan ook af in het Oud brughuis.
Brughuis
In een gemoedelijke omgeving kan je genieten van een biertje (uitgebreide keus) of smullen van een lekker slaatje of een andere versnapering die je hier kan bestellen. Na deze rust rijden we met de stroom mee over prima onderhouden dijkwegen.
dijkweg
Op zomerse dagen is het hier zeer druk met hele drommen rijden er dan fietsers en dit in beide richtingen. Het is een prachtig traject. Langs de ene zijde zie je over de weidse velden en de andere kant toont ons de schelde met haar brede schorren. Op kalmere dagen kan je je hier ontspannen en tot rust komen op het wiegen van de rietstengels.(de laatste tripel in het brughuis maakt mij wellicht wat melancholisch). Na wat rijden zie je rechts het veer van Appels. Dit veer brengt je nog steeds naar de overkant en terug.(Als uitbreiding op deze tocht een aanrader.) Wat verder worden we plots met een haventje voor plezierbootjes geconfronteerd. Samen met wat ongelukkig geplaatste caravannes vormt deze plek een mindere noot op dit stuk van de route. Ietwat later rijden we voorbij (of tot) de herberg “Den Anker” . Ook hier kan er even gerust worden bij een verfrissing of lekkere knabbel. Wij rijden door naar Dendermonde. Een moderne impressie van ‘t peerd voor het koopcentrum Beiaard, maakt ons duidelijk dat we Dendermonde binnenrijden.
't peerd
Eventjes langs de drukke Zeelsebaan en dan kort over de scheldedijk beginnen we aan de klim over de spoorbrug. We zijn nu aan het eigenlijke beginpunt van deze tocht. We rijden snel door want het is hier zeker niet het mooiste plekje van deze rit. (Vrachtwagens, woonwagens her en der gekneld tussen brede uitvalwegen en de Schelde). Toch algauw fietsen we weer over een dijkweg (de notendijk),die omgeven door groen ons wegvoert van de stadsdrukte en naar de monding van de Dender brengt. We volgen nu de Dender en rijden voorbij een groot sluizencomplex. In het zicht van de ooibrug van Appels slaan we links af om deze brug over te rijden naar de andere oever. Hier volgen we opnieuw de loop van de Dender tot we de Varenbergstraat indraaien. Nu is het langs leuke veldbaantjes naar het lieflijke dorpje Mespelaere.
Kerk Mespelaere
Op het kerkpleintje gekomen voelen we ons wegglijden in de tijd. Het mooie dorpskerkje, de strenge schandpaal en het “Spaans hof” een statig herenhuis daterend van de Spaanse bezetting maakt dat dit wellicht één van de mooiste dorpjes op deze route is. We genieten van dit alles met volle teugen alvorens onze weg te vervolgen. We richten ons weer naar de dender en na een stukje jaagpad komen we aan de wiezebrug en zijn we terug waar we deze route startten. Met een voldaan gevoel rijden we door naar Aalst en een tiental kilometer verder eindigt onze rit.

Noot van stefsontheroad:

Deze beschrijving is overgenomen van mijn website die ik in 2002 op het net plaatste. Sindsdien hebben we al vele malen deze route gepeddeld, 8/10 is deze route zeker waard.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: